บทที่ 1 จับผิดชีวิตเปลี่ยน 1/2

ปัง!

แฟ้มคดีปกแข็งถูกโยนกระแทกลงบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่เสียงดังสนั่น ตามมาด้วยเสียงทุ้มห้าวที่เจือไปด้วยความหงุดหงิดถึงขีดสุด

“ผมไม่รับพวกต้มตุ๋นเข้าร่วมทีมเด็ดขาดครับผู้การ! นี่มันคดีฆาตกรรมนะ ไม่ใช่รายการคนอวดผี!”

สารวัตรธีร์ ยืนค้ำโต๊ะทำงานของผู้บังคับบัญชา นัยน์ตาคมกริบดุดันราวกับเสือที่กำลังถูกขัดใจ คดีเศรษฐีถูกฆ่าตายในห้องปิดตายที่ไร้ร่องรอยงัดแงะกำลังทำให้เขามืดแปดด้าน สื่อมวลชนจ่อไมค์ถามกดดันทุกวัน แล้วผู้การแต้มยังจะหาเรื่องปวดหัวมาเพิ่มให้เขาอีก!

“ใจเย็นก่อนสารวัตร!” ผู้การแต้มถอนหายใจ ยกมือขึ้นนวดขมับ “คดีนี้มันไม่มีพยาน ไม่มีหลักฐาน ไม่มีแม้แต่อาวุธสังหาร! ภรรยาผมเขาเลยแนะนำ ที่ปรึกษาพิเศษ มาช่วย... คุณก็ลองเปิดใจรับฟังหน่อยเถอะ”

เพราะว่าเชื่อเมียเขาถึงได้เป็นผู้การทุกวันนี้ แล้วจะให้เขาละเลยสิ่งพวกนี้ได้ยังไงล่ะ ไม่งั้นผู้ใหญ่สอบสวนตายเลย เขาก็ไม่มีอะไรจะไปแก้ตัว เพราะหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์บอกว่าถูกฆาตกรรม แต่หลักฐานไม่ได้ชี้ไปที่ใครเลยสักคนเดียว

“เปิดใจให้พวกหากินกับความงมงายน่ะเหรอครับ?”ธีร์แค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะปรายตาเหยียด ๆ ไปยังมุมห้องที่มีตัวปัญหานั่งอยู่ พลางยิ้มท้าทายให้แบบที่เขาเกลียดอีกด้วย

บนโซฟาหนังตัวหรู... ‘มิลิน’ นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงนั้นเรือนร่างอรชรในชุดเดรสสูทสีไวน์แดงคอวีลึกที่ทั้งดูเป็นทางการและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน เรียวขาขาวผ่องที่โผล่พ้นรอยผ่าของกระโปรงขยับสับเปลี่ยนท่านั่งอย่างเชื่องช้า ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีสดกำลังจิบชาเอิร์ลเกรย์ด้วยท่วงท่าสง่างามราวกับนางพญาที่ไม่ได้สะทกสะท้านกับเสียงด่าทอของสารวัตรหนุ่มเลยสักนิด

“งมงายเหรอคะ...”

เสียงหวานใสเจือความแหบพร่าอย่างมีเสน่ห์เอ่ยขึ้นเนิบนาบ มิลินวางถ้วยชาลงบนโต๊ะกระจก แล้วช้อนตากลมโตที่กรีดอายไลเนอร์เฉี่ยวคมขึ้นมองสบตากับนายตำรวจหนุ่ม

“วิญญาณในห้องนี้กำลังกระซิบบอกฉันว่า...” เธอจงใจลากเสียงยาว ลุกขึ้นยืนแล้วเดินกรีดกรายเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน “คุณตำรวจที่กำลังยืนหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่ตรงหน้า... ไม่ได้นอนมาสองคืนเต็ม ๆ ดื่มกาแฟดำไปแล้วสามแก้ว...”

ธีรดาขมวดคิ้วแน่น ยัยนี่รู้ได้ยังไง? มิลินเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้าง ๆ เขา กลิ่นน้ำหอมยั่วยวนลอยมาแตะจมูกจนธีร์เผลอกลั้นหายใจ เธอปรายตามองคราบกาแฟจาง ๆ ที่ปกเสื้อของเขา และรอยคล้ำใต้ตาที่แม้จะดูหล่อเหลาแต่ก็ปิดความเหนื่อยล้าไม่มิด ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้คนฟังแทบหยุดหายใจ

“และที่สารวัตรกำลังหงุดหงิดแทบบ้า... ไม่ใช่เพราะฉันหรอกค่ะ แต่เป็นเพราะสารวัตรหาช่องระบายอากาศ ในห้องปิดตายบ้า ๆ นั่นไม่เจอต่างหาก... จริงไหมคะ?”

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบกริบ ธีร์เบิกตากว้างเล็กน้อย ความตื่นตะลึงพาดผ่านใบหน้าหล่อเหลา รายละเอียดเรื่อง ‘ช่องระบายอากาศที่หายไป’ เป็นข้อมูลลับเฉพาะในทีมสืบสวนที่ยังไม่ได้ปล่อยให้สื่อรู้! และการทำงานของเขาจำกัดมากด้วยราคาคอนโดที่แพงหูฉี่ หากรื้อถอนหรือทำสิ่งใดที่ทำให้สิ่งปลูกสร้างพัง ราคาการชดใช้ไม่ใช่น้อย

ยัยแม่หมอนี่รู้ได้ยังไง!? หรือว่าเธอจะมีญาณทิพย์จริงๆ? 

แต่ธีร์ไม่ทันสังเกตเลยว่า ก่อนที่เขาจะเข้ามา มิลินได้นั่งอ่านแฟ้มรูปถ่ายคดีที่เปิดอ้าซ่าอยู่บนโต๊ะผู้การไปจนทะลุปรุโปร่งแล้ว

“คุณ...” ธีร์กดเสียงต่ำ ขยับตัวเข้าประชิดร่างบางทันที สัญชาตญาณตำรวจทำงานเต็มสูบ เขาก้มหน้าลงไปจนปลายจมูกแทบจะชนกับแก้มใส ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนียน “ไปล้วงข้อมูลพวกนี้มาจากไหน... ใครเป็นสายให้คุณ”

มิลินไม่ถอยหนี เธอเชิดหน้าขึ้นรับการคุกคามนั้นอย่างท้าทาย ริมฝีปากสีสดอยู่ห่างจากปากเขาเพียงไม่กี่มิลลิเมตร

“วิญญาณบอกค่ะ...” เธอกระซิบตอบเสียงหวานชวนขนลุก “ถ้าสารวัตรอยากรู้ว่าวิญญาณกระซิบอะไรอีก... ก็พาฉันไปที่เกิดเหตุสิคะ”

ท่าทางสองคนที่ลับฝีปากกันไปมาทำให้ผู้การแต้มเคร่งเครียด

“พอได้แล้วสารวัตรธีร์!” ผู้การแต้มที่เห็นความแม่นยำของแม่หมอก็ยิ่งศรัทธาจนตาลุกวาว รีบออกคำสั่งเด็ดขาดทันที “นี่คือคำสั่ง! คุณต้องพาคุณมิลินไปตรวจที่เกิดเหตุ และต้องให้ความร่วมมือกับเธอทุกอย่าง ห้ามขัดข้อง!”

ธีร์ขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน สันมือหนากำเข้าหากันจนเส้นเลือดปูดโปน เขาจำใจต้องรับคำสั่งอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่คนอย่างเขามีหรือจะยอมถูกผู้หญิงลูบคมฟรี ๆ

ชายหนุ่มถอยห่างออกมาเพียงก้าวเดียว นัยน์ตาดุดันกวาดมองเรือนร่างยั่วยวนของแม่หมอตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะยกยิ้มเหี้ยมมุมปาก เพราะท่าทางนี้คงเค้นข้อมูลด้วยร่างกายสินะ ไม่รู้ว่าผู้การหลุดปากโป้งไปบ้างหรือเปล่า

“ได้ครับผู้การ... ผมจะพาไป”

ลับหลังที่ออกจากห้องผู้การ ทั้งคู่เดินออกมาพร้อมกัน เขาโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูมิลินด้วยน้ำเสียงที่ทำให้คนฟังรู้สึกร้อนวูบวาบไปถึงช่องท้อง