ได้ย้อนเวลาทั้งทีผมไม่เอาพี่เป็นผัวแล้วนะครับ

เพราะที่นี่คือมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังอันดับหนึ่งของไทย ไม่ใช่เรื่องง่ายที่ผมจะเข้าเรียนที่นี่ นักศึกษาส่วนใหญ่ล้วนมาจากครอบครัวร่ำรวย มีธุรกิจเป็นของตัวเอง ใช้เงินเป็นฟ่อนนิยม ของแบรนด์เนม ขับซูเปอร์คาร์ และที่สำคัญหน้าตาสวยหล่อระดับดาราเลยทีเดียว ส่วนผมและเพื่อนสนิทคือชนกลุ่มน้อย เพราะเราได้รับคัดเลือกให้เข้าเรียนที่นี่โดยได้รับทุนการศึกษา ทั้งค่าเทอม ค่าที่พัก และค่าใช้จ่ายในการดำรงชีพ อ้อเกือบลืมบอกไปแม่ผมก็มีธุรกิจนะครับ เจ้สวยเจ้าของแผงผักตลาดค้าส่งคือแม่ผมเอง แต่ก็เป็นเพียงแผงผักเล็กๆที่พอให้มีรายได้จุนเจือครอบครัว เลี้ยงดูเราสามชีวิต อันประกอบด้วยเจ้สวยคุณแม่ผู้แสนใจดี ตัวผมและก็แสงฟ้า น้องชายคนเล็กของบ้าน ซึ่งกำลังเรียนมอ.ปลาย ส่วนผมก็ปีสองใกล้จะขึ้นปีสามแล้วครับ “เมื่อคืนทำไมพลัดตกน้ำไปได้ล่ะเทียน มีใครผลักรึเปล่า?” เสียงทักของไออุ่นเพื่อนสนิทหญิงคนเดียวของผม มันถามทันทีที่เจอหน้ากัน ทุกอย่างผ่านมาแล้วและคำถามนี้มันก็ถามกับผมเมื่อสามปีก่อน ครั้งนั้นผมตอบไปว่าไม่รู้ และครั้งนี้ผมก็ตอบด้วยคำตอบเดิม “เทียนโชคดีชะมัด

ผมขอเรียกเรื่องราวในอนาคตที่จะเกิดขึ้นว่าชาติที่แล้ว เพราะเป็นเหตุการณ์ก่อนที่ผมจะถูกแฟนเก่าคนโปรดของเฮียเฟยผลักตกน้ำ และย้อนเวลากลับมาในตอนสำคัญเสียด้วย หากไม่มีอะไรผิดพลาด วันนี้จะเป็นวันแรกที่ผมกับเฮียเฟยใช้ชีวิตด้วยการเป็นแฟนกันให้สาวๆ ทั้งมหาวิทยาลัยอิจฉา ตอนนั้นผมขี้อายมาก แทบจะไม่อยากไปไหน เพราะกลัวแฟนคลับของเฮียจะหมายหัว แต่ถึงจะกลัวก็โดนอยู่ดี ซึ่งผมคนก่อนเลือกจะไม่สู้กลับ แถมไม่ยอมบอกเฮียด้วย คนที่พึ่งพาได้ก็เห็นจะเป็นเพื่อนสนิทเพียงสองคนเท่านั่น แต่แสงเทียนคนนี้ไม่โง่เหมือนเดิมนะครับ “กูมารับไปเรียน” ผมถอนหายใจให้กับความซวยที่มาเยือนแม้จะรู้ล่วงหน้าว่า กลางวันของวันนี้เฮียเฟยจะมาทานข้าวเที่ยงด้วยกัน แต่เรื่องการมารับไปเรียน เหนือความคาดหมายจริงๆ ครับ “เมื่อวานเงื่อนไขของผมคือผมยังมีอิสระ และคงไม่ผิดถ้าผมจะตอบว่าผมไม่ไปกับคุณ” ไออุ่นกับทวยเทยยังไม่มา ครั้นจะให้รอก็เกรงว่าจะต้องปะทะคารมกัน ผมจึงเลี่ยงเดินออกมาด้านหน้าหอพัก เพื่อรอรถประจำทาง “แสงเทียนขึ้นรถกับกูเดี๋ยวนี้” “ไ

“ชื่อเทียนสินะ ไหนขอพี่ชื่นใจหน่อยสิครับน้องเทียน” คนถูกครอบงำด้วยฤทธิ์ยาปลุกเร้า กำลังพยายามหักห้ามใจตัวเองอย่างถึงที่สุด แต่ความร้อนรุ่มในร่างกายดูเหมือนกำลังจะชนะ แผ่นอกเนียนถูกลูบไล้ก่อนเสื้อสีขาวเนื้อผ้าบางเบาจะถูกปลดออกจนพ้นหัวไหล่ “ปล่อยกูสิวะ” แสงเทียนพูดลอดไรฟันเมื่อแท่งเนื้อใต้ร่มผ้าของตนเริ่มชูชันดันกางเกงผ้าเนื้อดีจนโป่งพอง “ไม่อยากให้พี่เอาเหรอครับน้องเทียนคนสวย รอพี่สักครู่นะครับ พี่ขอเตรียมอุปกรณ์ก่อน แล้วเซ็กส์ของเราจะตราตรึงใจที่สุด” เอกธาราค่อยๆ เปิดกระเป๋าเดินทางของตนอย่างใจเย็น และนำอุปกรณ์เซ็กส์ทอยออกมาวางเรียงบนเตียง แสงเทียนเห็นดังนั้นก็เกิดความกลัวขึ้นมา พยายามพาร่างกายตัวเองหลบหนี แต่แขนขากลับไม่ยอมทำตามคำสั่งของสมอง เพราะความต้องการในกายที่พุ่งสูงขึ้น ขนาดก้าวขายังรู้สึกปวดร้าวไปทั้งตัว สิ่งเดียวที่พอจะปลดเปลื้องความทรมานได้คือการใช้มือของตนแหย่แยงเข้าช่องทางด้านหลัง ซึ่งเขาจะไม่ทำเป็นอันขาด “จะไปไหนครับคนสวย มาเล่นสนุกกันก่อนสิ” “ปล่อยกู กูบอกให้ป

“คุณทำแบบนี้เพราะอยากรับผิดชอบเหรอครับ อันที่จริงได้กันครั้งเดียวผมไม่นับว่านั่นเป็นการได้เสียหรอก ผมนับมันเป็นหนึ่งในเรื่องบังเอิญที่ไม่ควรใส่ใจ” “ใช่...ได้กันครั้งเดียวไม่นับ แต่ได้กันทั้งคืนแถมยังหลายน้ำนี่นับได้ไหม?” แสงเทียนมองใบหน้าเจ้าเล่ห์ของเฟยหลงด้วยความรู้สึกเดือดดาลในใจ จะนับเป็นผัวเมียน่ะหรือ...ชาติที่แล้ว เขายังจำถ้อยคำที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมาได้ขึ้นใจ ‘แค่นอนด้วยกันกูไม่นับเป็นเมียหรอก เพราะฉะนั้นอย่าคิดเข้าข้างตัวเองให้มาก หลินฮวาเป็นคนสำคัญของกูอย่าให้กูต้องพูดซ้ำ’ แสงเทียนยิ้มเย้ยหยันให้กับประโยคก่อนหน้าของชายหนุ่ม ได้กันทั้งคืนแล้วเป็นผัวเมีย ช่างขัดแย้งกันเสียจริงกับคำพูดในครั้งนั้น เสียงแตรรถยนต์ซึ่งจอดบนถนนทำให้ทั้งคู่ได้สติ เพราะการเล่นบทพ่อแง่แม่งอนบนถนนในช่วงเวลาเที่ยงวันทำให้การจราจรติดขัด เมื่อเห็นแสงเทียนกำลังสนใจกับบรรยากาศรอบข้าง เฟยหลงจึงฉวยโอกาสดึงมือของอีกคนให้รีบขึ้นรถไปด้วยกัน กว่าจะเริ่มขัดขืนร่างกายของแสงเทียนก็ขึ้นไปอยู่บนรถหรูแล้ว “ผมยืนยันครับ ยังไงผม

“ก็ไม่เป็นไรในเมื่อจับมาแล้ว ถือซะว่าเป็นของเล่นให้กูสักวันสองวันก็แล้วกัน” แสงเทียนภาวนาให้ใครสักคนมาช่วย แต่ใบหน้าที่นึกขึ้นได้ก็เห็นจะมีแต่คนใจร้ายคนนั้น ซึ่งตัวเขามั่นใจว่าไม่มีทางมาอย่างแน่นอน “ไอ้เฟยมันเด็ดขนาดไหน รับรองว่าพี่เด็ดกว่ามันหลายเท่าพวกมึงอัดคลิปไว้ด้วยเอาให้ชัดที่สุด กูจะเก็บไว้อวดไอ้เฟยเวลาเจอกัน” “อย่าแตะต้องตัวกู ออกไปนะ” “หึหึ ใจเย็นๆ สิครับ รับรองเดี๋ยวน้องเทียนคนสวยจะติดใจ” ใบหน้าหื่นกระหายทำให้แสงเทียนหวาดกลัว เอกธาราค่อยๆ คลานขึ้นเตียง และเริ่มปลดเปลื้องเครื่องแต่งกายของตน ปัง ปัง ปัง เสียงปืนดังขึ้นหลายนัด ทำให้เอกธาราสะดุ้งตกใจรีบสั่งให้ลูกน้องออกไปดูเหตุการณ์ ส่วนตัวเขารีบสวมกางเกงและหยิบปืนเตรียมต่อสู้ “คุณเอกครับไอ้เฟยพร้อมลูกน้องบุกมาครับ” “หึหึ...แสดงว่าไอ้เด็กนี่สำคัญกับมันมากจริงๆ พวกมึงกันมันไว้กูจะพาไอ้หนีไปกับกู” ปืนของเอกธาราจี้เข้าตรงขมับของแสงเทียน ก่อนที่ลูกน้องอีกคนจะเข้ามาช่วยแกะเชือกที่มัดมือออก