LOGIN@บ้านคาร์เรน ทว่าขณะที่เขาพาคนเมาหนักมาถึงบ้าน จากที่ตั้งใจจะพาคนเมาไปนอนที่ห้องของเธอ ทว่ากับอุ้มคนเมาไม่ได้สติเลี้ยวเข้าห้องของตนแทน มือหนาวางคนตัวเล็กลงบนเตียงนอนอย่างเบามือ คาร์เรนไม่เข้าใจกับการกระทำของจน ที่มันดูขัดๆกับหัวใจตัวเองซะมัด“อ่า...ปวดหัวจังเลย ปูเป้นี้แกเอาน้ำมาให้ฉันหน่อยสิ เมาวะ ลุกไม่ไหว” คนเมาหนักพึมพำเสียงเบา คนฟังถึงกับหลุดยิ้ม“จะเอาอะไรอีกไหม” เขาถาม เนื่องจากห้องครัวอยู่ชั้นล่าง จะได้ไปเอาครั้งเดียว“เสียงนี้คุ้นๆแฮะ ที่นี้ที่ไหนคุณเป็นใครกัน” คนเมาฟื้นคืนชีพ ลุกขึ้นมานั่งตาปรือๆ ถามเขา พร้อมกับระบายยิ้มให้อย่างน่ารัก“ผัวเธอ...”“อ๋อ อาจารย์คาร์เรนแฟนยัยอาจารย์หน้าปลาหรดนี้เอง” ไม่พอคนเมากับเอามือเล็กๆ ลูบที่พวงแก้มของคนตรงหน้าอย่างอ้อนๆ“ฉันไม่มีแฟน”“แต่คุณสองคนไปด้วยกัน”“แค่คนคุยงาน” ร่างสูงนั่งในระดับเดียวกับเธอ เหตุไฉนเขาต้องมาตอบคำถามของนาเดียร์ ทั้งที่เธอไม่ได้สำคัญกับเขาขนาดนั้น คาร์เรนไม่เข้าใจตัวเองร่างสูงลุกออกจากเตียงนอน ทว่าในจังหวะนั้น!! พรึ่บ !! แขนเรียวเล็กกับโอบเข้าคนตัวสูง เธอมองเขาตาพริบๆ“คุณจะปล่อยให้เดียร์นอนเหงาคนเดียวอีกแล้วเหรอค
“เชิญสาวๆ นั่งก่อนนะครับ” เสียงคุณคีเรียวทำให้ฉันได้สติ“เชิญครับ”นี้อย่าบอกนะว่าเราต้องนั่งโต๊ะเดียวกัน และก็เป็นอย่างที่คิด ฉันในตอนนี้นั่งร่วมโต๊ะกับสามี ทว่าขางกายมีชู้ อุ้ย ไม่สิ มีอาจารย์คนสวย อาจารย์ลันลนานั่งเคียงคู่กับเขา ฉันเลิกสนใจพวกเขาทั้งสอง จากนั้นก็เบนสายตามาสนใจสิ่งตรงหน้าที่มันตื่นเต้นและอร่อยกว่าอาจารย์คาร์เรนแทน“ของเดียร์ ครับ” เตวิชยื่นแก้วไวน์ให้กับฉัน“อันนั้นมันจะไปสนุกอะไร นี้ดีกว่าครับ น้องเดียร์” คีเรียวไม่พูดเปล่า ทว่ากับยื่นแก้วช็อตในมือให้กับนาเดียร์ เจ้าของงานยื่นมาให้ขนาดนี้ ใครจะกล้าปฏิเสธกันเล่า“ขอบคุณค่ะ” นาเดียร์รับบรั่นดี ออนเดอะร็อคจากมือคีเรียวอย่างไม่ลังเลอะไร ทว่ากับขัดใจคนเป็นผัวเธอชิบหายคาร์เรนออกจะเจ็บใจไม่น้อย ที่นาเดียร์ไม่ปฏิเสธเพื่อนเขา ราวกับว่าพวกเขาสนิทกันมาก ‘ละไปสนิทกันตอนไหนละวะ’ นาเดียร์กระดกบรั่นดีลงคอ!! อึก อึก !! บาดคอมากยิ่งกว่าบาดหัวใจฉันตอนนี้เสียอีก“น้องนาเดียร์ รับอะไรเพิ่มไหมครับ” คีตะถาม ดูเหมือนว่าสองคนนี้มันจะเอาใจ ภรรยาเขาเหลือเกิน ออกนอกหน้ายิ่งกว่าเขาที่เป็นผัวเธอซะอีก“เดียร์พอแล้วคะ ขอบคุณ คุณคีตะ คุณคีเรียว
“เด็ก ไอ้เตมัน” เสียงหนุ่มๆ ที่นั่งร่วมโต๊ะเดียวกับเขาเอ่ยมา คาร์เรนที่ได้ฟังเช่นนั้น เบนสายตาไปยังหน้าเจ้าของงาน“น้องมึง กับเด็กที่บ้านกู” คาร์เรนขึ้นเสียงถาม บ่งบอกถึงอารมณ์ว่าเขาโมโหแค่ไหนที่เห็นนาเดียร์ สบัดตูดเต้นไม่ห่วงสวย ทว่ากับสวยมากขยี้ใจหนุ่มๆ ในผับ ไม่ใช่สิแต่ขยี้ใจผัวเธอแบบไม่รู้ตัวนี้สิ ยังๆ เด็กมันยังไม่รู้ตัว“เด็กที่บ้าน หรือเมีย” คีเรียวยักไหล่ตาม“ตอบดีๆนะโว้ย ไม่งั้นกูเชียร์ไอ้เตขาดใจ” คีตะเสริม ดูเหมือนว่าเด็กในปกครองของไอ้เพื่อนรักจะเมารั่วมากซะด้วยสิ ใครจะคิดว่าไอ้เตวิชญ์มันจะกล้าๆ กอดคอน้องนาเดียร์!! ปัง !! แก้วบรั่นดีในมือคาร์เรนกระแทกลงกับโต๊ะดังปัง ทำเอาสมาชิกในกลุ่มมองเป็นตาเดียวกัน ไม่เว้นแม้กระทั่งหมอณคุณ“มึงจะเดือดเพื่อ ทีไอ้หมอมันยังนิ่งไม่เห็นจะเดือดเลย” เพราะสองหนุ่มแฝดต่างทราบดี สาวน้อยหน้าหวานอีกคนที่สบัดตูดเต้นไม่ห่วงสวยอย่างอินนานั้น เป็นอะไรกับไอ้หมอเพื่อนเขา“สัส เอ้ย” ทว่าคีเรียวเอ่ยไม่ทันจบคำ หมอณคุณกับวางแก้วบรั่นดีในมือดังปังตามเพื่อนมาติดๆ ดูเหมือนพวกแอบซุกเมียจะเดือดกับงานปาร์ตี้ค่ำคืนนี้ซะเหลือเกิน จากนั้นหมอณคุณก็ลุกพรวดเดินออกจากโต๊ะ
~ 3 วันต่อมา ~ นาเดียร์ ร่างบางใบหน้าสวยถักผมเปีย เสื้อยืดสีขาวกางเกงขาสั้นด้วยชุดอยู่บ้านสบายๆ นั่งทานผลไม้บนม้านั่งตัวยาวใต้ต้นไม้หลังบ้านนี้ก็ผ่านไปหลายวันแล้วที่อาจาย์คาร์เรนไปดูงานที่เกาหลี“ชิ ไปดูงาน” นั้นคือผลพลอยได้ของเขาสินะ ป่านนี้เขาคงไปสวีทหวานกับอาจารย์ลันลนาอยู่ที่ไหนสักแห่ง เพียงแค่คิดนาเดียร์กับมีสีหน้าเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด วันนี้เป็นวันหยุดการที่นั่งอยู่บ้านเฉยๆ มันทำให้ฉันทั้งเหงาและฟุ้งซ่านมาก“เป็นแค่หญิงสาวบ้านๆธรรมดา จะไปสู้ลูกคุณหนูคุณนายที่ไหนได้ละ” เกิดเป็นนาเดียร์นี้เศร้าจัง ทว่าขณะที่ร่างบางนั่งเหม่อลอยคิดอะไรเพียงลำพังนั้น เสียงไลน์กับเด้งขึ้นฉันหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมา ทว่ากับเป็นไลน์กลุ่มนั่นเองLine 3 สาวสวยสุดแซ่บLine ปูเป้ คืนนี้ว่างไหม พวกมึงLine อินนา มีไรว่ามาLine ปูเป้ อินนามึงไม่ทำงานเหรอคะLine อินนา กูเลิกงาน 5 โมง เย็นนี้ว่างมีไรว่ามาค่ะ พร้อมมากLine อิเดียร์อ่านไม่ตอบนะมึงLine นาเดียร์ ว่าไงLine ปูเป้ ไอ้เตมันชวนพวกเราไปปาร์ตี้วันเกิดพี่ชายมัน(ภาพ บัตรเชิญ ปูเป้ อินนา นาเดียร์)Line ปูเป้ ว่าไงไปเปล่าLine นาเดียร์ เอาดิกำลังเหงาพอดีLi
ด้านนาเดียร์เมื่อมาถึงห้องน้ำ ร่างบางปล่อยโฮร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่ไหว“ฉันกลายเป็นคนอ่อนแอแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันกำลังทรยศหัวใจตัวเอง ฉันไปรู้สึกกับผู้ชายมักมากอย่างอาจารย์คาร์เรน ความรู้สึกนี้มันเกิดตั้งแต่ตอนไหน รู้ตัวอีกทีฉันก็ติดเขาเสียแล้ว” การที่เขาออกไปค้างที่คอนโด นั้นก็ดีสำหรับเธอแล้ว ไม่เจอหน้าเขาตลอดหลายวันที่ผ่านมา ไม่สนใจกันเหมือนกับมีแค่ฉันเพียงฝ่ายเดียวที่รู้สึกมีใจให้กับสามีของฉันเพียงฝ่ายเดียว“ฮือ...” นาเดียร์ปล่อยให้น้ำตาไหลอยู่เช่นนั่นนานนับหลายนาที ร้องเสียให้พอนาเดียร์ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำเช่นนั้น จนกระทั่งเสียงสมาร์ตโฟนจากปูเป้ดังขึ้นมา มือเรียวยกขึ้นมาปาดน้ำตา ห้ามไม่ให้ไหลออกมา“รักเองเจ็บเอง ถึงวันนี้ฉันจะเสียน้ำตาเป็นถังๆ แต่นั้นเขาก็คงไม่ทราบอยู่ดี” นาเดียร์ตั้งสติ“ไม่เอาสิยัยเดียร์ ถือเสียว่าเขาไม่ใช่ของฉัน ไม่ใช่ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว” เราแต่งงานกันเพราะสาเหตุอะไรนั้น เราต่างรู้กันดี เขาแต่งเพื่อประชดอัญญา ส่วนเธอแต่งเพื่อลบคำนินทา นั้นสิคือสิ่งที่เราต้องการเมื่อถูกตามจากสองสาวเพื่อนสนิทนั่น นาเดียร์ปรับสีหน้าเช็ดคราบน้ำตา แต่งแต้มเครื่องสำอางให้ดูเ
หลายวันต่อมา ด้านนาเดียร์หลังจากที่ฉันมีอะไรกับคุณคาร์เรนในวันนั้น นี้ก็ผ่านมาหลายวันแล้วที่เขาไม่โผล่หน้ามาให้เห็น เจอล่าสุดก็วันที่ฉันเข้าเรียนผิดห้องวันนั้นแหละ ฉันถามป้าสาย คำตอบที่ได้ช่วงนี้งานยุ่งเขาเลยใช้คอนโดเป็นที่หลับนอนแทนบ้านหลังนี้ยิ่งเขาไม่อยู่นั้นฉันต้องรู้สึกดีสิ อย่างน้อยๆก็ไม่มีใครมารังแกฉัน ทว่าความรู้สึกตอนนี้กับไม่ใช่ ยิ่งไม่เจอไม่เห็นหน้า ทว่าหัวใจฉันกับรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ“แบบนี้เขาเรียกมันว่าอะไร” ยิ่งไม่ได้เจอกับยิ่งโหยหา โดยเฉพาะอ้อมกอดแม้มันจะไม่รู้สึกอุ่นมาก แต่ปฏิเสธไม่ได้ลึกๆ เธอต้องการเขาขณะที่นาเดียร์กลับจากมหาลัยมาถึงบ้านในเวลาหกโมงกว่าๆนั้น พอมาถึงฉันก็รีบขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุด เพื่อมาทำกับข้าวช่วยป้าสาย ถึงเจ้าของบ้านตัวจริงไม่อยู่แต่เราสองคนก็ทำกับข้าวทาน และวันนี้มีเมนูเพียงสองอย่าง ผัดคะน้าน้ำมันหอย และแกงส้มทว่าขณะที่ฉันนั่งทานข้าวกับป้าสายในห้องครัวนั้น รถสปอร์ตคันหรูอันคุ้นตาก็วิ่งเข้ามาจอดที่โรงจอดรถหน้าบ้าน“ว้าว หนูนาเดียร์ แย่แล้วคะ วันนี้คุณคาร์เรนกลับบ้าน ป้าไม่ได้ทำกับข้าวเผื่อ ทำไงดีคะ” ที่ป้าสายเอ่ยเช่นนั่น เพราะทั้งสองทานกันเสร็







