4.รสจูบ

หลายวันต่อมา

เป็นวันเริ่มงานที่แสนจะน่าเบื่อของรองประธานสาวอย่างชาไหม ร่างเพรียวสูงเดินหมดอาลัยตายยากถือเอกสารในมือตรงเข้าไปในห้องทำงานของท่านประธาน และเมื่อเข้ามาในห้องก็วางมันลงบนโต๊ะตรงหน้าของท่านประธาน

“ขอลาพักร้อนค่ะ”

“ลาพักร้อนไปไหน งานมีเยอะแยะจะมาลาพักร้อน?”

“ก็มันเหนื่อยนี่คะ สองสามวันมานี่หนูแทบไม่ได้พักเลยนะ”

“แต่เธอเป็นรองประธานหน้าที่ของเธอคือจัดการดูแลควบคุมทุกอย่างในบริษัท”

“แต่แม่คะ…”

“ฉันบอกให้เรียกว่าอะไร?”

“แต่ท่านประธานคะ แล้วหมอนั่นล่ะ..ผู้ช่วยหนูนั่นมันหายหัวไปไหนแล้ว” ตั้งแต่จากกันวันนั้นเธอก็ยังไม่เห็นเจ้าเฮโรนั่นเลย ไม่รู้ว่าไปกกสาวอยู่ที่ไหนถึงได้ไม่ยอมมาทำงานมาช่วยแบ่งงานเธอไปทำบ้างเลย

“โรมันไปช่วยงานบุญญาติที่ต่างจังหวัด วันนี้แหละน่าจะกลับ”

“แล้วสรุปนี่หนูขอลาพักร้อนไปพักผ่อนสักอาทิตย์ไม่ได้เหรอคะ?” ปีใหม่ก็ไม่ได้หยุดพักเหมือนพนักงานคนอื่น ใครบอกว่าเป็นลูกสาวของท่านประธานและได้รับตำแหน่งเป็นถึงรองประธานแล้วจะสบายเธอขอเถียงเลยว่าไม่! ไม่เลยสักนิด!

“พักผ่อนหรือพักใจ ฉันบอกแกแล้วว่าหมอนั่นมันเจ้าชู้กะล่อน”

“ไม่ต้องมาซ้ำเติมหรอกคนเรามันก็ต้องมีผิดพลาดกันบ้าง สรุปขอลาพักร้อนอาทิตย์หนึ่งนะคะ” กล่าวจบก็รีบสาวเท้าเดินออกไป ทิ้งเพียงท่านประธานสาวที่ก็ได้แต่ส่ายหัวให้โดยไม่ลืมที่จะเซ็นใบขอลาให้เจ้าลูกสาวด้วย

เมื่อเดินออกมาจากบริษัทของผู้เป็นแม่แล้วชาไหมก็ตรงไปขึ้นรถและขับไปยังคาเฟ่และเข้าไปหามุมนั่งสั่งชานมดื่มคลายร้อยคลายเครียดเสียแก้วหนึ่งพร้อมด้วยขนมเค้กชิ้นใหญ่อีกหนึ่งชิ้น

“อู้งานในเวลาที่งานยังไม่เลิกแบบนี้ ไม่ยักจะรู้ว่ารองประธานสาวสวยชอบทำ”

“ฉันลาพักร้อนแล้วย่ะ!” ชาไหมหันไปตอบต้นเสียงที่เห็นว่าเป็นเฮโรกำลังเดินมาหย่อนก้นนั่งตรงข้ามเธอ บางทีก็ไม่เข้าใจว่าทำไมการที่เขามาเป็นผู้ช่วยของเธอนั้นนอกเหนือจากเวลางานยังต้องมาบังเอิญเจอกันบ่อยขนาดนี้!

“ถามจริง แบบนี้ผมก็ต้องไปลาพักร้อนด้วยแล้ว”

“นายเป็นแค่เด็กฝึกงานไม่มีลาพักร้อน”

“ได้ไง!!? แต่ว่าที่จริงผมมาเป็นผู้ช่วยพี่แบบนี้ถ้าพี่ลาพักร้อนผมก็ต้องได้ลาไปด้วยแล้วสินะ”

“ทางที่ดีนายควรจะไปถามท่านประธานก่อนนะ ขืนหยุดสุ่มสี่สุ่มห้าโดนด่าฉันช่วยไม่ได้หรอกนะ”

“ไม่รู้ล่ะ ยังไงพี่หยุดผมก็จะหยุด” เฮโรบอกด้วยน้ำเสียงที่ขึงขังจริงจังพร้อมกับมือหนาที่เอื้อมไปหยิบแก้วน้ำชานมของชาไหมมาดูดดื่มอย่างหน้าตาเฉย

“นี่นาย!!”

“ผมหิวนี่นา เพิ่งถึงแล้วก็กะจะมาหาอะไรดื่มก่อนเข้างานแต่ไม่คิดว่าจะเจอพี่ที่นี่”

“เจอฉันที่นี่แล้วเกี่ยวอะไรกับการที่มาแย่งน้ำฉันดื่มไม่ทราบ!?”

“ก็ผมหิว!”

“เหอะ! ฉิบหาย!” ถอนหายใจออกมาอย่างรำคาญกับความมึนของชายหนุ่มตรงหน้าแล้วซบศีรษะลงไปบนโต๊ะเมื่อเห็นแฟนเก่าของเธออย่างพีพีที่เพิ่งเลิกกันเมื่อคืนเดินควงสาวหน้าหวานตรงเข้ามาในร้าน

“อ่อ แฟนเก่า..ทำไมแค่นี้ต้องหลบหน้ากันด้วย หลบหน้าแบบนี้เท่ากับแพ้นะ” เธอล่ะเชื่อเลยว่าหมอนี่เป็นพวกชอบยุแยงน่ะ แต่ที่จริงเธอก็ไม่ควรจะหลบหน้าเขาสิ คิดดังนั้นชาไหมจึงเงยหน้าขึ้นมาแล้วพยายามจัดแจงตัวเองให้ดูดีสักหน่อย

“เลิกกันไปแล้วเขาไม่สนใจแล้วไม่ต้องมาจัดแจงตัวเองเพื่อเขาหรอก” ฉึก! เหมือนมีหอกหลายด้ามพุ่งตรงมาปักกลางใจของเธอเลย!

“หุบปากไปเลย!!”

“ผมพูดเรื่องจริงนี่นา”

“อ้าว! นั่นแฟนเก่านายนิ” เสียงของยัยหน้าหวานที่เดินควงแขนพีพีแฟนเก่าของชาไหมนั้นเอ่ยขึ้นทำให้พีพีหันมามองชาไหมที่ก็ถึงกับเลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูกจึงเอื้อมมือไปคว้าแก้วน้ำจากเฮโรมาดื่มต่อ

“ไง เลิกกันไปได้วันเดียวก็ควงคนใหม่มาเลยนะ” เสียงทุ้มจากพีพีเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับบร่างสูงที่เดินมาหยุดตรงหน้าพวกเขาสองคน ชาไหมนั้นรีบหันไปขยิบตาให้เฮโรหวังให้เขาช่วยเธอแต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เข้าใจหรืออาจจะเข้าใจแต่ตั้งใจกวนประสาทก็ไม่รู้เพราะยังคงนั่งเฉยๆ อยู่แบบนั้น

“ฉันต้องเป็นคนพูดมากกว่ามั้ง”

“อ่อ ลืมแนะนำ..นี่น้ำหวานแฟนของฉันที่คบกันได้หนึ่งเดือนกว่าแล้ว”

“หนึ่งเดือน?” อย่าบอกนะไปแอบคบกันทั้งที่ยังคบอยู่กับเธอน่ะ ใครก็ได้มาลากเธออกไปจากตรงนี้สักทีได้มั้ย นอกจากโดนบอกเลิกด้วยเหตุผลไร้สาระไม่พอยังมาถูกสวมเขาในตอนที่คบกันโดยเธอไม่รู้อีกเหรอเนี่ยนะ!

“ใช่ ก็เพราะเธอไม่มีเวลาให้ฉัน แถมเรื่องเซ็ส์ที่ฉันชอบเธอก็ไม่ยอมให้จนฉันตรงไปหาความสุขจากน้ำหวานแทนไงล่ะ!”

“ยังไงตอนนี้เลิกกันแล้วนายก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉันหรอก!”

“ฉันไม่ได้อยากมายุ่งกับเธอ แค่อยากมาบอกว่าน้ำหอมได้เรื่องกว่าเธอทุกอย่างเลยนะโดยเฉพาะเรื่องบนเตียง!!”

“แล้วไง?”

“ก็ไม่แล้วไง ก็แค่อยากสมน้ำหน้าเธอที่เลิกกับฉันไปก็คงไม่มีคนเอาแล้วแหละทำมาเป็นหวงเนื้อหวงตัวแบบนี้ไม่ใช่ว่าโดนมาเยอะจนหลว…” ผั้วะ!! พีพีพูดยังไม่ทันจบประโยคใบหน้าของเขาก็หันไปตามแรงหมัดจากเฮโรจนตัวล้มลงไปกับพื้นทำให้น้ำหวานต้องรีบพยุงตัวเขาให้ยืนขึ้นเมื่อผู้คนในร้านถึงกับแตกตื่นแล้วหันมาให้ความสนใจกับพวกเขา

“เฮโร นายทำบ้าอะไรเนี่ย!?” ชาไหมรีบลุกขึ้นเดินไปดึงแขนของเฮโรไว้เมื่อเห็นสีหน้าที่ดุดันนั้นส่งประกายออกมา สงครามแย่งชิงสาวสวยกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วสินะ! หมับ!! เฮโรยกมือขึ้นมาโอบเอวของชาไหมแล้วดึงให้เข้าไปชิดตัวของเขา

“ที่ชาไม่ให้มึงเอาเพราะเธอนอนเอากับกูทุกวันไง! อ้อ!..ที่มึงบอกว่าคบกับแฟนมาหนึ่งเดือนตั้งแต่คบกับชา เสียใจด้วยน้ำกูกับชาเราคบกันลับหลังมึงมาสองเดือนจะเข้าเดือนที่สามแล้ว!!” แน่นอนว่าคนที่ถูกพูดถึงอย่าชาไหมก็ถึงกับอ้าปากเหวอจนเฮโรต้องยกมือขึ้นมาปิดปากของเธอไว้ เอิ่ม..

“หน้าอ่อนอย่างมึงเนี่ยนะจะมาคบกับชา อายุคงยังไม่ถึงยี่สิบปีเลยมั้ง อย่ามาใช้ลูกไม้ตื่นๆ เอาชนะกูเลย!”

“กูไม่ได้เอาชนะ!!”

“พิสูจน์สิว่ามันเป็นเรื่องจริง” พีพีสวนกลับอย่างทันควันทำเอาชาไหมถึงกับต้องกระพริบตาตัวเองถี่ยิบเมื่อร่างสูงลุกเดินเข้ามาหาเธอใกล้เรื่อยๆ

“เฮโร!”

“แค่จุ๊บเอง” ชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้าไปแตะปากลงบนกลีบปากชมพูของชาไหมจากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมา ทว่าดูเหมือนว่าพีพีจะยังไม่เชื่อการกระทำของพวกเขาสักเท่าไหร่!

“แค่จุ๊บกันแบบนั้นใครก็ทำได้วะ แน่จริงจูบแลกลิ้นกันเลยสิ”

“นายอย่ามาพูดเพ้อเจ้ออะไรนะ!! ที่นี่มันมีคนมากมายใครจะบ้ามาทำเรื่องบัดสีบัด…อื้อออ” ไม่ต้องเดาเลยว่าเสียงของเธอหายไปไหนหากไม่หลุดไปจากการที่เฮโรโน้มลงมาบดขยี้ปากของเธออย่างรุนแรงแบบนี้ การไม่ยอมคนนี่คงไม่ได้เป็นแค่เธอแต่ยังลามไปถึงหมอนี่ด้วยอีกต่างหาก

“นาย!!”

“เงียบ พอใจหรือยัง..ถ้าอยากดูมากกว่านี้ที่คอนโดพี่ชามาได้นะมีหนังสดให้ดูทุกคืน” เฮโรพูดด้วยรอยยิ้มมุมปากแล้วดึงมือของชาไหมให้เดินออกจากร้านไปท่ามกลางสายตาของผู้คนในร้านโดยเฉพาะพีพีที่คิดไม่ถึงว่าเฮโรจะกล้าจูบชาไหมจริงๆ

“นี่นาย! นายคิดว่าฉันไม่อายบ้างหรือไงที่มาจูบฉันต่อหน้าคนมากมายแบบนี้” ชาไหมแว้ดใส่ร่างสูงทันทีเมื่อเดินออกมาจากร้านแล้ว ไม่เพียงแค่จูบยังพูดถึงเรื่องบนเตียงที่มันน่าอายสิ้นดี หากเรื่องนี้ได้ยินไปถึงหูของคุณหญิงมัมมีหวังเธอจบเห่แน่

“ไม่เห็นมีอะไรน่าอายเลย ตอนผมไปเรียนต่างประเทศผมยังเคยจูบกับแฟนกลางโรงอาหารเลย”

“นั่นมันต่างประเทศ!! นายนี่หยุดสร้างเรื่องให้ฉันสักวันไม่ได้หรือไง!”

“ผมสร้างเรื่องตรงไหน นี่ผมช่วยพี่ต่างหากหรือพี่อยากให้หมอนั่นมันพูดดูถูกพี่แบบนั้น”

“ฉันก็ไม่อยากให้เขาพูดดูถูก แต่นายก็ช่วยแบบอื่นก็ได้นี่..อีกอย่างเรื่องที่นายพูดนั้นล้วนไม่ใช่เรื่องจริงเลยสักนิด!”

“อ้อ! พี่โมโหที่ผมที่แต่งเรื่องขึ้นมาไม่เป็นเรื่องจริงแบบนี้มันคงจะเป็นการเอาเปรียบพี่สินะ งั้นคืนนี้เราทำให้มันเป็นเรื่องจริงเลยก็ได้นี่นาไม่เห็นยาก” ใบหน้าที่ทะเล้นปนความเจ้าเล่ห์ของเฮโรนั้นขยับเข้ามาใกล้จนชาไหมถึงกับยกมือไปดันใบหน้าเขาให้ออกห่างจากตัวเธอ

“ใครจะไปทำเรื่องแบบนั้นกับผู้ชายอย่างนายก็ทำไป แต่คนอย่างฉันไม่มีวัน!!”

“อ่า! รอดูคนกลืนน้ำลายตัวเอง”

“นายไสหัวไปไกลๆ ฉันเลยนะ!!”

“ผมจะไปกับพี่”

“เฮโร!!”

“ชาไหม!!” เหมือนยิ่งพูดกับหมอนี่เธอก็ยิ่งรู้สึกเปลืองน้ำลาย ชาไหมจึงสูดลมหายใจตัวเองเข้าและพ่นออกช้าๆ เพื่อให้ตัวเองใจเย็นไม่วิ่งไปขอมีดทำครัวจากร้านอาหารข้างๆ มาปาดคอหมอนี่ให้ตายตรงนี้ จากนั้นก็เดินไปขึ้นรถ พรึ่บ!! โดยมีไอ้ เอ้ย! ผู้ช่วยสุดหล่อของเธอขึ้นตามมาด้วย ชาไหมจึงต้องยอมขับรถออกไปอย่างไม่อยากเสียเวลาด่าผู้ชายไม่มีหูอย่างเฮโร