Se connecterPartager
ตอนที่7. ตามหาความจริงกันเถอะ
Date de publication:
2026-05-12 02:42:26ตอนที่7. ตามหาความจริงกันเถอะ
ดรีมนั่งถอนหายใจอยู่หน้าเครื่องทำลายเอกสาร ก่อนจะคิดอะไรหลาย ๆอย่างเกี่ยวกับเรื่องอุบัติเหตุรถชนของครอบครัวของเธอในตอนนั้น
“หรือว่าจะต้องถามพ่อกับแม่ดี แต่ถ้าถามแล้วพ่อแม่ไม่บอกความจริงล่ะจะทำยังไง ถ้าอย่างนั้นก็ต้องไปถามหัวหน้าดีกว่าอย่างน้อยเขาคงจะบอกได้ว่าสาเหตุมาจากอะไรกันแน่” เมื่อคิดได้ดังนั้นดรีมตัดสินใจยัดเอกสารปึกสุดท้ายเข้าไปในเครื่องทำลายเอกสาร ก่อนที่เธอจะลุกไปหาพายุในห้องทำงานของเขาในทันที
เสียงเคาะประตูห้องทำเอาพายุรีบเก็บภาพถ่ายใบนั้นเอาไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงานของเขา
“หัวหน้าคะ คือหนูอยากจะถามว่า หนูต้องเริ่มจากตรงไหนคะในการหาข้อมูลเรื่องอุบัติเหตุของครอบครัวของหนู”
พายุมองหน้าดรีม ก่อนจะถอนหายใจออกมา และมองหน้าเธออย่างใช้ความคิดเป็นอย่างมาก
“เริ่มจากความจริงไง ก่อนอื่นเธอก็ต้องหาความจริงจากครอบครัวของเธอก่อนว่าเหตุการณ์วันนั้น ก่อนหน้าอุบัติเหตุคนในครอบครัวเธอไปที่ไหน ไปทำอะไร ไปเจอใคร และเกิดอะไรขึ้น เพราะนั่นคือสิ่งที่เธอจะหาคำตอบได้ง่ายที่สุด”
“วันนั้นหนูอยู่ที่โรงพยาบาล พ่อกับแม่มาเยี่ยมหนู...” ดรีมจะเล่าต่อแต่พายุรีบยกมือเบรกเอาไว้
“คำพูดแค่เพียงลมปากใช้เป็นหลักฐานและพยานไม่ได้หรอกนะ แค่นี้เธอก็ไม่ผ่านแล้วสำหรับการเริ่มต้นเป็นทนาย”
“ขอโทษค่ะ ”
“เก็บคำขอโทษของเธอเอาไว้ไปขอโทษญาติผู้เสียหายเถอะ เอาเป็นว่าผมจะให้เวลาคุณเพียงแค่สองเดือนเท่านั้น ถ้าภายในสองเดือนนี้ยังหาคำตอบไม่ได้นั่นแสดงว่าคุณไม่ผ่านการฝึกงาน”
“อ้าว..ทำไมพูดจาหมา ๆ อย่างนี้ละคะ หนูมาฝึกงานไม่ได้มาเริ่มทำงาน อย่าอคติกับหนูสิคะหัวหน้า”
“นี่ก็คือการฝึกงานของสำนักงานนี้ ไม่เชื่อก็ไปถามเอกดูสิว่าตอนที่มันมาฝึกงานที่นี่มันทำคดีอะไร ถ้ารับไม่ได้ก็เก็บของแล้วออไปจากที่นี่ซะ”
“ดูเหมือนว่าหัวหน้าไม่ค่อยชอบหนูเลยนะคะมีอะไรหรือเปล่า หรือว่าการที่เราเจอกันก่อนหน้านั้นมันทำให้หัวหน้าไม่พอใจหนูหรือเปล่าคะ” คราวนี้ดรีมเอ่ยถามออกมาด้วยความอยากรู้ว่าทำไมเขาถึงจงเกลียดจงชังเธอซะเหลือเกิน
“ผมไม่ได้สนใจหรอกว่าก่อนหน้านั้นที่เราเจอกันมันจะมีอะไร เจอกันดีไหม แต่ที่ผมไม่ค่อยชอบคุณนั่นก็คือ คุณคือคนในครอบครัว พัฒนพานิชสกุล ขอโทษด้วยนะที่ต้องพูดอะไรออกมาตรง ๆ แบบนี้”
“งั้นแสดงว่าหัวหน้าก็ไม่ได้แยกแยะ ระหว่างเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัว”
“จะบอกให้นะครับ ถ้าผมไม่แยกล่ะก็ผมจับคุณโยนออกนอกสำนักงานตั้งแต่ที่ผมอ่านใบรายงานตัวคุณแล้วคนสวย ไม่ปล่อยให้คุณมายืนเถียงผมฉอด ๆ แบบนี้หรอกครับ หากว่าคุณพอใจก็กลับไปทำงาน และหาข้อมูล หากไม่พอใจเก็บของออกไปกินนมแม่ที่บ้านได้เลยครับ ผมไม่ได้สนใจกะอีแค่เด็กฝึกงานคนเดียว เพราะที่นี่ไม่เคยต้องการเด็กใหม่ที่ทำงานไม่รู้เรื่องครับภาระของเพื่อนร่วมงานเปล่า ๆ จบไหม”
พายุพูดรัวออกมาทำเอาดรีมถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว
“ได้ค่ะฉันจะทำให้พี่ เอ้ยไม่ใช่หนูจะทำให้หัวหน้าเห็นให้ได้ว่าคนอย่างหนูแยกแยะได้ และวันหนึ่งไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามหนูก็หวังว่า หัวหน้าจะแยกแยะออกนะคะระหว่างเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัว ที่สุดต่อให้หัวหน้าจะไม่ชอบคนในครอบครัวหนูยังไง ก็อย่าลืมจัดการกับความรู้สึกของตัวเองด้วยนะคะ”
“ดี !! ผมจะคอยดูว่าคนอย่างเธอจะผ่านมันไปได้สักกี่น้ำ จำเอาไว้เลยว่าฉายาของผมก็คือ พายุร้ายทนายมาเฟีย !! ” พายุพูดจบก็หันหลังไปมองวิวด้านนอกผ่านกระจกบานใหญ่ของสำนักงานของเขา
“หมดธุระแล้วเธอไปทำงานได้ หากไม่เรียกไม่ต้องเข้ามาในห้องนี้ เชิญครับ” พายุพูดขึ้นมาอีกครั้งทำเอาดรีมถึงกับถอนหายใจเพราะไม่รู้ว่าจะเอาอะไรมาพูดกับคนอย่างเขา ก่อนออกไปเธอพูดอยู่คำหนึ่งทำเอาพายุลมออกหูมาในทันที
“น้ำเต็มแก้ว สักวันเถอะถ้าแก้วแตกเมื่อไหร่แล้วจะรู้สึก”
ดรีมพูดจบก็เดินออกไปในทันที พายุหันมามองแต่ก็ไม่พูดอะไรไม่ได้แล้วเพราว่าเธอเดินออกไปเสียก่อนแล้ว
เมื่อออกมาถึงห้องทำงานด้านล่างทำเอาเอกสงสัยเป็นอย่างมากเลยเลือกที่จะสอบถามรุ่นน้องว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมดรีมถึงทำหน้าอย่างนี้
“หัวหน้าเรียกไปทำไมเหรอดรีม พอจะบอกพี่ได้ไหม” เอกถามเบา ๆ และมองไปที่ด้านบนสำนักงาน เพราะเกรงว่าพายุจะเดินลงมาแล้วได้ยินเอาเสียก่อน
“เรียกไปเตือนเรื่องงานค่ะ และก็บอกหน้าที่และงานที่จะต้องทำ เออจริงสิคะพี่เอก หนูอยากจะถามว่าตอนนั้นที่พี่มาฝึกงานที่นี่ครั้งแรก หัวหน้าให้พี่ทำอะไรเหรอคะ ? ”
เอกที่ได้ยินแบบนี้ถึงกับถอนหายใจออกมา เมื่อนึกถึงเรื่องราวในครั้งก่อนตอนที่เขามาทำงานที่นี่ในครั้งแรก
“ครั้งแรกนะเหรอ ก็รับงานคดีฆาตกรรมเลยแหละ สยองมากเลยรู้ไหม ต้องไปตามสืบกับศพสถานที่เกิดเหตุ แล้วผีนะก็ดุมากเฮี้ยนที่สุด”
“หือ..แล้วหัวหน้าเขาปล่อยให้พี่ทำเองเลยเหรอคะ แล้วพี่ทำมันได้ไหมเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมคะพี่ ขอร้อง”
“อือก็ทำได้นะแต่ก็แทบตายเพราะหัวหน้าให้เวลาแค่สองเดือนเท่านั้น และที่ยากที่สุดคือทุกคนไม่ให้ข้อมูลอะไรเลย พี่เลยต้องหาข้อมูลเอง แต่ดีนะที่หัวหน้าเองเขาก็หาข้อมูลเงียบ ๆเด้วยตัวของเค้าเองไม่ต่างกัน มันเลยง่ายในตอนที่มาสรุปคดี” เอกเล่าออกมาด้วยความภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก
“อ่อ อย่างนี้นี่เอง ว่าแต่หัวหน้าทำไมทำหน้าตาดุและเคร่งเครียดอยู่ตลอดเวลาแบบนี้นะ อยากจะรู้จังเลยค่ะว่าตอนที่เขาอยู่กับคนที่เขารัก เขาจะยิ้มบ้างไหมนะ” ดรีมพูดออกมาหน้าตาเฉยโดยที่ไม่ได้คิดว่าพายุจะมีหรือว่าไม่มีคนรักกันแน่
“ชู่วววว อย่าพูดไปเรื่องคนรักของหัวหน้า เพราะเขาเพิ่งจะเสียคนรักไปเมื่อสองปีก่อนนี่เอง พูดไปก็จะไปสะกิดต่อมกระตุ้นเขาอีก เมื่อวานก็เพิ่งครบรอบวันตายของคนรักของหัวหน้าไปเอง”
“อะไรนะคะพี่ เมื่อวานอย่างนั้นเหรอคะ เมื่อวานเป็นวันครบรอบวันตายอย่างนั้นเหรอคะ ” ดรีมถึงกับทวนคำพูดของเอกอีกครั้ง พร้อมกับนึกถึงตอนที่เธอเจอกับพายุที่อัฐิสถานเมื่อวานนั่นเอง
“อย่าบอกนะว่าที่ไปที่นั่นเพราะว่าไปเคารพศพ ถึงว่าหัวหน้าถึงได้ด่าเรากระจายขนาดนั้น หรือว่าอารมณ์เสียคิดถึงคนรักก็เลยพาลไปเสียหมด” ดรีมได้แต่พูดอยู่เพียงคนเดียว ก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ตรงโต๊ะทำงานของตัวเอง โดยใช้ความคิดอย่างหนักมากในการคิดเรื่องนี้
Dernier chapitre
พายุร้ายทนายมาเฟีย ตอนที่ 41. ความรัก
ตอนที่ 41. ความรักหลายวันผ่านมาหลังจากออกจากโรงพยาบาลแล้วนั้น พายุพาดรีมมาที่บ้านพ่อกับแม่เพื่อหวังจะเคลียร์เรื่องราวต่าง ๆ“พายุพ่อกับแม่ขอโทษนะ ที่เห็นแก่ตัวแบบนี้ จับพ่อส่งตำรวจเถอะนะ อย่างน้อยพ่อก็จะได้สบายใจ” พ่อร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายเลยสักนิด“พ่อคะ” ดรีมเองก็สงสารพ่อจับใจ ก่อนจะตรงเข้าไปกอดพ่อ พายุเดินเข้าไปประคองพ่อและดรีมให้ลุกขึ้นและพาไปนั่งที่โซฟา“ถ้าตอนนั้นที่ผมยังไม่ทราบที่มาที่ไปล่ะก็ ผมคงก็อยากที่จำดำเนินคดีเป็นอย่างมากนะครับคุณพ่อ แต่เมื่อได้ทราบเรื่องราวทั้งหมด รวมไปถึงได้ตรวจสอบรายงานจากหมอเจนรบก็เข้าใจทุกอย่างได้เป็นอย่างดีครับ ไม่ว่าจะเป็นใบยินยอมที่ญาติเซ็น หรืออะไรก็แล้วแต่ในทางกฎหมาย มันไม่มีอะไรที่ผิดพลาดเลยสักนิดครับ ”“แต่พ่อซื้อขายกัน พ่อเห็นแก่ตัว นี่สิมันคือความจริงถ้าพ่อไม่ตกลงอย่างน้อยตอนนี้พาฝันก็ยังคงมีชีวิต”“คุณพ่อครับผมบอกแล้วไงว่าผมอ่านรายละเอียดมาหมดแล้ว ต่อให้ไม่ผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจที่สุดพาฝันก็ต้องจากทุกคนไปอยู่ดีครับ อย่าโทษตัวเองเลยนะครับ ขืนทำแบบนี้คนที่ไมสบายจะเป็นดรีมนะครับ ส่วนเรื่องของลุงพาฝันที่มาเรียกร้องเอาเงินบ่อยๆ ผมจะจัดการเองครับ
พายุร้ายทนายมาเฟีย ตอนที่ 40. เลิกแล้วต่อกัน
ตอนที่ 40. เลิกแล้วต่อกันปัจจุบัน ดรีมที่อยู่ในห้องพักค่อยๆ ได้สติและมองไปโดยรอบห้อง ก่อนที่เธอจะตั้งสติและค่อย ๆคิดทบทวนว่ามันเกิดอะไรขึ้น กระทั่งจำเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นได้เป็นอย่างดี มือเล็กค่อย ๆ เลื่อนมาจับที่หน้าอกตัวเองอย่างช้า ๆ“เจ็บ เจ็บเหลือเกิน ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะไม่เข้าใจจริง ๆ ” ดรีมร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด กับสิ่งที่เธอได้รับและสัมผัสได้ พาฝันจะเจ็บปวดมากเพียงไหนกันนะ เจนรบวิ่งเข้ามาภายในห้องพักของดรีมด้วยความตกใจเป็นอย่างมาก แต่เมี่อเห็นว่าดรีมนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นก็ตกใจจึงรีบเข้าไปปลอบ“ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องตกใจปลอดภัยแล้ว ไม่มีอะไรนะ” หมอเจนรบยกมือขึ้นลูบที่ศีรษะของดรีมเบา ๆ ด้วยความสงสารหญิงสาวตรงหน้าเป็นอย่างมาก“พี่เจนรบคะ หนูรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว แต่ที่หนูไม่เข้าใจก็คือทำไมในเมื่อพ่อบอกว่าพี่พาฝันเป็นเจ้าหญิงนิทรา แล้วทำไมสร้อยเส้นนั้น ” ดรีมพูดไม่ออกได้แต่ร้องไห้อยู่อย่างนั้น“พี่ว่าอย่าเพิ่งพูดอะไรเลยนะ พักผ่อนก่อนดีไหม” เจนรบพยายามจะกล่อมให้ดรีมสงบสติ“จะให้หนูพักได้ยังไงคะ ในเมื่อคนหนึ่งบอกว่าพี่พาฝันเป็นเจ้าหญิงนิทรา แต่เรื่องสร้อยนั้นมันคือยัง
พายุร้ายทนายมาเฟีย ตอนที่39. มาช่วยแล้ว
ตอนที่39. มาช่วยแล้วเมื่อทุกอย่างเป็นไปอย่างเรียบร้อยแล้วนั้น ทุกคนต่างก็เริ่มทำตามหน้าที่ของตัวเองที่ได้รับ พายุขับรถเข้าไปที่โกดังร้างตามที่พวกมันนัดหมายเอาไว้ กล้องวีดีโอขนาดเล็กเท่ากระดุมเสื้อถูกบันทึกไว้ เผยให้เห็นว่าด้านในโกดังมีคนทั้งหมดกี่คน“กูมาตามที่พวกมึงเรียกร้องแล้ว ไหนล่ะผู้หญิงคนนั้นปล่อยเธอออกมาซะ เธอไม่ได้รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น เธอเป็นแค่พนักงานใหม่ในสำนักงานเท่านั้น หากพวกมึงมีอะไรก็มาคุยกับกู อย่างไปทำกับคนอื่นแบบนี้”พายุตวาดเสียงดังลั่น ทำเอาดรีมที่ถูกจับเอาไว้อีกห้องถึงกับตกใจเป็นอย่างมากเพระไม่คิดว่าพายุจะมา“ไม่คิดว่าจะมาด้วยซ้ำ ไหนอีหนูนั่นบอกว่ามึงไม่มีทางจะมายังไงล่ะ ที่ไหนได้ที่สุดก็รนหาที่ตายทั้งนั้น ก่อนตายมีอะไรจะพูดเหมือนอีหนูนั่นไหม”“หุบปาก มึงไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะมาต่อรองอะไรได้ ตอนทำคดีนี่เก่งดีเหลือเกิน ยังไงก็เก่งให้มันได้ตลอดไปก็แล้วกัน”ดรีมถูกพวกมันลากออกมาจากอีกห้องหนึ่ง เมื่อดรีมออกมาทำเอาพายุและทุกคนที่เห็นดรีมถึงกับโล่งใจที่เห็นว่าเธอปลอดภัยดี“ดรีมเป็นไงบ้าง พวกมันทำหนูเจ็บตรงไหนบ้าง” พายุถามด้วยความเป็นห่วงเป็นอย่างมาก สมุทรหันไปพยักหน
พายุร้ายทนายมาเฟีย ตอนที่38.คนรักเก่า
ตอนที่38.คนรักเก่าพายุที่ได้ยินถึงกับโมโหเป็นอย่างมาก เขารีบกดโทรศัพท์ไปหาสมุทรในทันที“ว่าไงไอ้น้องชาย” สมุทรทักทายอย่ายียวนกวนประสาทเป็นอย่างมาก“หาปืนพร้อมเครื่องกระสุนแบบครบชุดให้กูหน่อยอีก 10 นาทีเข้าไปเอา”“เดี๋ยวๆ มึงจะเอาไปทำอะไรไอ้พายุ ทำไมด่วนขนาดนี้”“มึงหาได้ไหม บอกมาแค่นี้ถ้าหาไม่ได้กูจะได้ไปหาที่อื่น”“เอาไปทำไมว๊ะ ต้องบอกกูก่อน”“มึงจะหาให้หรือไม่หา กูถามแค่นี้” พายุตะคอกเสียงดังลั่นรถ ทำเอาสมุทรตกใจเป็นอย่างมาก เพราะเขาไม่เคยเห็นพายุเป็นแบบนี้มาก่อน เมื่อคิดได้ดังนั้นสมุทรเลยค่อย ๆ พูดออกมาเบา ๆ“โอเค ๆ อีก10นาทีเข้ามาได้เลยจะหาไว้ให้” พูดจบก็รีบวางสายก่อนจะประชุมสายกับพี่น้องที่เหลือ และเล่าให้ทุกคนฟังอย่างรวดเร็ว ที่สุดทุกคนสรุปว่าจะมาหาสมุทรที่ร้านของสมุทรในตอนนี้เลย ร้านของสมุทร ทุกคนมากันอย่างพร้อมหน้า ไม่ว่าจะเป็นพี่ใหญ่อย่างไทม์ หรือบัลลังก์ ณตะวัน และณดาว น้องเล็กของบ้านทุกคนต่างก็รีบมาด้วยความเป็นห่วงเป็นอย่างมาก และแน่นอนพายุที่มาช้ากว่าเพื่อนเพราะว่าเขาออกไปนอกเมืองเพื่อจะไปนครนายกในตอนแรก เลยทำให้มาช้ากว่าคนอื่น เมื่อมาถึงและเห็นพี่น้องทุกคนพายุถึงกับโมโ
พายุร้ายทนายมาเฟีย ตอนที่ 37. ตามหา 1.
ตอนที่ 37. ตามหา 1.พายุได้แต่ฟังเสียงสนทนาอย่างใจจดใจจ่อเป็นอย่างมาก “อีกแค่สามแสนได้ไหม แล้วจะไม่มากวนใจอีกเลยขอร้อง”“ผมจะเอาจากที่ไหนมาให้ ลำพังแค่ให้ไปครั้งแรกก็แทบจะหมดตัวอยู่แล้ว นายเองก็น่าจะรู้”“ก็รู้แต่ว่าใจทั้งดวงเลยนะ แลกกับชีวิตลูกสาวนายถือว่าคุ้มมาก หรือว่าอยากให้หนูดรีมรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น” เสียงปลายสายเอ่ยขึ้นมาทำเอาพายุถึงกับตกใจเป็นอย่างมาก“อย่านะ อย่าทำอะไรบ้า ๆ ตกลงกูจะหาให้ และถ้าไม่จำเป็นอย่าโทรมาอีก มีอะไรจะโทรกลับเอง”“ได้ถ้าอย่างนั้นอีก 2 ชั่วโมงเจอกันที่เก่าเวลาเดิม ไม่มาถือว่าทุกอย่างยกเลิก และหนูดรีมจะต้องรู้เรื่องนี้แน่ ถ้าไม่เชื่อก็ลองดู”พายุที่ได้ยินเสียงสัญญาณถูกตัดไปก็แทบอยากจะปาโทรศัพท์มันทิ้งเสียตรงนั้น หากแต่ว่าเขาทำไม่ได้เพราะว่าเขาเองต้องค้นหาข้อมูลต่าง ๆ ให้รอบคอบเสียก่อน“อย่าให้กูเจอนะมึง รับรองอายุไม่ยืนแบบนี้แน่”ในรถตู้...ดรีมที่ถูกจับมานั้นถูกมัดมือมัดเท้าเอาไว้ พร้อมกับมองผู้ชายในรถด้วยความหวาดกลัวเป็นอย่างมาก“พวกพี่จะพาหนูไปไหนคะ เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าเนี่ย” ดรีมถามด้วยความใจเย็นขั้นสุดเป็นอย่างมาก“หุบปากไปเลยถ้าไม่อย
พายุร้ายทนายมาเฟีย ตอนที่ 36. ตามหา
ตอนที่ 36. ตามหาเช้าวันต่อมา สองคนที่นอนหลับใหลต่างตื่นมาด้วยความอ่อนเพลียเป็นอย่างมาก พายุเอื้อมมือมาแตะที่ศีรษะของดรีมเพื่อดูว่าเธอยังตัวร้อนอยู่หรือเปล่า“นอนพักอีกสักวันไหม ตัวยังอุ่น ๆอยู่เลย” พายุบอกกับดรีมทั้งที่ยังนอนกอดดรีมเอาไว้แน่น “ไม่ค่ะอยากไปทำงานมากกว่า เกรงใจพี่เอก และคนอื่น ๆ ” ดรีมบอกและพยายามจะขยับตัวเพื่อที่จะลุกออกจากที่นอน “จะรีบไปไหน” พายุถามและกดจมูกไปที่ไหล่ของดรีมอย่างแผ่วเบา ก่อนจะลากและเลื้อยไปทั่วร่างกาย“หยุดเลยค่ะ ไม่ไหวแล้วขอร้อง” ดรีมบอกออกมาตามตรงทำเอาพายุถึงกับหัวเราะออกมา“โอเค งั้นไปอาบน้ำกันจะได้ไปทำงาน”“ไม่ใช่อาบน้ำกันค่ะ ต่างคนต่างอาบค่ะ ห้องน้ำมีตั้งสองห้องแยกกันอาบจะได้เสร็จไว ๆ ” ดรีมบอกและผลักพายุให้ลุกขึ้น พายุจำใจลุกออกจากที่นอนก่อนจะเดินกลับไปยังห้องของตัวเองเมื่อพายุออกไปจากห้องแล้วนั้น ดรีมเดินมาที่โต๊ะเครื่องแป้งก่อนหยิบโทรศัพท์และกดโทรออก แต่เมื่อเธอกดโทรออกแล้วนั้นอยู่ ๆ โทรศัพท์ของพายุที่วางอยู่ที่หัวเตียงของเธอก็สั่นครืด ๆดรีมเดินไปดูก็สงสัยว่าทำไมเธอโทรหาพ่อ แต่โทรศัพท์พายุดันขึ้นชื่อเธอ ไม่รอช้าดรีมรี
พายุร้ายทนายมาเฟีย ตอนที่11. คนที่กวนที่สุด 1.
ตอนที่11. คนที่กวนที่สุด 1. "ไม่รู้ล่ะ ยังไงวันนี้ผมก็ต้องได้เที่ยวให้ชุ่มปอด ไหนล่ะ สาวตัวท็อปน่ะ ไม่เห็นโผล่มมาเลยสักคน" "ไอ้พายุ กูรู้นะว่ามึงไม่ได้มาเที่ยว" "พี่นี่ก็นะ อย่ามองน้องแง่ร้ายสิ คราวนี้ผมมาเที่ยวจริงๆ”พายุกระตุกยิ้ม และอดที่จะขำพี่ชายไม่ได้ มันสะใจที่เห็นว่าเขามีท่าทีที่ตื่นกล
พายุร้ายทนายมาเฟีย ตอนที่ 10. คนที่กวนที่สุด
ตอนที่ 10. คนที่กวนที่สุดระหว่างทางกลับบ้านนั้น ทั้งสองคนต่างก็ไม่พูดอะไรกันแม้เพียงสักคำ แต่พอเห็นว่าพายุกำลังขับรถออกนอกเส้นทาง เลยอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้นมาในทันที“นี่เราจะไปที่ไหนกันเหรอคะ มันไม่ใช่ทางที่จะไปสำนักงานไม่ใช่เหรอคะ” ดรีมถามด้วยความสงสัยและมองไปรอบ ๆ ทั้งสองด้านเพื่อนที่จะดูว่าท
พายุร้ายทนายมาเฟีย ตอนที่9. วางมาด
ตอนที่9. วางมาด“เอาเป็นว่ากูกับมึงไปด้วยกัน เอกก็ด้วย ส่วนพายุก็ไปกับน้องดรีมก็แล้วกันนะ ” ราเชนบอกกับทุกคนทำเอาพายุถึงกับมองเพื่อนด้วยความโมโหเป็นอย่างมาก“แล้วทำไมกูต้องไปกับยัย เอ่อ ไปกับเด็กคนนี้แค่สองคนล่ะ งั้นเอกก็มาด้วยกันก็ได้ พวกมึงกินเสร็จก็จะได้รีบกลับไปเลย” พายุบอกกับเพื่อน“กูรู้ว่าตอ
พายุร้ายทนายมาเฟีย ตอนที่8. เรื่องราวในอดีต
ตอนที่8. เรื่องราวในอดีต ดรีมเริ่มงานวันแรกโดยการเปิดคอมพิวเตอร์ และดูข่าวเก่าๆ เกี่ยวกับครอบครัวของเธอ เมื่อสองปีที่แล้วที่เกิดอุบัติเหตุกับครอบครัวของเธอ ถ้าย้อนไปเมื่อสองปี่ที่แล้วนั่นก็คือตอนนั้นดรีมยังอยู่ที่โงรงพยาบาล เธอป่วยเพราะเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจพิการ ที่ในตอนนั้นอาการค่อนข้
Vous vous intéresseriez aussi à
สยบรักเสือร้าย
มดตัวจี๊ด9.2K Vuesพิษรักคุณหมอมาเฟีย
มดตัวจี๊ด86.0K Vuesรัก•เจ็บ•ลึก(เพื่อนพี่ชาย)
Philipnana12.1K Vuesบ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+)
เนตรกวี / Natekavees28.6K Vuesกรงรักเถื่อนสวาท [พระเอกมาเฟีย โหด คลั่งรัก]
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง3.4K Vuesหนี้รักมาเฟียเย็นชา
มุกมายา14 Vuesเล่ห์รักบ่วงมหิงค์ศร (Mpreg)
กลิ่นสัตตบงกช98 Vuesปรารถนารักมาเฟียร้าย
กระดุมเม็ดที่สาม69 Vues
