บทนำ

ความวุ่นวายใจกลาง สน. กำลังดุเดือดเลือดพล่าน เมื่อผู้ต้องหาคดีฆาตกรรมเกิดคลุ้มคลั่ง แย่งมีดพกจากสิบเวรมาจี้คอของคนที่มาติดต่อที่สถานีตำรวจและที่สำคัญเธอยังเป็นผู้หญิงท้อง พร้อมไอ้คนที่ก่อเหตุร้องตะโกนขู่จะปาดคอหากใครกล้าขยับเข้ามาใกล้

‘สารวัตรธีร์’ ยืนจังก้าอยู่แนวหน้า ปืนพกในมือเล็งตรงไปที่เป้าหมาย นัยน์ตาดุดันฉายแววหงุดหงิดเต็มทน เขาเกลียดการเจรจากับพวกสติแตกที่สุด ถ้ามันขยับอีกแค่นิ้วเดียว เขาพร้อมจะลั่นไกเจาะหัวเข่ามันทันที

“วางมีดลงซะ! ก่อนที่กูจะหมดความอดทน!” ธีร์ตะคอก เสียงทุ้มกังวานสะกดคนทั้งโรงพักให้เงียบกริบ

ตึก... ตึก... ตึก...

ท่ามกลางความตึงเครียดที่แทบจะหยุดหายใจ เสียงรองเท้าส้นเข็มแดงเพลิงกระทบพื้นกระเบื้องดังแทรกขึ้นมาอย่างผิดจังหวะ กลิ่นน้ำหอมชาแนลกลิ่นหอมหวานเย้ายวนลอยนำมาก่อนที่เจ้าของร่างจะปรากฏตัว

‘มิลิน’ ก้าวเข้ามาในวงล้อมตำรวจด้วยท่วงท่าสง่างามราวกับกำลังเดินรันเวย์ ชุดเดรสรัดรูปคอวีลึกสีดำสนิทขับเน้นทรวดทรงองค์เอวระดับเอสเคิร์ฟให้เด่นชัด ริมฝีปากสีแดงสดเหยียดยิ้มบางๆ เธอเดินผ่านหน้าสารวัตรธีร์ไปราวกับเขาเป็นแค่ธาตุอากาศ

“เฮ้ย! คุณ! เข้ามาได้ยังไง ถอยออกไป!” ธีร์ลดปืนลงข้างหนึ่ง เอื้อมมือจะคว้าแขนผู้หญิงบ้าที่กล้าเดินเข้าไปหาคนร้ายมีดจี้คอผู้หญิงอยู่ ไม่รู้ว่าโลกนี้มันน่าเบื่อเกินไปจนเธอคิดจะอยากลาโลกหรืออย่างไร

แต่มิลินเบี่ยงตัวหลบอย่างรู้ทัน เธอหยุดยืนห่างจากผู้ก่อเหตุแค่สองก้าว ช้อนตากลมโตที่กรีดอายไลเนอร์เฉี่ยวคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาล่อกแล่กของคนร้าย

“วิญญาณเด็กผู้หญิงที่เกาะอยู่บนหลังคุณ... เธอบอกว่าหนาวจังเลยค่ะ” มิลินเอ่ยเสียงเรียบเย็น วังเวงจนขนแขนลุกซู่ “เธอบอกว่า...พ่อจ๋า อย่าทำแบบนี้ หนูรอพ่ออยู่ที่บ้านนะ”

เคร้ง!

มีดพกหล่นร่วงลงกระแทกพื้น ผู้ต้องหาทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ปล่อยโฮออกมาอย่างหนักเมื่อถูกจี้ใจดำเรื่องลูกสาวที่เพิ่งเสียชีวิต ตำรวจนายอื่นรีบกรูกันเข้าไปล็อกตัวทันที

มิลินปัดฝุ่นที่กระโปรงเบา ๆ หมุนตัวเตรียมจะเดินกลับ แต่ถูกท่อนแขนแกร่งของสารวัตรธีร์กระชากไหล่ให้หันกลับมาประจันหน้า!

“ตอแหลเก่งดีนี่” ธีร์กดเสียงต่ำ กัดกรามกรอด “ไปสืบประวัติมันมาก่อนล่ะสิ คิดจะมาเล่นละครตบตาตำรวจในถิ่นของผมงั้นเหรอ?”

ธีรดาไม่เคยเชื่อเรื่องที่วิทยาศาสตร์ไม่อาจพิสูจน์ ผิดกับเจ้านายที่เป็นผู้บังคับบัญชาอย่างผู้การแต้ม ที่เชื่อเข้าขั้นงมงายจนจ้างเธอเข้ามาเป็นที่ปรึกษาพิเศษในสน.

“ปล่อยมือจากที่ปรึกษาคนใหม่ของ สน. เดี๋ยวนี้ สารวัตรธีร์!” เสียงทรงอำนาจของผู้การดังขึ้นจากชั้นลอย ทำให้ธีร์จำต้องคลายมือออกอย่างหัวเสียนิด ๆ แม้อยากจะจัดการคนเจ้ากี้เจ้าการที่พยายามหาแสงให้ตัวเอง ผ่านเรื่องลี้ลับในสิ่งที่ตามองไม่เห็น

มิลินไม่ถอยหนี เธอขยับเข้าประชิดตัวสารวัตรหนุ่มจนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นหอมยั่วยวนปะทะเข้ากับกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ของเขา

มือเรียวสวยยกขึ้นวางทาบลงบนแผงอกแกร่งที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อยืดตำรวจที่สวมทับอยู่ในชุดสีกากีอีกที แต่กระดุมสองเม็ดที่ปลดออกนั้นเพียงพอให้มิลินไล้ปลายนิ้วกรีดกรายลากไล้ผ่านตราตำรวจลงมาอย่างเชื่องช้า ธีร์ลมหายใจสะดุดกึก ร่างกายตอบสนองสัมผัสวาบหวามนั้นโดยสัญชาตญาณ เขากำลังจะรวบเอวเธอเพื่อสั่งสอนความอวดดี...

แต่มิลินกลับชักมือกลับ เลื่อนใบหน้าเข้าไปกระซิบชิดริมฝีปากเขาแทนจนคนที่โดนรุกแรงถึงกับผงะ

“สารวัตรอาจจะไม่เชื่อเรื่องดวง...”  เธอแย้มยิ้มร้ายกาจ มือข้างหนึ่งสอดกระดาษแข็งใบเล็กๆ ลงในกระเป๋าเสื้อหน้าอกของเขา แล้วตบเบา ๆ “แต่ไพ่บอกว่า... ดวงของสารวัตรกำลังจะตกนะคะ”

ธีร์ก้มลงดึงกระดาษใบนั้นออกมา มันคือไพ่ทาโรต์รูป 'The Devil' (ปีศาจแห่งตัณหาและพันธนาการ)

เขาเงยหน้าขึ้นหมายจะต่อว่าเธอว่างมงาย แต่ร่างระหงก็หันหลังเดินกรีดกรายออกไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงประโยคสุดท้ายที่ดังสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ

“ตกมาเป็น... ของฉัน” 

ลูกบิดประตูห้องกระจกถูกดึงปิดลง ทิ้งให้สารวัตรหมาบ้ายืนกำไพ่ปีศาจแน่น นัยน์ตาวาวโรจน์ราวกับมีไฟสุม!