LOGINShare
ตอนที่ 58 เรื่องอะไร
publish date:
2026-09-13 14:48:16ผมออกจากตรงนั้นแล้วก็เดินตรงไปหาอรจิรา เพื่อไปแจ้งข่าวร้ายให้เธอรับรู้
“คุณอรครับ”
เมื่อได้ยินเสียงผมเอ่ยเรียก เธอก็รีบลุกขึ้นมาจับที่กรงเหล็กห้องขังเอาไว้ จ้องมองมาที่ผมอย่างมีความหวัง ยิ้มไม่ยอมหุบเลยทีเดียว
“คุณอี้เฟยฉันจะได้ออกไปแล้วใช่ไหมคะ”
“เอ่อ...ผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่ช่วยคุณอรออกไปไม่ได้ ตอนนี้ทางตำรวจยังไม่ให้ประกันตัวครับ แต่ผมสัญญาว่าจะหาทางพาตัวคุณออกมาให้ได้เร็ว ๆ นี้แน่นอน”
ได้ยินอย่างนั้นอรจิราก็ปล่อยโฮออกมาราวกับเด็ก เห็นแล้วก็รู้สึกสงสารซะเหลือเกิน
“ฮือ ๆ ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ไปได้ ฉันไม่ได้ทำ ฉันไม่ได้ทำ” อรจิราร้องไห้เสียงดังระงมไปทั่วทั้งโรงพัก อย่างไม่อายผู้ใด ผมจึงยื่นมือเข้าไปจับมือเธอไว้เพื่อให้กำลังใจ
“คุณอรไม่ต้องกลัว ผมสัญญาว่าจะพาตัวคุณออกไปจากที่นี่ให้ได้อย่างแน่นอน”
“จริง ๆ นะคะ ฉันจะรอคุณ ต้องช่วยฉันให้ได้นะคะคุณอี้เฟย”
“ครับผมสัญญา แต่ตอนนี้ผมต้องไปก่อน แล้ววันหลังผมจะมาเยี่ยมใหม่”
“ชีวิตฉันอยู่ในกำมือคุณแล้ว ฉันรักคุณนะคะคุณอี้เฟย”
“ผมก็รักคุณครับ”
ผมยิ้มให้เธอก่อนจะเดินออกมาอย่างเป็นกังวล ตอนนี้เรื่องเข้าใกล้ความจริงขึ้นมาทุกทีแล้วสินะ อย่างน้อยผมก็ได้รู้ตัวคนที่มันฆ่ายายจันทร์แล้ว
ยายจ๋า...ผมจะได้แก้แค้นคืนให้ยายแล้วนะจ๊ะ
ผมรีบบึ่งรถกลับมาที่บ้านพร้อมกับคำถามมากมายที่ยังคงต้องหาคำตอบ ราวกับว่าเพิ่งกลับจากโรงเรียนแล้วต้องมาทำการบ้านต่อซะอย่างนั้น เมื่อเข้ามาในบ้านก็พบว่าตอนนี้ตาหนูได้หลับไปเสียแล้ว สงสัยคงจะเล่นเกมกับอาหยางจนเหนื่อย และเผลอหลับไปสินะ เห็นสภาพตาหนูตอนนี้ก็อดที่จะร้องไห้ไม่ได้ ผมสงสารลูกที่ต้องมาเจอเรื่องกระทบกระเทือนจิตใจตั้งแต่เด็กจนโต ผมจะทำอย่างไรให้ตาหนูยอมรับในฐานะแม่โดยไม่ต้องใช้วิธีแย่งมาแบบนี้ได้นะ แค่คิดมันก็ไม่มีทางเป็นไปได้ คงมีทางนี้ทางเดียวเท่านั้นให้ผมต้องเลือก
“อาหยาง” ผมพยายามเอ่ยเรียกอาหยางให้เสียงเบาที่สุด
อาหยางได้ยินก็หันมามองผมทันที เขาส่งยิ้มละมุนให้เหมือนทุกครั้ง “คุณอี้เฟย”
“ตาหนูหลับนานหรือยัง”
“ยังครับไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เอง”
“ออ...ถ้าอย่างนั้นนายช่วยอุ้มแกไปนอนบนห้องฉันหน่อยนะ”
“ได้ครับ”
อาหยางรีบอุ้มตาหนูขึ้นในท่าเจ้าสาว แล้วเดินตามผมเข้าไปในห้องนอน
“ขอบใจนะ”
“ไม่เป็นไรครับ คุณหนูน่ารักมากผมใจดีด้วยนะครับที่คุณได้ลูกกลับคืนมา”
“ยังหรอก ตอนนี้ฉันยังมีเรื่องกังวลใจอยู่”
“เรื่องอะไรครับ”
“ฉันกลัวตาหนูจะรับฉันในฐานะแม่ไม่ได้ ฉันกลัวว่าลูกจะเสียใจร้องไห้และเกลียดฉันที่แย่งจากพ่อเขามา” ผมหันไปมองหน้าลูกชายด้วยแววตาเศร้า
Latest chapter
พี่ชายที่ร้าย (Mpreg) ตอนที่ 165 อวสาน
“เห็นไหมล่ะว่าลูกอยากให้เราอยู่ด้วยกัน เพราะงั้นนายช่วยรับช่อดอกไม้นี้ไว้ได้ไหม”“ไม่ได้หรอกเพราะผมไม่ได้รักคุณ”“ไม่เชื่อหรอกว่าไม่ได้รัก ฉันจะพิสูจน์ให้ดูว่านายรักฉัน”อาหยางเดินเข้าไปในระยะประชิด ก่อนจะรั้งตัวฮอนเข้ามาไว้ในอ้อมแขน ใบหน้าทั้งสองอยู่กันใกล้กันจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นที่เป่ารด เพียงเสี้ยววินาทีนั้นอาหยางได้ฉกฉวยโอกาสครอบครองริมฝีปากอวบอิ่ม บดเบียดอย่างเนิบนาบแต่ทว่าหนักหน่วง ปลุกความร้อนรุ่มภายในกายของอีกฝ่ายให้ตื่นจากอาการหลับไหลอย่างง่ายดาย“อือ...”เสียงครางฮือในลำคอบ่งบอกว่าร่างหนาพอใจกับรสจูบอันเร่าร้อนนี้มากเพียงใด ฮอนพยายามละใบหน้าออกมาแต่อาหยางไม่ยอมง่าย ๆ กระชับตัวให้แนบชิดยิ่งขึ้น เมื่อหนำใจแล้วก็ยอมปล่อยให้ร่างเล็กเป็นอิสระ รสจูบที่สุดแสนจะหนักหน่วงทำเอาฮอนหายใจเหนื่อยหอบเลยทีเดียว“คุณทำบ้าอะไร ไม่อายคนอื่นบ้างเหรอ”“อายทำไม ในเมื่อวันนี้ฉันตั้งใจจะเอาชนะใจนายให้ได้ ไม่ว่าจะต้องอายมากกว่านี้เป็นร้อยเท่าพันเท่าก็จะยอมทำโดยไม่มีข้อแม้”“ถ้าทุ่มเทมากนักผมจะสั่งคุณให้ทำอะไรก็ได้ใช่ไหม” คนพูดยกยิ้มมุมปากเมื่อคิดแผนแกล้งชายผู้เป็นที่รักได้“ได้! ฉันยอมทำทุกอย่า
พี่ชายที่ร้าย (Mpreg) ตอนที่ 164 กลับด้วยกัน
ช่วงค่ำของวันนี้ทุกคนเดินทางมาส่งฮอนกลับเมืองไทยกันอย่างพร้อมหน้า ยกเว้นอาม่าที่ไม่สะดวกในการเดินทางไกลเพราะมีปัญหาเรื่องสุขภาพ ส่วนคนที่สำคัญที่สุดอย่างอาหยางได้แจ้งล่วงหน้าแล้วว่าไม่ได้มาส่งแม้จะสนทนากับคนอื่นอย่างยิ้มแย้มเป็นปกติ หากทว่าภายในใจยังคงโหยหาคนที่ชื่ออาหยาง อยากให้เขามาส่งเป็นครั้งสุดท้าย เจ้าตัวแอบส่องสายตามองหาอยู่เรื่อย ๆ เผื่อว่าจะเห็นหน้าของใครบางคนอีกสักครั้งก่อนกลับเมืองไทยในระหว่างรอขึ้นเครื่องเสี่ยวซือและต้นกล้าได้ใช้โอกาสนี้สนทนาปรับทุกข์และเปิดใจกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น จนไม่มีอะไรติดค้างกันอีกแล้ว“ขอบใจนะอาซือที่ไม่โกรธเกลียดฉัน แต่ถึงอย่างนั้นความรู้สึกผิดมันจะยังคงอยู่กับฉันไปตลอดชีวิตเหมือนเดิมนั่นล่ะ” ต้นกล้ากล่าวด้วยรอยยิ้มน้อย ๆ ทว่าแววตานั้นฉายความอ่อนล้าออกมาให้เห็น“ลืมมันไปซะเถอะ แล้วกลับไปใช้ชีวิตที่เมืองไทยให้มีความสุข ฉันเป็นกำลังใจให้นะ”“ขอบใจนะ ฉันก็ขอให้นายมีความสุขเช่นกัน” ว่าแล้วก็หันไปเอ่ยกับเด็กชายที่ยืนอยู่ข้างผู้เป็นแม่ “เป็นเด็กดีนะครับหลานหลาน เชื่อฟังม๊าของหนูให้มาก ๆ นะ”เด็กชายพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ นั่นเพราะไม่รู้สึกคุ้นเคยกับต
พี่ชายที่ร้าย (Mpreg) ตอนที่ 163 ดีมาก
เสี่ยวซือจับมือพร้อมส่งรอยยิ้มให้กำลังใจ ภายในใจยังคงเชื่อมั่นว่าคนทั้งสองรักกันมาก แต่คงมีบางเรื่องที่อาจจะทำให้ไม่เข้าใจกัน แต่เชื่อว่าความรักและความโหยหาจะทำให้คนทั้งสองต้องโคจรกลับมาพบกันในสักวัน“คุยกันเสร็จหรือยัง จะได้ถ่ายรูปหมู่เป็นที่ระลึก วันนี้ครอบครัวเราอยู่กันพร้อมหน้าทั้งที” เป็นอาจูที่เดินเข้ามายืนอยู่ข้างคนรัก ยกมือขึ้นวางพาดบนบ่าน้อย ๆ ของเสี่ยวซือแสดงความเป็นเจ้าของ เห็นอย่างนั้นฮอนก็ยิ้มอย่างรู้สึกยินดีด้วย“เอาสิ ไปกันเลยไหม” ฮอนตอบ“แต่เฮียหยางยังไม่ลงมาเลย ซ้อช่วยไปตามให้หน่อยได้ไหมครับ” อาจูออกอุบายให้พี่ชายและพี่สะใภ้มีโอกาสได้พูดคุยกัน เผื่อว่าจะทำให้อะไรดีขึ้น“อาจูไปเองเถอะ พี่ว่าจะไปดูลูกสักหน่อย ขอตัวก่อนนะ”ฮอนส่งยิ้มทิ้งท้ายแล้วเดินไปหาลูกชายที่กำลังนั่งเล่นอยู่กับเสี่ยวหลานและอาม่า อาจูและเสี่ยวซือได้แต่มองหน้ากันด้วยสีหน้าหมดหวัง ก่อนที่อาจูจะเป็นฝ่ายไปเรียกพี่ชายลงมาข้างล่างเพื่อถ่ายรูปครอบครัว..ในที่สุดก็ถึงเวลาที่จะต้องเดินทางกลับเมืองไทยแล้ว ฮอนและลูกชายมาร่ำลาอาม่าก่อนเดินทาง แน่นอนว่าการจากลาเป็นอะไรที่สร้างความสะเทือนใจให้กับคนแก่อย่างอาม่า ไ
พี่ชายที่ร้าย (Mpreg) ตอนที่ 162 ต้องมีวันนั้น
ในที่สุดฮอนก็จะได้กลับเมืองไทยสมใจอยากโดยไม่มีอาหยางคอยห้ามปรามเหมือนที่ผ่านมา เจ้าตัวรู้ดีว่าเป็นเพราะตนสนทนากับอาไฉวันนั้นจนทำให้อาหยางน้อยอกน้อยใจ มันคือแผนที่จะทำให้ตนได้กลับเมืองไทยโดยไม่มีห่วง อย่างน้อยก่อนกลับก็ได้มีโอกาสพบหน้าเสี่ยวซืออีกครั้ง หลังจากจัดงานศพให้พี่ชายแล้วเสี่ยวซือและลูกก็มาหาที่บ้าน พาเสี่ยวหลานมาทำความรู้จักกับญาติฝ่ายพ่อเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะคนตระกูลเดียวกันในขณะที่ทุกคนกำลังรวมตัวกันอยู่ภายในห้องนั่งเล่น มีเพียงอาหยางคนเดียวเท่านั้นที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียงห้อง ปล่อยควันสีขาวให้ลอยคลุ้งไปกับสายลม วันนี้ฮอนและลูกจะต้องเดินทางกลับเมืองไทยแล้ว เขาจึงไม่อยากจะต้องเสียน้ำตาต่อหน้าใคร ไม่อยากให้ใครเห็นความอ่อนแอโดยเฉลาะลูกชาย“ขอให้นายโชคดีนะฮอน”กล่าวสั้น ๆ ก่อนจะยืนอยู่อย่างนั้น คิดเรื่องต่าง ๆ ในหัวไปพร้อมกับหัวใจที่แตกสลาย แต่อีกไม่นานหรอกความเจ็บมันก็จะหายไป เวลาจะช่วยเยียวยาทุกสิ่งให้กลับคืนมาเป็นปกติภายในห้องนั่งเล่นตอนนี้เด็ก ๆ กำลังวิ่งเล่นกันอย่างซุกซน อาม่านั่งมองและยิ้มด้วยความอบอุ่นหัวใจ เมื่อเห็นลูกหลานอยู่กันอย่างพร้อมหน้าเช่นนี้ ฮอนรู
พี่ชายที่ร้าย (Mpreg) ตอนที่ 161 ไปจริงๆ เหรอ
“ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น รีบเก็บของ ฉันจะพากลับไปหาพี่ชายนาย”ได้ยินอย่างนั้นร่างเล็กก็ชะงักงัน คิ้วเรียวขมวดมุ่นครุ่นคิดในใจว่าเหตุใดเขาจึงเปลี่ยนใจปุบปับเช่นนี้ หรือเป็นเพราะกลัวว่าตนกับลูกจะหนีไปจากชีวิตงั้นสินะ“ใจคนเรามันไม่มีทางเปลี่ยนไปได้ง่าย ๆ หรอก กลัวว่าฉันจะพาลูกหนีไปสินะ”“ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นเลย ฉันรู้แล้วว่าปัจจุบันสำคัญที่สุด ไม่ว่าอดีตจะทำร้ายเราแค่ไหนแต่มันก็เป็นได้แค่อดีต นายกับลูกคือปัจจุบันของฉัน เป็นความสุขที่ฉันไม่อยากให้หายไปจากชีวิต เพราะงั้นนับจากนี้ฉันจะลืมเรื่องราวบาดหมางระหว่างพี่ชายนาย ปล่อยให้มันตายไปพร้อมกับเสี่ยวซ่งก็แล้วกัน”“ฉันจะเชื่อใจนายได้ยังไงกัน ไม่ใช่ว่าวันใดวันหนึ่งคิดจะทำร้ายฉันกับลูกหรอกนะ”“ทำไมพูดอย่างนั้น ฉันไม่มีวันทำร้ายคนที่ฉันรักหรอกนะ เสี่ยวซือ...ได้โปรดเชื่อใจฉันเถอะนะ ฉันอยากใช้ชีวิตร่วมกับนายและลูกอย่างมีความสุข เราจะเป็นครอบครัวที่เข้าอกเข้าใจกัน ช่วยกันเลี้ยงดูหลานหลานให้โตขึ้นเป็นคนดี ฉันเชื่อว่านายก็คิดแบบเดียวกัน”อาจูคว้ามือเรียวของร่างเล็กมาถือไว้ ส่งแววตาอันลึกซึ้งและจริงใจให้อีกฝ่ายรับรู้ว่าตนพร้อมจะดูแลและใช้ชีวิตร่วมกันไ
พี่ชายที่ร้าย (Mpreg) ตอนที่ 160 จะไปไหน
“สำนึกผิดเรื่องอะไรครับ”“ทุกเรื่องที่ทำให้นายไม่ชอบ ทุกเรื่องที่ทำให้นายต้องเจ็บปวดและทรมานใจ ทุกเรื่องที่ฉันทำผิดพลาดมาตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน แต่สิ่งที่ฉันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองพลาดเลยนั่นคือการพานายเข้าบ้านตั้งแต่ครั้งนั้น”“ไม่จริง คุณพาผมมาเพราะหน้าผมเหมือนใครบางคนที่อยู่ในใจคุณ”“ก็ใช่ ในตอนนั้นมันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว ฉันรักนาย รักนายมาโดยตลอด รักมากกว่าคุณอี้เฟยซะอีก เชื่อฉันเถอะนะ รู้ไหมวันที่ไปวัดกันตอนนั้นฉันไปถอนคำสาบานที่เคยบอกว่าจะรักคุณอี้เฟยคนเดียวตลอดไป เพราะตอนนั้นฉันรักนายเข้าให้แล้ว เชื่อฉันเถอะนะฮอน”“ผมเชื่อคุณก็ได้ แต่ถึงยังไงผมก็จะพาลูกกลับเมืองไทย เราคงไม่ใช่เนื้อคู่กันตั้งแต่แรก”กล่าวจบแล้วก็แกะมือเขาออก เดินเข้าไปในบ้านโดยไม่แม้จะหันไปมอง นั่นเพราะตอนนี้แก้มทั้งสองแปดเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา มันรู้สึกตื้นตันใจเหลือเกินที่ได้ยินคำนี้ คำที่อยากได้ยินปากจากเขาอย่างจริงใจ หากทว่าตอนนี้มันสองจิตสองใจ ไม่รู้จะเดินหน้าต่อไปหรืออยู่จุดนี้ดีคนที่ยืนมองตามหลังรู้ดีว่ามันยากกับการได้ใจฮอนกลับคืนมา แต่ตนก็ยังจะรั้นสู้ต่อไปจนกว่าจะได้รับชัยชนะ แม้
You May Also Like
แม่นายใจเดียว
ลำเนา2.1K viewsLove Pharmacist เภสัชกรไฟฟ้า
พลอยแก้ว2.9K viewsCan't deny #ของคุณเชาว์
Blue Horizon1.3K viewsเด็กดีของพี่หมอ
จินต์พิชา3.2K viewsวิศวะร้ายขอลองรัก
Aronet469 viewsสืบแสงดาว (Dara Darling)
ฌาลินน์376 viewsหลีกทางหน่อยครับ..ผมเป็นสามีหมอ
ไฮเดรนเยีย244 viewsMood Love Is Pastel (รักของคุณคือสีอะไร)
Sayyeon714 views
