Share

3.นมหนู

last update Last Updated: 2026-01-06 12:07:44

3.นมหนู

ช่วงเวลายามเย็นของทุกวันเป็นเวลาเดือนกว่ามาแล้ว

ทอฝันยังมุ่งมั่นลดน้ำหนักและดูเหมือนว่าจะทำได้ดี อันนี้ขอยกความดีให้ชานนท์ เพราะเขาเองอดทนต่อเธอเช่นกัน

ร่างที่เคยอวบอิ่มในเวลานี้เริ่มเห็นทรวดทรงมากยิ่งขึ้น เอวเล็กและสะโพกผาย เวลาทอฝันออกกำลังกายผิวกายอย่างลูกคนจีนจะแดงเปล่งปลั่ง ทั้งยังเหงื่อออกจนชุ่มโชก โดยเฉพาะใบหน้า

ชานนท์ยืนจับกระสอบทรายขณะที่ท่อนขาเรียวในชุดกางเกงขาสั้นแบบนักมวย ซึ่งทอฝันและเทียนหอมสั่งซื้อมาจากอินเตอร์เน็ต ปักลวดลายน่าเกลียด เขียนด้วยลายมือตวัดแบบไทย ๆ ด้วยคำว่า มวยไทย

ปั้ป ปั้ป!!

แรงสั่นสะเทือนกระสอบทรายไม่สั่นมากนักด้วยแรงอย่างผู้หญิง ทำให้ชานนท์แทบไม่ต้องออกแรง นัยน์ตาหลุบมองผิวกายขาวขึ้นปื้นแดงกลางน่อง ตรงที่ทอฝันสะบัดฟาดลงกระสอบ

“พี่ชานนท์มองอะไร”

ปั้ป!

ชานนท์สะดุ้งเล็กน้อย เลื่อนสายตาขึ้นสบตาหยีเล็กแล้วยิ้มเก้อ

“ขาน้องทอฝันแดงแล้ว ไม่หยุดก่อนเหรอ”

“ไม่..แต่ว่า พี่ชานนท์แอบดูขาทอฝันเหรอ”

ปั้ป!

กระสอบทรายสั่นไหวพร้อมหัวใจของชานนท์ที่กำลังสั่นพลิ้วตามแรง เขาส่งรอยยิ้มเจื่อนให้

“ไม่ได้แอบ ทอฝันอยู่ข้างหน้าพี่นะอย่าลืมสิ”

ทอฝันหยุดวางเท้าลงกับพื้น โน้มตัวหยิบขวดน้ำยกดื่ม แต่ดวงตายังมองนักมวยหนุ่ม

“หนูคิดว่าน้ำหนักหนูลดลงไปเยอะแล้ว”

“แล้วไง”

ชานนท์ปล่อยกระสอบทรายแล้วเดินตามทอฝันไปยังเก้าอี้บาร์ทำจากไม้ตัวยาวข้างสนามมวย

“หนูอยากกินชานม”

“ก็ไปกินสิ”

“ไปเป็นเพื่อนหน่อยสิ”

“พี่ไม่ชอบกินชานม ขอบาย” ชานนท์รีบเลี่ยงทันที คราวที่แล้วหลังจากกลับมาจากร้านเขาโดนต่อยเข้าเบ้าตาอย่างจัง

“แต่หอมมันไม่ยอมไปด้วย”

“คนที่บ้านล่ะ น้องชาย ไม่มีหรือไง”

“ไม่มี ลูกคนเดียว นานะ เดี๋ยวเลี้ยงหนัง”

“วันนี้เหรอ”

“ใช่สิ จะรออะไร อยากกินวันนี้”

“แล้วชุดล่ะ อย่าบอกนะจะไปชุดนี้”

“ทำไมล่ะ เท่จะตายไป” ทอฝันลุกขึ้นยืนแล้วหมุนตัว

“วันนี้อารมณ์ดีนะ”

“หนูอารมณ์ดีทุกวันนั่นแหล่ะ ไปเลยนะหิววว”

ทอฝันคว้ากระเป๋าแล้ววิ่งนำหน้าไปก่อนยังโรงจอดรถ เธอรู้ว่ารถคันหรูสีขาวเป็นของชานนท์ น้ำพักน้ำแรงจากการชกมวยตั้งแต่เด็ก

ปัง!

“หนูกินอะไรได้บ้าง”

ขึ้นรถมาไม่ทันได้ออกรถเสียงหวานพลันถามถึงขนมหวานร้านเจ้าดังของเมือง ชานนท์อมยิ้ม

“เอางี้ วันนี้ถือว่าเป็นชีทเดย์แล้วกัน”

“ฮ่ะ ฮ่า งั้นหนูจะกินจนพุงกางเลย”

และแล้วในที่มือสีเข้มของชานนท์ก็คือชานมเย็น เครื่องดื่มที่เขาไม่ชอบเลยสักนิด ทอฝันเองรู้ดีแต่ยังยัดเยียดสั่งให้เขาดื่ม

“ทำหน้าม่อยไปได้พี่ชานนท์ อร่อยนะ”

เธอดูดอย่างแรงให้ดูแล้วยิ้มขณะที่จิ้มขนมปังปิ้งไปด้วย

“พี่ไม่ชอบชานม”

“อืม...อร่อยจัง กินไปกินมาก็ชอบเองแหล่ะ”

“นี่วางแผนแกล้งพี่ใช่ไหม”

“เปล่าสักหน่อย”

ทอฝันดูดน้ำอมยิ้มไปด้วยเหลือบสายตาขึ้นมองหน้าบึ้งของนักมวยหนุ่ม อันที่จริงมันก็เหมือนการแก้แค้นเล็ก ๆ น้อย ๆ ของหญิงสาวที่ไม่มีอะไรไปต่อกรกับเขาได้ นอกจากเรื่องนี้

“ขากลับพี่จอดห่างหน่อยนะ”

“ทำไมล่ะ”

“ป๊าเพิ่งสั่งคนมาติดกล้องหน้าบ้าน”

“แล้วทำไม”

“หนูไม่อยากให้ป๊าเห็น”

“อะไรกัน เห็นแล้วเป็นอะไร”

“เออน่า บอกก็ทำตาม จะถามเซ้าซี้ทำไม”

“น้องทอฝันปากดีใช่ย่อยนะ เมื่อก่อนเห็นขี้อายไม่ค่อยพูด ทำไมเดี๋ยวนี้แต่ละคำทำพี่สะท้าน”

“ฮ่ะ ฮ่า เพราะเมื่อก่อนหนูกลัวพี่น่ะสิ แต่เดี๋ยวนี้ไม่แล้ว อิ่มล่ะ คิดเงินค่า”

ทอฝันตะโกนเรียกเด็กในร้านแล้วโบกมือ

“ไม่ต้อง หนูจ่าย ครั้งหน้าพี่เลี้ยงหนังแล้วกัน”

“อ้าว ไหนว่าจะไปดูหนังด้วย”

“มันดึกล่ะ เดี๋ยวป๊าด่า”

ชานนท์พยักหน้ารับหงึกหงัก ขยับลุกขึ้นพาเดินไปยังรถหรูที่จอดริมฟุตบาท

ปัง!

“พี่ชานนท์เคยคิดเลิกชกมวยไหม”

“ไม่เคยคิด ถามทำไม”

“พี่ไม่กลัวตาบอดหรือพิการเหรอ”

“บ้าแล้ว ทำไมถามแบบนั้น”

“ไม่รู้สิ หนูว่ามันน่ากลัว ถ้าหนูมีแฟนเป็นนักมวยหนูคงเป็นลมตาย”

“ดูพูดเข้า”

“ก็จริงนี่นา ฉะนั้นหนูจะไม่มีแฟนเป็นนักมวยเด็ดขาด”

“นี่คำสัตย์ปฏิญาณหรือเปล่า”

ทอฝันไม่ทันตอบชานนท์ตวัดรถจอดเลยหน้าบ้านไปสองช่วงตึก

“พอใจยังห่างขนาดนี้”

“ดีมากพี่ชานนท์”

ทอฝันหยิบกระเป๋าเตรียมลงจากรถ

“เดี๋ยวก่อนทอฝัน”

“คะ”

“พี่...” ชานนท์จ้องหน้ามือคว้าแขนเล็กไว้ “ฮ่ะ แฮ่ม เป็นแฟนกับพี่ไหม”

“อะไรนะ” ทอฝันถามเสียงเบาหวิว

“แฟนน่ะ”

“หนูรู้จักคำนี้ แต่ไม่เข้าใจ”

“ไม่เข้าใจอะไร พี่ชอบทอฝัน เป็นแฟนกันไหม”

เขาเห็นพวงแก้มทั้งสองข้างแดงจัดขึ้นทันตา จากนั้นทอฝันจึงพยักหน้ารับ

“เป็นแฟนนะ” เสียงหวานถามย้ำให้แน่ใจ

“ใช่เป็นแฟน” ชานนท์ตอบอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจ

“โอเค” ทอฝันเม้มปากหยักหน้ารับ

“ง่ายแค่นี้เหรอ”

“ใช่สิ ง่ายแค่นี้”

“งั้นพี่ขอจูบได้ไหม”

“ห๊า! ในรถเนี่ยนะ”

“ครั้งที่แล้วก็จูบในรถนะอย่าลืมเสียสิ”

“แต่ว่าขอเป็นแฟนปุ๊บ ก็จูบกันเลยเหรอ”

“งั้นสิ”

ขณะที่ทอฝันกำลังนิ่งคิด พี่ชานนท์มือยาวคว้าเอวน้องน้อยยกขึ้นวางบนตักเสียแล้วพร้อมโน้มหน้าลงจูบเพื่อไม่ให้ทอฝันได้คิด

ริมฝีปากหนาทาบทับประกบแผ่วเบาหยั่งเชิงดั่งนักมวยขยับซ้ายขวา เมื่อเห็นว่าทอฝันไม่ได้ขัดขืนจึงค่อยรุกต่อปล่อยหมัดเด็ดชนิดที่เรียกได้ว่าถ้าเป็นนักมวยคู่แข่งคงน็อกสลบเหมือดคาสนาม

ร่างที่เคยอวบอิ่มมาบัดนี้เอวคอดเล็กโอบจนรอบถูกรัดแน่น พี่ชานนท์ทั้งบดเบียดรุกรานเปิดแย้มขอบปากทอฝันออกสอดลิ้นโลมไล้ เขากวาดจนทั่วอีกมือโอบท้ายทอยกันหนี

“ทอฝันมีรสชานม”

เธอหอบหายใจสบตาเขา ก่อนจะหลุบตาลงมองริมฝีปากรสชาติชานมเช่นกันแต่เคล้ากลิ่นบุหรี่กำลังใกล้เข้ามาอีกครั้ง

ดวงใจเด็กสาวเต้นรัวระทึกจริง ๆ ทั้งแก้มแดงซ่านตื่นเต้นจนเผลอบีบมือบนบ่าจิกเล็บลง

“ตื่นเต้นเหรอ”

“อืม”

“ลองเปิดปากอีกสิ”

เธอยังจ้องปากพี่ชานนท์ เขาแย้มปากรอเธอแล้วจนมองเห็นไรฟันและเรียวลิ้น

“แค่จูบนะ”

“แค่จูบ”

ทอฝันยอมเปิดปากออกอีกครั้งแล้วเป็นฝ่ายเลื่อนดวงหน้าขึ้นเข้าหาชานนท์ จากนั้นกลายเป็นเธอเองที่จูบเขาอย่างตะกรุมตะกราม ถ้าชานนท์คือขนมปังปิ้ง คงเปรียบเสมือนเธอที่จิ้มแล้วเอาเข้าปากต่อเนื่องไม่ยอมหยุด

ปากเล็กน่ารักขยับเปิดแทรกลิ้นเข้าหานักมวย กวาดไล้อย่างสาวเขินอายและอยากรู้ มือโอบท้ายทอยหนาไว้เบียดตัวเองเข้าไปแทน

“อือ เบาเด็กดี”

ทอฝันยังไม่ฟังเสียง รสชาติพี่ชานนท์มันน่าอภิรมย์ยิ่งกว่าชานมที่เธอชอบกิน ลิ้นเธอกระทบฟันและโพรงปาก ได้รสชาติบุหรี่ เธอบดริมฝีปากอีกจนแนบแน่น

“อืม...ทอฝัน”

ด้วยความอ่อนประสบการณ์เธอจึงไม่รู้ว่าไฟรักนี้มันจะลวกมือถ้าขืนเธอยังรุกหนักกับนักมวยแข็งแรง มือกร้านล้วงเข้าหาเนินหน้าอกอวบอิ่มทันทีแล้วลงแรงเคล้น

“อ่า”

แทนที่ทอฝันจะปัดหนีกลายเป็นร้องครางเสียนี่จนชานนท์ไฟรักท่วมท้นลุกหือไปทั้งร่าง ท่อนเนื้อเบียดแข็งโด่ เขาจับขาเธอคร่อมตัวเองทันทีแล้วกดเอวให้เนินสาวสัมผัสแท่งแกร่งดั่งหิน

“ทอฝัน อืม..พี่”

ปากหนาละออกแล้วพรมจูบไถลลงซอกคอ มือกอบกำล้วงจนพบยอดแข็งเล็กชูชันใต้เสื้อชั้นในจับแล้วบี้

“พี่ชานนท์!”

ทอฝันรู้สึกตัวในที่สุดผละหน้าออกห่าง จ้องสบตาในขณะที่มือกร้านยังลูบคลำ

“เอามือออกไปจากนมหนูได้แล้ว”

“แต่กำลังเพลินเลย ใหญ่ดี”

ทอฝันเงื้อมมือขึ้นสูง ทว่าคราวนี้ชานนท์คว้าไว้ได้ทันพร้อมหัวเราะในลำคอ จับกำปั้นน้อย ๆ ไปจูบแทน

“เสาร์นี้ไปดูหนัง”

“ดูอย่างเดียวนะ”

“อาจมีจูบบ้าง”

เธอดิ้นลงจากตักจนได้แต่ยังไม่ยอมตอบ ก้มหยิบกระเป๋าเป้บนพื้น ชานนท์คว้ารั้งไว้

“โกรธเหรอ”

“เปล่าเสียหน่อย แต่พี่ไม่ควรลวนลามหนู”

“เราเป็นแฟนกันแล้วนะ”

“เป็นแฟนไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำนะ คราวหน้าห้ามจับนม”

สายตาชานนท์เลื่อนลงไปยังด้านล่าง

“มองอะไร! ห้ามจับอย่างอื่นด้วย จูบได้อย่างเดียว”

“แต่อารมณ์มันพาไป”

“พี่เลือกเอาแล้วกัน จูบ หรือไม่แม้แต่จูบ”

ทอฝันกระชากเสียงใส่แล้วสะบัดมือออกก่อนจะเปิดประตูลงจากลงวิ่งไปหน้าร้านทองทันที

ใจของเธอเต้นแรงจนแทบกระดอนออกมานอกทรวงอกแล้ว เพียงแต่ต้องส่งเสียงดังเข้าไว้ ไม่อย่างนั้นอีตานักมวยนั่นได้เอาเปรียบเธออีกแน่

ชานนท์รีบเปิดประตูรถลงมาตะโกนขึ้น

“พี่จะไม่อยู่สองวัน ไปแข่งที่พัทยา กลับมาวันเสาร์จะมารับนะ”

ทอฝันเอี้ยวหน้ากลับไปมอง มือยังคาออดหน้าประตูทางขึ้นบันไดเล็กหน้าร้านทอง

“ไม่ต้อง เจอกันที่โรงหนังเลย เดี๋ยวหนูส่งโปรแกรมฉายให้”

พูดจบทอฝันผลุบเข้าไปในซอกบันไดเมื่อมีคนลงจากบนบ้านมาเปิดให้

“ไปไหนมาอาทอฝัน”

“ไปซ้อมมวยไงม๊า”

“แต่ลื้อกลับช้า”

“แวะร้านเล็กนมสด ม๊าจะถามซอกแซกทำไม นี่มันยังไม่สามทุ่มเลยนะ”

ทอฝันเลี้ยวควับตรงหัวมุมเพื่อตรงไปยังห้องนอนตนเองทันที เธอไม่กล้าหันไปสบตาของแม่กลัวว่าตัวเองจะเผยพิรุธออกมา เพราะในตอนนี้เธอคาดเดาว่าพวงแก้มคงแดงจัดและปากบวมเจ่อ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • พี่ชานนท์ไม่กินชานม   9.จบบริบูรณ์

    9. จบบริบูรณ์เกร้ง ๆ ๆชานนท์ถุยยางกันกระแทกออกจากช่องปากหลังจากที่ระฆังตีพักยก นั่งหอบหายใจรับน้ำมาจากมือโค้ชคนใหม่ เอี้ยวหน้าไปมองเฮียเสือที่ยืนกดดันอยู่ด้านล่างแขวนนวมคำพูดง่าย ๆ แต่พอทำจริงกลับยากเมื่อเขาต้องต่อรองกับเฮียเสือ สิวากร อรุณ ผู้ขึ้นมากุมบังเหียนแทนพ่อครูสถิตคุณน็อกเท่านั้น กูถึงอนุญาตให้มึงแขวนนวมเขาเบือนหน้ากลับมองไปยังมุมแดงฝั่งตรงข้าม เด็ดดวงศิษย์ศรเพชร นักมวยค่ายศรเพชร แล้วเลื่อนสายตาจนเห็นเจ้โปรดลูกเจ้าของค่าย ใบหน้าสวยคมอย่างลูกครึ่งแขก คนที่ใคร ๆ ก็รู้ว่าเฮียเสือตามตื้อมาหลายปี“ยกสุดท้ายแล้วไอ้นนท์ คะแนนมึงนำอยู่แต่เฮียเสือจะเอาชนะน็อก”เขาเหลือบสายตามองโค้ชก่อนจะพยักหน้า แล้วหันไปมองทางกล้องถ่ายทอดสด เขารู้ว่าทอฝันคงดูอยู่ที่บ้าน รวมไปถึงป๊า ม๊าของทอฝันด้วยเกร้ง ๆ ๆโค้ชยัดยางกันกระแทกเข้าไปในปากชานนท์แล้วตบบ่าสองครั้งก่อนจะลงจากเวทีในเวลานี้เหงื่อเขากำลังไหลโทรมร่างใหญ่โต อีกฝ่ายร่างเตี้ยกว่าแต่ล่ำกว่ามาก ประเมินจากแรงหมัดมาสี่ยกเขาเห็นทางเดียวที่จะทำให้มันหงายท้องคือเสยปลายคางชานนท์เต้นฟุตเวิร์คถ่วงเวลาเล็กน้อยเบี่ยงหลบหมัดที่พุ่งเข้าใส่ ถอยหลังกระท

  • พี่ชานนท์ไม่กินชานม   8.NC

    8. NCเธอเอียงหน้าไปอีกด้านผ่อนร่างลงกับฟูก ไม่กล้าลืมตามองพี่ชานนท์ ได้ยินเพียงเสียงถอดกางเกงยีนส์ จากนั้นไอร้อนของแผ่นอกก็กระทบทรวงอกเธอ“ทอฝัน”“อือ พี่ชานนท์”“มองพี่คนดี”ทอฝันขยับเปลือกตาลืมขึ้น เห็นริมฝีปากฉ่ำน้ำก่อนอับดับแรก จึงใช้นิ้วลูบอย่างหลงใหลก่อนจะเลื่อนสบตาสีนิลคมกล้า“พี่กำลังจะเข้าไปแล้ว มองพี่คนดี”“อือ”ร่างใหญ่โตของนักมวยเมื่อเทียบกับร่างเล็กของทอฝันแล้ว ดูราวกับว่าเขากำลังทำร้ายเธอเสียมากกว่าชานนท์คุกเข่ากลางหว่างขา โน้มตัวลงเข้าหาเท้าข้อศอกทั้งสองข้างส่วนฝ่ามือประคองหน้าหวานไว้ให้จ้องมองแต่เขาสะโพกสอบเคลื่อนไหวพาดุ้นแข็งใหญ่สีเข้มสัมผัสรอยแยกอุ่นเปียก“อ่า ทอฝัน”ทอฝันมองริมฝีปากที่กำลังขยับเรียกชื่อเธอ ช่วงล่างแฉะและชื้นทั่วหน้าขา พอท่อนอุ่นจัดขยับโดนเธอสะดุ้ง มือกำไหล่คนด้านบนไว้แน่นจิกเล็บลงไปด้วยความตื่นเต้น“ทอฝัน อีกนิดนะคนดี”ชานนท์ปลอบประโลมด้วยเนื้อเสียงแสนต่ำ กลั้นใจทั้งฝืนไม่ให้โจนจ้วง ยิ่งร่างของทอฝันเล็กนิดเดียว ทางรักที่เขาต้องทะลวงเข้ายิ่งเล็กจนน่าหวั่นใจท่อนใหญ่เคลื่อนแทรกลงเนื้อสาวให้ความยาวแท่งร้อนถูไถกลีบอ่อนบาง ต้องการให้ทอฝันได้คุ้นชินแล้

  • พี่ชานนท์ไม่กินชานม   7.NC

    7. NC“พี่จับนมทอฝันแล้วนะ”“อือ หนูรู้แล้ว มือพี่สากขนาดนั้น”ชานนท์เริ่มขยับฝ่ามือบนความอวบอิ่มนูนใหญ่ เนื้ออ่อนนุ่มจนเขากลัวว่าทอฝันจะเจ็บจึงค่อย ๆ คลึงเบา ๆ“พี่ชานนท์”“อือ” เขาละสายตาออกจากยอดกลางทรวงเพื่อสบตาทอฝัน“นมหนูมันไม่ช้ำง่าย ๆ หรอกนะ แรงกว่านี้ก็ได้”เขาหยุดชะงัก หรี่ดวงตามองเธอแล้วเริ่มคลึงแรงขึ้น“สักเท่านี้ไหม”“แรงอีก ทำเบาแบบนี้หนูจะไปรู้สึกอะไร”“ไหนว่ามือพี่สาก”“ก็สาก...แต่ไม่ใช่ทำอย่างกับว่านมหนูมันจะช้ำง่าย ๆ”คำตอบของทอฝันทำเอาชานนท์ต้องก้มหน้าซบลงบนทรวงอกตรงหน้าเพื่อกลั้นหัวเราะ“หยุดเลยนะ พี่ขำหนูเหรอ”“ก็ อืม..ฮ่ะ ฮ่า” ชานนท์ชำเลืองตามองสีหน้าทอฝัน ดวงหน้าหวานน่ารักเม้มปากนิ่งคงจะเริ่มโกรธขึ้นมาแล้ว เขาจึงชะโงกตัวอยู่ด้านบน “ไม่หัวเราะแล้ว เราเริ่มเลยนะ”“อืม” ทอฝันส่งเสียงรับในลำคอแล้วหลับตา“ไม่ ๆ ลืมตา”“หนูอาย”“อายอะไรกัน เร็ว ลืมตา”ทอฝันปรือตาขึ้นเพียงเล็กน้อยเพื่อมองฝ่ามือที่ยังวางทาบบนทรวงอก“พี่กำลังจะเอาสายเสื้อออกหนึ่งข้างนะ”“อือ”เธอขานรับขยับสายตาตามมือสีเข้มที่เลื่อนขึ้นมายังหัวไหล่ข้างซ้าย แล้วเลื่อนสายเดี่ยวเสื้อนอนสุดวาบหวิวจนขยับลงไปยั

  • พี่ชานนท์ไม่กินชานม   6.ทอฝันจะรวบหัวพี่ชานนท์แล้ว

    6.ทอฝันจะรวบหัวพี่ชานนท์แล้วบรื้น...เอี๊ยดชานนท์เลี้ยวเข้าจอดหน้าคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยชื่อดังของจังหวัด เขาดับเครื่องแล้วลงไปยืนรอใต้ต้นไม้ก่อนจะหยิบบุหรี่ออกมาสูบ ยกข้อมือขึ้นดูเวลาบ่ายสี่โมงเย็น น่าจะใกล้เลิกแล้วร่างสูงใหญ่ด้วยมัดกล้ามและท่าทางทระนงตัวอย่างนักมวย ทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจของนักศึกษาทั้งหญิงชายสายตาคมกล้าถูกปิดด้วยแว่นกันแดดแบรนด์เนมราคาแพง กวาดสายตามองหาแฟนสาวท่ามกลางนักศึกษาหลายสิบคนที่พร้อมใจกันกรูออกมาจากห้องเรียนใหญ่เขาขยับกายพิงต้นไม้กอดอกเมื่อมองเห็นทอฝัน รูปร่างผอมบางกว่าหลายปีก่อน คงเพราะโดนเขาเคี่ยวกรำให้ออกกำลังกายสม่ำเสมอ“พี่ชานนท์”ในที่สุดคนตัวเล็กก็เห็นเขาเสียทีหลังจากมัวแต่ยืนเม้าท์กับเพื่อนอยู่เป็นนานชานนท์เพ่งมองทอฝันที่เดินแกมวิ่งทั้งยกมือขึ้นโบกไปมา ผมยาวปลิวสยายจากแรงลมต้นฤดูหนาวยามที่เธอวิ่งตัดลานจอดรถมาทางโค่นต้นไม้“มานานหรือยังคะ”เขาดีดบุหรี่ทิ้งทันทีเมื่อทอฝันเข้ามาใกล้ ยกมือขึ้นลูบเหงื่อชื้นบนปลายจมูก“วิ่งมาทำไม เหงื่อออกหมดแล้ว”“แหมทำเป็นพูด ตอนที่ให้หนูวิ่งบนลานหน้าโรงยิมไม่เห็นเป็นห่วงหนูแบบนี้เลย”“ฮ่ะ ฮ่า ก็นั่นออกกำลังกายนี่น

  • พี่ชานนท์ไม่กินชานม   5.เจอว่าที่พ่อตา

    5.เจอว่าที่พ่อตาเสียงจ้อกแจ้กในยามเช้าภายในหลังบ้านของร้านทองยามที่ทุกคนนั่งลงกินข้าว เป็นเสียงที่ทอฝันเคยชินและได้ยินตั้งแต่เด็ก“อาฝัน เมื่อวานนี้อาเจ็กหลงร้านขายขนมจีบเขาเห็นลื้อลงมาจากรถค่ายมวย ส อรุณ”มือเล็กเรียวหยุดกึก “เขาแค่มาส่ง ป๊าก็รู้ว่าหนูไปเล่นมวยลดน้ำหนัก”“แต่เขามองลอดเข้าไปเห็นพวกลื้อจูบกัน”“เจ็กหลงตาฝาดหรือเปล่า ใครมันจะไปจูบกันได้ข้างถนนแท้ ๆ”“นั่นสิ ป๊าถามย้ำหลายรอบ อีเลยเอาคลิปให้ป๊าดู”เคร้ง!ดวงหน้าหวานแต่ตาหยีเล็กอย่างคนจีนเผือดซีดลง เลื่อนสายตาขึ้นจากชามข้าวเพื่อพบว่านัยน์ตาตี๋ของพ่อกำลังจ้องจับผิด“ก็ ก็”“ใช่นักมวยที่ชื่อชานนท์หรือเปล่า”คราวนี้เธอคาดว่าตนเองคงหนีไม่พ้นจากสถานการณ์ตรงหน้าได้แล้ว แสดงว่าคลิปคงชัดเพราะรถคันนี้ถ้าไม่ก้มมองดี ๆ จะมองไม่เห็นคนที่อยู่ข้างใน“ลื้อไม่ตอบ อาฝัน”“หนูแค่ไม่รู้จะตอบยังไง”“ลื้อยังต้องเรียนมหา’ลัย หรือว่าลื้อจะไม่เรียนแล้วเอาผัว”“ป๊า! ลื้อจะไปกดดันทอฝันทำไม ทอฝันมันโตเป็นสาวแล้ว มีแฟนย่อมเป็นเรื่องปกติ”ทอฝันหันไปพยักหน้าเห็นด้วยกับแม่หงึกหงัก“แต่อาฝันเพิ่งสิบแปด”“จำไม่ได้หรือไง สิบแปดอั๊วท้องทอฝันแล้วนะ”ทอฝันมอ

  • พี่ชานนท์ไม่กินชานม   4.เดทแรก

    4.เดทแรกชานนท์สาวเท้าวิ่งแทนที่จะยืนอยู่นิ่งบนสายพานบันไดเลื่อนเพราะตนเองมาสาย ช้ากว่าที่นัดไว้เกือบครึ่งชั่วโมงด้วยเพราะความสูงเกือบร้อยแปดสิบสองทำให้เขามองเห็นร่างเล็กของทอฝันแต่ไกล แผ่นอกสะท้อนขึ้นสูดลมหายใจในเวลานี้ทอฝันน้ำหนักลดลงกว่าแต่ก่อนพอสมควร ทำให้ความเจ้าเนื้อหายไปทว่าความอวบอิ่มเปล่งปลั่งยังคงอยู่ ทั้งวันนี้ทอฝันเลือกสวมชุดกระโปรงยีนส์และเสื้อครอปรัดรูปตัวสั้น อวดเนื้อขาวบั้นเอว เห็นแล้วใจสั่น ๆ คันยุบยิบพิกล“พี่มาช้า”“เออ..แก้ตัวไม่ออกเลยพี่ ไอ้แสนมันโทรมาจากโคราช ถามเรื่องน้องส้ม”“แล้วทำไมพี่แสนไม่คุยกับส้มเองหล่ะ”“ก็มันให้พี่คอยดูแลน้องส้ม”“ดูแล? หรือว่าคอยคุมกันแน่ คราวก่อนเรื่องพี่จอมก็ทีแล้ว เป็นฝีมือพี่แสนใช่ไหม”“เออน่า ไป เข้าไปดูหนังกัน เดี๋ยวไม่ทันฉายนะ”“ก็ได้ ฝากไว้ก่อน นี่ตั๋วของพี่”“เดี๋ยวพี่โอนคืนให้นะ”“ไม่ต้องหรอก พี่เลี้ยงขนมหนูดีกว่า วันนี้หนูอยากจะกิน...”“ยังไม่ทันจะเข้าโรง คิดเรื่องกินเสียแล้ว ไปก่อนเร็ว”ชานนท์ไม่รอให้ทอฝันพูดจบคว้ามือเล็กมากุมแล้วออกเดินนำ ลากจนทอฝันต้องเร่งฝีเท้าตาม แต่พอเข้าไปในโรงฉายกลับพบว่าคนน้อยมากจนเขาประหลาดใจ“นี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status