ตอนที่ 91 สาธุ

            “หุบปากอันไร้สาระของมึงไปเลย หันไปสนใจการประมูลโน่น” ว่าพลางจับศีรษะของเพื่อนหันไปมองยังเวที

            การประมูลเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ แขกผู้มาร่วมงานต่างก็ยกป้ายเสนอราคาคนที่ตนเองหมายตาเอาไว้ ผู้หญิงสองคนแรกถูกประมูลไปเป็นที่เรียบร้อย ตอนนี้เหลือเพียงฮอนและต้นกล้าสองคนบนเวที วินาทีแห่งความหวาดกลัวคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกที จนคนที่ยืนอยู่ต่างก็ขาสั่นไปตาม ๆ กัน

            “ต่อไปก็จะถึงคราวของน้องต้นกล้าแล้ว หนุ่มน้อยหน้าตาดี ผิวพรรณขาวเนียนสะอาด ยังโสดยังซิงไม่เคยผ่านมือใครมา เริ่มต้นที่หนึ่งพันหยวนครับ”

            แม้จะเป็นคนที่ใจกล้ามากกว่าฮอน แต่ตอนนี้สีหน้าของต้นกล้าเริ่มไม่สู้ดีนัก มองดูการประมูลราคาตนเองอย่างรู้สึกสมเพช ผู้คนมากหน้าหลายตายกป้ายขึ้นเสนอราคาสูงขึ้นเรื่อย ๆ เจ้าตัวพยายามลุ้นให้ชายหนุ่มรูปร่างกำยำสมส่วน ใบหน้าเรียวรูปไข่ หน้าตาหล่อเหลา แถมยังหนุ่มยังแน่นคนที่นั่งอยู่กับเพื่อนตรงนั้น หากจะเสียตัวก็ขอเป็นฝ่ายเลือกเองได้ไหม ต้นกล้าพยายามส่งสายตาอ้อนวอนขอร้องอาชุนให้ทุ่มเงินประมูลเพื่อช่วงชิงตัวเขาไปครอบครองในค่ำคืนนี้ให้จงได้ ดูเหมือนว่าสายตาของเด็กผู้ชายคนนั้นจะมีมนตร์สะกดให้อาชุนหลงใหล ยอมทุ่มสุดตัวจนเอาชนะด้วยราคาที่สูงลิ่วพอสมควร

            “หนึ่งหมื่นห้าพันหยวนครั้งที่หนึ่ง”

            “หนึ่งหมื่นห้าพันหยวนครั้งที่สอง”

            “หนึ่งหมื่นห้าพันหยวนครั้งที่สาม”

            เมื่อสิ้นเสียงพิธีกร อาชุนก็ลุกขึ้นยืน ชูกำปั้น ส่งเสียงเฮด้วยความดีใจจนออกนอกหน้า ไม่อายสายตาที่มองมาเลยสักนิดเดียว ส่วนต้นกล้าเองก็รู้สึกโล่งใจที่ผู้ชนะประมูลคือคนที่หมายตาไว้เช่นเดียวกัน

            “กูไปก่อนนะเว้ย ขอให้มึงได้น้องคนนั้นสมใจอยาก กูเอาใจช่วย”

            “อืม กูมั่นใจว่าชนะอยู่แล้ว รีบไสหัวไปเลย”

            อาหยางยิ้มพลางส่ายหน้าให้กับเพื่อน เอื้อมมือไปหยิบแก้วไวน์ตรงหน้าขึ้นมาจิบ ส่งสายตามองเด็กผู้ชายคนนั้นที่ยืนทำหน้าเหมือนคนอมทุกข์ มองจากข้างล่างยังรู้ว่ามือไม้สั่นมากขนาดไหน ยิ่งพออาชุนพาตัวต้นกล้าเดินกลับเข้าหลังเวทีแล้วยิ่งสั่นเข้าไปใหญ่ แค่เห็นหน้าก็รู้สึกคิดถึงอี้เฟยคนที่อยู่ในใจ อย่างน้อยได้คนที่หน้าเหมือนมาเชยชม มันก็คงจะช่วยทุเลาความคิดถึงและโหยหาได้บ้าง

            ...เขาคิดอย่างนั้น

            อาหยางพยายามจ้องมองใบหน้าหวานที่หลงเหลืออยู่เพียงคนเดียวบนเวที จงใจให้อีกฝ่ายรู้ตัวว่าเขากำลังจะต่อสู้ในสังเวียนการประมูลครั้งนี้และจะต้องเอาชนะให้จงได้ เพื่อจะได้เชยชมเรือนร่างอันน่าสัมผัสนั้น เมื่อรู้ตัวฮอนก็จ้องมองเขาตอบ สายตาคมคู่นั้นกำลังสื่ออะไรกันแน่ เหตุใดถึงมองมาราวกับเคยรู้จักกันเสียอย่างนั้น

            ...ทำไมผู้ชายคนนี้ดูน่ากลัวจัง ถึงจะหล่อก็เถอะ

            ...คงเป็นหนุ่มนักรักที่มาประมูลเปิดซิงเด็กที่ถูกหลอกมาขายสินะ

            ...รอยยิ้มมุมปากเหมือนกำลังเย้ยหยันว่าเราคง ‘เสร็จ’ เขาอีกไม่นานแน่

            สาธุ....

            ขออย่าให้เป็นเขาด้วยเถิด...

...แค่เห็นแววตาเจ้าเล่ห์นั่นก็รู้สึกไม่ถูกชะตาแล้ว!