พี่ครับใกล้เสร็จหรือยัง

พี่ครับใกล้เสร็จหรือยัง

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-06-11
Oleh:  ingladaTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
37Bab
2.1KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

‘พี่ครับ ใกล้เสร็จหรือยัง?’ ‘ใกล้เสร็จแล้ว..’ ‘แฮ่กๆๆ พะ พี่ครับ ใกล้เสร็จหรือยัง?’ ‘อีกนิดเดียวก็จะเสร็จแล้ว’ ‘พี่ครับใกล้เสร็จหรือยัง!?’ ‘จะเสร็จแล้ว’ ‘พี่ ผมไม่ไหวแล้วใกล้เสร็จหรือยัง!?’ ‘อีกนิดเดียวรอก่อน’ ‘พี่เสร็จช้าอ่ะ’ ‘นายก็อย่าเร่งสิ!’

Lihat lebih banyak

Bab 1

1.คืนแห่งความวุ่นวาย

「池上先生、江川病院への異動……本当に決めたのか?」

斉藤勉(さいとう つとむ)院長は、池上由奈(いけがみ ゆな)の異動願を手にして目を丸くした。

由奈はわずかにまつげを震わせ、苦みを含んだ笑みを浮かべる。「はい、もう決めました」

その瞳に揺るがぬ決意を見て、勉は深いため息をつき、静かに署名した。

院長室を出て廊下を歩いたとき、由奈は白衣を着た長門歩実(ながと あゆみ)と、その隣にいる滝沢祐一(たきざわ ゆういち)、そして小さな男の子に出くわした。

一瞬、足が止まる。

まるで幸せな家族のような光景が、目に飛び込んできたのだ。

二人の間を歩く男の子が、左右の手をそれぞれ歩実と祐一にぎゅっと握られ、無邪気な笑顔を浮かべている。

由奈の胸に鋭い痛みが走った。

祐一が歩実と子どもに向ける柔らかな眼差し、穏やかで優しい仕草――それは、由奈が一度も与えられたことのないものだった。

彼は自分を憎んでいるのだと、由奈はよく知っている。

祐一の初恋の相手は歩実だった。だが、由奈が祐一の祖母・和恵(かずえ)と取引をして彼と結婚したとき、すでに二人は別れていた。とはいえ、その事実を知ったのは結婚後のことだった。

結局祐一にとって由奈は、隙を突き、卑怯な手で妻の座を奪った女でしかないのだ。

けれど――彼は知らない。

本当は、由奈の方が先に祐一と出会っていたのだ。だが彼は、その記憶をとっくに忘れていた。

結婚すれば思い出してくれる。冷え切った心も、寄り添えば少しずつ温まっていく。由奈はそう信じていた。

けれど、それは思い上がりにすぎなかった。

祐一は彼女を憎んでいる。愛してくれることなど、決してないのだ。

その証拠に、六年間の結婚生活のあいだ、彼は周囲に「独身だ」と言い続け、妻である由奈をまるで存在しない人間のように扱った。

「池上先生?」歩実が気づいて声をかける。

祐一は眉を寄せ、じっと由奈を見つめる。その視線には、まるで「余計なことを口にするな」と言いたげな緊張があった。

その距離感が、刹那に由奈の胸を締めつける。けれど彼女はすぐに表情を整え、頭を下げた。

「長門先生、滝沢社長、お疲れ様です」

祐一は最近、中央病院の出資者となり、病院経営に名を連ねている。もちろん、それは由奈のためではなく、歩実のためだった。

歩実が帰国してすぐ、祐一が彼女を中央病院に入れ、外科部長として推薦したのだ。院内では誰もが「歩実の後ろ盾が滝沢社長」と噂し、さらには二人が恋人関係だという話まで広がっていたが、祐一は何一つ否定しなかった。

歩実は祐一の腕を自然に取り、にこやかに言う。

「そんなにかしこまらなくていいのよ。私なんてまだ入ったばかりだし、これからいろいろ教えてもらわないと」

そのとき、男の子が祐一にしがみついた。「パパ、疲れた。抱っこして?」

由奈の顔色がさっと変わる。

――パパ?

歩実は慌ててしかめ顔をつくる。

「健斗、だめでしょ。そんな呼び方したら」そう言いながら祐一へ申し訳なさそうに視線を向けた。

「ごめんなさい、祐一。子どもがわかってなくて」

祐一はちらりと由奈を見たが、怒ることもなくただ穏やかに子どもを抱き上げた。

「いいんだ」

「僕、祐一パパが大好き!本当に僕のパパになってくれたらいいのに!」

健斗(けんと)は祐一の首に腕を回し、甘えるように声を弾ませた。

「もう、しょうがない子ね」歩実は苦笑しながら彼の頭を撫でた。

由奈は拳を固く握りしめる――こんなに優しい祐一を、彼女は見たことがない。

……もう諦めた。

どんなに頑張っても、冷たい心を温めることはできなかった。なら、終わりにするしかない。

重い気持ちを押し込み、由奈は三人を追い抜いてエレベーターに乗り込んだ。

……

異動の件は誰にも知らせていない、もちろん祐一にも。

知らせる必要がないと思ったし、彼が知りたがるはずもないのだから。

車を走らせ、由奈は滝沢家の本邸へ向かう。門前でチャイムを押すと、しばらくして使用人の森田(もりた)が出てきた。

「奥さま、お帰りなさいませ」

「おばあさまはいらっしゃる?」

「はい、中でお待ちです。どうぞ」

滝沢家の重鎮である和恵。祐一の祖父が亡くなって以来、家の一切を取り仕切ってきた女性だ。

彼女は南の町の商家の出で、若いころから手腕を発揮してきた。姑から疎まれても、表立って彼女を逆らう者はいなかった。

森田に案内され、由奈は静かな和室へ入る。そこでは和恵が座布団に正座し、数珠を手に念仏を唱えていた。

「奥さまがお見えです」

和恵はゆるやかに目を開き、横顔のまま「こちらへ」と告げる。

森田が下がると、由奈も正座して仏前に手を合わせた。

和恵は熱心な仏教徒で、よく寺に参拝し、香をあげていた。出かけると、戻るまでに半月ほどかかることもあった。

しばし沈黙が続いたのち、由奈は小さな声で切り出した。

「おばあさま……私、祐一さんと離婚したいと思っています」
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
37 Bab
1.คืนแห่งความวุ่นวาย
“อื้อออ~ นี่ช้านฝันไปใช่มั้ยเนี่ย นายเพิ่งบอกเลิกช้านไปวันนี้เองนะ” ฝ่ามือบางลูบไล้ไปตามกรอบหน้าของชายหนุ่มด้วยสายตาที่จะปิดแหล่ก็ไม่ปิดแหล่ ต่างจากชายหนุ่มร่างสูงซึ่งกำลังขบกรามตัวเองแน่นเมื่อมือเล็กอีกข้างของคนใต้ร่างเขาซึ่งกำลังลูบไล้อยู่ที่แผงอกนั้นขยับต่ำลงมาเรื่อยๆ จนเลือดภายในกายเขาเริ่มไหลไม่ทั่วร่างแล้วสิ“พี่เมาแล้วอย่าเยอะได้มั้ย!!?”“ผู้ชายเฮงซวย!! นายอย่ามาพูดแบบนี้กับช้านน้า!!” เพี้ยะ! น้ำเสียงที่ยานคล้อยตะเบ็งใส่ชายหนุ่มพร้อมกับฝ่ามือที่ยกขึ้นไปฝาดใส่ใบหน้าของเขาเต็มๆ“โอ้ยยย! ผมเจ็บนะพี่!!”“คิกคิก! ที่ร้าก ช้านขอโทษนายเจ็บมากม้าย?”“ไม่เจ็บมั้ง! แม่งเมาแล้ววุ่นวายคนอื่น” นอกจากทำช่วงล่างเขาตื่นแล้วยังมาตบหน้าเขาอย่างไม่มีเหตุผล หากไม่ติดว่ารู้จักกันนะป่านนี้เขาคงปล่อยให้ไปนอนกับไอ้โบ้ข้างทางแล้วล่ะ“นายอย่ามาบ่นช้านในใจน้าไฮโล!!”“เฮโร ผมชื่อเฮโร!!”“ช้านชื่อชาไหมนะ!” ให้ตายสิ! นี่เธอเห็นเขาเป็นคนประสาทที่จะลืมชื่อเจ้านายตัวเองหรือไง! เขาแค่ต้องการแก้ไขชื่อตัวเองที่ถูกเธอเรียกผิดให้มันถูกไม่ได้จะแนะนำตัวสักหน่อย เมาแล้วเพี้ยนเสียจริง!“ผมรู้ว่าพี่ชื่อชาไหม พี่รบกวนนอน
Baca selengkapnya
2.หื่นกับหื่น
เช้าวันต่อมาบรรยากาศยามเช้ากับแสงแดดอ่อนๆ ที่สาดส่องลงมากระทบกับพื้นดินพื้นหญ้าบ่งบอกว่าถึงเวลาทำงานของเหล่าคนวัยทำงาน ทว่าภายในห้องนอนที่ตกแต่งสไตล์เรียบๆ นั้นมีร่างของหนุ่มสาวกอดรัดกันแน่นไม่ขยับไหวติง จนเมื่อคนตัวเล็กเริ่มอึดอัดจากการถูกกอดรัดเธอจึงพยายามเปิดเปลือกตาของตัวเอง“อื้มมม! กี่โมงแล้ว” เสียงแหบพร่าเอ่ยถามขึ้นเมื่อคนข้างกายขยับตัวแล้ว มือหนาจึงควานไปหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะข้างหัวเตียงมาเปิดดูเวลา“เจ็ดโมงห้าสิบ”“อ่อ วันนี้หยุดงานนะ...”“อืม…”“เชี่ย!!/เหี้ย!!” แล้วเมื่อพลิกตัวหันมาสบตากันทั้งคู่ก็เด้งตัวลุกขึ้นนั่งอย่างว่องไวพร้อมคำอุทานถึงสัตว์ชนิดหนึ่ง เฮโรรีบมองสำรวจตัวเองว่าเสื้อผ้านั้นอยู่ครบหรือเปล่าไม่ใช่ว่าถูกแม่เสือสาวนี่ทำมิดีมิร้ายอะไรหรอกใช่มั้ย ส่วนชาไหมนั้นเธอจ้องหน้าเขาด้วยสายตานิ่งๆ เนื่องจากสมองกำลังประมวลผลถึงเรื่องเมื่อคืน“อ้อ!” จากนั้นชาไหมก็ร้องอ้อออกมาเมื่อจำได้ว่าเมื่อคืนถูกผู้ชายเฮงซวยบอกเลิกแล้วก็ไปผับดื่มจนเมาจากนั้นก็โทรให้ผู้ช่วยอย่างเฮโรมารับเพื่อมาส่งที่คอนโด ว่าแต่..“ฉันให้นายมาส่งแล้วมานอนบนเตียงกับฉันได้ยังไง!?”“ผมก็เดินมานอนหลังจากส่งพี่เ
Baca selengkapnya
3.มีอารมณ์
“ผมขอแอบอีกแปปหนึ่งดิ ให้ยัยพวกนั้นกลับไปก่อน”“เหอะ!! แล้วไปทำอะไรมาถึงถูกสาวๆ ไล่ตามล่ะ คงไม่ใช่ว่าเนื้อหอมขนาดนั้นหรอกใช่มั้ย?”“มันแน่นอนอยู่แล้ว” ไหว่ไหลให้ชาไหมแล้วเดินไปหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเล็กที่วางอยู่ข้างโซฟา ก็แน่นอนว่าคนมันรูปหลอพ่อรวยคxยใหญ่ ก็ไม่แปลกที่จะมีสาวเล็กสาวใหญ่มาวิ่งตามแบบนี้ แต่คือบางทีมันก็รำคาญไงจึงต้องวิ่งหนีวิ่งแอบบ้าง“หลงตัวเอง!”“หรือพี่จะบอกว่าไม่จริงล่ะ”“ก็ไม่จริงไง! นายน่ะไม่ได้เรื่องอะไรสักอย่างหรอกหน้าตาก็เหมือนกันแหละ!”“สายตาพี่บอกว่าพี่กำลังพูดโกหก ผมจำได้นะว่าวันแรกที่ผมเข้ามาทำงานน่ะพี่มองผมจนน้ำลายแทบจะไหล!”“อย่ามาพูดมั่ว! ฉันไปมองนายจนน้ำลายจะไหลตอนไหนไม่ทราบ!!” ชาไหมเถียงกลับทันควันเมื่อถูกเจ้าหนุ่มพนักงานรุ่นน้องต่อปากตอคำเก่งเช่นนี้ หากไม่ติดว่ารู้จักสนิทกับคุณฮารี (แม่เฮโร) นะ เธอล่ะไม่อยากสนใจใยดีกับหมอนี่เลยสักนิด“ก็ผมพูดอยู่ว่าตอนที่ผมย้ายเข้ามาทำงานวันแรก” “นายหลงตัวเองเกินไปแล้วเพราะคนอย่างฉันน่ะไม่ชอบเด็ก!”“งั้นเหรอ แต่เด็กอย่างผมชอบรุ่นใหญ่นะ ยิ่งรุ่นยี่สิบสี่ยี่สิบห้านี่กำลังเหมาะเลยแหละ”“เหมาะอะไรของนาย!?”“เหมาะที่จ
Baca selengkapnya
4.รสจูบ
หลายวันต่อมาเป็นวันเริ่มงานที่แสนจะน่าเบื่อของรองประธานสาวอย่างชาไหม ร่างเพรียวสูงเดินหมดอาลัยตายยากถือเอกสารในมือตรงเข้าไปในห้องทำงานของท่านประธาน และเมื่อเข้ามาในห้องก็วางมันลงบนโต๊ะตรงหน้าของท่านประธาน“ขอลาพักร้อนค่ะ”“ลาพักร้อนไปไหน งานมีเยอะแยะจะมาลาพักร้อน?”“ก็มันเหนื่อยนี่คะ สองสามวันมานี่หนูแทบไม่ได้พักเลยนะ”“แต่เธอเป็นรองประธานหน้าที่ของเธอคือจัดการดูแลควบคุมทุกอย่างในบริษัท”“แต่แม่คะ…”“ฉันบอกให้เรียกว่าอะไร?”“แต่ท่านประธานคะ แล้วหมอนั่นล่ะ..ผู้ช่วยหนูนั่นมันหายหัวไปไหนแล้ว” ตั้งแต่จากกันวันนั้นเธอก็ยังไม่เห็นเจ้าเฮโรนั่นเลย ไม่รู้ว่าไปกกสาวอยู่ที่ไหนถึงได้ไม่ยอมมาทำงานมาช่วยแบ่งงานเธอไปทำบ้างเลย“โรมันไปช่วยงานบุญญาติที่ต่างจังหวัด วันนี้แหละน่าจะกลับ”“แล้วสรุปนี่หนูขอลาพักร้อนไปพักผ่อนสักอาทิตย์ไม่ได้เหรอคะ?” ปีใหม่ก็ไม่ได้หยุดพักเหมือนพนักงานคนอื่น ใครบอกว่าเป็นลูกสาวของท่านประธานและได้รับตำแหน่งเป็นถึงรองประธานแล้วจะสบายเธอขอเถียงเลยว่าไม่! ไม่เลยสักนิด!“พักผ่อนหรือพักใจ ฉันบอกแกแล้วว่าหมอนั่นมันเจ้าชู้กะล่อน”“ไม่ต้องมาซ้ำเติมหรอกคนเรามันก็ต้องมีผิดพลาดกันบ้าง ส
Baca selengkapnya
5.โรคหลงตัวเอง
“จะไปไหน!?” ชาไหมถามชายหนุ่มข้างกายเมื่อขับรถออกมาได้สักพักแล้วไม่เห็นทีท่าว่าเฮโรจะบอกถึงสถานที่ที่ตัวเองต้องการไปสักที“พี่เป็นคนขับก็แล้วแต่พี่สิ”“ฉันจะไปส่งนาย นายจะไปที่ไหน!?”“คอนโดพี่!”“นายจะไปทำอะไร!?”“ก็พี่จะไปทำอะไรผมก็จะไปด้วย!!” ตอบอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวว่านี่ตัวเองกำลังมาสร้างความน่าโมโหให้กับคนขับรถ ชาไหมจึงได้แต่กรอกตามองบนให้กับคำตอบของเขาแล้วหันกลับมาสนใจกับถนนตรงหน้าที่ยังมีค่ากว่าหมอนี่อีก“อ้าว เงียบไม!?”“รำคาญ!!”“ขึ้นเสียง!?” เฮโรชี้นิ้วเข้าหาตัวเองเมื่อถูกรองประธานสาวสวยนี่ขึ้นเสียงใส่เป็นรอบที่สิบเก้าล้านห้าหลังจากที่รู้จักกันมา! ทั้งที่เขาก็เป็นผู้ชายที่เหล่าผู้หญิงต้องการแต่ไม่รู้ทำไมคุณชาของเขาถึงชอบมาขึ้นเสียง มาแว้ดๆ ใส่เขาแบบนี้ นิสัยเขาก็ออกจะดี ดีไม่ค่อยห่างเหิน เดินไม่ค่อยห่าง…“เฮโรฉันถามจริงว่านายว่างมากหรือไงถึงได้มาคอยตามคอยวุ่นวายกับฉันไม่จบไม่สิ้น!”“พี่ทำไอ้โบ้ของผมทำตาย!” พอเถียงไม่ได้ก็ยกเรื่องไอ้โบ้ โบ้นี่ไม่ใช่หมานะแต่เป็นปลาทองที่เธอบังเอิญไปทำโหลมันเเตกและเหยียบมันซ้ำจนมันตายน่ะสิพอมันตายปุ๊ปเจ้านี่ก็รีบลากเธอเข้าวัดไปทำบุญให้ไอ้โบ้ทัน
Baca selengkapnya
6.มึน
เฮโรที่ได้ยินแนนซี่บอกแบบนั้นก็ถึงกับหน้าแตกเป็นเสี่ยง เขาพยายามยิ้มเจื่อนๆ ออกมาให้หญิงสาวทั้งสองแล้วเดินไปนั่งรอบนโซฟากลางร้านเสื้อผ้าของแนนซี่ที่มีไว้สำหรับให้คุณผู้ชายมานั่งรอคุณผู้หญิงช้อปปิ้ง“แต่ผมรู้ว่าที่จริงพี่ก็ชอบผม…” ยังมิวายที่จะหันไปบอกแนนซี่อย่างเข้าข้างตัวเองชนิดที่ชาไหมต้องเดินมาหยุดตรงหน้าเขา โป้ก!!แล้วเข้กกำปั้นของเธอลงไปบนหน้าผากของเฮโรอย่างเต็มแรง“พี่ผมเจ็บ!”“เจ็บสิดี! ฉันบอกแล้วว่าเก็บความมั่นหน้าของตัวเองไปบ้าง!”“หรือไม่จริงว่าเขาก็ชอบผม? !”“โอเค! จริงก็จริง” จนแนนซี่ต้องกัดฟันพูดตอบชายหนุ่มร่างสูงกลับไปเพื่อที่จะได้ให้เรื่องมันจบๆ ไป ชาไหมจึงถอนหายใจออกมาอีกครั้งแล้วเดินไปเลือกชุดอีกสองสามชุดมาให้พนักงานอีกคนของเพื่อนสาวคิดเงินจากนั้นจึงเดินออกจากร้านเสื้อผ้า“ทำไมพวกพี่คุยเหมือนไม่ใช่เพื่อนกันเลย”“บอกแล้วไงว่าเวลาทำงาน ต้องแยกแยะสิว่าเวลางานกับเวลาว่าง”“แต่อย่างน้อยก็น่าจะใช้คำพูดให้ดูสนิทกันมากกว่านี้สักหน่อยสิ” คือคุณพี่แนนซี่อะไรนั่นก็เรียกชาไหมว่าคุณชาไหม แถมยังให้บริการเหมือนกับลูกค้าทั่วไปทั้งที่รู้จักสนิทกันมันเลยรู้สึกแปลกสำหรับเขาน่ะสิ“ฉันก็พู
Baca selengkapnya
7.คนโรคจิต
“อ้าวบุ้งมาแล้วเหรอ พี่รอเธออยู่พอดี” โชคดีที่เสียงของซีเรียกผักบุ้งไว้ก่อน ทำให้หล่อนเดินไปหาซีปล่อยผ่านเขาไปง่ายๆ แบบนี้ ไม่งั้นคงจะโดนด่ายับแน่นอน“มึงนี่ก็ขยันสร้างวีรกรรมเนอะ กลัวพ่อแม่มึงไม่มีชื่อเสียงหรือไง” คีย์เอ่ยอย่างประชดประชันเพื่อนหนุ่มที่ขนาดเรียนจบมาแล้วก็ยังคงเดินหน้าสร้างวีรกรรมไม่หยุดหย่อน ถูกขนานนามว่าเจ้าชู้กะล่อนแล้วคงไม่พอยังมาเพิ่มความมึนความแสบของตัวเองเข้าไปในเรื่องราวพวกนั้นอีก“มันบังเอิญต่างหากแล้วกูจะไปรู้ได้ไงว่าเขาเป็นเพื่อนพี่ชา พี่ชาโทรให้กูไปรับเขากูก็ไปรับแค่เขาสิ คนอื่นพี่ชาไม่ได้บอกให้ไปรับสักหน่อย!”“มึงโง่หรือมึงโง่ มึงเข้าใจคำว่าสุภาพบุรุษมั้ยเพื่อน!” โซนเอ่ยอย่างปลงกับความแสบซนของเฮโร เขารู้ว่าหมอนี่ที่จริงเป็นคนที่ฉลาดเข้าใจทุกอย่างแหละแต่เหมือนว่าเป็นลูกคนเดียวถูกเลี้ยงมาแบบตามใจเลยมักจะทำตัวมึนเสเพลไปเรื่อยจนคุณฮารีจับยัดให้ชาไหมรองประธานสาวสุดเคร่งครัดเรื่องงานคอยดูแลนี่แหละ“เรื่องของกู!”“เออ ก็มันเรื่องของมึงพวกกูก็ไม่ได้อยากจะเสือก!” โซนตอบพลางส่ายหน้าให้แล้วเดินกลับมานั่งบนเก้าอี้กลางร้านตามเดิม สักพักก็ได้ยินเสียงเครื่องสักกำลังทำงาน
Baca selengkapnya
8.เล้าโลมจนแฉะ
“ไอ้เฮโรบ้า!!” แล้วชาไหมเธอก็ต้องยกมือขึ้นมาปิดตาทั้งสองข้างของตัวเองเมื่อเฮโรรูดซิบกางเกงลงแล้วควักเอาเจ้ามังกรออกมาเพื่อปล่อยน้ำลงไปในชักโครก ที่ไม่ได้เดินหนีทั้งที่มีประตูแบบนี้ก็เพราะว่าด้านนอกมีคนอยู่เยอะน่ะสิ ตอนเธอถูกดึงเข้ามาคนอาจจะไม่ได้สนใจแค่ถ้าเดินออกไปตอนนี้ชื่อเสียงรองประธานสาวหายหมดแน่“ผมไม่ได้ยืนขวางประตูพี่ไว้สักหน่อยนี่” บอกเมื่อจัดการทำธุระส่วนตัวเสร็จเขาก็เดินออกไปจากห้องน้ำไปยืนล้างมืออย่างหน้าตาเฉย ส่วนชาไหมเมื่อมองออกไปด้านนอกแล้วเห็นว่าคนเริ่มเหลือน้อยแล้วเธอจึงรีบเดินออกไป“รอผมด้วยสิ ตัวก็แค่นี้แต่ก้าวขายาวชะมัด”“ฉันต้องรีบเอานายไปคืนให้คุณฮารีเร็วที่สุด!!”“เสียใจด้วยแม่ผมไม่เอาผมแล้ว!”“น่าสงสารเนอะ!”“ไม่เห็นน่าสงสารตรงไหนเลย ยังไงผมก็มีพี่อยู่ทั้งคน” เฮโรบอกพลางเดินไปนั่งรวมกลุ่มกับสองสาว ไม่ลืมที่จะสอดส่ายสายตามองหาเพื่อนของตัวเองที่ก็ไม่รู้ว่าไปมั่วสาวอยู่ตรงไหนเพราะตั้งแต่เข้ามาในผับสองคนนั้นก็บอกว่าขอแยกออกไปหาสาวๆ“นายเลิกเอาฉันเข้าไปอยู่ในชีวิตนายสักทีเถอะ ขนาดฉันยังไม่มีนายมาอยู่ในชีวิตเลย”“ไม่คุยกับพี่แล้ว พี่แนนกับพี่บุ้งมีแฟนยังเหรอ?” หันหน้า
Baca selengkapnya
9.ขอเสียบ
เฮโรที่ได้ยินเสียงประโยคที่แผ่วเบาของชาไหมก็ถึงกับอมยิ้มขึ้นมา ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าที่เธอพูดนั้นมันหมายความว่าอะไร เพียงแต่แค่อยากลองถามไปไงว่าเธอจะพูดมันออกมาอีกครั้งหรือเปล่า“ถ้างั้นกลับหรือเปล่าล่ะเดี๋ยวผมไปส่ง”“ไม่ต้องมายุ่ง เอามือออกไปด้วย!” ชาไหมว่าพลางดึงมือของเฮโรให้ออกจากหน้าขาของตัวเอง ชายหนุ่มจึงยอมเอามือออกมาแล้วหยิบเสื้อแขนยาวที่เขาถอดพาดไว้กับเก้าอี้มาคลุมให้ชาไหม“กลับกันนะผมไปส่ง”“ไม่อาว ไม่กลับ!”“พี่เมาแล้วยิ่งอยู่ก็ยิ่งเมา”“ผู้หญิงเขาไม่อยากไปด้วยก็อย่าไปบังคับเขาสิ!” เสียงทุ้มดังขึ้นทำให้เฮโรหันไปมองจึงเห็นว่าเป็นพีพีเดินถือแก้วเหล้าตรงเข้ามาหาเขาที่ตอนนี้พยุงคนตัวเล็กยืนได้แล้ว“แล้วมายุ่งไรด้วย!?”“ก็ไม่ได้อยากยุ่ง แค่ไม่อยากเห็นผู้ชายแถวนี้รังแกผู้หญิง!”“เหอะ! กูไม่ได้รังแก..อีกอย่างกูก็บอกไปแล้วนี่ว่ากูกับพี่ชาเราคบกัน”“ช่าย หุบปากเน่าๆ ของนายไปเลวไอ้สารเลว!” เหมือนจะเมาแต่ก็ไม่ได้เมาสุด อาจจะกึ่มๆ เพราะยังสามารถที่จะฟังรู้เรื่องและตอบโต้กลัยได้ ชาไหมหยกนิ้วชี้หน้าพีพีแล้วเขย่งเท้ากอดคอของเฮโรไว้ พีพีที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่กำแก้วเหล้าในมือตัวเองแน่น“ฉันรู้ว
Baca selengkapnya
10.โรทำพี่เสียว
จากนั้นเฮโรก็รีบถอดเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างรวดเร็วเมื่อตอนนี้อารมณ์ความใคร่ของเขาถูกเรือนร่างงามนี่ครอบคลุมจิตใจไปหมดแล้ว เขาขยับไปขึ้นคร่อมตัวเธออีกครั้งแล้วโน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอของชาไหมสูดดมความหอมจากตัวเธอด้วยความหื่นกระหาย“อ่าส์ โร…”“หื้มม?”“ทำสิ รีบทำกับฉันสิ..” น้ำเสียงที่แหบพร่าเอ่ยขึ้นพร้อมกับดวงตากลมโตที่จ้องมองมายังเฮโรซึ่งตอนนี้เขาก็กำลังจ้องมองเธอด้วยรอยยิ้มมุมปาก เพราะร่างกายของชาไหมที่ไวต่อการสัมผัสจึงไม่แปลกที่เธอจะมีความต้องการอย่างรวดเร็วแบบนี้มือหนาจับแก่นกายของตัวเองชักขึ้นลงเบาๆ ก่อนจะขยับตัวลงมาเรื่อยๆ จนใบหน้าของเขามาหยุดอยู่กลางกลีบดอกไม้ที่ยังคงเป็นดอกตูมไม่เคยมีผึ้งตัวผู้รุกล้ำเข้ามาหาน้ำหวาน“พี่ครับ ของพี่สวยมากเลยรู้มั้ย” แถมมันยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ชวนเชิญให้เขาได้ไปสัมผัสกับมัน เฮโรใช้นิ้วขยี้ลงบนจุดเสียวของชาไหมเบาๆ แล้วเงยหน้าขึ้นไปมองเธอที่กำลังกัดปากตัวเองไว้แน่น“อื๊อ อ๊าส์…เสียวจังเลย!”“ผมอยากทำให้พี่เสียวมากกว่านี้แล้ว” เขาขยับนิ้วแหย่เข้าไปในรูปากทางเข้าที่มันรัดแน่นจนเขาต้องเปลี่ยนเป็นขยับตัวนั่งคุกเข่าแล้วจับขาชาไหมยกขึ้นตั้งฉากแล้วจ้องไปยัง
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status