เข้าสู่ระบบ“ขอบคุณสวรรค์ที่ให้โอกาสผมย้อนเวลากลับมา เพื่อเลือกทางเดินชีวิตอีกครั้ง หากผมยังรักเฮียเฟยไม่วายคงต้องเจ็บเจียนตายครั้งแล้วครั้งเล่า คราวนี้อย่าหวังเลยว่าเฮียจะได้เห็นขาอ่อนผม”
ดูเพิ่มเติมแสงเทียนหลับในท่านั่ง ร่างกายผูกติดกับเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยล้า ส่วนเจ้สวยยังนอนหลับอยู่บนพื้นสองมือถูกมัดเอาไว้เช่นเดิม ประตูเหล็กถูกเปิดออก พร้อมการก้าวเข้ามาของหลินฮวาและเอกธารา “ปลุกมันให้หลินที” เอกธาราพยักหน้า ลูกน้องที่ยืนอยู่ด้านหลังจึงนำถังน้ำเข้ามาและสาดไปยังเจ้สวย คนถูกปลุกด้วยความเย็นของน้ำตื่นขึ้นด้วยความงัวเงีย เมื่อตั้งสติได้ก็ต้องตกใจเพราะพบลูกชายของตนถูกมัดไว้เช่นกัน “ได้คุยกันสักทีนะคะนังเมียน้อย” เจ้สวยถูกพยุงให้ขึ้นนั่งบนเก้าอี้ แต่เพราะฤทธิ์ยาสลบจึงยังไม่ได้สติเต็มที่นัก “หนูคงเป็นลูกสาวของคุณสาลี่สินะ” “ใช่...ฉันเอง ฉันเป็นลูกสาวของแม่สาลี่ผู้หญิงที่แกแย่งสามีไปยังไงล่ะ” ความแค้นดั่งไฟสุมอกถูกเก็บซ่อนมาเนิ่นนาน ถึงเวลาชำระความเสียที “มึงรู้ไหม ว่าแม่กูต้องตรอมใจตายเพียงลำพังเพราะมึงและครอบครัวของมึง” เพียะ!!! หลินฮวาระเบิดเสียงและตบหน้าเจ้สวยเต็มแรง แม้แรงของผู้หญิงจะเทียบไม่ได้กับผู้ชาย แต่ก็ทำเอาหน้าชาได้เหมือนกัน จะเรียกว่าเจ็บ
วราดิเรกสกุลกรุ๊ปชนะการประมูลครั้งประวัติศาสตร์ของไทย นั่นทำให้หุ้นของวราดิเรกสกุลกรุ๊ปพุ่งกระฉูด ชนิดที่ว่ามูลค่าหุ้นต่อหน่วยสูงขึ้นกว่าหนึ่งร้อยเท่า วันนี้เขาจึงนัดเพื่อนออกมาพบกัน นัยหนึ่งเพื่อให้ตัวเองลืมความคิดถึงที่มีต่อแสงเทียน คนที่เขาออกปากไล่ และเป็นคนที่หักหลังเขาโดยการส่งข้อมูลการประมูลไปให้เอกธารา “ทำไมไอ้คัสยังไม่มา” “กูโทรบอกแล้วเดี๋ยวมันก็มา มึงก็ดื่มรอมันก่อน แล้วหลินฮวาของมึงเป็นยังไงบ้าง สร้างปัญหาป่ะ” โอห์มตอบคำถามตามจริง ท่าทีไม่ได้ร้อนรนของโอห์มคือท่าทีเฉพาะตัว ราวไม่สนใจเรื่องราวรอบข้าง เขาขอผ่อนคลายกับบรรยากาศและแอลกอฮอล์รสเลิศดีกว่า แต่ก็ยังมีถามถึงแฟนเก่าของเพื่อนแม้รู้ดีว่าเฟยหลงคงไม่ตอบอะไร แต่ดูเหมือนว่าเขาจะคิดผิด “ถูกแสงเทียนทำร้าย” “กูไม่เชื่อว่าน้องเทียนจะทำแบบนั้น” “มึงเชื่อไหมว่าเทียนแอบส่งข้อมูลประมูลงานของกูไปให้ไอ้เอก” “เชี่ย!!! มึงแน่ใจเหรอวะว่าเป็นฝีมือน้องเทียน ถ้าน้องทำจริงแล้วทำไมมึงถึงชนะการประมูล” เขาลืมค
หลินฮวาถูกส่งตัวรักษากับคุณหมอด้านความงามที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ เพื่อหวังรักษาใบหน้าให้กลับมางดงามดังเดิม ซึ่งเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับหลินฮวา เพราะหล่อนรู้ว่าอย่างไรเสียรอยแผลเป็นสามารถรักษาได้ แต่ที่สะใจที่สุดก็คือได้เห็นเฟยหลงเล็งปืนไปยังแสงเทียน มันเป็นประกาศอย่างชัดเจนว่า ผู้ชายคนนี้เป็นของเธอ “ไม่ต้องกังวลนะ หลินจะต้องกลับมาสวยเหมือนเดิม” “แล้วน้องเทียนล่ะค่ะ” “แสงเทียนไม่มีทางทำอะไรหลินได้อีกแล้ว” แสงเทียนกลับลงมาชั้นล่างพร้อมชัชชัย ฝ่ายนั้นแม้จะเดินนำหน้าแต่ยังไม่ยอมปล่อยมือแสงเทียนให้เป็นอิสระ เขาเป็นห่วงเกรงว่าเจ้านายของตนจะตามมาทำอันตรายแสงเทียน “ขอบคุณนะครับคุณชัช ปล่อยมือผมได้แล้วครับ” “คุณเทียนกลับคฤหาสน์กับผมก่อนนะครับ สักพักนายคงใจเย็นลง” แสงเทียนยิ้มทั้งน้ำตาและดึงมือของตนกลับ กระเป๋าเดินทางที่อยู่ในรถคือเสื้อผ้าของเขาวันที่ยอมตกลงไปอยู่กับเฟยหลง วันนั้นเอาไปเท่าไหร่ก็ตั้งใจขนกลับเท่าเดิม ของขวัญราคาแพงชิ้นอื่นแสงเทียนทิ้งไว้ในห้อง ที่มีติดตัวตอนนี้
แผนการจับตัวคนร้ายที่เฟยหลงวางแผนไว้ดำเนินมาจนถึงตอนจบ หนึ่งในลูกน้องของเอกธาราซึ่งถูกจับและให้การซัดทอดว่า ตัวเองรับคำสั่งจากคนสนิทของเฟยหลงให้นำเข้าสินค้าผิดกฎหมายเหล่านั้น เพื่อหลบเลี่ยงสายตาของเจ้าหน้าที่ จึงแอบยัดปะปนมากับสินค้าจำนวนมาก และแน่นอนว่ายาเสพติดมีมูลค่ามากกว่าของบนเรือหลายเท่านัก “ขอบคุณนะครับที่สารวัตรเดินทางมาด้วยตัวเอง” “สุภาพเชียวนะมึง นี่กูเพิ่งรู้ว่านะว่าพอขึ้นรับตำแหน่งแล้วมึงพูดจารื่นหูขนาดนี้” ตำรวจนายนั้นเดินเข้าไปตบบ่าเฟยหลงด้วยความสนิทสนมกัน ศิวัฒน์ คือทายาทตำรวจตระกูลดังและเป็นตำรวจน้ำดีที่หาได้ยากในปัจจุบัน “เออ...เห็นคนในเครื่องแบบแล้วขนลุกดี มึงสบายดีใช่ไหม?” “ก่อนจะถามเรื่องกู กูถามมึงก่อนแล้วกัน มึงเชื่อในความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมายไทยแล้วเหรอวะ ถึงได้ให้กูช่วยเนี่ย” เพราะเฟยหลงไม่เคยให้เรื่องเหล่านี้ถึงมือตำรวจ เขามักจัดการด้วยตัวเอง โดยไม่ยอมให้ตำรวจเข้ามาวุ่นวาย “ที่กูยอมให้เรื่องนี้ถึงตำรวจเพราะว่ากูอยากให้เป็นข่าว ไอ้คนที่มันถูกจับซัดทอดกูแล้วใช่ไหม”