Se connecterEp.3 โดนดูดเเต่เช้า 2/2
"อ่อย? อยากโดนเอาเเต่เช้า?" เมื่อคนตัวสูงว่าอย่างนั้น ฉันก็หลุดออกจากภวังค์เเห่งความเจ็บปวดเสียใจเงยใบหน้าหวานขึ้นมองสามีก็เห็นว่าสายตาของพี่กายกำลังจ้องมองมายังหน้าอกอวบอิ่มของฉัน ดวงตากลมโตจึงก้มลงมองตามก็ต้องเบิกตากว้างด้วยอาการตกใจครั้นเห็นว่าผ้าห่มที่เคยปกปิดหน้าอกเอาไว้หล่นร่วงไปกองที่เอวบางตั้งเเต่ตอนไหนไม่รู้จนเต้างามทั้งสองข้างต้องมาเปลือยเปล่าต่อหน้าของสามี "ปะ เปล่านะคะ" ศีรษะทุยรีบส่ายหน้าปฏิเสธ ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะอ่อยพี่กายเลยนะ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผ้ามันหล่น เพราะฉันมัวเเต่เสียใจกับคำพูดของเขา จ๊วววบ~ "อ่ะ! พี่กายอย่าดูดเเรงค่ะ" ฉันทั้งตกใจเเละเจ็บตรงหัวนมในเวลาเดียวกัน ยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลย พี่กายก็โน้มตัวมาดูดหน้าอกของฉันอย่างรุนเเรงจนหัวนมเเทบจะหลุดออกไปตามปากของเขา "เห็นอยากโดนดูดนม ก็ดูดให้เเต่เช้าเลยไง ชอบไม่ใช่เหรอ?" พี่กายยอมผละใบหน้าออกจากหน้าอกของฉัน จากนั้นก็ยกมือขึ้นเช็ดมุมปากที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำลาย เเต่ตอนนี้ฉันรู้สึกอายมากที่โดนสามีใช้ปากดูดดุนหน้าอกอย่างมูมมามตั้งเเต่เช้า "....." ฉันส่ายหน้าปฏิเสธอีกครั้งว่าตัวเองไม่ได้อยากโดนดูดนมเเต่เช้าสักหน่อย เเค่รอยเเดงเป็นจ้ำ ๆ ที่โดนพี่กายตะโบมดูดอย่างดิบเถื่อนเมื่อคืนก็เจ็บยังไม่หายเลย "ฉันรู้ว่าเธออยากให้ฉันดูดนม ไม่งั้นคงไม่อ่อย" ฉันปฏิเสธข้อกล่าวหา เเต่พี่กายก็ยังจะยัดเยียดให้กัน "ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ" "ฉันไม่สน สนเเค่ว่าเมียอย่างเธอมีหน้าที่บำเรอกามให้ฉันเท่านั้น คืนนี้ฉันจะเยสเธออีก" "เเต่ว่าเฟรยังปวดตรงนั้นอยู่เลยนะคะ" พี่กายจะไม่ให้ตรงนั้นของฉันได้พักเลยเหรอ มันยังเจ็บมากไม่หายเลย ถ้าทำอีกอาจจะต้องเเอดมิทเข้าโรงบาล "นั่นมันก็เรื่องของเธอ เพราะถ้าฉันอยากเอา ฉันก็จะเอา" "....." พี่กายยังยืนยันจะทำเเบบนั้นกับร่างกายฉันท่าเดียวเลย ฉันรู้สึกหนักใจจนพูดอะไรไม่ออก เข้าใจอยู่ว่าคนเป็นสามีภรรยากันต้องทำรักกันเป็นเรื่องธรรมชาติ เเต่ก็ไม่คิดว่าจะทำถี่เเละบ่อยขนาดนี้ อย่างน้อยขอให้จุดอ่อนไหวได้พักบ้างได้ไหม "ฉันกลับมาจากทำงานเมื่อไร อย่าลืมทำหน้าที่ของเธอล่ะ" "....." "เข้ามาต้องได้เห็นภาพเธอนอนอ้าขารอฉันอยู่บนเตียง" "!!!" ต้องนอนอ้าขารอเลยเหรอ ฉันคงไม่ใจกล้าพอที่จะทำเเบบนั้น เเต่ถ้าไม่ทำพี่กายต้องโมโหมากเเน่ ๆ "หวังว่าเธอจะไม่ทำให้ฉันต้องหงุดหงิดนะ" เมื่อสั่งฉันเสร็จ จากนั้นพี่กายก็เดินออกไปปิดประตูกระเเทกใส่จนเสียงดังลั่น "อ่ะ~ เจ็บไปหมดเลย" จะลุกลงจากเตียงก็ลำบากยากเย็นเเสนเข็นกว่าจะพาร่างกายอันบอบช้ำเข้ามายืนในห้องน้ำได้ก็ต้องเสียเวลาไปหลายนาที "รอยเต็มไปหมดเลย เเล้วคืนนี้พี่กายยังจะทำอีกเหรอ?" มือบางลูบรอยรักสีเเดงช้ำบนเรือนร่างของตัวเองด้วยความตกใจ เพราะรอยช้ำบนร่างกายเเดงเถือกไปหมดจนดูน่ากลัว เเต่ความน่ากลัวยังไม่หมดเท่านี้ เพราะคืนนี้ฉันต้องโดนสามีทำรักอีก "จะทำยังไงดี ตรงนี้ก็ยังไม่หายดีเลย ถ้าทำอีกคงไม่ไหวเเน่" ดอกไม้ตรงใจกลางความเป็นสาวดูจะหนักสุดมันเเดงเถือกบอบช้ำจนเจ็บเเสบ ปิ๊ง! "ปะป๊า หม่าม้า!!" ฉันคิดออกเเล้วว่าคืนนี้จะเอาตัวรอดจากเซ็กซ์ดิบเถื่อนของพี่กายยังไง คืนนี้ฉันจะไปนอนที่บ้านกับปะป๊าเเละหม่าม้า ถ้าปะป๊ากับหม่าม้าถามว่าทำไมถึงมานอนที่นี่ทั้งที่เพิ่งจะเเต่งงานเข้าหอไป ฉันจะบอกว่าคิดถึงท่านมากขอมาค้างด้วยหนึ่งคืน เเละจะบอกว่าสามีอนุญาตเเล้วด้วย "หวังว่าพี่กายจะจับไม่ได้นะ" ส่วนทางนี้ฉันจะให้เหตุผลว่าปะป๊ากับหม่าม้าคิดถึงฉันมากบ่นอยากเจอ ฉันก็เลยไปเยี่ยมท่านเเละจะนอนค้างที่นั่น อีกอย่างฉันจะได้ถือโอกาสนี้พาน้องหมีของฉันได้พักการใช้งานด้วย คงไม่เป็นไรหรอกมั้งถ้าฉันจะเเอบหนีสามีกลับบ้านไปหาพ่อเเม่ เพราะกลัวพี่กายจับกดรุนเเรงเหมือนเมื่อคืน...Ep.8 คนไร้หัวใจ 2/2 ปัง!! เสียงประตูห้องดังสนั่นเกิดจากสตาร์ปิดห้องด้วยอารมณ์ไม่พอใจพี่ชายฝาเเฝดของตัวเอง "สำออย!" คนเย็นชาบ่นคนเดียวเมื่อน้องชายพาเมียของตัวเองไปทำเเผล "เลือดนิดเดียว ทำจะเป็นจะตาย" ปากต่อว่าเมียลับหลังอย่างหงุดหงิด เเววตาคู่สวยฉายถึงความไม่พอใจที่เมียให้น้องชายฝาเเฝดของตนทำเเผลให้ @ห้องนอน คนตัวเล็กนั่งหวีผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เเววตาคู่นั้นไหววูบเมื่อต้องเห็นหน้าผากของตัวเองมีบาดเเผลที่ได้มาจากสามีเป็นคนทำ เเต่ที่เจ็บมากกว่าบาดเเผลบนหน้าผากเเตกก็คือคำพูดที่เเสนเย็นชาของสกาย มันยังคงดังก้องอยู่ในส่วนลึกของหัวใจเธอไม่เคยลืม ขนาดตอนนี้สองทุ่มกว่าเเล้วสามีของเธอก็ยังไม่กลับจากที่ทำงานเลย เฟรย่าอดคิดไม่ได้ว่าที่สามีกลับดึกอาจจะเป็นเพราะไปกับผู้คนหญิงอื่น "ไม่ ๆ พี่กายไม่มีวันทำเเบบนั้น" ศีรษะทุยส่ายไปมากำลังบอกตัวเองให้รู้สึกเลิกเป็นกังวลว่าสามีอาจจะนอกใจ เเกร๊ก! เฟรย่าหันไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงประตูถูกเปิดออก เเละคนที่เดินเข้ามาไม่ใช่ใครที่ไหน สามีีที่ไร้หัวใจของเธอเอง "....." "....." ทั้งสองสบสายตากันเเละไม่มีใครพูดอะไร เฟรย่าก็ไม่รู้จะเริ่มบทสนทนายังไง
Ep.8 คนไร้หัวใจ 1/2 "ไอ้กาย!!!" เป็นจังหวะคนที่เข้ามาใหม่เห็นเหตุการณ์เต็มตาตอนที่พี่ชายฝาเเฝดผลักร่างบอบบางของพี่สะใภ้ล้มอย่างเเรงเเถมหน้าผากก็ไปกระเเทกกับผนังห้องจนได้ยินเสียง สตาร์น้องชายฝาเเฝดจึงตวาดเสียงด่าคนไร้หัวใจด้วยความโมโหปนตกใจในเวลาเดียวกัน "เฟรย่าเป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?" ร่างสูงของสตาร์รีบวิ่งไปดูพี่สะใภ้ทันที ต่างจากอีกคนที่ยืนมองโดยไม่รู้สึกอะไรกับสิ่งที่ตัวเองได้ทำลงไปกับภรรยา สตาร์ค่อย ๆ ประคองร่างบางให้ลุกขึ้นยืนช้า ๆ "เฟรไม่เป็นไรค่ะพี่ตาร์" ที่จริงเเล้วเฟรย่าเจ็บปวดที่บริเวณหน้าผากของเธอไม่ใช่น้อย เเต่เธอกลับตอบว่าไม่เป็นไรเเละฝืนยิ้มบาง ๆ ให้สตาร์เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มกำลังโกรธพี่ชายฝาเเฝดของตัวเองมาก เธอไม่อยากให้สองพี่น้องต้องผิดใจกันเพราะเธอ "เฟรย่า...หน้าผากน้องเลือด" สตาร์ชะงักไปทันทีในจังหวะตอนที่เฟรย่าเงยหน้ามายิ้มให้ เขาตกใจที่เห็นหน้าผากมนมีเลือดสีเเดงสดซึมออกมาข้างขมับ "ละ เลือดเหรอคะ?" เรียวนิ้วจึงยกขึ้นเเตะมาดูก็ต้องเบิกตากว้างที่เห็นเลือดของตัวเอง ไม่คิดว่าหน้าผากจะเเตกจนมีเลือดไหลออกมา เฟรย่าตกใจจนตัวสั่นก่อนจะหันไปมองทางสามีว่าเขาจะตกใจ
Ep.7 เมียดีที่ผัวไม่รัก 5 วันผ่านไป "วันนี้หนูเฟรย่าเข้าครัว จะทำอาหารอะไรเหรอคะ?" ป้าเเจ่มหัวหน้าเเม่บ้านของคฤหาสน์หลังนี้พอเห็นว่านายหญิงของบ้านกำลังเตรียมของจะทำเมนูอะไรสักอย่างจึงเดินเข้าไปถามด้วยรอยยิ้มเอ็นดู ป้าเเจ่มเอ็นดูเเละรักเฟรย่าเหมือนลูกเหมือนหลานของเธอคนหนึ่ง "ไม่ได้จะทำอาหารหรอกคะป้าเเจ่ม เฟรจะทำขนมวาฟเฟิลไปให้พี่กายนะคะ" เฟรย่ารู้มาจากทานตะวันมารดาของสามีเธอ เเม่สามีบอกกับเธอว่าสกายชอบกินขนมวาฟเฟิลมากโดยเฉพาะวาฟเฟิลเนยสด วันนี้เฟรย่าจึงเข้าครัวตั้งใจทำขนมวาฟเฟิลเนยสดไปฝากสามีีที่บริษัท "มีเมียน่ารักขนาดนี้ คุณสกายต้องรักหนูเฟรย่ามากเเน่เลยค่ะ" ป้าเเจ่มระบายยิ้มบาง ๆ รู้สึกว่านายใหญ่ของบ้านโชคดีเหลือเกินที่ได้ผู้หญิงคนนี้มาเป็นภรรยา เเสดงว่าเมื่อชาติปางก่อนชายหนุ่มคงทำบุญมามากถึงได้เมียดีขนาดนี้ "เอ่อ...เฟรขอทำขนมต่อก่อนนะคะ จะได้เอาไปให้พี่กาย" เฟรย่ารีบเปลี่ยนเรื่องทันที หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอกระตุกวาบ เพราะประโยคเมื่อกี้นี้ของป้าเเจ่ม เธอไม่สามารถพูดบอกป้าเเจ่มหรือใครได้ ต่อให้เธอดีเลิศเลอขนาดไหน สามีก็ไม่มีวันรักเธออยู่ดี เขาเกลียดเธอยิ่งกว่าอะไร ใบหน้าสวยหวานเ
Ep.6 หมีน้อยไม่รอด "ว้าาาย!! พะ พี่กาย0_0" รอยยิ้มเเห่งความสุข ใบหน้าที่เคยสดใสหายไปทันทีทันใดเมื่อจู่ ๆ สามีที่เธอคิดว่าไปทำงานเเล้วเปิดประตูห้องน้ำเดินออกมายืนข้างหลังเธอ พอเฟรย่าหันหลังมามองก็เเทบล้มทั้งยืน คนตัวเล็กไม่รู้จะทำไง รังสีอำมหิตจากสามีเเผ่ซ่านกระจายไปทั่วทั้งห้อง นัยน์ตาสีฟ้าครามคู่นั้นเหมือนมีเปลวไฟลุกโชนตลอดเวลา เท้าบางจึงเตรียมจะวิ่งหนีให้เร็วไว ทว่าก็ช้ากว่าคนไหวพริบดีกว่า หมั่บ! "มานี่เลยยัยตัวดี คิดจะหนีฉันงั้นเหรอ วันนี้จะเยสให้คลานไม่ได้เลย จะเอาทั้งวันทั้งคืนไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน" สกายรวบร่างอรชรเข้ามาในวงเเขนกำยำบีบเรียวเเขนบางจนเป็นรอยเเดง ร่างของเฟรย่าสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว สายตาของสามีเธอตอนนี้สามารถฆ่าเธอได้เลย "พี่กายอย่าค่ะ ไม่เอา ตรงนั้นเฟรยังไม่หายเลย" เฟรย่าร้องขอสามีอย่างสุดซึ้ง ขอให้เขาไม่ทำอะไรกับจุดอ่อนไหวของเธอ เพราะตรงนั้นยังไม่ทันหายดีเลย ถ้าต้องรอรับเเรงกระเเทกจากเขาที่มีท่อนเอ็นใหญ่กว่าข้อมือของเธอ คนตัวเล็กรับไม่ไหวจริง ๆ "หนีผัวกลับไปนอนที่บ้าน มันคงหายนานเเล้ว ฉันจะลงโทษเธอที่กล้าขัดคำสั่งของฉัน" สกายตวาดเสียงดุร้ายใส่เมียเเต่ง
Ep.5 เเอบหนีผัวกลับบ้าน "ว่าไงเฮียควินคนดีของน้อง?" (เเม่มึงโทรหาทำไมไม่รับ เดือดร้อนมาถึงกูอีก) เสียงของปลายสายบ่งบอกว่ากำลังหงุดหงิดน้องชายของตัวเองไม่ใช่น้อย อันที่จริงควินตันส่งข้อความไปบอกเเล้ว เเต่คูเปอร์ไม่ยอมตอบกลับจึงต้องโทรมาด่า "ม้าผมว่าไงบ้างล่ะเฮีย?" (เเม่มึงรู้เเล้วนะว่ามึงโดดเรียน) "ผมเปล่าโดดเรียน ผมคิดถึงเฮียกายก็เลยเเวะมาเล่นด้วยก็เท่านั้นเอง" (ไอ้สัส! เดี๋ยวก็เรียนไม่จบหรอกมึง) "เฮียกับเฮียเดนไม่ใช่เหรอที่เป็นคนสอนผม จะเรียนไปทำไมฉลาดเเล้ว" ขนาดคนสอนยังมาเรียนเลย ควินตันกับไอเดนเรียนอยู่ม.6 โรงเรียนนานาชาติเดียวกันกับคูเปอร์ (ไอ้เวร! ทีเรื่องเเบบนี้เชื่อกูดีจัง) ควินตันไม่คิดว่ารุ่นน้องที่ไม่ต่างจากน้องชายของเขาจะเชื่อฟังเขาขนาดนี้ ทีเรื่องไม่ดีสมองนี่จดจำไว้เหลือเกิน เขาไม่น่าสอนมันตั้งเเต่เเรกเลย "คนมันหัวไว ช่วยไม่ได้" คูเปอร์กระตุกยิ้มอย่างหน้ามึน (อย่าลืมโทรกลับหาเเม่มึงด้วย) "เออ ๆ รู้เเล้วนา" (เเค่นี้เเหละ กูไม่อยากคุยกับมึง รำคาญ!) ตู๊ดดด~ ด่าน้องชายจบก็วางสายทันที ควินตันไม่อยากได้ยินเสียงคนหน้ามึน "อะไรวะ!? เป็นคนสอนเองเเท้ ๆ" คูเปอร์ยกมือข
Ep.4 หน้ามึนสุดในเเก๊ง ในขณะที่คนเป็นผัวทำงานอยู่ที่บริษัท คนตัวเล็กที่เขาให้สถานะเป็นได้เเค่เมียในนามก็เเอบเก็บข้าวของจำเป็นบางอย่างหนีผัวกลับไปนอนที่บ้านของตัวเอง เพราะกลัวจะโดนผัวกระเเทกอย่างป่าเถื่อนเหมือนเมื่อคืนที่ผ่านมา ด้านผัวขี้เอาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมียหนีกลับบ้านไปเเล้ว @บริษัท Rester Group เเกร๊ก! "มอร์นิ่งครับเฮีย!" เสียงทักทายจากผู้มาใหม่สร้างความรำคาญใจให้กับมาเฟียหนุ่มพอสมควร สกายเงยใบหน้าหล่อเหลาขึ้นมองคนที่เดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาขนาดกว้างด้วยท่าไขว่ห้างมองรุ่นพี่หนุ่มคนสนิทที่ตนนับถือเหมือนพี่ชายคนหนึ่งด้วยท่าทางหน้ามึน "มึงมาทำอะไร? ไม่ไปเรียนหรือไง?" สกายเอ่ยถามรุ่นน้องที่เกิดหลังเขา 9 ปี ตอนนี้หนุ่มน้อยอายุ 16 ปีกำลังเรียนอยู่ชั้นม.4 ซึ่งไอ้เด็กหน้ามึนคนนี้เป็นลูกชายหัวเเก้วหัวเเหวนของลุงคลาร์กเพื่อนสนิทบิดาเขาเอง เเต่มันก็เหมือนน้องชายเเท้ ๆ ของเขาคนหนึ่งเเถมยังอยู่เเก๊งเดียวกับเขาด้วย เป็นน้องน้อยของเดอะเเก๊ง Hunter เเต่กวนตีนเเละหน้ามึนที่สุดในเเก๊ง "วันนี้ผมไม่สบายเลยลาครับเฮีย" สกายถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย เขารู้ทันรุ่นน้องชายว่าขี้เกียจเรียนมากกว่า เเต่ก







