โอเมก้า Ocean

โอเมก้า Ocean

last updateDernière mise à jour : 2025-08-17
Par:  อิสระ&ชนEn cours
Langue: Thai
goodnovel16goodnovel
Notes insuffisantes
18Chapitres
12Vues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เมื่อ "โอเชี่ยน" โอเมก้าหนุ่มเพียงหนึ่งเดียว จำเป็นต้องเข้าไปอยู่กลางฝูงของอัลฟ่า และนำมาซึ่งภารกิจ ปกปิดตัวตนให้รอดพ้นจากการถูกขย้ำ

Voir plus

Chapitre 1

ตอนที่ 1  Omega  Ocean

ตอนที่ 1  Omega  Ocean

“ยินดีต้อนรับทุกท่าน เข้าสู่โลกแห่งท้องทะเล กับโชว์สุดพิเศษที่จะพาทุกท่าน ดำดิ่งลงไปชื่นชมความงดงามสุดตระการตา....”

เสียงประกาศดังออกมาจากลำโพงใหญ่ ซึ่งติดตั้งประจำเอาไว้ยังส่วนของจุดรอชมการแสดงกว้าง และส่วนหนึ่งมันกระจายเสียงเข้ามายังห้องสแตนด์บายของนักแสดงโชว์ใต้น้ำ บางส่วนกำลังเก็บข้าวของชุดทำการแสดงมากองรวมกัน บางส่วนเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวกลับบ้าน และบางคนกำลังวอร์มร่างกายสำหรับการแสดงรอบถัดไป

“เฮ้อ รอบสุดท้ายสักที”

เจ้าของเรือนผมย้อมสีทองสว่าง สะบัดหางสีเขียวอมน้ำเงินครามขึ้นมา ส่วนตัวหางท่อนบนมีลวดลายคล้ายเกล็ดปลา ทว่าส่วนปลายกลับมีลักษณะคล้ายขนนกสีทอง แตกต่างจากเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ที่มีปลายหางสองแฉกเหมือนหางของนางเงือก นายเงือกทั่วไป

ปรี๊ดดด สิ้นเสียงนกหวีด อันเป็นสัญญาณการเริ่มต้นแสดงโชว์ มหัศจรรย์โลกใต้ท้องทะเล อากาศก้อนใหญ่ถูกสูดเข้าไปในปอดลึก สะโพกหนากระดกยกขึ้นมา ก่อนเจ้าของร่างจะกดไหล่จมลงไปใต้ผิวน้ำ ขาทั้งสองถูกชุด “นายเงือก” บีบรัดรวบเข้าด้วยกัน ทำให้การเคลื่อนไหวต่างๆ ถูกจำกัด แต่ถึงอย่างนั้น นายเงือกผู้สง่างาม ยังคงแหวกว่ายเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว โดดเด่นสะดุดตา ท่ามกลางท้องมหาสมุทรจำลอง และฝูงปลาทะเลหลากสีนานาพันธุ์

“ว้าว ในทะเลมีเงือกด้วย แม่ดูสิ”

"สวยจังเลย"

"เงือกตัวนั้น เขาเป็นผู้ชาย"

ภาพใบหน้าของผู้ชมถูกแต่งแต้มเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ความตื่นตาตื่นใจของทั้งเด็กและผู้ใหญ่นับร้อย ที่ขยับเข้ามายืนชิดติดขอบกระจก โบกไม้โบกมือทักทายนายเงือกเพียงหนึ่งเดียวจากฝูงเงือกทั้งหลาย เสียงวิพากษ์ วิจารณ์ หรือแม้แต่การตั้งข้อสงสัยว่านายเงือกชายหางครามคนนี้เป็นเงือกจริงๆ เหมือนในตัวละครโลกการ์ตูนหรือไม่ ดังแว่วทะลุผ่านกระจกมาเข้าหู

‘ชู่วววว’

นายเงือกหนุ่มยกนิ้วขึ้นมาแตะริมฝีปาก จากนั้นพ่นฟองอากาศขนาดใหญ่ออกมาเรียงกันเป็นรูปหัวใจ เรียกเสียงปรบมือดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วห้องโถงชมการแสดง ปิดท้ายด้วยการร่ายเวทมนตร์วิเศษ ด้วยการเล่นมายากลใต้น้ำ ผงกากเพชรชนิดพิเศษสีทองสุกสว่างถูกหางใหญ่โบกสะบัดพัดฟุ้งกระจายราวกับมีเวทมนตร์แทนการบอกลา ก่อนจะม้วนตัวสะบัดหางแล้วว่ายน้ำหลบเข้าไปในถ้ำหินขนาดใหญ่

“อ๊า เลิกงานสักที” เงือกหนุ่มโยนตัวขึ้นมาจากสระขนาดใหญ่ ซึ่งข้างใต้ลึกลงไปร่วม 10 เมตร นั้นคือพิพิธภัณฑ์จำลองโลกใต้ท้องทะเล

“เอ่อ โอเชี่ยนคือ อันที่จริงวันนี้มันยังไม่จบ” หัวหน้าทีมอยู่ในชุดว่ายน้ำรัดรูปสีเข้ม เดินยิ้มแห้งมานั่งยองลงตรงขอบสระ

“หมายความว่ายังไงครับ ก็ผมลงครบ 4 รอบแล้วนี่” เด็กหนุ่มผมทองแหงนคอขึ้นไปมองด้วยสีหน้ามึนงง มือเลื่อนลงไปรูดซิปเตรียมถอดหางนายเงือกคืนให้คนดูแล

ตามปกติการแสดงโชว์ของอควาเลียมแห่งนี้ มีด้วยกันทั้งหมด 8 รอบ และนักแสดงแต่ละคนจะได้แสดงโชว์คนละ 4 รอบผลัดเปลี่ยนกัน เนื่องจากต้องพักร่างกาย เพราะการดำน้ำลึกแบบไม่มีเครื่องทุ่นแรงใดๆ แถมยังต้องแบกหางเงือกที่มีน้ำหนักมากกว่า 10 กิโลกรัมนั้นต้องใช้พละกำลังมาก โดยโชว์แต่ละรอบจะมีนักแสดงทั้งชายหญิง 3 - 5 คน เพื่อสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันว่ายขึ้นมาสูดอากาศแล้วกลับลงไปใหม่ เพื่อไม่ให้หน้าตู้กระจกนั้นว่าง แต่ละรอบของการทำงานกินเวลานาน 1 ชั่วโมง

“พอดีว่าวันนี้มีลูกค้าวีไอพี มาขอเหมาอควาเลียม เพื่อขอดูการแสดงพิเศษน่ะ”

“ฮะ! นี่อควาเลียมเรา มีบริการอะไรแบบนี้ด้วยเหรอครับ” คิ้วดำสองข้างพุ่งเข้าหากันในทันที

“ปกติไม่มีหรอก แต่วันนี้อยู่ๆ ก็มีคำสั่งลงมาว่า ให้เพิ่มรอบพิเศษ เชี่ยนช่วยพี่หน่อยนะ”

“แล้วผมลงคนเดียวเหรอพี่” เงือกหนุ่มถามกลับหัวหน้าทีม เพราะสังเกตเห็นสมาชิกคนอื่นๆ ต่างเริ่มทยอยเก็บหาง เก็บชุดดำน้ำเข้าที่กันแล้ว เหลือเพียงตัวเองที่ยังนั่งงงอยู่ตรงขอบสระกับหัวหน้า

“ใช่เขาขอตัวเดียว แล้วพี่ก็เห็นว่าโอเชี่ยนเหมาะสมที่สุดแล้ว”

“แล้ว....ค่าตัว” มือยกขึ้นยื่นไปต่อหน้า สองนิ้วทำท่านับแบงก์เป็นสัญลักษณ์

“คูณสามโอเคมั้ย...” หัวหน้าทีมตบเพียะลงไปบนฝ่ามือของอีกฝ่าย จากนั้นหันไปยกหางเงือกขนาดใหญ่หนักอึ้งมาโยนให้ลูกน้อง

“คูณสาม...อย่างนี้ค่อยมีแรงว่ายน้ำหน่อย”

ร่างสูงสมส่วน ขยับลุกขึ้นยืนยืดเส้นคลายกล้ามเนื้อ เพื่อเตรียมตัวสำหรับการดำน้ำอีกครั้ง จากนั้นกลับมาตรวจดูความเรียบร้อยของชุดนายเงือกเครื่องแบบประจำกาย สอดขาสองข้างเข้าไปด้านใน โดยมีเพื่อนและหัวหน้าทีมเข้ามาคอยช่วยเหลือ กระทั่งได้ยินเสียงสัญญาณปล่อยตัว นายเงือกหนุ่มจึงทิ้งตัวดำดิ่งกลับลงไปเบื้องล่างอีกครั้ง

โลกอันเงียบสงบใต้ท้องทะเล ย่อส่วนอยู่ภายในตู้กระจกขนาดมหึมา แม้มันจะเป็นเพียงฉากจำลองเสมือนจริง ทั้งโขดหินแนวปะการัง ปลาทะเลสีสันสดใสทั้งน้อยใหญ่ แหวกว่ายมาต้อนรับการกลับมาของเงือกหนุ่ม ราวกับพวกมันกำลังรอคอยเขาอยู่ ปลาฝูงใหญ่ว่ายน้ำคลอเคลียไปมาไม่ห่างกาย กระทั่งท่อนแขนใหญ่วาดออกไปอย่างช้าๆ ฝูงปลาสารพัดสี จึงแปรขบวนหลีกแล้วว่ายกลับไปอยู่ตามโขดหินแนวปะการังถิ่นอาศัยเดิมของตน

เบื้องหน้าห่างออกไปนั้น อีกฟากของบานกระจกใส นัยน์ตาสีเทาหม่นคู่หนึ่ง กำลังเหม่อมาทางเขา เงือกหนุ่มออกแรงบิดหัวไหล่เคลื่อนไหวสะโพก และร่างกายทุกส่วนสอดคล้อง อ่อนช้อย งดงาม พลางสะบัดหางอวดความงามของมันไปจนเกือบชิดติดแผงกระจกนิรภัยขนาดความหนาเกือบหนึ่งฟุต นัยน์ตาสีฟ้าจากคอนแทคเลนส์เข้ากับสีเกล็ดหางเทียมปรายมอง จ้องตอบดวงตาเศร้าอันว่างเปล่าไร้อารมณ์

‘เหมาทั้งอควาเลียม เพื่อต้องการ ยืนดูคนเดียวเนี่ยนะ...’

เงือกหนุ่มว่ายน้ำวนไป เวียนมา โชว์ลีลาความสามารถต่างๆ แต่ยังไม่สามารถเปลี่ยนสีหน้าเย็นชานั้นให้มีรอยยิ้มได้ กระทั่งเวลาผ่านไปเกือบ 5 นาที อากาศที่มีเก็บไว้ในปอดเริ่มเหลือน้อย จนจำเป็นต้องว่ายกลับขึ้นไปหอบอากาศก้อนใหม่ แล้วดำกลับลงไปอีกครั้ง ลูกค้าคนสำคัญเมื่อครู่ก็อันตรธานหายไปแล้ว

“เอ้า นี่เงินพิเศษ ลูกค้าเขาฝากมาให้ แล้วก็ชมว่านายแสดงได้ดีมาก” ธนบัตรสีเทาปึกใหญ่ ถูกยื่นมาให้คนที่กำลังยืนเปลื้องถอดชุดนายเงือกออกจากตัว

“5 นาที ได้ขนาดนี้เลยเหรอครับ...ว้าว หัวหน้าถ้าคนเมื่อกี้มาอีก เรียกผมนะ จ๊วบบบ” มือคว้าเงินปึกนั้นมาจูบหนักๆ ก่อนคิ้วสองข้างจะขมวดเข้าหากันทันที

“เอ๋...!” กลิ่นหอมแปลกประหลาดเจือจางนิดๆ ติดอยู่บนธนบัตรนั้น กระตุกสัญชาตญาณบางอย่างในตัวให้ตื่นขึ้น

“อะไร แบงก์ปลอมเหรอ” หัวหน้าทีมที่กำลังยืนเท้าเอวมองลงมาพร้อมคำถาม

“อ๋อ เปล่าครับ ไม่มีอะไร ผู้ชายคนนั้นเขาเอาเงินนี่มาให้หัวหน้าเหรอครับ”

“เปล่า เงินนี้ผู้จัดการให้เอามาให้”

“อ๋อ” หน้าหล่อคมคายพยักรับน้อยๆ 

บนโลกกลมๆ อันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ เต็มไปด้วยเรื่องราวสุดมหัศจรรย์ อันน่าเหลือเชื่อมากมาย และหนึ่งในบรรดาความไม่น่าเป็นไปได้เหล่านั้น คือเรื่องการสืบเชื้อสาย เผ่าพงศ์วงศ์วานการเป็น ‘โอเมก้า’ ที่เวลานี้มันเหลืออยู่น้อยเต็มทีบนโลก เนื่องจากโอเมก้าส่วนใหญ่ ถูกกลบ ถูกกลืนกลายพันธุ์ไปเป็นเบต้า หรือมนุษย์ธรรมดาๆ หมดแล้ว พวกที่ยังหลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิด ต่างพยายามปกปิดซ่อนตัว เพื่อให้ตัวเองอยู่รอดปลอดภัยที่สุด

“กลิ่นอัลฟ่าอย่างนั้นเหรอ พวกมันมาทำอะไรแถวนี้ หรือว่า...ไอ้หน้าหงอยนั่น...จะเป็นไปได้เหรอ?”

ผู้สืบสายเลือดโอเมก้า รับบทเป็นนายเงือกดาวเด่นประจำอควาเลียม กรีดนิ้วมือไปบนธนบัตร พร้อมกับพยายามขบคิด เพราะเป็นเวลานานหลายปี ที่เขาไม่ได้กลิ่นหรือรับรู้ถึงการ “ยังมีตัวตน” อยู่ของ ‘อัลฟ่า’ นักล่าผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่การสืบพันธุ์อันน่าสมเพชนี้

ประวัติศาสตร์อันยาวนานของเผ่าพันธุ์โอเมก้า ถูกทำลายลงทีละน้อย เพราะความมักง่าย เอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว บ้าอำนาจของอัลฟ่า ที่ส่งต่อความเชื่อกันมาว่า เผ่าพันธุ์ตนเองนั้นยิ่งใหญ่อยู่เหนือใครๆ โอเมก้ามากมายต้องกลายไปเป็นทาส นายบำเรอ ชนชั้นแรงงาน ถูกกดขี่ข่มเหง ทั้งร่างกายและจิตใจ ล้มหายตายจาก บ้าใบ้ กลายพันธุ์ไปก็มิใช่น้อย และมันก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เขา ตัดสินใจหลีกเร้นซ่อนตัวเองให้กลืนไปกับผู้คนเพื่อให้พ้นอันตราย

“หัวหน้าว่ายังไงนะครับ ให้ผมย้ายลงใต้อย่างนั้นเหรอ” ดาวเด่นประจำอควาเลียมแหกปากตะโกนจนลั่นห้องเก็บตัว เมื่อหัวหน้าทีมเดินมากระซิบบอกข่าวดี ที่กลายมาเป็นข่าวร้ายในเวลาต่อมา

“ก็ไม่เชิงย้าย แต่ลูกค้า VIP วันนั้น นายจำได้หรือเปล่า”

“หัวหน้าหมายถึง คนที่เคยมาเหมาอควาเลียมอาทิตย์ก่อนนะเหรอครับ”

“เออ คนนั้นแหละ เขามาติดต่อขอซื้อตัวนักแสดงนายเงือกจากเรา แล้วเขาระบุมาว่าอยากได้ตัวนาย…” นิ้วชี้จิ้มลงมาบนแผงอกเปลือย อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อมัดใหญ่ เนื่องจากหน้าที่การงานนี้ จำเป็นต้องเปลือยกายครึ่งท่อนโดยเฉพาะช่วงอกทุกวัน ดังนั้นการเข้าฟิตเนสปั้นหุ่นและรักษารูปร่างให้น่ามองอยู่เสมอจึงเป็นสิ่งที่เขาใส่ใจเป็นพิเศษ จึงไม่แปลกที่ไม่ว่าใครเห็นเงือกหนุ่มคนนี้ ก็มักจะตกหลุมรักได้ง่ายๆ

“แล้วทำไมต้องเป็นผม คนอื่นมีตั้งหลายคน” มือปัดนิ้วหัวหน้า แล้วเดินหันหลังไปเปิดล็อกเกอร์ส่วนตัว ยัดกระเป๋าสะพายเข้าไปเก็บด้านใน

“ก็วันนั้นนายเป็นคนลงไปโชว์เอง เขาคงชอบ เอาน่างานนี้ไม่ขาดทุนแน่นอน”

“ไอ้เรื่องขาดทุนหรือไม่ขาดทุน ผมไม่ได้ห่วงนักหรอกครับ...” โอเมก้าหน้างอหันไปเบะปากใส่หัวหน้าทีม

“แล้วนายห่วงอะไร แฟนก็ไม่มี คอนโดก็เช่าอยู่ไม่ใช่หรือไง”

ห่วงอย่างนั้นเหรอ จะอธิบายออกไปยังไงดีว่า ไอ้สิ่งที่กังวลเพราะยังสับสนว่าลูกค้า VIP คนนั้น มันจะเป็นอัลฟ่าจริงๆ อย่างที่เขาได้กลิ่นฟีโรโมนปนมากับเงินค่าจ้าง หรือแค่เพราะมันบังเอิญที่เงินปึกนั้น อาจเคยผ่านมืออัลฟ่าที่ไหนมาก่อน ถ้าลูกค้าคนนั้นไม่ใช่อัลฟ่าก็แล้วไป แต่ถ้าหากแจ็กพ๊อตแตกเป็นอัลฟ่าบ้าเลือดอย่างที่เขาสงสัย มีหวังมันคงได้จับเขาไปทรมานจนตายนะสิ ถ้าหากมันรู้ความลับว่าเขาเป็นโอเมก้า

“ย้ายไปไกลขนาดนั้น ถ้าเกิดเขาหลอกผมยัดใส่ตู้คอนเทนเนอร์ส่งออกต่างประเทศล่ะหัวหน้า” โอเชี่ยนเงือกหนุ่มแสร้งพูดเบี่ยงเบนความสนใจไปอีกทาง

“นี่ไอ้เชี่ยน นายไม่ใช่เนื้อไก่แช่แข็งสักหน่อย เขาจะส่งนายออกไปขายได้ยังไง”

“ไม่รู้ล่ะ...ผมไม่อยากไป หัวหน้าให้คนอื่นไปแทนนะ”

“ถามแล้ว...”

“ถามว่า....”

“ถามว่าถ้านายไม่ตกลง เขาจะเอาคนอื่นหรือเปล่า พี่ส่งโปรไฟล์ของทุกคนไปให้เขาเลือกเลยนะ แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็เลือกนาย”

“หื้อ แล้วทำไมต้องเป็นผมวะ”

“เออน่า ไปสักเดือนลองดูก่อน แล้วเดี๋ยวพี่ทำเรื่องขอเปลี่ยนตัวให้ ไอ้พวกนี้มันก็อยากไปกันทั้งนั้น เพราะว่าให้ราคามาดี” กระดาษแผ่นหนึ่งถูกยื่นส่งมาให้

“ให้ราคาดี?” คิ้วยกกระดกขึ้นข้างหนึ่ง เหมือนอยากรู้ว่าไอ้คำว่าดี นั้นมันดีแค่ไหน

“ดูเอาเอง”

“เงินเดือน 3 เท่า!” ตาหรี่อ่านทวนข้อตกลงเกี่ยวกับค่าจ้างค่าแรงซ้ำๆ เหมือนไม่ค่อยมั่นใจ เพราะหากได้ราคานี้จริง เงินเดือนของเขาจะทะยานขึ้นสูงมากทีเดียว

“เออ หาไม่ได้ง่ายๆ นะเว้ยไอ้เชี่ยน เป็นไงเริ่มสนใจแล้วใช่มั้ย” มือหยาบตบวางลงมาบนช่วงไหล่แข็งแรง

“มันก็น่าสน แต่หัวหน้าแน่ใจนะครับว่า ถ้าผมไปแล้ว ผมจะไม่ถูกทางนั้นกดขี่ข่มเหงรังแก ไม่ใช่ไปถึงมัน...เอ๊ย เขาให้ผมดำน้ำวันละ 10 ชั่วโมง อย่างนั้นไม่เอานะ ให้ 4 เท่า 5 เท่า ผมก็ไม่ไป”

“คงไม่ขนาดนั้นหรอกน่า”

“ไม่รู้ล่ะ ผมจะยอมไป ถ้าเกิดทางนั้นยอมตกลงเซ็นสัญญาว่าจ้างกับผมเป็นลายลักษณ์อักษร อย่างน้อยชั่วโมงการทำงานต้องเท่ากับที่นี่ คือวันละ 8 ชั่วโมง มีเวลาพัก มีเวลาเบรก มีวันหยุดสัปดาห์ละ 1 วัน แล้วถ้าหากผมเกิดพิการ สูญหาย หรือว่าตายไปในหน้าที่ เขาต้องจ่ายเงินชดเชยให้กับครอบครัวของผม เท่ากับอัตราค่าแรง เงินเดือนปัจจุบันที่เขาให้ คูณไปอีกเป็นเวลา 20 ปี ไม่อย่างนั้นผมไม่ไป” แผ่นกระดาษบางๆ ในมือชูขึ้นอย่างท้าทาย

“นายนี่มันเค็มเหมือนน้ำทะเลจริงๆ”

“ถ้าเขาอยากได้ผมจริงๆ ก็ต้องลงทุน หัวหน้าไปถามเขาแล้วกันว่าจะเอาผม...หรือว่าเอาคนอื่น?”

**** คนมันมีดีเนอะลูกเชี่ยน  อยากได้ก็ต้องลงทุน มี้ชอบหางหนูมากเลยลูก....ใครแกล้งให้ไม่พอใจ เอาหางฟาดหน้ามันเลยนะลูกแม่

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres

Commentaires

Pas de commentaire
18
ตอนที่ 1  Omega  Ocean
ตอนที่ 1 Omega Ocean“ยินดีต้อนรับทุกท่าน เข้าสู่โลกแห่งท้องทะเล กับโชว์สุดพิเศษที่จะพาทุกท่าน ดำดิ่งลงไปชื่นชมความงดงามสุดตระการตา....”เสียงประกาศดังออกมาจากลำโพงใหญ่ ซึ่งติดตั้งประจำเอาไว้ยังส่วนของจุดรอชมการแสดงกว้าง และส่วนหนึ่งมันกระจายเสียงเข้ามายังห้องสแตนด์บายของนักแสดงโชว์ใต้น้ำ บางส่วนกำลังเก็บข้าวของชุดทำการแสดงมากองรวมกัน บางส่วนเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวกลับบ้าน และบางคนกำลังวอร์มร่างกายสำหรับการแสดงรอบถัดไป“เฮ้อ รอบสุดท้ายสักที”เจ้าของเรือนผมย้อมสีทองสว่าง สะบัดหางสีเขียวอมน้ำเงินครามขึ้นมา ส่วนตัวหางท่อนบนมีลวดลายคล้ายเกล็ดปลา ทว่าส่วนปลายกลับมีลักษณะคล้ายขนนกสีทอง แตกต่างจากเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ที่มีปลายหางสองแฉกเหมือนหางของนางเงือก นายเงือกทั่วไปปรี๊ดดด สิ้นเสียงนกหวีด อันเป็นสัญญาณการเริ่มต้นแสดงโชว์ มหัศจรรย์โลกใต้ท้องทะเล อากาศก้อนใหญ่ถูกสูดเข้าไปในปอดลึก สะโพกหนากระดกยกขึ้นมา ก่อนเจ้าของร่างจะกดไหล่จมลงไปใต้ผิวน้ำ ขาทั้งสองถูกชุด “นายเงือก” บีบรัดรวบเข้าด้วยกัน ทำให้การเคลื่อนไหวต่างๆ ถูกจำกัด แต่ถึงอย่างนั้น นายเงือกผู้สง่างาม ยังคงแหวกว่ายเคลื่อนไหวได้อย่างค
last updateDernière mise à jour : 2025-08-15
Read More
ตอนที่ 2 สัตว์เลี้ยงตัวใหม่
ตอนที่ 2 สัตว์เลี้ยงตัวใหม่“ว้าว นี่มันบ้านคน หรือว่าพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำกันแน่วะเนี่ย”เงือกรับจ้างเดินลากกระเป๋าเดินทาง มาหยุดอยู่หน้าตู้กระจก มีลักษณะคล้ายตู้ปลาขนาดใหญ่ พอๆ กับตู้คอนเทนเนอร์ยักษ์ โขดหิน ปะการัง สีสันสดใสกับปลาน้อย ปลาใหญ่ สัตว์โลกใต้ทะเลนานาพันธุ์ แหวกว่ายไปมาไม่ต่างอะไรจากที่ทำงานเดิมแววตาตื่นเต้น ประหลาดใจกวาดมองไปรอบบ้าน ซึ่งตั้งอยู่ติดหรืออาจเรียกว่ามันรุกล้ำถลำลงไปในท้องทะเล หากมองแค่เพียงภายนอก ผู้คนส่วนใหญ่คงคิดว่าที่แห่งนี้เป็นโรงแรม รีสอร์ตหรูหราระดับห้าดาว แต่หารู้ไม่ว่า มันคืออาณาจักรของคนรวย ที่คงมีเงินเหลือในธนาคารจนไม่รู้จะเอาไปผลาญกับอะไร เลยนำมาใช้สร้างบ้านสุดอลังการหลังนี้“นี่ห้องพักของนาย” ชายคนหนึ่งเปิดประตูกว้าง มือผายเข้าไปภายในห้องพักขนาดใหญ่ ไม่ต่างอะไรกับห้องสวีทรูมโรงแรมดัง“นี่ห้องผมอย่างนั้นเหรอครับ โคตรเจ๋ง สุดยอดไปเลย มองเห็นวิวทะเลด้วย” ยิ้มกว้างเปิดออกไปพร้อมประตู ซึ่งเชื่อมต่อกับระเบียงไม้ระแนง ก้มลงไปเห็นน้ำทะเลสีฟ้าใสแต่กลับไม่เห็นพื้นทรายหรือโขดหินแนวปะการังเบื้องล่าง พ้นออกไปนั้นเป็นวิวท้องทะเลไกลสุดลูกหูลูกตามองไปได้จนเส้นเส้น
last updateDernière mise à jour : 2025-08-15
Read More
ตอนที่ 3  ชอบแบบไหน
ตอนที่ 3 ชอบแบบไหน‘เอ๋ ใต้ทะเลมีชีเปลือยด้วยอย่างนั้นเหรอ’ นายเงือกรับจ้างเกือบสำลักอากาศในช่องอก ทันทีเมื่อหน้าต่างกระจกห้องนอนของนายจ้างถูกดึงให้เปิดขึ้น ร่างเปลือยขาวสว่างอล่างฉ่าง นอนแผ่แบอ้าถ่างขาเหยียดสบายหลับใหลอยู่บนเตียงใหญ่ ไม่นานนักเจ้าของขาขาวค่อยๆ ขยับร่างกายลุกขึ้นมานั่งอย่างช้าๆ ตรงส่วนกลางระหว่างขาสองข้าง มีสิ่งหนึ่งตื่นตึงตั้งแข็งชันโด่ขึ้นมา กระแทกสายตาของเงือกหนุ่ม“เงือก...ตื่นเช้าเหมือนกันนี่”อัลฟ่าเจ้าของอาณาจักรขยับลุก เดินเปลือยกายมาหยุดอยู่ใกล้ขอบกระจกกั้น ร่างกำยำสมส่วนบึกบึนอัดเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อทั้งมัดเล็กมัดใหญ่ ซึ่งเมื่อคืนที่ผ่านมานั้น ถูกเนื้อผ้าพรางตาจากเขาไป ดวงตาสีครามมองลามละเลียดไล่จากปลายเส้นผมสีดำขลับ ลงมาบนบ่าไหล่ ไต่ต่ำเลื่อนล้ำลงไปจนถึงท่อนเนื้อตึงแข็งขืนกำลังผงกหัวหยัก เหมือนต้องการกล่าวทักทาย อรุณสวัสดิ์เงือกทะเล“หน้าไม่อาย” แม้ปากจะขยับพูดไม่ได้เพราะต้องเก็บอากาศเอาไว้ข้างใน และป้องกันไม่ให้น้ำเค็มไหลเข้าไป หากแต่สายตาล้อเลียนขี้เล่นกับปากหยักขมุบขมิบบุ้ยชี้ลงไปลงยังจุดใต้ต่ำกว่าเอวแม้ไม่มีเสียงใดเล็ดลอด ดังข้ามมาจากท้องทะเล หากแต่นา
last updateDernière mise à jour : 2025-08-15
Read More
ตอนที่ 4  กลิ่นโอเมก้า
ตอนที่ 4 กลิ่นโอเมก้าโอเมก้าหนุ่มเดินมาหยุดอยู่บนขอบสระน้ำขนาดใหญ่ ซึ่งด้านใต้ถูกจำลองไว้ให้เสมือนคล้ายตู้ปลาขนาดยักษ์ เพราะรอบด้านเป็นกระจกใส มีเพียงส่วนบนสุดนี้เท่านั้นที่คงเอาไว้ ใช้สำหรับให้คนลงไปดูแลความสะอาด การ์ดดูแลความปลอดภัยหน้าเดิมๆ 2-3 คน ยืนถืออุปกรณ์ดำน้ำพร้อมหางเงือกสีฟ้าครามเอาไว้รอ“วันนี้คุณชาร์คกำชับมาว่า ให้นายทำให้เต็มที่ เพราะว่าแขกข้างล่างนั้นสำคัญมาก”“ถ้าอย่างนั้น...ฝากบอกเขาด้วยนะครับว่า ผมเต็มที่ทุกครั้ง...ไม่ต้องกำชับ” มือโยนผ้าเช็ดตัวไปพาดไว้กับราวสเตนเลส ขาก้าวเข้าไปภายในชุดนายเงือก แล้วยืนหันหลังเพื่อให้ผู้ช่วยรูดซิปยาว และตรวจดูความเรียบร้อยปลอดภัยของชุดว่ามีรูขาด รอยรั่วตรงไหนหรือไม่“ว้าววววว” เสียงปรบมือต้อนรับเงือกหนุ่ม ดังลอดผ่านกระจกใสเข้ามาจนถึงด้านใน อาจเพราะตู้นี้ ความหนาของกระจกไม่ได้มากเท่าที่ทำงานเดิม พื้นที่ว่างภายในมีอยู่ไม่มากนักเพราะมันถูกจัด ถูกวางเต็มไปด้วยโขดหิน ถ้ำจำลอง ยิ่งไปกว่านั้นแรงบีบอัดจากฟีโรโมนอันน่าอึดอัดบีบรัดช่องอกเล็ก ชวนให้อึดอัดเก็บอากาศไม่สะดวกเหมือนทุกที การทำงานในค่ำนี้จึงเต็มไปด้วยอุปสรรคความยากลำบากแต่ถึงอย่างนั
last updateDernière mise à jour : 2025-08-15
Read More
ตอนที่ 5  กลิ่นที่หายไป
ตอนที่ 5 กลิ่นที่หายไปเพียงไม่กี่นาทีหลังจากยาระงับอาการฮีทและกดกลิ่นฟีโรโมน ถูกฉีดเข้าสู่กระแสเลือด อาการหนาวสั่นคล้ายคนจับไข้ก็ทุเลาเบาบาง เป็นเวลาเดียวกับเสียงเคาะดังมาจากประตูห้อง โอเชี่ยนปิดกล่องเก็บยาสำคัญ ซุกมันลงไปเก็บเอาไว้ในลิ้นชักใต้เตียงโอเมก้าหนุ่มพาร่างเปลือยขยับลุกไปเปิดประตูห้อง กระทั่งเห็นว่าคนที่กำลังยืนจ้องเขาอยู่เบื้องหน้านั้นเป็นใคร สายตาจึงมองต่ำลงไปเห็นเครื่องเคราของนายเงือกห้อยโตงเตง“คุณนาวี” ร่างขาวปราศจากเสื้อผ้าห่มกาย หันกลับไปมองหากางเกงว่ายน้ำ ที่มันถูกถอดกองอยู่บนพื้นห่างไปสัก 3 – 4 ก้าว“ฉันมารบกวนเวลาส่วนตัวของนายหรือเปล่า” ตาคมหลุบมองลงต่ำ เพียงไม่กี่วินาทีจากนั้น ใบหน้าหล่อจึงเงยกลับขึ้นมาสบตาเจ้าของห้อง“ไม่นี่ครับ คุณนาวีมีอะไรหรือเปล่าครับ”“เราจะยืนคุยกันตรงนี้...จริงๆ เหรอ” คางกดลงต่ำก่อนจะยักคิ้วลงไปให้สิ่งที่ห้อยย้อยระย้าอยู่ตรงกลางระหว่างขาหนีบเรียวขาว“เชิญครับ” เงือกหนุ่มเจ้าของห้อง ขยับเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อย เพื่อเปิดทางให้นายจ้างก้าวเข้ามาด้านใน สายตาชะเง้อออกไปยังทางเดินอันว่างเปล่าไร้เงาคนสนิทเดินติดตาม“ปกติ นายนอนเร็วขนาดนั้นเชียวเห
last updateDernière mise à jour : 2025-08-15
Read More
ตอนที่ 6  อยู่ข้างกัน
ตอนที่ 6  อยู่ข้างกัน “แปลกจังเลย” นาวีกดจมูก จูบแก้มของคนในอ้อมแขนซ้ำทั้งซ้ายขวา"แปลกอย่างนั้นเหรอครับ""ฉันยังไม่เคยเจอใครที่ไร้กลิ่นอย่างนายมาก่อน"“คุณคงไม่คิดว่า ผมจะมีกลิ่นกุ้ง หอย ปู ปลา สาหร่ายทะเล ติดตัวขึ้นมาใช่มั้ยครับ” เปลือกตาหนักพยายามปรือขึ้นมา แต่มันก็ทำได้ยากเหลือเกิน“ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น แค่รู้สึกแปลกใจนิดหน่อย เอาล่ะดูเหมือนนายคงง่วงเต็มทน ฉันจะไม่ชวนคุยหรอกนะ นอนได้แล้ว”“คุณนาวีครับ”“หือ”“คุณเป็นหมอนข้างใบที่อุ่นที่สุดเท่าที่ผมเคยกอดมาเลย”ประโยคงัวเงียแผ่วลอยมาก่อนที่ทุกอย่างจะตกเข้าสู่ความเงียบงัน นาวีเอียงคอมองเปลือกตาบางของคนหลับสนิทแอบพินิจพิจารณาอะไรในใจอยู่เงียบๆ กระทั่งประตูห้องนอนซึ่งก่อนนั้นเจ้าของห้องปิดล็อกอย่างดีถูกเปิดออกพร้อมกับเลขาส่วนตัวของเขาก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าไม่สู้ยินดีนัก‘ออกไป’คำสั่งอันไร้เสียง มีเพียงมือข้างหนึ่งยกขึ้นมาจากนั้นนาวีเพียงสะบัดปลายมื
last updateDernière mise à jour : 2025-08-15
Read More
ตอนที่ 7  สินค้า
ตอนที่ 7  สินค้า “แค่เดินอยู่ข้างคุณ...เท่านั้นเองเหรอครับ”“ก็ไม่เชิง เพราะนอกจากเดินข้างๆ แล้ว ฉันอยากให้นายช่วยหันมายิ้มให้ฉันบ่อยๆ ด้วย”“งานยากจังเลย” โอเมก้าความสูงน้อยกว่า เอาคางเกยลงไปบนไหล่สูง ปลายจมูกแตะชนบนผิวแก้มอุ่นๆ“ยากงั้นเหรอ”“ยากสิครับ เพราะปกติผมไม่ได้ยิ้มให้ใครง่ายๆ หรอกนะ” หน้าเอียงออดอ้อนทำเอาอัลฟ่าห้ามใจเอาไว้ไม่อยู่ ร่างอุ่นขยับผลักคนด้านข้างลงไปนอนราบจากนั้นตวัดขา ข้ามขึ้นมานั่งคร่อมพร้อมกับโน้มคอลงไปบดปากกระชากจูบเข้าหากัน“อะแฮ่ม” เสียงกระแอมดังขัดจังหวะมาจากด้านหลังหยุดลิ้นฉ่ำทั้งสองให้แยกออกจากกัน“บอดี้การ์ดคุณนาวีนี่...เคาะประตูไม่เป็นเหรอครับ” เจ้าของห้องคลายท่อนขายาวซึ่งเมื่อครู่ยกขึ้นมาเกี่ยวรัดรอบเอวนายจ้างเอาไว้แน่น“ต้องไปเตรียมตัวแล้วครับ” ร่างสูงขยับเดินมาหยุดอยู่ชิดติดขอบเตียง“อืม”“คุณนาวีไปเตรียมตัวเถอะครับ” เจ้าของร่างเปลือยค่อยๆ ดัน
last updateDernière mise à jour : 2025-08-15
Read More
ตอนที่ 8  ฟีโรโมน
ตอนที่ 8  ฟีโรโมน “ผมไม่รู้ตัวมาก่อนเลยว่า ผมเป็นแค่สินค้าทางการตลาดของคุณ”ความหอมหวานทั้งจากคำพูด การกระทำต่างๆ ตลอดคืนและตลอดวันที่ผ่านมา ชักเริ่มมีรสชาติขม จนทำให้เงือกหนุ่มกรุ่นๆ เก็บอารมณ์น้อยอกน้อยใจไม่อยู่ แม้จะรู้ว่าตนเองเป็นเพียงลูกจ้างชั่วคราวเท่านั้น ไม่มีสิทธิ์คิด ไม่มีสิทธิ์หวังอะไรที่มันสูงส่งเกินตัว“นายโกรธฉันอย่างนั้นเหรอ” เจ้าของเรือสำราญ ขยับเข้ามายืนซ้อนคล้องแขนลงมากอดเอวแข็ง กล้ามเนื้อแน่นเต็มมัดเต็มมือ“โกรธคุณอย่างนั้นเหรอ ผมจะเอาอะไรมาโกรธคุณได้ล่ะครับ คุณเป็นนายจ้าง ซื้อตัวผมมาจากอควาเลียม ตอนนี้ผมมีหน้าที่ทำตามคำสั่งของคุณ ตราบใดที่ขอบข่ายการทำงาน มันไม่ได้ผิดไปจากสัญญาว่าจ้าง นักธุรกิจอย่างพวกคุณจะมองเห็นผม เป็นเพียงสินค้า หรือมูลค่าทางการตลาดมันก็ไม่แปลกนี่ครับ”“อย่าเพิ่งน้อยใจฉันนะ ขอเวลาให้ฉันได้พูด ได้อธิบายสักนิด” แผงอกเบียดเข้ามายืนประชิดติดแผ่นหลัง“อันที่จริงผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากเท่าไหร่ เพราะถึงยังไงผมมันก็แค่นักดำน้ำใส่หางปลาเท่านั้
last updateDernière mise à jour : 2025-08-15
Read More
ตอนที่ 9 ครอบครัว
ตอนที่ 9 ครอบครัว เจ้าของเรือนผมสีทองนอนหลับขดตัวซุกอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ ในขณะที่อัลฟ่าซึ่งตื่นขึ้นมาก่อน ทำได้แค่คอยวอแว แกล้งขยับพลิกตัวไปมา สลับหอมแก้มซ้าย จูบแก้มขวา หวังว่าจะทำให้คนหลับรำคาญจนรู้สึกตัวตื่น มือขยำคลำลงไปบีบบั้นท้ายกลมนุ่มนิ่มเต็มมัดเต็มมืออย่างมันเขี้ยว“หื้อ...คุณนาวีอย่าแกล้งสิ”“โอเชี่ยน...นายต่างหากที่กำลังแกล้งฉันอยู่”“หือ ผมไปแกล้งอะไรคุณ ตาผมยังลืมไม่ขึ้นด้วยซ้ำ” เปลือกตาขยับเปิดขึ้นมาได้ในที่สุด เข้าทางนายจ้างเจ้าเล่ห์ ที่รอจังหวะเพราะอย่างนี้ถือว่าคนขี้เซาตื่นแล้วจริงๆ“ก็นายมานอนเบียด ทำให้ฉันตื่น เพราะฉะนั้นนายต้องลุกขึ้นมา ทำให้มันกลับลงไปหลับอย่างเดิม”ผ้าห่มถูกสลัดออกไปกองอยู่ด้านข้างเปิดทางให้เสาแข็งแท่งหนึ่ง ดีดผึ่งตั้งขึ้นมากลางเตียง ตาปรือเปิดกว้างค้างโตขึ้นมาทันที เมื่อเห็นสิ่งที่อัลฟ่างัดมันขึ้นมาทักทายในเช้าวันใหม่“มันตื่นแล้วดูสิ”“มันยังมีน้ำเหลืออยู่อีกเหรอครับ เมื่อคืนก็ตั้งหลายรอบแล้ว”&l
last updateDernière mise à jour : 2025-08-16
Read More
ตอนที่ 10  แผน
ตอนที่ 10  แผน “เป็นยังไงครับชอบหรือเปล่า” นักดำน้ำรับจ้างหันมายิ้มหวานหลังจากพาเจ้านายกลับขึ้นมานั่งหอบอยู่ตรงระเบียงห้อง ท้องฟ้าไกลๆ เริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอ่อน เพราะจวนจะพลบค่ำ“มันดีกว่าที่ฉันคิดเยอะเลย”“ผมดีใจนะครับที่คุณชอบครอบครัวของผม”“ฉันไม่ได้ชอบเพียงแค่ครอบครัวตัวเล็กของนายใต้ทะเลนั่นหรอกนะ เพราะฉันก็ชอบนายเหมือนกัน”“แล้วคืนนี้ คุณยังอยากให้ผมมาเคาะกระจกหน้าต่างแล้วว่ายน้ำให้คุณดูอยู่หรือเปล่าครับ” คนที่รับจ้างมาใส่หางเงือกว่ายน้ำโชว์เอ่ยถามนายจ้าง“เปลี่ยนจากการใส่ชุดเงือกว่ายน้ำอยู่นอกหน้าต่างห้องนอน เป็นใส่หางเงือกไปนอนเกยหมอนบนเตียงฉันคืนนี้น่าจะดีกว่า” มือหนาวางลงไปบนส่วนโค้งของเอวแข็งจูบแตะลงไปบนส่วนลาดของไหล่สูง“อะไรกันครับ นี่คุณจะให้ผมใส่หางเงือก ลงไปหาคุณในห้องนะเหรอ มันจะไม่ตลกเกินไปเหรอครับ”“ฉันกำลังคิดว่า ถ้าคืนนี้นายใส่หางแล้วไปนอนอยู่ในอ่างอาบน้ำในห้องฉันมันคง...เซ็กซี่ไม่น้อย” แก้มยกเพ
last updateDernière mise à jour : 2025-08-16
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status