บำเรอสวาทเพื่อทายาทหมื่นล้าน

บำเรอสวาทเพื่อทายาทหมื่นล้าน

last update最終更新日 : 2025-04-30
作家:  เซนโด้完了
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
42チャプター
2.6Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักหวาน

ยูริ

อีโรติก

รวย

เศรษฐี

ทายาท

ตั้งครรภ์

เธอถูกพ่อเลี้ยงขายมาเเพื่อจะมาเป็นแม่พันธ์ผลิตทายาทให้กับเศรษฐี เธอจึงต้องเป็นนางบำเรอชั้นดีให้กับเขา ผู้สืบเชื้อสายหนึ่งเดียวในตระกูล

もっと見る

第1話

ครั้งแรก

綾のシャンパングラスを握る指先には、

わずかな白さが滲んでいた。

今夜は彼女の婚約パーティー。

だが、婚約者の昌浩はすでに三十分も姿を消している。

周囲の名士たちの祝辞は、潮のように押し寄せては耳障りに響く。

そのとき──

本来なら"未来の花嫁“である彼女をしっかりと捉えているはずのスポットライトが、ふいに揺らぎ階段の奥へと落ちた。

綾は、目を細める。

光があまりにも強く、目の奥がじんと痛む。

スポットライトの下、逆光の中に立つひとつの影。

息を奪うほど鮮烈な、深紅のトレーン付きロングドレス。

生地一面に散りばめられた細かなクリスタルが、歩みに合わせて揺れ動き、まるで銀河のような眩い光を放っている。

大胆な深いVネックは豊かな曲線を隠そうともせず、きつく絞られたウエストラインは、豪奢でありながら危うさを秘めた一振りの短剣のようだった。

……美奈!

五年前、アメリカへ渡り、次第に連絡も途絶えていった異母妹。

どうしてここに?

まだ海外にいるはずではなかったの?

疑問が氷の錐のように胸の奥へ突き刺さった、その刹那──

もうひとつの見慣れた影が、静かに美奈の傍らに現れた。

──昌浩!

どこから現れたのか分からない。

だが彼はあまりにも自然な仕草で腕を差し出し、美奈の手がそっと自分の肘に掛かるのを受け止めた。

わずかに顔を傾け、彼女の言葉に耳を寄せるその横顔。

その専心と柔らかさは──

綾がこの十年間、一度も向けられたことのないものだった。

綾はその場に凍りつく。

数歩先では、客たちが笑いながらグラスを掲げ、社交辞令を交わしている。

彼女も機械のように口角を上げて応じる。

だが、すべての感覚は、あの二つの刺すような背中に縫い止められていた。

──どうして、彼女がここにいるの?

アメリカにいるはずじゃなかったの?

──どうして、私の婚約者が……彼女の隣にいるの?

「お姉ちゃん、サプライズだったかしら?」

美奈は親しげに昌浩の腕に絡みついたまま、まったく離す気配を見せない。それどころか、わざと彼の肩に頭を寄せ、にこやかに綾を見つめた。

綾は、喉の奥がひりつくのを感じながら問いかける。

「美奈……いつ帰ってきたの?」

「昨夜着いたばかりよ。昌浩お兄ちゃんがわざわざ空港まで迎えに来てくれたの」

美奈は驚いたふりで口元を押さえ、くすりと笑う。

「あら、聞いてなかった? 昨夜はね、ふたりで一晩中おしゃべりしてたの。話したいことが多すぎて、全然足りなくて……」

「もういいだろ」

ようやく昌浩が口を開く。

だがその声音に、叱責の色はほとんどない。

むしろ、どこか甘やかすような無奈が滲んでいる。

彼は綾へ視線を向け、淡々と説明した。

「仕方ないさ。美奈は昔から甘えん坊だろ。君も知っているはずだ」

昨夜、綾は昌浩に電話をかけ、「少し会えない?」と頼んだが、昌浩は「急な仕事で外せない」と言って断ったのだ。

──嘘だったの? 私はずっと昌浩だけを見てきたのに……。

「綾、美奈は帰ってきたばかりなんだ。ここで知っているのは俺だけだし、少しくらい世話をするのは当然だろう? こんな小さなことで、姉としていちいち気にする必要はないはずだ」

「小さなこと……?」

綾の唇がかすかに震える。

「もういい。あちらの理事たちにも挨拶しなければならない」

昌浩の声には、わずかな苛立ちさえ滲んでいた。

「少しは、冷静になれ。客の前で平井家の顔に泥を塗るな」

そう言い残し、彼はその場を離れる。

綾に優しかった頃の昌浩は、もうココには居ない。

きらめくプールサイドには、美奈と綾だけが残された。

「お姉さま、ずいぶん久しぶりね。でも相変わらず……」と言いながら、

美奈は綾を上から下までゆっくりと眺め、紅い唇に隠しもしない嘲笑を浮かべる。

「ぬるま湯みたいに刺激のないまま。昌浩お兄ちゃんが"退屈”だって思うのも無理もないわ」

──嘘でしょう? 昌浩がそんな事言うはずない!

綾は、その挑発を無視する。

しかし視線は、美奈の首元で微かに光る見覚えのある輝きに釘付けになった。

「えっ? そのサファイアのネックレス……どうしてあなたが持っているの?!」

綾は凍りつく。

それは亡き母の唯一の形見であり、平井家の女主人の象徴でもあった。

「ああ、これのこと?」

美奈は、平然と首元に触れる。

「たまたま見かけたら、父がくれたのよ。今回、お姉さまの婚約パーティーに出るんだもの、それなりのものを身につけないと場が持たないでしょ? このネックレス、私のドレスにぴったりだって父も言ってたわ」

──お父様が?!

わざと首を傾け、ペンダントを照明の下で更に輝かせる。

「どう? お姉さま。私にとても似合っていると思わない?」

「返して!」

綾は一歩踏み出す。その声はこれまでにないほど冷たく、断固としている。

母の形見がこんな形で身に着けられ、この場にあることは、彼女にとって二重の冒涜だった。

「それは、あなたのものじゃない! 返してよ!」

「返す?」

美奈は、まるで可笑しな冗談でも聞いたかのように笑う。

後ずさるどころか、逆に綾へと歩み寄る。

「お姉さま、何を言っているの? "私のじゃない”って? まさか、私のものを奪おうとしてるの?」

その目に一瞬、冷たい凶行が走る。

綾の指先がネックレスに触れようとした、その瞬間──

美奈は不気味に微笑み、避けるどころか綾の力に合わせるように動き、逆にその手首を強く掴んだ。

「きゃっ! お姉さま、何をするの!」

美奈が突然声を上げる。

大声ではないが、周囲の数人が振り向くには、十分だった。

水面に落ちる寸前、美奈は綾の手をしっかりと掴み、そのまま道連れにするようにプールへと引きずり込んだ。

──バシャンッ!

大きな水しぶきを上げながら、二人は同時に水中へと落ちていく。

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
42 チャプター
ครั้งแรก
วีรดานั่งนึกถึงสิ่งที่อยู่รอบข้างด้วยหัวใจระทึก ขอบตาหวานร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงชีวิตตัวเอง โชคชะตานำพาให้เธอต้องมาตกเป็นแม่พันธ์ของเศรษฐี โชคยังดีที่ไม่ถูกขายซ่อง แต่กระนั้นเธอก็ยังไม่เห็นหน้าคนที่เธอมาแบความบริสุทธิ์ให้กับเขา เพราะตอนนี้ดวงตาของเธอได้มืดสนิทไปหมดแล้ว ร่างบางถูกจับผูกผ้าปิดตาเอาไว้ถึง 2 ชั้น มันทำให้เธอยิ่งรู้สึกตื่นกลัว เธอกลัวว่าจะเป็นเหมือนในคลิปที่มีผัวทีเดียวเป็น 10 คน แบบนั้น แต่ว่าลุงคนนั้นบอกว่าที่ต้องปิดเพราะไม่ต้องการให้เธอไปโฟกัสกับคนที่เป็นพ่อพันธ์ ให้เธอโฟกัสเรื่องทำยังไงให้เธอมีลูกน้อยในครรภ์เร็วๆ ก็พอแกร็ก!เสียงประตูที่เปิดออกทำให้เธอใจเต้นรัว หญิงสาวพยายามฟังฝีท้าว เมื่อเห็นว่าน่าจะมีเพียงคนเดียว ร่างบางจึงถอนหายใจอย่างโล่งอกหยวบ!เสียงวัตถุกระทบกับเตียงนุ่มดังเข้ามาใกล้ วีรดาเริ่มตัวสั่นเพราะท่าทางที่คุกคามนั้นกำลังเคลื่อนเข้ามาแล้ว“อ๊ะ!นี่คุณคะ อื้อ ดะ เดี๋ยวก่อน อื้อ อือ อุ๊บ!” หญิงสาวยังไม่ทันจะบอกเขาเลยว่าเธอนั้นยังไม่เคย ร่างสูงในความมืดก็โถมร่างเข้ามาหาเธอจนร่างเธอล้มหงายไปกับเตียงกว้าง ปากอิ่มถูกประกบปิดอย่างรวดเร็ว สติของเธอกำลังเตลิดไปไกล จูบ
続きを読む
อย่าทำเป็นอินโนเซ็นซ์
วีรดานอนหอบอยู่สักพัก ร่างสวยของเธอเริ่มจะร้อนลุ่มขึ้นมาอีกครั้ง ขนตางอนค่อยๆ ขยับใบหน้าของเธอเริ่มเอ่อแดง เมื่อรับรู้ได้ว่าสิ่งที่มันยังคาอยู่ตรงใจกลางความสาวของเธอนั้นเริ่มขยับ คนตัวเล็กพยายามจะดึงผ้าปิดตานั้นออกด้วยความลืมตัว“อยากตายก็เปิดตาซิ” ประโยคนั้นเอ่ยขึ้นเป็นภาษาไทยแต่สำเนียงแปล่งๆ หู ดูเหมือนคนต่างชาติแล้วเพิ่งหัดพูดภาษาไทยยังไงยังงั้น“อ๊ะ คุณจะทำอะไรอีกคะ” เธอจึงชะงักมือตัวเองแล้วยกมือขึ้นไปจับอยู่ที่ต้นแขนของเขาทั้งสองข้าง ร่างโปร่งข้างบนเร่มขยับขึ้นลงอีกครั้ง“อย่าทำเป็นอินโนเซ็นส์” วีรดาจำต้องเม้มปากแน่น แล้วปล่อยให้คนด้านบนได้โยกกายขึ้นลงตามจังหวะ ส่วนนั้นของเขาเริ่มขยายคับพื้นที่ร่องสวยอีกครั้ง มือไม้ของเขาเริ่มบีบเคล้นคลึงไปทั่วทั้งร่าง วีรดาได้แต่นอนเปลือยกายและปล่อยใจไปกับการกระทำของเขา และความร้อนในกายสาวก็เริ่มระอุขึ้นอีกครั้ง เธอรับรู้ได้ถึงการเข้าออกของเจ้าแท่งนุ่มที่ตอนนี้มันกลับพองขยายคับตรงส่วนนั้น หน้าท้องของเธอคงเต็มไปด้วยเจ้าสิ่งนี้มันตุงจนเธอรู้สึกจุก“ยิ่งเอายิ่งแน่นวะ” ร่างโปร่งสบถขณะก้มมองจุดเชื่อม ตัวเองยกยิ้มมุมปากกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า ท้องน้อยแบ
続きを読む
เพื่อนใหม่
แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในห้องทำให้ขนตางอนยาวของวีรดาค่อยๆ ขยับ ร่างบางรู้สึกตัวตื่นเอาเมื่อตอนช่วงสาย กายสาวตอนนี้รู้สึกอ่อนเปลี้ยเพลียแรงเป็นที่สุด ช่วงล่างของเธอนั้นมันร้าวไปถึงปลายเท้า“อื้อ เจ็บจัง” เธอสบถ พรางก้มลงมองสิ่งที่อยู่ภายใต้ชุดนอนบางเบาของเธอนี้ ใบหน้าสวยร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงสิ่งที่เธอต้องเผชิญเมื่อคืน คนตัวเล็กก้มลงมองคราบหยดน้ำสีแดงเข้มที่แห้งเหือดเป็นจุดๆ แล้วรู้สึกหดหู่ ชีวิตของเธอนี่มันช่างน่าสมเพสสิ้นดี เกิดมาเธอก็ไม่เคยเห็นหน้าพ่อแท้ๆ มีแต่พ่อเลี้ยงที่เปลี่ยนหน้ามาให้เธอเห็นเกือบนับไม่ถ้วนเธอลืมบอกไปว่าเธอมีแม่ที่ยังสวย และหุ่นดี จนมีพ่อม่าย หนุ่ม แก่ อ่อนมาป้อนขนมจีบแม่เธออยู่เป็นประจำ แม่เธอเป็นคนรักสบาย ใครเลี้ยงดูและดูแลเขาได้ เขาก็ไปอยู่กับคนนั้น บางครั้งแม้จะเป็นเมียน้อยเขาก็ยอม แต่ถึงแม่เธอเป็นยังไงก็ไม่เคยทิ้งลูก แม่ไปอยู่ไหนก็จะเอาเธอตามติดไปด้วย จนกระทั่งสามีคนล่าสุด ที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าลุงคมเป็นใครมาจากไหน รู้แต่เพียงว่าพอเธอกับแม่ย้ายมาอยู่กับลุงคมที่ญี่ปุ่นนี้ได้ไม่นานแม่เธอก็เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ โลกของเด็กสาววัย 20 ปี จึงพังทลายในพริบตา ความโดดเดี่
続きを読む
พักผ่อน
ร่างโปร่งกำลังนั่งหมุนปากกาด้วยสมองที่ว่างเปล่า สายตามองเหม่อออกไปนอกห้องทำงานหรูที่มีกระจกรอบด้าน ดวงตาที่เป็นประกายระยิบระยับนั้นข้างในใจใครอาจจะรู้ได้ มันปั่นป่วนไปหมดระบบข้างในหัวใจของเธอนี้ มิเอะสะดุ้งเมื่อสมองของเธอนั้นนึกถึงแต่เรือนร่างขาวโพลนที่สุดแสนอรชร“จิ๊!!คิดอะไรอยู่นั่นแหละมิเอะ จะเสร็จไหมวันนี้” หญิงสาวสบถออกมาอย่างหัวเสีย นึกตำหนิตัวเองที่ดูเหมือนว่าเซ็นงานไม่ไปถึงไหนเลย ดวงตาสวยคมกวาดมองกองเอกสารที่วางอยู่ตรงหน้าแล้วส่ายหัวไปมาก๊อกๆๆๆ !!“เข้ามาได้” ทันทีที่เสียงเคาะเรียกเบาลง เธอจึงเอ่ยขึ้น“ท่ารองคะ ท่านประธานมาขอเข้าพบค่ะ”“อ้าว ก็ให้เข้ามาสิ” น้ำเสียงนั้นเอ่ยด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด นึกถึงแม่พันธ์ของเธอแล้วก็ยิ่งอารมณ์เสีย เพราะเธอคนเดียวที่ทำให้ฉันเสียการเสียงาน ร่างโปร่งคิดในใจก่อนจะวางปากกาแล้วตั้งท่ารอคนที่เข้ามานั้นแกร็ก!!“ไงจ๊ะ น้องสาวของพี่ เห็นเลขาบอกว่าอารมณ์ไม่ดี มีอะไรให้พี่ช่วยมั๊ย” เสียงทุ้มนุ่มลึกของพี่ชายฝาแฝดเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ต่างจากเจ้าของห้องที่ดูยังไงก็ยังอารมณ์ไม่ดีขึ้นเลย“ป่าวหรอกค่ะ พี่โทมะ ว่าแต่มีธุระด่วนหรือเปล่าคะ ให้มิเอะไปหาก็ได้
続きを読む
ข่มขู่
มิเอะเหลือบมองเรือนร่างงามขาวโพลนที่ยืนบิดกายสาวหนีปากของเธอไปมาก็อมยิ้ม ถูกปิดตาขนาดนี้ยังจะขยับหนีอีก ไม่รู้หรือไงว่าอาจลื่นล้มถึงตายได้ หญิงสาวคิดพรางมุดใบหน้าซุกไซ้ไปตามลำคอขาวของเจ้าหล่อนนี้ มือข้างหนึ่งก็เอื้อมไปจับข้อมือน้อยนั้นเอาไว้แนบข้างลำตัว ส่วนมือข้างที่ถนัดก็กอดรัดเพื่อดึงร่างเจ้าหล่อนให้เข้ามาหา ริมฝีปากยังคงเล็มเลียไปตามลำคอก่อนจะเคลื่อนปลายจมูกขึ้นไปยังซอกหูหอมกรุ่มนี้ ก่อนจะกระซิบเป็นภาษาที่คาดว่าอีกฝ่ายต้องเข้าใจแน่นอน“ขยับอีกก้าว ฉันจะเอาเธอในนี้ทั้งคืนเลย”“อุ๊ย !อึก!” วีรดาหยุดการเคลื่อนไหวร่างกายในทันที ร่างน้อยยืนนิ่งเม้มปากแน่น เธอไม่รู้หรอกว่าเขาพูดจริงหรือว่าพูดเล่น แต่การกระทำของเขาทำให้เธอเข้าใจได้ว่าค่อนไปในทางที่เขาพูดจริงมากกว่า คนตัวเล็กจึงได้แต่หยุดเบี่ยงใบหน้าสวยหลบ มือข้างที่พยายามผลักร่างเขาออกก็ค่อยๆ เคลื่อนลงไปแนบลำตัวอย่างว่าง่าย ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น เมื่อรับรู้ได้ว่าลมหายใจร้อนผ่าวกำลังรินรดลงมาเบื้องหน้า ร่างน้อยเริ่มเกร็งดอก เมื่อรับรู้ได้ถึงเจ้าอาวุธร้ายกาจของเขา ตอนนี้มันกำลังมาสัมผัสอยู่กับกายสาวของเธอนี้“อืมว่าง่ายแบบนี้ซิ ถอยหลัง
続きを読む
ความซนเป็นเหตุ
มิเอะยืนมองร่างงามที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียง ใบหน้าสวยฉายแววพอใจเป็นที่สุด สายตาไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้า ครั้งแรกของการได้อยู่ด้วยกันเกิน 12ชม. เพราะปกติพอเช้าเธอก็ต้องออกจากห้องไปแล้วกลับมาใหม่เมื่อถึงเวลาพลบค่ำ แต่นี้เธอออกไปก็จริง แต่เช้านี้เธอก็ยังได้ตื่นมายืนแอบดูเรือนร่างน้อยนั้นนอนหลับใหล เมื่อคืนคงจะเพลียซินะ ไม่เพลียได้ยังไงกันถูกเธอจับกินตั้งแต่ยังไม่มืด กว่าเธอจะอิ่มก็ปาเข้าไปเกือบตีสอง คิดแล้วก็ยิ้มออกมาเมื่อเห็นคนตรงหน้านอนหมดแรงอยู่บนเตียง หญิงสาวค่อยๆ เดินเข้าไปหาโดยไม่ลงน้ำหนักที่ปลายเท้านัก“ขี้เซาจัง” มิเอะเปรยขณะที่ตัวเองก็ยืนอยู่ด้านหลังของคนที่นอนตะแคงอยู่นั้น อีกใจก็เกรงว่าอีกฝ่ายจะตื่นขึ้นมาเห็น แล้วด้วยความรอบคอบ เธอจึงหยิบผ้าปิดตาที่หัวเตียวเอาไว้แล้วค่อยๆ ยกศีรษะน้อยสวมใส่มัน กันไว้ก่อน เดี๋ยวความลับแตก หญิงสาวคิด“ถูกตัวขนาดนี้ยังไม่รู้สึกอีก” มิเอะระบุเป็นภาษาญี่ปุ่น ก่อนจะไล่มองเรือนร่างอรชรอย่างเต็มตา หญิงสาวจับร่างนั้นให้นอนหงายจะได้หลับสบายไม่ต้องนอนตัวงออยู่แบบนี้ ดวงตาคู่คมอดไม่ได้ที่จะจ้องดวงหน้าสวย ในเมื่อดวงตาคู่หวานถูกปิดไว้สายตาจึงไล่มองปลายจมูก ริม
続きを読む
หนูอึดอัด
“อ๊ะ อื้อ อือ นายท่าน อึก อ่าส์” เสียงหวานครางออกมาในลำคอ คนบนตักเม้มปากตัวเองแน่นเพื่อสกัดกั้นเสียงหวานที่น่าอายนั้น วีรดาอยากกัดลิ้นตัวเองตายนักปากร้องห้ามเขาแต่ข้างในกายสาวกลับตอบสนอง น้ำหวานของเธอไหลเยิ้มออกมาสู่ภายนอกจนทำให้เขายิ้มเยาะ คนตัวเล็กพยายามหนีบขาสวยเอาไว้ เพื่อกันมิให้ปลายนิ้วยาวของเขาไกล่เกลี่ยตรงปุ่มกระสันนี้“อื้อ น้ำเยอะขนาดนี้ เธออย่าหนีไปเลยสาวน้อย” มิเอะกระซิบข้างใบหูเจ้าหล่อน มือข้างที่ถนัดก็คว้าหมับเข้าที่ก้อนเนื้อกลม ขณะที่ใบหน้าสวยคมก็ซุกไซ้ไปตามซอกคอหอมกรุ่น ยิ่งได้กอดรัดฟัดเหวี่ยงเจ้ามิเอะน้อยมันยิ่งชูคอ ร่างโปร่งยกยิ้มมุมปากขณะที่ให้มีข้างที่กำลังกระตุ้นร่องสวยนั้นเอื้อมมาจัดการปลดปล่อยเจ้ามิเอะน้อยให้ออกมาเป็นอิสระ“อุ๊ย !” วีรดาสะดุ้ง เมื่อเจ้าท่อนเนื้อมันโพล่ขึ้นมาระหว่างกลางตรงนั้น หญิงสาวรับรู้ได้เพราะการเบียดเสียดสีของเจ้าท่อนเนื้อกับน้องสาวของเธอเอง ใบหน้าสวยร้อนผ่าว เธอเม้มปากแน่นมากยิ่งขึ้น“ไม่ต้องตกใจ จะจับมันเข้าไปหรือว่าจะให้ฉันยัดมันเข้าไปเอง” น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบข้างใบหู ขณะที่มือข้างนั้นยังกุมอยู่กับเจ้าท่อนเนื้อของตัวเอง เธอใช้มันถูไถกับ
続きを読む
เธอทำให้ฉันตื่นเธอต้องรับผิดชอบ
วีรดาเริ่มรู้สึกตัวเมื่อรู้สึกว่าตัวเองนั้นอึดอัด เอวเล็กของเธอหนักอึ้งเพราะมีบางอย่างมาวางพาดเอาไว้ หญิงสาวขยับตัวเล็กน้อยก็รู้ว่าเป็นสิ่งใด“อื้อ ..” เสียงครางอย่างหงุดหงิดดังขึ้นจากลำคอ คนตัวเล็กหยุดชะงัก ก่อนจะพยายามปรับสายตาให้เข้ากับความมืด เธอเผลอหลับไปตอนไหนนะ ภาพล่าสุดคือถูกเขาจับกินตับเมื่อตอนเกือบเที่ยงคืน เราก็ล้าจนยืนไม่อยู่ จากนั้นก็ขยับร่างออกจากใต้ร่างของเขาแล้วเผลอหลับไปตอนไหนกัน คนตัวเล็กยังคงขยับยุกยิกเพราะรู้สึกแปลกไม่เคยมีใครมานอนกอดแบบนี้“อื้อ เธอทำให้ฉันตื่น” เสียงทุ้มดังข้างใบหู“อุ้ย!! หนูขอโทษค่ะ อุ๊ย!!” เธอรีบตะแคงร่างไปบอกเขา แต่เมื่อหันไปแล้ว หัวใจดวงน้อยก็เต้นระทึก จมูกเล็กของเธอดันไปชนเข้ากับปลายจมูกของเขา ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดกันและกัน วีรดาใจเต้นรัว นี่หากเปิดไฟเขาจะรู้ได้เลยว่าแก้มเธอแดงขนาดไหน คงยิ่งกว่าลูกแอปเปิ้ลเสียอีก คนตัวเล็กทำท่าขยับหนี“อ๊ะ!!”“ทำให้ฉันตื่นแล้วไม่รับผิดชอบเหรอ” เสียงแหบพร่าเอ่ยพร้อมกับวงแขนที่รัดแน่นตรงเอวคอดกิ่วนี้“เอ่อๆ นะ หนูขอโทษค่ะ หนูไม่ได้ตั้งใจ“อุ๊ย! อื้อ นายท่านหนูขอโทษจริงๆ อุ๊บ อื้อ อือ อืม” ข้อมือน้อยพยายามดันร่
続きを読む
ใจเต้นแรง
“มิเอะว่ายังไงดีลูก” เสียงผู้เป็นพ่อเอ่ย พรางมองหน้าบุตรสาวที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าครอบครัวเลยก็ว่าได้ ร่างโปร่งหันไปมองหน้าพี่ชายแล้วส่ายหัว“เห็นไหมคะ เป็นเรื่องจนได้พี่โทมะ”“อื้อ พี่ขอโทษ แฟนพี่ใจร้อนไปหน่อยนี่นะ” เจ้าของเรื่องถึงกับหน้าจ๋อย เขายกมือกุมขมับมิเอะหันไปมองหน้าผู้เป็นแม่ ลำพังเอาเงินปิดปากมันไปได้ไม่นานหรอก คอยดูเหอะ เรื่องนี้จะต้องกระพือขึ้นมาอีก เธอแน่ใจว่ายังไงพนักงานคนนั้นต้องเก็บไฟล์สำคัญไว้อีกแน่ หญิงสาวเหลือบไปมองอากับกิริยาของพี่ชายกับแฟนของเขา ซึ่งเด็กๆดูก็รู้ว่าทั้งสองนั้นเป็นอะไรกัน“คุณแม่ว่ายังไงดีคะ” เธอมองหน้าหญิงชราวัยเกษียณอย่างรอคำตอบ“แม่อยากให้รอก่อนสักพัก”“แต่คุณแม่ครับ หากเรื่องนี้แพร่ออกไปหละครับ”“แต่แม่ว่ามันคงยังไม่เร็วขนาดนั้น เพราะเงินที่พนักงานคนนั้นได้ไปมันก็มากโขอยู่”“แล้วคุณแม่มีแผนยังไงเหรอคะ”“แม่อยากรอผลตรวจครรภ์ของเด็กสาวคนนั้นก่อน”“หมายความว่า..” มิเอะลากเสียงมองหน้าผู้เป็นแม่ สมองของเธอคิดตามอย่างรวดเร็ว ในใจนึกถึงหญิงสาวที่ยังอยู่ที่บ้านพักบนภูเขา“อื้อ รอให้นังหนูคนนั้นท้อง”“จะให้เป็นลูกเจ้าโทมะเหรอ” พ่อของเธอกล่าว“มันก็ต้
続きを読む
จะเลือกพี่หรือเลือกน้อง
“อุ๊ย!!ไฟดับเหรอ” เท้าเรียวชะงักเมื่อก้าวออกมาจากห้องน้ำแล้วพบว่าห้องทั้งห้องนั้นมันมืดมิด คิ้วสวยขมวดเข้าหากันแน่นนึกฉงนใจแล้วหันไปดูไฟที่ห้องน้ำ ห้องน้ำนี่ไฟก็ติดนี่นา เธอนึกในใจก่อนจะเดินมาหารีโมทควบคุมไฟนั้นหมับ !! “อุ๊ย !ว๊าย คะ ใครกัน” เธอถามเสียงสั่นเมื่อเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ร่างของเธอก็ถูกคว้าเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของใครบางคน“อะไรกัน ไม่เจอแค่กี่วัน จำไม่ได้หรือไง หึ” เสียงทุ้มที่อยู่ด้านหลังเอ่ยชิดพวงแก้ม ทำเอาคนฟังใจเต้นรัว นึกดีใจที่เป็นเขา“นะ นายท่าน” น้ำเสียงนั้นดูเหมือนจะดีใจมากกว่าประหลาดใจ“ทำไมเหรอ เป็นฉันแล้วมันทำไม หรือว่าอยากให้เป็นคนอื่นบ้าง ” ร่างโปร่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงประชดประชัน“เอ่อๆ มะ ไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่แบบนั้น อุ๊ย !!อื้อ” วีรดาหน้าร้อนผ่าว เมื่อเธอรับรู้ว่ามีบางอย่างมายุ่มย่ามตามต้นขาเนียนที่ยังมีหยดน้ำนี้ มือนั้นค่อยๆ สอดมือเข้าไปใต้ชายผ้าขนหนู ทำเอาร่างสาวน้อยเกร็งดิกด้วยความสยิว“ไม่ใช่แบบนั้นแล้วแบบไหน หรือว่าแบบนี้ หืม อื้ม” มิเอะพูดไปก็ไล่จมูกไปตามซอกหูหอมกรุ่น ขณะที่มือไม้ก็เริ่มอยู่ไม่สุข ร่างนุ่มลื่นตรงหน้าทำให้เธอคิดประโยคต่อว่าเจ้าหล่อนไม่ออก ดูซินุ
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status