ตอนที่ 141 ชอบไหม

มาถึงบ้านหลังเดิมที่เคยอาศัยอยู่กับอาหยางก็หวนให้นึกถึงเรื่องราวเก่า ๆ ในอดีต ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน คล้ายกับอาหยางตั้งใจเก็บทุกอย่างไว้เหมือนเดิมเพื่อรอวันที่ตนกลับมา หากทว่าก็ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง เพราะตนคงไม่ได้สำคัญกับอาหยางถึงเพียงนั้น

หากทว่าความแตกต่างที่สังเกตเห็นอย่างชัดเจนนั่นคือ มีดอกกุหลาบจำนวนหลายช่อถูกประดับตกแต่งไปทั่วทั้งบ้าน แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าจะเป็นฝีมือของอาหยางคนนั้น...คนที่เคยเย็นชา

หมับ!

“ชอบที่นี่ไหม” โทนเสียงแหบกระเส่าดังข้างใบหู พร้อมกันนั้นใบหน้าเจ้าของเสียงก็แทรกสอดมาประทับลงตรงซอกคอ กลิ่นกายหอมเป็นเอกลักษณ์ของร่างเล็กทำให้ร่างหนารู้สึกกระชุ่มกระชวย จนแทบอยากจะจับกดตรงนี้เสียเลย

“ชอบมาก ๆ เลยครับ ขอบคุณคุณหยางที่เมตตาผมนะครับ” ฮอนกล่าวพร้อมทั้งกุมมือที่กำลังสวมกอดตนไว้ด้วยความรู้สึกดี ไม่นึกว่าจะได้รับความอบอุ่นจากผู้ชายคนนี้ หากเป็นเมื่อก่อนมีแต่ความเย็นชาเท่านั้น

“เห็นนายชอบฉันก็ดีใจ ถึงคราวที่ฉันจะพานายเที่ยวชมบ้านของเรากันแล้ว ที่นี่ยังเหมือนเดิมไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง เพื่อรอการกลับมาของนายนะ”

ได้ยินอย่างนั้นฮอนก็รู้สึกเอะใจ ‘รอการกลับมา’ อย่างนั้นหรือ เหตุใดเขาจึงพูดราวกับรู้อยู่แล้วว่าเป็นตน ฮอนเกิดคำถามในใจมากมาย รู้สึกเป็นกังวลขึ้นมาทันที พยายามนึกว่าตนเองเผยพิรุธต่อหน้าเขามากน้อยเพียงใด หากทว่ากำลังคิดอะไรอยู่ในใจก็รู้สึกเหมือนได้ล่องลอยอยู่ในอากาศ

“อุ้ย! คุณทำบ้าอะไร”

“ที่แรกที่ฉันจะพานายไปก็คือห้องนอนของเรา”

รอยยิ้มหวานชื่นเจือความกระหายหิวฉายออกมาให้รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งใบหน้า ฮอนเองก็ยิ้มให้เขาอย่างเดียวกัน อีกฝ่ายโน้มใบหน้าลงมาจุมพิตบนกลางหน้าผากนุ่มอย่างอ่อนโยน ก่อนพาขึ้นไปยังห้องนอนที่กำลังจะกลายเป็นรังรักอีกครั้ง

เมื่อร่างเล็กถูกวางราบลงบนเตียงนอนนุ่มขนาดคิงส์ไซส์ ร่างหน้าก็ตามลงมาทับทาบ ตรึงทุกสัดส่วนเอาไว้อย่างแน่นหนา โน้มลงไปจุมพิตริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม บดเบียดอย่างเร่าร้อน ลิอ้นสากส่งเข้าไปตวัดเลียกลาดต้อนความหอมหวาน ลิ้นร้อนทักทายหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน

มือใหญ่ลูบไล้สาละวนอยู่กับการปลดเปลื้องอาภรณ์ออกไป ผิวกายอันเนียนละเอียดโชว์หราหลอกล่อให้มือใหญ่ลากไล้วนเวียนไปมาอย่างเสน่หา ใบหน้าคมสันเลื่อนต่ำลงมาเพื่อให้ริมฝีปากได้ครอบครองยอดปทุมถันสีหวาน อาหยางอ้าปากครอบครองดูดกลืนมันราวกับเป็นอาหารเลิศรส

“อะ...อื้อ คุณหยางครับผมเสียว”

ได้ยินก็กระหยิ่มยิ้มในใจ ไม่เงยขึ้น หากแต่เปลี่ยนไปลงลิ้นอีกข้างเพื่อเพิ่มระดับเชื้อไฟอันเร่าร้อน ร่างเล็กแอ่นอกรับความซ่านเสียวอย่างเต็มใจ นิ้วทั้งสิบแทรกสอดบนเรือนผมของร่างสูงเพื่อระบายความรัญจวนที่กำลังจะปะทุออกมาเต็มที ยิ่งเมื่อเขาดูดดึงรั้งยอดอกแรง ๆ ราวกับต้องการแกล้งยั่ว ฮอนยิ่งขยุ้มเรือนผมแรงเท่านั้น

“ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ”

“อื้อ...ก็อย่าทนสิครับ ผมอยากโดนคุณกินไปทั้งตัวแล้วรู้ไหม”

“ฉันกินดุนะ ยิ่งวันนี้มาถึงถิ่นแล้ว นายจะทนไหวเหรอ ฮึ”

“ไหวหรือไม่ไหว...เรามาลองดูกันไหมล่ะ”

คนพูดกระหยิ่มยิ้มร้าย ก่อนพลิกตัวขึ้นนั่งคร่อมบนร่างหนา โน้มตัวลงไปอ้าปากครอบครองยอดปทุมถันของร่างสูง สร้างความพึงพอใจให้เป็นที่สุด อาหยางทำได้เพียงนอนแผ่หลาส่งสายตามองความสามารถของร่างเล็ก ฉายรอยยิ้มแห่งความเสน่หาเจือความเหยเก ช่วงเวลาแห่งความเร่าร้อนอันสูงสุดกำลังจะเริ่มต้นขึ้นเมื่อฮอนเปลี่ยนอิริยาบถ ถลันเรือนกายขึ้นนั่งทับทาบตรงส่วนกลาง จับแท่งร้อนใหญ่แทรกเข้าไปในช่องทางรัก แรงเสียดทานสร้างความซ่านเสียวให้ร่างทั้งสอง ยิ่งมีแรงกดทับยิ่งแทรกสอดเข้าไปลึกจนในที่สุด

“อ่าห์ ตอดดีจริง ๆ ฉันเสียวมากที่สุดเลยรู้ไหม”

“อื้อ...ผมก็เสียวครับ มันคับแน่นเหลือเกิน”

“ชอบไหม”