ตอนที่3. วันเกิดวันตาย

ตอนที่3. วันเกิดวันตาย

อัฐิสถาน คือ ช่องเก็บอัฐิตามวัด ปัจจุบันต้องเสียค่าใช้จ่ายราว 1,000–20,000 บาท ขึ้นอยู่กับพื้นที่ในการเก็บ และขนาดของช่องในการเก็บอัฐิ .

บริเวณอัฐิสถาน “พายุ” ยืนมองดูคนในรูปถ่ายที่ติดอยู่หน้าที่เก็บอัฐิด้วยนัยน์ตาที่โศกเศร้าเป็นอย่างมาก มือหนาเอื้อมมือไปสัมผัสรูปถ่ายที่เปื้อนฝุ่นและสีที่จางหายไปตามกาลเวลาด้วยความอาลัยเป็นอย่างมาก แต่ทว่าภาพคนที่อยู่ในรูปนั้นกลับยิ่งชัดเจนเป็นอย่างมากในความทรงจำของคนที่ยืนมองอยู่ตรงนั้น

ใช่เธอยังคงอยู่ในความทรงจำ เธอคือคนที่เคยบอกรักกัน เธอคือทุกสิ่งทุกอย่างของเขา แต่เธอกลับมาทิ้งเขาไปและปล่อยให้เขาต้องอยู่เพียงลำพังคนเดียวแบบนี้มานานแค่ไหนกันนะ

“นานแค่ไหนแล้วนะพาฝันที่คุณทิ้งให้พายุอยู่คนเดียวแบบนี้ อดทนอีกนิดนะ แล้วพายุจะหาคนผิดมาลงโทษให้จงได้ อยู่ตรงนั้นที่รักคงสบายดีนะ ไม่เจ็บไม่ปวดและคงมีความสุขดีนะที่รัก”  พายุพูดจบก็วางดอกไม้ไว้ที่หน้ารูปถ่าย ก่อนที่เขาจะยืนสงบนิ่งอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานานพอสมควร

เสียงฟ้าร้องอย่างหนักทำให้พายุลืมตาขึ้นมา ก่อนจะเงยหน้ามองไปที่บนฟ้า เขายกมือขึ้นมาและปาดน้ำตาลูกผู้ชายออกอย่างช้า ๆ ก่อนจะยิ้มให้กับคนในรูป

“พายุกลับก่อนนะพาฝัน แล้ววันหลังจะมาเยี่ยมใหม่นะ” พายุพูดจบแล้วเดินออกไปในทันที แต่ระหว่างที่เดินออกมานั่น

ตุ๊บ !!

“อ๊ะ...ขอโทษค่ะ” หญิงสาวน่าตาน่ารัก หรือสะสวยกันนะที่วิ่งมาชนเขาทำเอาเจ้าตัวถึงกับล้มลง พายุมองดูเด็กผู้หญิงคนนั้นก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างแรงแล้วพูดขึ้นมา

“สถานที่แห่งนี้ ไม่ใช่สถานที่วิ่งเล่น หัดมีมารยาทบ้างคนตายก็ตายไปแล้วคนเป็นยังมาวิ่งเล่นรบกวนคนตายอีกเหรอ ? ”

พายุพูดแล้วเดินไป แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องตกใจเมื่อผู้หญิงคนนั้นวิ่งมา และมายืนกางแขนขวางทางเขาเอาไว้ ทำเอาเขาเองก็ตกใจไม่น้อย

            “พี่คะ เมื่อกี่พี่ด่าแบบสุภาพใช่ไหมคะ แต่ดูเหมือนว่ามันไม่ค่อยสุภาพสักเท่าไหร่เลยนะคะ”

            “ทำไมรับไม่ได้ หรือว่าอยากให้ขอโทษหรือว่าอยากเรียกร้องค่าเสียหาย แต่เธอเป็นคนวิ่งมาชนฉันเองนะจะมาเรียกร้องอะไร ไม่มีประโยชน์หรอกนะ หลบไปเสียเวลา” พายุพูดพร้อมกับขยับเสื้อของเขาเล็กน้อย

“ไม่ได้อยากจะฟ้อง แต่ต้องการคำขอโทษ และจะบอกว่าฉันไม่ได้มาวิ่งเล่น เห็นนี่ไหม” หญิงสาวชูช่อดอกไม้ในมือให้เขาดู

“แล้วยังไง”  พายุเอียงคอมอง

“แล้วยังไงเหรอคะ ก็จะบอกว่าไม่ได้มาวิ่งเล่น แต่ว่าฉันมาเคารพศพ มาเคารพคนตาย แต่คุณสิเป็นอะไรก่อนอยู่ดี ๆ มาด่าคนอื่นฉอด ๆ ไม่มีมารยาท”

“ก่อนจะว่าคนอื่นไม่มีมารยาท ก็ควรว่าตัวเองก่อนไหม ไหนบอกว่ามาเคารพศพแล้ววิ่งไปมาเนี่ยนะ มีมารยาทตรงไหน” พูดจบก็ใช้มือปัดมือของหญิงสาวออกในทันที พร้อมกับเดินไปหน้าตาเฉย และนั่นไม่ทำให้หญิงสาวหยุดแค่นั้น เพราะว่าเธอได้เดินตามไปอีก

“ฉันจะจำหน้านายไว้ และจะบอกให้นะต่อไปถ้าฉันเจอนายหรือว่านายมีเรื่องอะไรล่ะก็ฉันจะไม่ว่าความอะไรให้คนอย่างนาย”

“อ่อ... จะบอกว่าเป็นทนายว่างั้น งั้นก็ดีเลยเพราะว่าถ้าเธอเป็นทนายฉันก็จะไม่ใช้บริการเธอเช่นกัน ยินดีที่ไม่รู้จัก และหวังว่าครั้งนี้จะเจอกันเป็นครั้งแรก และครั้งสุดท้าย ”

“นี่นาย !! ไอ้คนปากหมา คนอย่างนายหน้าก็ไม่หวาน แล้วไม่ต้องถามถึงปากหรอกนะว่าจะหวานไหม เพราะนอกจากจะไม่หวานแล้วนั้น รับรองได้ว่าปากหมาแน่นอน” 

“ดี งั้นก็หมาต่ออีกหน่อยจำเอาไว้นะว่าคนอย่างเธอต่อให้ตายเป็นผีแล้วต้องมานอนหลุมข้างเดียวกัน ต่อให้เป็นผีคนอย่างฉันก็จะย้ายหลุมหนีเธอ”  พูดจบคราวนี้เขาเดินสาวเท้าออกไปทันทีทำเอาคนที่ยืนอยู่ถึงกับนิ่งไปกับคำพูดคำจาของชายหนุ่มที่เพิ่งเจอกันได้ไม่ถึงหนึ่งนาที

“ไอ้คนเฮงซวย นี่ถ้าฉันไม่กลัวว่าผีในที่นี้จะแตกตื่น ฉันกรี๊ดแล้วนะ แม่ง !! คนอะไรปากหมาที่สุด ผู้ชายดี ๆ หล่อ ๆ รวย ๆ คงมีแต่ในนิยายเท่านั้นสินะ ให้ตายสิ”  พูดจบก็เดินกลับไปที่หน้าอัฐิที่เธอต้องการจะมาเยี่ยมในทันที

“เอ๊ะ ใครมาก่อนเนี่ย ต้องเป็นคนรักหรือครอบครัวแน่เลย พี่สาวคงเป็นที่รักของคนที่มาเยี่ยมแน่เลยใช่ไหมคะ เพราะว่ามาทีไรก็เห็นดอกไม้สดอยู่ตลอดเวลา ”  หญิงสาวพูดจบก็วางดอกไม้และยืนไว้อาลัยให้กับเจ้าของภาพก่อนจะรีบเดินออกไปอย่างรวดเร็วเพราะดูเหมือนว่าฝนเริ่มจะโปรยปรายลงมาแล้วนั่นเอง แต่พอคิดได้ว่าไอ้ผู้ชายคนนั้นมันดันว่าเธอเอาไว้ซะเยอะ ครั้นจะวิ่งออกไปก็เกรงใจนิด ๆ เลยทำได้แค่เดินกึ่งวิ่งออกไปก็เท่านั้น

“จำไว้นะไอ้บ้าว่าถ้านายตายไปแล้วอย่ามานอนใกล้หลุมศพฉัน ไม่อย่างนั้นนายกับฉันคงได้กัดกันสนั่นป่าช้าเป็นแน่”

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

            เอ๊าชนแก้ววววว.....เสียงของหนุ่มสาวที่เริ่มเมามายเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่สะสมอยู่ในร่างกายเป็นอย่างมาก กลุ่มเพื่อนรักนักศึกษาที่มาเลี้ยงฉลองในวันเกิดของเพื่อนรักของพวกเขา

            “ดรีม” หญิงสาวที่น่าตาน่ารักผู้ที่เป็นเจ้าของวันเกิดในค่ำคืนนี้นั่นเอง ไม่ว่าใครเห็นต่างก็ต้องเหลียวมองเธอ เพราะเธอทั้งดูน่ารัก หวานแหวว แต่ในขณะเดียวกันก็ดูสวยเรียกว่ามองยังไงก็ไม่มีเบื่อเลยสักนิด

            “ดรีม ดื่มสิว๊ะ เป็นอะไรทำไมใจลอยแบบนี้แก”  จ๊ะจ๋าถึงกับสะกิดเพื่อนสนิทของเธอ เมื่อเห็นว่าเพื่อนมีอาการเหม่อลอยอย่างเห็นได้ชัด

            “แก ที่จริงวันนี้มันไม่ใช่วันเกิดฉันสักหน่อย มันเป็นวันตายของ....อึก...” ดรีมถึงกับกลั้นก้อนที่มันจุกอยู่ในอกของเธอเอาไว้ไม่ได้เลยทีเดียว

“เห้ยไม่เอาน่า เรื่องมันผ่านมาแล้วมันไม่ใช่ความผิดของแก พี่เขาทำตามเจตนารมณ์ของเขา เมื่อมีผู้ให้ก็ต้องมีผู้รับหรือเปล่าว๊ะ ไม่เอาน่าอย่าคิดมากสิ”  จ๊ะจ๋ารีบปลอบเพื่อนรักของเธอ ทำเอาแมนเพื่อนชายเพียงคนเดียวหันมามอง

“มึงมีวันเกิด ก็มีวันตาย มึงต้องคิดว่าวันตายของพี่เขา แต่ว่าเขาก็ยังได้ทำบุญให้ใครอีกหลาย ๆ คนนะโว๊ย ไม่ว่าจะเป็นส่วนไหนในร่างกายพี่เขาได้ทำตามเจตนารมณ์ของเขาแล้วนะ” แมนพูดและตบไหล่เพื่อนเบา ๆ 

“อืม ก็ได้ฉันจะพยายามคิดให้มันเป็นไปในทางที่ดี”