공유

38

last update 최신 업데이트: 2026-01-14 14:24:02

“หนูเมา” น้องตอบกลับมาหน้าตาเฉย

“ฮ่าๆ พี่จะพยายามเชื่อนะครับ” ผมหัวเราะเบาๆ ก่อนที่จะปล่อยน้องให้เป
이 책을.
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • พี่คะ อย่าดุนักเลย   47

    หลายเดือนผ่านไป…ตอนนี้ฉันท้องได้6เดือนแล้วค่ะ วันเวลาเดินผ่านมาเร็วมากจริงๆ แป๊บๆ ก็จะใกล้คลอดแล้ว แล้ววันนี้ก็เป็นวันที่จะรู้เพศของลูกค่ะ หมอนัดซาวนด์วันนี้“ตื่นเต้นไหม” ฉันเอ่ยถามว่าที่คุณพ่อที่นั่งอยู่ข้างๆ กัน ตอนนี้เรากำลังรอคุณเรียกตรวจอยู่ และก็แน่นอนว่าฉันฝากพิเศษคุณพ่อสามารถเข้าไปด้วยได้“นิดหน่อย” พี่คีย์หันมาตอบฉัน คำว่านิดหน่อยของเขาคือมือชุ่มมาก“ไม่นิดแล้วมั้ง” ฉันตอบกลับพร้อมกับส่งสายตาไปที่มือเขา“ถ้าได้ลูกชายหนูจะผิดหวังไหม”“ถามตัวเองเถอะ ถ้าเป็นผู้หญิงจะผิดหวังไหม” แน่นอนว่าเขาอยากได้ผู้ชาย ที่พี่คีย์เอ่ยถามแบบนี้เพราะเขากำลังให้กำลังใจตัวเองค่ะ เพราะก่อนที่จะมาซาวนด์ก่อนหน้านี้สองวัน แม่พี่คีย์โทรมาบอกว่าได้อุ้มหลานสาว แม่บอกว่าเขาจะต้องได้หลานสาวแน่ๆ พี่คีย์ยิ้มแห้งๆ เลย“…” พี่คีย์มองหน้าฉันนิ่งสักพักก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง “ไม่ว่าหญิงหรือชายก็ลูกพี่ รักเหมือนกันหมด”“แล้วแม่มันล่ะ”“รักครับ”“พูดแบบนี้ให้ได้ตลอดเถอะ” ฉันหันไปยิ้มตอบกลับไปฉันวางแพลนไว้หมดแล้วว่า เราทั้งคู่จะหมั้นจะแต่งงานกันหลังจากลูกของเราทั้งสองโตสักประมาณขวบกว่าๆ ฉันอยากมีลูกอยู่ร่วมงานแต่งด้

  • พี่คะ อย่าดุนักเลย   46

    หลังจากที่ฉันสามารถลากพี่คีย์ให้ออกมาร้านได้ ทันทีที่เขาลงจากรถแล้วเดินเข้ามาในร้าน พี่ขุนก็หันมองหน้าพี่คีย์ก่อนที่จะส่ายหัวไปมา“เบื่อคุณพ่อลูกหนึ่งมาก นี้ขนาดลูกยังไม่ออกยังติดบ้านขนาดนี้ ถ้าลูกออกจะติดบ้านขนาดไหนกัน” พี่ขุนเอ่ยแซวก่อนที่จะเดินเข้าห้องสักไป“รออยู่ตรงนี้นะ” พี่คีย์หันมาพูดกับฉัน ก่อนที่เขาเองก็จะเดินเข้าห้องสักไปเหมือนกัน ทั้งคู่หายเข้าห้องสักไปสองชั่วโมงเศษๆ ได้ฉันไม่รู้ว่าจะทำอะไรเลยหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเล่น“อะแฮ่มๆ” เสียงดังมาจากทางด้านหลังของฉันทำให้ฉันตกใจ“อุ้ย! เชี้ย!” ฉันร้องตกใจเสียงดังพร้อมกับเอามือแนบอกไว้ แล้วคนที่ทำฉันตกใจก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เมษานั่นแหละ“ตกใจแรงมากคุณแม่” เมษาเดินมานั่งลงข้างฉัน“ไปไหนมา” ฉันมองสิ่งของที่อยู่ในมือเมษา เหมือนเป็นถุงอะไรสักอย่าง“ไปซื้อของให้คุณพ่อลูกหนึ่งมา”“ใคร…พี่คีย์เหรอ” ฉันเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย ทำไมต้องฝากเมษาซื้อทำไมไม่ไปซื้อเอง“ใช่”“ขอดูได้ไหม” ฉันเอื้อมมือจะไปหยิบถุง แต่ถูกเมษาดันมือห้ามไว้ก่อน“ไม่ได้ พี่คีย์บอกว่าของสำคัญ”“มีความลับเหรอ?”“ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลย รอเจ้าตัวเขาออกมาก่อนแล้วคุยกันเอง”

  • พี่คะ อย่าดุนักเลย   45

    ทุกคนหันไปมองตามเสียงที่ดังขึ้นมา ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร แล้วเขามาอยู่ที่นี้ตรงนี้ได้ยังไง แต่ถ้าจะให้ฉันเดาคงเป็นพี่คีย์ที่จัดการทั้งหมด พี่คีย์พี่ขุนพี่ทิวป่านเมษามีอาการเฉยๆ ไม่ได้ตกใจหรือตื่นเต้นอะไรเหมือนรู้จักอยู่แล้ว มีแต่พี่หวานที่หน้าถอดสี แล้วก็เหมือนพยายามจะเดินออกไปจากตรงนี้“มึงหยุด!” ผู้ชายคนนั้นพูดขึ้นเสียงดัง ทำให้พี่หวายสะดุ้งเล็กน้อยก่อนที่จะหยุดนิ่ง“กูส่งคืนให้แล้ว แล้วก็ช่วยเอาออกไปให้ใกล้ๆ สักที” พี่คีย์หันไปพูดกับผู้ชายคนนั้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ถ้าจะให้ฉันเดาเขาคงเป็นพี่มอสแฟนของพี่หวาย ส่วนเรื่องร้านที่โดนพังพี่คีย์ไม่ได้เล่าให้ฟังเลย ฉันเลยทำได้แค่มองหน้าพี่คีย์คาดโทษเอาไว้ก่อน“ขอบใจ” ผู้ชายคนนั้นหันมาขอบคุรพี่คีย์ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปหาพี่หวาย พร้อมกับฉุดกระชากลากดึงพี่หวายไป แต่ด้วยความที่พี่หวายเขาเองก็พยายามที่จะออกแรงดิ้น มันเลยทำให้เขาหลุดออกจากการจับกุมจากผู้ชายคนนั้นแล้ววิ่งเข้ามาหาฉัน ฉันที่ไม่ทันได้ตั้งตัวตั้งรับแรงกระแทก มันทำให้ฉันล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง แรงจนทำให้รู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาที่ท้อง“หนู!!!” พี่คีย์กับพี่เลย์วิ่งเขามาหาฉันพร้อมกั

  • พี่คะ อย่าดุนักเลย   44

    หลังจากที่ทักทายเพื่อนเสร็จ ทักทายทุกคนเสร็จ ทุกคนก็ช่วยกันเตรียมของแยกย้ายกันทำหน้าที่ส่วนพี่เลย์ก็อยู่ในบ้าน นอนหลับเหมือนเดิม งานวันนี้มีแต่คนกันเองทั้งนั้น ไม่มีผู้ใหญ่เพราะทั้งพ่อแม่ฉัน พ่อแม่พี่คีย์ไม่มีใครอยู่เลยสักคน ท่านหนีไปเที่ยวก่อนหน้านี้แล้ว“ไปเรียกพี่มึงหน่อยไหม” หลังจากที่จัดของทุกเสร็จไอ้แก้มมันก็หันมาพูดกับฉัน“ปล่อยไปก่อน” ฉันตอบกลับ“ท้องจริงเหรอว่ะมึง” ฝันหันมาถามอีกคน (ขอกระซิบหน่อยว่าพวกมันรู้เรื่องกันหมดแล้วเพราะฉันเล่าให้พวกมันฟังตั้งแต่ต้นเลย)“ไม่รู้ว่ะ” ฉันตอบตามความจริงเพราะก็ไม่รู้จริงๆ“ฟังจากที่มึงเล่าพี่คีย์เล่า กูว่าอีกนี้ดอกทอx” ฝันพูดขึ้น ทำให้ฉันกับแก้มหันไปมองหน้ามันอย่างเร็ว“เบาได้เบานะเพื่อน” ฉันหันไปพูดกับมันเบาๆ เพราะอย่างน้อยผู้หญิงคนนี้ก็เคยเป็นแฟนพี่คีย์และที่สำคัญเขายังเป็นเพื่อนกันอีก ฉันเลยไม่อยากพูดอะไรมาก“กูอยากเจอหน้าจริงๆ” ฝันพูดขึ้นน้ำเสียงของมันสื่อถึงความจริงจังมาก เพราะถ้าเจอจริงๆ มีหวังอีฝันเปิดก่อนแน่ๆ เพราะมันแอบชื่อพี่เลย์มาตั้งแต่พี่เลย์ยังเรียนไม่จบ เพียงแค่มันไม่แสดงอาการแค่นั้นเอง แต่ก็มีบ้างที่มันแอบเต๊าะพี่เลย์ แต่ด้

  • พี่คะ อย่าดุนักเลย   43

    หลังจากที่พี่คีย์หนีขึ้นมาข้างบนฉันก็ตามเขาขึ้นมาข้างบนเหมือนกัน นั่งรอเขาอยู่ที่เตียงนั่นแหละ จนเขาเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เข้าไปอยู่ในนั้นหนึ่งชั่วโมงเศษๆ ได้ทันทีที่พี่คีย์ออกมาฉันก็กดดันเขาด้วยสายตาให้เขาเล่าทุกๆ อย่างให้ฟังว่ามันเกิดอะไรขึ้น เขาเองก็ยอมเล่าให้ฟังแต่โดยดี ฉันก็นั่งเป็นผู้ฟังที่ดี ฉันที่นั่งฟังเรื่องทั้งหมดอยู่เงียบๆ มันทำให้ฉันคิดได้ว่าผู้หญิงคนนี้เห็นแก่ตัว เห็นแก่เงิน อันตราย แล้วฉันก็มานั่งคิดได้ว่าพี่เลย์ไม่น่าพลาด แต่ที่เขายอมเธออาจเป็นเพราะผู้หญิงอีกคน เขาคงไม่อยากให้อีกคนรู้ แต่ฉันเชื่อว่าความลับไม่มีในโลกสักวันผู้หญิงคนนั้นก็ต้องรู้อยู่ดีสองวันผ่านไป…หลังจากวันนั่นฉันก็ไม่เจอพี่เลย์อีกเลย ฉันเลือกที่จะทำตามที่พี่คีย์บอกนั่นคอให้พื้นที่ส่วนตัวกับพี่เลย์ ถ้าวันไหนที่เขาพร้อมเขาจะเป็นคนเดินกลับเข้ามาเอง อย่างเช่นวันนี้“พี่เลย์!” ฉันร้องตกใจทันทีที่เห็นพี่ตัวเองยืนอยู่หน้าบ้านพร้อมกับเสื้อผ้าที่เปียกโชก“…” เขาเงยหน้าขึ้นมองฉันด้วยสายตาที่เจ็บปวด“ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร” ฉันเดินเข้าไปหาเขา พร้อมกับสวมกอดเขาเพื่อปลอบใจเขา ขึ้นชื่อว่าผู้ชายมันเข้มแข็งกว่

  • พี่คะ อย่าดุนักเลย   42

    ประโยคยาวๆ ของพ่อมันยิ่งทำให้ฉันบ่อน้ำตาแตกร้องไห้หนักกว่าเดิม ร้องจนพี่เลย์เดินเข้ามาในบ้าน เขาเองที่เห็นว่าฉันร้องไห้หนักมาก หนักกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เขาก็โวยวายใหญ่“เห้ย! ใครทำอะไร ไอ้คีย์ใช่ไหม ไอ้คีย์มันทำอะไรหนู” เขาเดินเข้ามาประคองหน้าฉันให้เงยหน้าขึ้นมองเขา ทันทีที่เขาเห็นใบหน้าของฉันที่ดวงตาแดงก่ำมันยิ่งทำให้เขาโมโหหนักกว่าเดิม เขาสวมกอดฉันแน่น“หายใจไม่ออก” แน่นจนหายใจไม่ออก จะตาย“พี่จะไปต่อยมัน” พี่เลย์ปล่อยกอดออกจากฉัน แล้วหันหลังกำลังจะเดินออกไปแต่ดีที่พ่อห้ามทัน“ใจเย็นก่อนไอ้เสือ” พ่อพูดขึ้น ทำให้พี่เลย์หยุดแล้วหันกลับมามองที่พ่อ“มันทำลูกพ่อนะ”“มันไม่ได้ทำอะไรน้องมึงเลย น้องมึงแค่ดีใจจนร้องไห้ก็แค่นั้น” พ่อพูดจบ พี่เลย์ก็หันมามองหน้าฉันพร้อมกับขมวดคิ้วสงสัย“ดีใจอะไรครับ ทำไมถึงร้องไห้หนักแบบนี้” พี่เลย์เดินกลับเข้ามาหาฉัน พร้อมกับยกมือหนาขึ้นประคองใบหน้าของฉันอีกครั้ง“พี่เลย์ หนูท้อง”“ห๊ะ!” พี่เลย์หน้าเหว๋อไปเลย ถึงกับต้องเดินถอยหลังออกจากฉันแล้วนั่งลงที่โซฟาข้างๆ แม่“ขอโทษ” ฉันเอ่ยขอโทษเขาด้วยสายตาที่เบลอๆ“ไม่ต้องขอโทษ มันคือของขวัญที่ดีที่สุดแล้วครับ” พี่เลย

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 책을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 책을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status