ชะตาไม่อาจฝืน หัวใจไม่อาจห้าม

ชะตาไม่อาจฝืน หัวใจไม่อาจห้าม

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-14
Oleh:  วริษาOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
24Bab
932Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ความรักที่ข้ามีต่อเจ้ามันมากมายจนทำให้ข้าทำผิดไม่สนว่าเจ้าเป็นของผู้ใด เมื่อข้าต้องการเจ้าต้องอยู่เคียงข้างเสมอ สายตาของเจ้าหัวใจของเจ้าข้าจะทำให้เจ้าลืมคนเก่าเสียให้หมดมีเพียงแค่ข้า

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 คนรักขององค์ชาย

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
24 Bab
ตอนที่ 1 คนรักขององค์ชาย
ความทรงจำทั้งหมดหายไป ลืมตาขึ้นมากลับพบว่าตนเองมีคนรักคอยเอาอกเอาใจอยู่ข้าง ๆ ทว่าความฝันในทุก ๆ คืนกลับไม่ใช่น้ำเสียงความนุ่มนวลอย่างที่เขาเคยพบเจอ ความทรงจำนั่นมันคืออะไรกันนะคำนำ ไป๋จิ้งเซียน บุรุษร่างกำยำในคราแรกเขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตนเองมีนามว่าอะไร ความทรงจำที่มีทั้งหมดตั้งแต่เยาว์วัยจนถึงตอนนี้เขาไม่สามารถจำได้ไม่ว่าจะนึกเท่าไหร่ก็เจ็บที่สมองทุกครา แม้ไม่มีความทรงจำแต่ก็ยังมีเรื่องดีกับเขาอยู่หนึ่งอย่างคือคนรักที่อยู่ข้างกายคอยเอาอกเอาใจไม่ว่าต้องการอะไรเพียงเอ่ยปากเขาก็หามาให้ได้เสมอ เพราะเขาคือองค์ชายห้า หลิวจื่อถง คนแรกที่จิ้งเซียนลืมตาขึ้นมาและพบเขาคอยอยู่ข้าง ๆ และบอกว่าทั้งสองรักกันมากเพียงใด เขารับความรักจากจื่อถงจนไม่อยากรู้ความทรงจำที่ผ่านมา จนกระทั่งวันหนึ่งเขาได้พบกับ ท่านชินอ๋องจินฟาน ความรู้สึกหลากหลายอย่างเข้ามาในสมองอย่างพรั่งพรู แต่ก็นึกไม่ออกเสียที สีหน้าแววตาที่เขาจ้องมองช่างเศร้าและเหงาใจแถมยังดีใจที่ได้พบเขา ไม่ทันได้เอ่ยพูดคุยกันเพียงครึ่งคำเสียงเข้มขรึมดังขึ้นด้านหลังจับกายของจิ้งเซียน พร้อมกับป่าวประกาศเสียงดัง ว่าเขาคือคนรักขององค์ชายห้า
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 เยี่ยมเรือนตระกูลไป๋
ตอนที่ 2 เยี่ยมเรือนตระกูลไป๋ เวลาผ่านไปไม่นานจิ้งเซียนชำระล้างกายแต่งกายด้วยผ้าไหมสีม่วงงดงาม สะท้อนให้เห็นถึงฐานะ“เจ้าช่างงดงามเสียจนข้าไม่อยากให้เจ้าออกไปด้านนอกสู่สายตาผู้อื่น อยากจะจับเจ้าขังไว้ในตำหนักนี้มีเพียงแต่ข้าเท่านั้นที่ได้จ้องมองเจ้าเพียงผู้เดียว” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นมา นางกำนัลรีบพากันปลีกตัวออกไปเมื่อเห็นองค์ชายห้าเดินเข้ามาด้านใน “ท่านกล่าวเกินไปแล้วขอรับ ผู้ใดอยากจะถูกจับขังอยู่ในกรงกันเล่าข้ามิใช่นกน้อยที่ท่านชอบเลี้ยงเสียหน่อย อีกอย่างองค์ชายต่างหากที่ดูยามข้าเดินตามหลังท่านทุกสายตาของนางกำนัลหรือแม้แต่บุตรสาวของขุนนางต่าง ๆ มันจะตามมาทางท่านเป็นตาเดียว” “จิ้งเซียนเจ้าหึงหวงหรอกหรือ? ช่างเป็นเรื่องที่น่าดีใจจริง ๆ ที่เจ้ารักข้าจนไม่อยากให้ผู้ใดเห็นข้า ตอนนี้เจ้าแต่งกายเสร็จแล้วออกไปกินอาหารเขช้ากันเถอะ วันนี้ข้าจะไปเจ้าไปเยือนท่านพ่อท่านแม่ของเจ้า ตอนนี้เกี้ยวจัดเตรียมรอเจ้าที่หน้าตำหนักแล้ว” จื่อถงยื่นมือให้คนตรงหน้าจับประคองและพากันเดินออกมา ในตำหนักไม่มีผู้ใดกล้าแม้จะเงยหน้ามองเมื่อทั้งสองเดินผ่าน “องค์ชายให้กระหม่อมเดินทางไปด้วยดีหรือมั้ยขอรับ” ขันทีหย่งอ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 เดินเล่น
ตอนที่ 3 เดินเล่นตลาดฮุ่ยซานชื่อเสียงเลื่องลือการตีดาบ ผู้คนส่วนมากที่มาเดินจะเป็นทหาร หรือขุนนางเสียส่วนใหญ่ กลิ่นไอเหงื่อ เหล็กสนิทที่ถูกตีคละคลุ้งในอากาศ ทั้งสองมาถึงตลาดดวงตะวันเริ่มคล้อยต่ำลงจึงรีบเดินตรงไปยังร้านที่องค์ชายจื่อถงเลือกเอาไว้แล้ว“เถ้าแก่ข้าต้องการมีดเล็กเอาไว้ป้องกันตัว ขอเป็นเหล็กกล้าอย่างดีที่ร้านของท่านคงมีอย่างที่ข้าต้องการใช่หรือไม่?” เถ้าแก่ร้านตีมีดร่างกายกำยำกำลังตีมีดที่หล่อหลอมด้วยเปลวเพลิง หยุดชะงักดึงผ้าปิดหน้าลงและหันกลับมามองผู้มาเยือน ทันทีที่เห็นว่าเป็นผู้ใดเขารีบวางมือลงและต้อนรับองค์ชายเป็นอย่างดี“ขออภัยองค์ชายหลิวจื่อถง ข้ากำลังตีดาบอยู่ไม่ทันได้สังเกตว่าองค์ชายมาเยือนที่ร้านเล็ก ๆ ของข้า มีดเล็กที่ท่านต้องการร้านของข้าย่อมมีทว่ายังตีไม่เสร็จ หากท่านต้องการจริง ๆ เอาไว้อีกสามวันให้หลังค่อยมาเอาได้หรือไม่ขอรับ” จื่อถงฉีกยิ้มมุมปาก ก่อนจะตอบตกลง“ได้อีกสามวันข้าจะมาเอา ข้าหวังว่ามีดเล็กของข้าจะออกมางดงามเพราะข้าต้องการให้เป็นของขวัญให้แก่คนของข้า” เถ้าแก่ร้านเหลือบไปมองด้านหลังเห็นชายร่างใหญ่ก็พอเข้าใจว่าเขาต้องการมีดเล็กให้แก่คนด้านหลังแน่แท้“
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ความฝันประหลาด
ตอนที่ 4 ความฝันประหลาดภายในห้องกว้างใหญ่ องค์ชายจื่อถงนั่งลงบนเก้าอี้ในห้องของตนใบหน้าเคร่งเครียดทำให้ขันทีหย่งอู่รู้สึกได้“องค์ชายมีอะไรเรียกใช้กระหม่อมหรือพะย่ะค่ะ หรือว่าการไปเยือนที่เรือนตระกูลไป๋มีเรื่องอันใดผิดพลาด กระหม่อมน่าจะตามไปตั้งแรก”“มิใช่เรื่องนั้น ตอนนี้ข้ารู้สึกว่าความทรงจำของจิ้งเซียนจะหวนคืนกลับมา ข้าจะต้องทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เขาจำได้จนกว่าเขาจะหลงรักข้าจนหมดหัวใจและหนีไปจากข้าไม่ได้ หากเขาต้องการหนีข้าจะกักขังเขาเอาไว้ข้างกายของข้า เจ้าไปกำชับนางกำนัลและทหารทุกคนในตำหนักแห่งนี้ อย่าได้เอ่ยถึงเรื่องราวความหลังของจิ้งเซียนหรือแม้แต่ชื่อจริงของเขา ”“พ่ะย่ะค่ะ แต่ว่าการห้ามมิให้จำเรื่องของตนเองในอดีตนั้นช่างยากนัก เรื่องนี้กระหม่อมไม่มั่นใจว่าจะพยายามปกปิดได้นานเพียงใด หากว่าวันหนึ่งจิ้งเซียนจำเรื่องราวทุกอย่างได้ เขาจะไม่โกรธเคืองหรือเสียใจที่องค์ชายทำเช่นนี้หรือพ่ะย่ะค่ะ เมื่อนั้นอย่าว่าแต่ความรักจากเขาเลย ความเชื่อใจไว้ใจและความรักที่มีให้องค์ชายอาจจะจบสิ้นลงและผู้ที่จะเจ็บปวดก็คือองค์ชายเอง”“ไม่ข้าไม่มีทางให้เป็นอย่างนั้นเด็ดขาด เพราะฉะนั้นข้าต้องทำทุกอย่างเ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 คิดถึง
ตอนที่ 5 คิดถึง ตึง ตึง เสียงกลองตีบอกเวลาในยามห้า นางกำนัลในตำหนักตื่นแต่เช้าตรู่ทำหน้าที่ของตนเองอย่างแข็งขัน ร่างใหญ่นอนหลับอยู่บนเตียงดิ้นไปดิ้นมาก่อนจะรู้สึกว่าตอนนี้ข้างกายของเขามีไออุ่นอีกคนนอนกอดตนเองอยู่“อื้อ องค์ชายมาตั้งแต่เมื่อไหร่ขอรับ ท้องฟ้ายังไม่สว่างเลยนี่น่า”“ข้ารบกวนทำให้เจ้าตื่นหรือ? จะทำอย่างไรได้เล่าข้าคิดถึงเจ้าจนไม่อาจจะข่มตาหลับได้ เจ้านี่นะช่างใจร้ายไม่คิดถึงข้าแม้แต่น้อยกลับหลับสบาย อย่างนี่ต้องลงโทษหน่อยแล้ว” จื่อถงชันแขนขึ้นจ้องมองใบหน้าอีกฝ่ายอย่างหลงใหล แสงสว่างจากโคมไปด้านนอกสาดส่องเข้ามาเผยให้เห็นใบหน้าสลัว ๆ มืออีกข้างไม่อยู่นิ่งคืบคลานเข้าไปใต้ผ้าห่มลูบคำใต้สะดื้อจนอีกฝ่ายต้องส่งเสียงประท้วง“องค์ชายอย่าซุกซนนักสิขอรับ”“ข้าบอกเจ้าแล้วมิใช่หรือ อยู่กับข้าจงเรียกชื่อของข้าอีกอย่างข้ามิได้ซุกซนเพียงแต่นี่คือบทลงโทษที่เจ้าต้องพบเจอต่างหากดูสิมันสู้มือข้าขนาดนี้ จะให้ข้าหยุดได้อย่างไร" จื่อถงไม่หยุดเพียงเท่านั้นล้วงเข้าไปจับแท่งร้อนที่กำลังตั้งชูชันสู้มือของเขา จิ้งเซียนเริ่มดิ้นทุรนทุรายเมื่อมือหนาจับบีบเคล้นคลึงด้านล่าง ร่างกายเริ่มร้อนผ่าววาบหวิ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6  เริ่มสงสัย
ตอนที่ 6 เริ่มสงสัยหลังจากนั้นทั้งสองก็พากันเดินออกมาที่ห้องโถง กินอาหารเช้ากันอย่างเอร็ดอร่อย ตอนนั้นเองจิ้งเซียนนึกเรื่องที่เขาสงสัยขึ้นได้และเอ่ยถามจื่อถงทันที "องค์ชายข้ามีเรื่องเคลือบแคลงใจและอยากรู้เหลือเกินขอรับ มันก่อกวนใจข้ามาหลายครั้งหลายครา ยิ่งเมื่อคืนนี้ข้าฝันประหลาดความรู้สึกเหมือนความจริง แต่ยิ่งข้าเดินเข้าไปใกล้ความฝันยิ่งเลือนราง" จื่อถงชะงักเล็กน้อยวางตะเกียบลงหยิบผ้ามาเช็ดปากเอ่ยถามคนตรงหน้าอย่างระมัดระวัง "ความฝันหรือ? เรื่องอะไรกันที่ทำให้เจ้าค้างคาใจ หากข้ารู้จะตอบเจ้าทุกอย่าง" "ซ่งเจี้ยนหยู….? ซ่งเจี้ยนหยูคือผู้ใดขอรับ เป็นสหายของข้า หรือว่าเป็นญาติพี่น้องเหตุใดข้าถึงฝันเกี่ยวกับคนผู้นี้แถมยังได้ยินเสียงแว่ว ๆ เรียกชื่อนี้เป็นประจำ ข้าพยายามคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกเลยว่าเขาคือผู้ใด" ใบหน้าของจื่อถงพลันเปลี่ยนสี"ซ่งเจี้ยนหยูหรือ? ไม่นิข้าไม่ได้เคยยินชื่อนี้และเจ้าเองก็ไม่มีสหายนามว่าซ่งเจี้ยนหยูแม้เพียงสักคน เจ้าอาจจะได้ยินนางกำนัลพูดคุยกัน หรือได้ยินชื่อนี้มาจากที่อื่นแน่ ๆ ความฝันอย่างไรก็คือความฝัน จริงสิข้าเตรียมบางสิ่งไว้ให้เจ้า อิ่มหรือยังข้าจะพาไปดู
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7  ข้าไม่ประสงค์แต่งกับผู้ใด
ตอนที่ 7 ข้าไม่ประสงค์แต่งกับผู้ใดสายลมพัดผ่านร่างใหญ่ยืนกอดอกทอดสายตามองไปด้านนอก พรางครุ่นคิดความรู้สึกขุ่นข้องใจเต็มไปหมด ยิ่งได้ยินบทสนทนาที่จื่อถงเอ่ยกับขันทีหย่งอู่ ยิ่งทำให้เขาระแวงว่าแท้ที่จริงแล้วบุรุษที่เขารักและนอนเคียงข้างอยู่ทุกคืนวันเป็นคนรักจริง ๆ และรักเขาจริงหรือไม่ทำไมมีเรื่องปิดบังมากมายไปหมด‘ข้าหวังว่าจะไม่เป็นเหมือนอย่างที่ข้าคิด หากท่านหักหลังหลอกลวงข้าต่อให้ข้ารักท่านมาเพียงใดข้าก็คงมิอาจจะอยู่เคียงข้างท่านต่อไปได้เช่นเดียวกัน ต่อไปนี้ข้าต้องระวังทุกอย่างที่กับสิ่งของที่ขันทีนำมาให้ และจะทำเป็นไม่รู้เรื่องเพื่อสืบหาเรื่องที่ค้างคาอยู่ในใจให้กระจ่าง’ ตำหนักหมิ่งจูภายในตำหนักเต็มไปด้วยนางกำนัลและขันทีมากมายกำลังปรนนิบัติสตรีที่งดงามยิ่งกว่าฮองเฮาเป็นที่รักหวงแหนของฮ่องเต้ยิ่งนัก หากแต่ว่านางมาจากตระกูลของใต้เท้าขั้นผู้น้อย มิอาจจะขึ้นสู่อำนาจของฮองเฮาได้ จึงเป็นได้เพียงหวงกุ้ยเฟย“องค์ชายหลิวจื่อถงเสด็จพ่ะย่ะค่ะ” เสียงทหารหน้าตำหนักเอ่ยดังขึ้น หวงกุ้ยเฟยแสยะยิ้มใช้มือปัดไล่นางกำนัลที่กำลังนวดให้นางออกไปด้านนอก“ถวายบังคมหวงกุ้ยเฟย ขอให้มีอายุหมื่นปีหมื่น
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 ไม่เชื่อใจ
ตอนที่ 8 ไม่เชื่อใจดวงตะวันลาลับขอบฟ้า จิ้งเซียนเฝ้ารอนางกำนัลกลับมาจากด้านนอกในใจเต้นแรงระรัวหากเป็นไปได้เขาเองก็อยากจะออกไปนอกวังหลวงด้วยตนเอง ครั้นนั้นเองเสียงฝีเท้าดังเข้ามาใกล้ ๆ จิ้งเซียนคิดว่านางกำนัลนางนั้นกลับมารีบเดินไปหาทว่ากลับกลายเป็นขันทีหย่งอู่ที่ถือชามยาต้มมาให้เขาพร้อมกับนางกำนัลสองสามคน"อาการของท่านจิ้งเซียนเป็นเช่นไรบ้างขอรับ องค์ชายเป็นห่วงอาการของท่านจึงให้ข้าไปหมอหลวงนำยาต้มมาให้ท่านดื่มบำรุงร่างกาย พวกเจ้ายกเข้าไปวางไว้ที่โต๊ะให้ท่านจิ้งเซียนแล้วจะไปทำอันใดก็ไป”นางกำนัลรีบทำตามคำสั่งของขันทีหย่งอู่และพากันเดินออกไปเมื่อวางชามยาต้มไว้ที่โต๊ะ“ขอบใจท่านขันทีที่เป็นห่วงข้า น้ำใจของท่านกับองค์ชายที่มีต่อข้าช่างซาบซึ้งนักข้าจะดื่มให้หมดเลย” จิ้งเซียนยกชามยาดื่มรวดเดียวจนหมดขันทีหย่งอู่แอบมองเมื่อเห็นเขาดื่มจนไม่เหลือสักหยดวางชามยาลง เขายิ้มอ่อน ๆ ด้วยความพึงพอใจเดินไปหยิบชามยาก่อนจะเอ่ยเพื่อขอตัว“ยานี้ดีต่อสุขภาพเมื่อท่านดื่มแล้วข้าจะขอเอาชามไปเก็บไม่รบกวนเวลาท่านแล้ว เชิญท่านพักตามสบาย” จิ้งเซียนไม่ได้เอ่ยอันใดยิ้มตอบกลับก่อนจะหันไปทางหน้าต่างเมื่อสิ้นเสียงฝีเท้า
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 เรื่องน่าตกใจ
ตอนที่ 9 เรื่องน่าตกใจรุ่งเช้าวันต่อมาขันทีหย่งอู่เตรียมตัวให้แก่องค์ชายหลิวจื่อถงและเตรียมของขวัญให้กับองค์หญิงแปด ส่วนจิ้งเซียนเขาเองก็เตรียมตัวออกไปข้างนอกด้วยความตื่นเต้น วันนี้เขาจะเดินทางไปที่เรือนตระกูลไป๋ก่อนจะไปรับเอาดาบตามที่พูดคุยกับจื่อถงเอาไว้โดยไม่ได้บอกเขาล่วงหน้า เพราะครั้งก่อนเขาเห็นสีหน้าแววตาของบิดามารดาเสมือนทั้งสองคนจะเกรงกลัวองค์ชายจนไม่เป็นตนเอง หากเขาไปเพียงผู้เดียวความรู้สึกอาจจะแตกต่างกันไปทว่าเมื่อมาถึงเรือนตระกูลไป๋ก็ต้องตกใจเมื่อไม่เห็นมีผู้คนอยู่ในเรือน เรือนแห่งนี้ปิดประตูอย่างแน่นหนาเงียบไร้ผู้คนแม้กระทั่งสาวใช้ จิ้งเซียนแปลกใจและสงสัยจนต้องเดินไปถามชาวบ้านที่อยู่แถว ๆ นั้นทันที“พี่ชายท่านพอรู้หรือไม่ว่าคนตระกูลไป๋ไปที่ใดกันหมด หรือว่าเกิดเรื่องอะไรไม่ดีขึ้นหรือ?”“คุณชายท่านถามหาเรือนตระกูลไป๋หรือ? ข้าอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เด็ก ๆ ไม่เคยได้ยินเรื่องตระกูลไป๋และที่นี่ไม่มีเรือนตระกูลไป๋ที่ท่านถามหาหรอกขอรับ”“เอ๊ะ! เดี๋ยวสิพี่ชายหากท่านบอกว่าท่านอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เด็กท่านไม่รู้จักเรือนตระกูลไป๋ แล้วเรือนหลังนั้นเป็นของผู้ใดกัน” สมองของจิ้งเซียนขาวโพลนไ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 ความจริงเริ่มเผยทีละน้อย
ตอนที่ 10 ความจริงเริ่มเผยทีละน้อยปัง!! เสียงฝ่ามือทุบลงบนโต๊ะสองสามีภรรยาสั่นกลัวจนตัวสั่นรีบนั่งลงกับพื้นคุกเข่าขอโทษคนตรงหน้าเพราะกลัวตาย“ขะ ข้าขอโทษ ข้าไม่ได้ตั้งใจหลอกลวงท่านขอรับ เพียงแต่พวกข้าทั้งสองต้องทำตามคำสั่งขององค์ชายเท่านั้น ๆ ได้โปรดไว้ชีวิตของพวกเราสองคนเถิดขอรับ ”“ในที่สุดก็ยอมรับความจริงสิ จงเล่ามาทั้งหมดเกี่ยวกับพวกท่านและรู้สิ่งใดที่องค์ชายประสงค์ให้พวกท่านหลอกลวงข้า แล้วข้าจะปล่อยพวกท่าน เรื่องที่พวกท่านกล่าวมาข้าจะไม่บอกแก่องค์ชาย ”สองสามีภรรยาจ้องมองใบหน้ากันก่อนจะพยักหน้ายอมเล่าความจริงให้แก่จิ้งเซียนฟังตลอดเวลาที่ได้รับฟังเรื่องราวจากปากของทั้งสองความหมองหม่นในใจของจิ้งเซียนถาถมเข้ามาราวกับสายน้ำไหล ราวกับมีเข็มเป็นพันเป็นหมื่นทิ่มแทงในใจ มีเมฆหมอกปกคลุมดำทมิฬลอยอยู่เหนือศีรษะ ทั้งสองก็ไม่รู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของจิ้งเซียนเป็นผู้ใดมาก่อนเพียงแค่รับหน้าที่เป็นมารดาบิดาปลอม ๆ ของไป๋จิ้งเซียนเท่านั้น พวกเขามิได้รู้อะไรต่างจากนี้ เพียงรอคำสั่งของขันทีหย่งอู่และคอยทำตามเท่านั้น จิ้งเซียนจึงสั่งให้ทั้งสองเก็บเรื่องนี้เป็นความลับแต่ทำเหมือนที่เคยทำต่อไป และห้ามมิ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status