บำเรอสวาทเพื่อทายาทหมื่นล้าน

บำเรอสวาทเพื่อทายาทหมื่นล้าน

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-04-30
โดย:  เซนโด้จบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
42บท
3.2Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เธอถูกพ่อเลี้ยงขายมาเเพื่อจะมาเป็นแม่พันธ์ผลิตทายาทให้กับเศรษฐี เธอจึงต้องเป็นนางบำเรอชั้นดีให้กับเขา ผู้สืบเชื้อสายหนึ่งเดียวในตระกูล

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ครั้งแรก

母は、異例の若さで気象予報部門の幹部になった、国内でも名の知れた気象の専門家だった。

72時間先の台風の進路すら正確に予測し、豪雨の警戒情報を町名単位で出せるほどだ。

それなのに、私の27年の人生で、母が私のつらさをちゃんと見てくれたことは一度もなかった。

婚約パーティーの夜でさえ、母は3時間も遅れてきた。理由は、妹のライブ配信画面で顔がむくんで見えるからと、照明の調整に付き合っていたのだ。

母はいつも私に言っていた。

「美幸はお姉さんなんだから、もっとお姉さんらしく振る舞いなさい」

そして、私の結婚式の日。外は記録的な豪雨だった。

私は雨を吸って重くなったウエディングドレスを握りしめ、母に7回目の電話をかけた。

「お母さん、雨風がいちばん弱まる時間を見てもらえない?結婚式を2時間遅らせることになってもいいから」

電話の向こうでは、キーボードを打つ音が止まらなかった。母の声は淡々としていた。

「わがままを言わないで。天気予報チームは、あなた1人の都合で動かせるものじゃない。みんな忙しいの。あなたの結婚式だけに構っていられないでしょう」

けれど、その30分後。母は妹が初めて商品を販売するライブ配信のために、天気予報チームのスタッフ全員を呼び戻していた。

足首まで水につかったホテルの入口で、私の婚約者の佐伯浩二(さえき こうじ)が傘を差し、妹の桐谷望(きりたに のぞみ)をかばうようにして車から降ろすところを、私は見てしまった。

望は目を赤くして言った。

「お姉ちゃん、ごめんね。結婚式の日なのに、浩二さんに迎えに来てもらって……お母さんが、雨でびしょ濡れになったら、私の初めてのライブコマースが台なしになるって言うから……」

浩二はうつむき、望のまつげについた雨粒を拭った。それから私を振り返り、笑った。

「美幸はいつも分かってくれるよね。今日も少しだけ我慢してくれ」

その瞬間、雷鳴が轟いた。

私はふいに、もう結婚したくないと思った。

天気予報で誰の目にも留まらない雲のように、いつまでも見過ごされる生き方も、もうやめようと思った。

……

控室のドアが強風で開いたとき、ヘアメイクの人は床にしゃがみ込み、私のドレスの裾から水を絞っていた。

彼女の手は震えていた。

「桐谷さん、式場のほうにも水が入っています。音響さんも、メインの音響卓が式の終わりまでもたないかもしれないって言っていました。少し待ちますか?」

私はスマホを見た。

母への8回目の電話をかけたが、また話し中だった。

画面に、望のライブ配信通知が出る。

【桐谷望、豪雨の中でライブコマースデビュー!第一線の専門家である母親が自らサポート!】

この世には本当に、母が振り向くほど大切なものがあるんだ。

けれど、その先に私がいたことは、一度もなかった。

私はスマホでライブ配信の画面を開いた。

配信会場は、この披露宴会場と同じホテルの別フロアに設けられている。

望は柔らかな照明の下に座り、完璧にメイクを整えていた。その後ろには、母のチームが勢ぞろいしている。

母は望の肩に上着を掛け、声を潜めて言った。

「画面の前で眉をひそめないの。見ている人が心配するでしょう」

コメント欄は称賛で埋まっていた。

【お母さん、優しすぎる】

【望ちゃん、幸せだね。髪の乱れまで気づいてくれるなんて】

私は自分の濡れた髪にそっと触れた。

毛先からは、まだ水が滴っていた。

やがて配信画面が休憩中の表示に切り替わった。

その直後、控室のドアが開いた。

休憩の合間を縫って来たらしい。浩二が望を支えながら入ってくる。

私を見るなり、望の目に涙が浮かんだ。

「お姉ちゃん、ごめんなさい。浩二さんが先に私を迎えに来てくれるなんて、本当に知らなかったの」

浩二は眉をひそめて私を見た。

「そんな目で望を見るな。さっき風にあおられて、危うく転ぶところだったんだぞ」

私は何も言わなかった。

ヘアメイクの人が気まずそうに目を伏せる。

そのとき、浩二はびしょ濡れの私のスカートの裾へ視線を移した。

彼はわずかに眉をひそめ、私のほうへ手を伸ばしかけた。

「浩二さん……」

望が小さく咳をした。

浩二の手は宙で止まった。

次の瞬間、浩二は望を支えるように抱き寄せると、再び冷たい口調で言った。

「式は予定どおりやる。美幸のお母さんが言ってた。あと15分もすれば雨は少し弱まるって。だから、もう駄々をこねるな」

私は思わず笑った。

「お母さんに聞いたの?」

「何を?」

「雨風が弱まる時間帯」

浩二は言葉に詰まった。

私は彼の目をまっすぐ見つめた。

「私はお母さんに7回も電話して調べてほしいと頼んだ。でも、私1人の都合で、天気予報チームを動かすことはできないって言われた。なのに、どうしてあなたが聞くと教えてくれたの?」

望が慌てて浩二の袖をつかんだ。

「お姉ちゃん、お母さんを責めないで。私が急に天気の状況を知る必要になっただけなの。浩二さんも、ただ私の代わりに聞いてくれただけで……」

本当に、ばかみたいだった。

みんな、結婚式に何かあったら困るって心配するのに、私がどうなろうと誰も気にしない。

そのとき、控室のドアの外から司会者の声が聞こえた。

「新婦様、ご入場の準備をお願いいたします」

浩二が私の手を取ろうとした。

「先に式を済ませよう。話は家に帰ってからでもいいだろ。今日は親族も大勢来てるんだ。これ以上、両家に恥をかかせるな」

私はその手を避け、左手の薬指から指輪を外した。

浩二の表情が一瞬で険しくなる。

「美幸、どういうつもりだ?」

私は指輪をドレッサーの上に置いた。

「結婚式は中止よ」

望が息をのんだ。涙が頬を伝う。

「お姉ちゃん、私のせいで怒ってるの?だったら、もうライブ配信なんてやめる。今すぐお母さんに言ってくるから……」

そう言って背を向けた彼女は、一歩踏み出した途端に足を滑らせ、そのまま浩二の胸へ倒れ込んだ。

浩二は反射的に彼女を抱き留めた。

まるで何よりも大切なものを守るように強く抱き寄せ、声を荒らげた。

「いい加減にしろ。望はこんなに自分を責めてるんだぞ。これ以上、どうしろっていうんだ!」

私はその場に立ち尽くし、こわばった浩二の横顔を見ていた。

この人は本来なら、今日、みんなの前で私に一生の愛を誓うはずだった。

それなのに今は、別の人を何より大切なもののように抱きしめている。

私は自分のバッグを取り、2人の横を通り過ぎた。

披露宴会場の入口まで来たところで、浩二の母が親族を連れて立ちふさがった。

バッグを手に出口へ向かう私の姿を見て、その顔がみるみる険しくなる。

「美幸さん、今日ここを出ていったら、佐伯家の面目はどうなると思ってるの?」

私は静かに答えた。

「それは、私には関係ありません」

会場が一斉にざわめいた。

けれど、そのざわめきはもう耳に入らなかった。

そのとき、母から電話がかかってきた。

電話に出た瞬間、母は事情を尋ねることもなく、怒りを押し殺した声で、ただ命じた。

「美幸、今すぐ戻って、式を続けなさい」

私は披露宴会場のスクリーンで次々と映し出されるウェディングフォトを見つめ、胸の奥から笑いがこみ上げた。

「お母さん、私、結婚しない」

電話の向こうが、ほんの一瞬だけ静かになる。

そして間もなくして、冷え切った声が返ってきた。

「やれるものならやってみなさい」

だが、母が言い終える前に、会場の大型スクリーンの映像が突然乱れ、すべての画面が真っ暗になった。

その直後、ステージの奥から鈍い破裂音が響いた。

会場のあちこちから悲鳴が上がった。

暗闇の中、私は誰かに強く突き飛ばされた。

冷たい水たまりの中に倒れ込んだそのとき、浩二が望を抱きかかえ、出口へ駆けていく気配がした。

同時に、電話の向こうから母が切羽詰まった声を上げる。

「望は?望は無事なの?」

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
42
ครั้งแรก
วีรดานั่งนึกถึงสิ่งที่อยู่รอบข้างด้วยหัวใจระทึก ขอบตาหวานร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงชีวิตตัวเอง โชคชะตานำพาให้เธอต้องมาตกเป็นแม่พันธ์ของเศรษฐี โชคยังดีที่ไม่ถูกขายซ่อง แต่กระนั้นเธอก็ยังไม่เห็นหน้าคนที่เธอมาแบความบริสุทธิ์ให้กับเขา เพราะตอนนี้ดวงตาของเธอได้มืดสนิทไปหมดแล้ว ร่างบางถูกจับผูกผ้าปิดตาเอาไว้ถึง 2 ชั้น มันทำให้เธอยิ่งรู้สึกตื่นกลัว เธอกลัวว่าจะเป็นเหมือนในคลิปที่มีผัวทีเดียวเป็น 10 คน แบบนั้น แต่ว่าลุงคนนั้นบอกว่าที่ต้องปิดเพราะไม่ต้องการให้เธอไปโฟกัสกับคนที่เป็นพ่อพันธ์ ให้เธอโฟกัสเรื่องทำยังไงให้เธอมีลูกน้อยในครรภ์เร็วๆ ก็พอแกร็ก!เสียงประตูที่เปิดออกทำให้เธอใจเต้นรัว หญิงสาวพยายามฟังฝีท้าว เมื่อเห็นว่าน่าจะมีเพียงคนเดียว ร่างบางจึงถอนหายใจอย่างโล่งอกหยวบ!เสียงวัตถุกระทบกับเตียงนุ่มดังเข้ามาใกล้ วีรดาเริ่มตัวสั่นเพราะท่าทางที่คุกคามนั้นกำลังเคลื่อนเข้ามาแล้ว“อ๊ะ!นี่คุณคะ อื้อ ดะ เดี๋ยวก่อน อื้อ อือ อุ๊บ!” หญิงสาวยังไม่ทันจะบอกเขาเลยว่าเธอนั้นยังไม่เคย ร่างสูงในความมืดก็โถมร่างเข้ามาหาเธอจนร่างเธอล้มหงายไปกับเตียงกว้าง ปากอิ่มถูกประกบปิดอย่างรวดเร็ว สติของเธอกำลังเตลิดไปไกล จูบ
อ่านเพิ่มเติม
อย่าทำเป็นอินโนเซ็นซ์
วีรดานอนหอบอยู่สักพัก ร่างสวยของเธอเริ่มจะร้อนลุ่มขึ้นมาอีกครั้ง ขนตางอนค่อยๆ ขยับใบหน้าของเธอเริ่มเอ่อแดง เมื่อรับรู้ได้ว่าสิ่งที่มันยังคาอยู่ตรงใจกลางความสาวของเธอนั้นเริ่มขยับ คนตัวเล็กพยายามจะดึงผ้าปิดตานั้นออกด้วยความลืมตัว“อยากตายก็เปิดตาซิ” ประโยคนั้นเอ่ยขึ้นเป็นภาษาไทยแต่สำเนียงแปล่งๆ หู ดูเหมือนคนต่างชาติแล้วเพิ่งหัดพูดภาษาไทยยังไงยังงั้น“อ๊ะ คุณจะทำอะไรอีกคะ” เธอจึงชะงักมือตัวเองแล้วยกมือขึ้นไปจับอยู่ที่ต้นแขนของเขาทั้งสองข้าง ร่างโปร่งข้างบนเร่มขยับขึ้นลงอีกครั้ง“อย่าทำเป็นอินโนเซ็นส์” วีรดาจำต้องเม้มปากแน่น แล้วปล่อยให้คนด้านบนได้โยกกายขึ้นลงตามจังหวะ ส่วนนั้นของเขาเริ่มขยายคับพื้นที่ร่องสวยอีกครั้ง มือไม้ของเขาเริ่มบีบเคล้นคลึงไปทั่วทั้งร่าง วีรดาได้แต่นอนเปลือยกายและปล่อยใจไปกับการกระทำของเขา และความร้อนในกายสาวก็เริ่มระอุขึ้นอีกครั้ง เธอรับรู้ได้ถึงการเข้าออกของเจ้าแท่งนุ่มที่ตอนนี้มันกลับพองขยายคับตรงส่วนนั้น หน้าท้องของเธอคงเต็มไปด้วยเจ้าสิ่งนี้มันตุงจนเธอรู้สึกจุก“ยิ่งเอายิ่งแน่นวะ” ร่างโปร่งสบถขณะก้มมองจุดเชื่อม ตัวเองยกยิ้มมุมปากกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า ท้องน้อยแบ
อ่านเพิ่มเติม
เพื่อนใหม่
แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในห้องทำให้ขนตางอนยาวของวีรดาค่อยๆ ขยับ ร่างบางรู้สึกตัวตื่นเอาเมื่อตอนช่วงสาย กายสาวตอนนี้รู้สึกอ่อนเปลี้ยเพลียแรงเป็นที่สุด ช่วงล่างของเธอนั้นมันร้าวไปถึงปลายเท้า“อื้อ เจ็บจัง” เธอสบถ พรางก้มลงมองสิ่งที่อยู่ภายใต้ชุดนอนบางเบาของเธอนี้ ใบหน้าสวยร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงสิ่งที่เธอต้องเผชิญเมื่อคืน คนตัวเล็กก้มลงมองคราบหยดน้ำสีแดงเข้มที่แห้งเหือดเป็นจุดๆ แล้วรู้สึกหดหู่ ชีวิตของเธอนี่มันช่างน่าสมเพสสิ้นดี เกิดมาเธอก็ไม่เคยเห็นหน้าพ่อแท้ๆ มีแต่พ่อเลี้ยงที่เปลี่ยนหน้ามาให้เธอเห็นเกือบนับไม่ถ้วนเธอลืมบอกไปว่าเธอมีแม่ที่ยังสวย และหุ่นดี จนมีพ่อม่าย หนุ่ม แก่ อ่อนมาป้อนขนมจีบแม่เธออยู่เป็นประจำ แม่เธอเป็นคนรักสบาย ใครเลี้ยงดูและดูแลเขาได้ เขาก็ไปอยู่กับคนนั้น บางครั้งแม้จะเป็นเมียน้อยเขาก็ยอม แต่ถึงแม่เธอเป็นยังไงก็ไม่เคยทิ้งลูก แม่ไปอยู่ไหนก็จะเอาเธอตามติดไปด้วย จนกระทั่งสามีคนล่าสุด ที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าลุงคมเป็นใครมาจากไหน รู้แต่เพียงว่าพอเธอกับแม่ย้ายมาอยู่กับลุงคมที่ญี่ปุ่นนี้ได้ไม่นานแม่เธอก็เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ โลกของเด็กสาววัย 20 ปี จึงพังทลายในพริบตา ความโดดเดี่
อ่านเพิ่มเติม
พักผ่อน
ร่างโปร่งกำลังนั่งหมุนปากกาด้วยสมองที่ว่างเปล่า สายตามองเหม่อออกไปนอกห้องทำงานหรูที่มีกระจกรอบด้าน ดวงตาที่เป็นประกายระยิบระยับนั้นข้างในใจใครอาจจะรู้ได้ มันปั่นป่วนไปหมดระบบข้างในหัวใจของเธอนี้ มิเอะสะดุ้งเมื่อสมองของเธอนั้นนึกถึงแต่เรือนร่างขาวโพลนที่สุดแสนอรชร“จิ๊!!คิดอะไรอยู่นั่นแหละมิเอะ จะเสร็จไหมวันนี้” หญิงสาวสบถออกมาอย่างหัวเสีย นึกตำหนิตัวเองที่ดูเหมือนว่าเซ็นงานไม่ไปถึงไหนเลย ดวงตาสวยคมกวาดมองกองเอกสารที่วางอยู่ตรงหน้าแล้วส่ายหัวไปมาก๊อกๆๆๆ !!“เข้ามาได้” ทันทีที่เสียงเคาะเรียกเบาลง เธอจึงเอ่ยขึ้น“ท่ารองคะ ท่านประธานมาขอเข้าพบค่ะ”“อ้าว ก็ให้เข้ามาสิ” น้ำเสียงนั้นเอ่ยด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด นึกถึงแม่พันธ์ของเธอแล้วก็ยิ่งอารมณ์เสีย เพราะเธอคนเดียวที่ทำให้ฉันเสียการเสียงาน ร่างโปร่งคิดในใจก่อนจะวางปากกาแล้วตั้งท่ารอคนที่เข้ามานั้นแกร็ก!!“ไงจ๊ะ น้องสาวของพี่ เห็นเลขาบอกว่าอารมณ์ไม่ดี มีอะไรให้พี่ช่วยมั๊ย” เสียงทุ้มนุ่มลึกของพี่ชายฝาแฝดเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ต่างจากเจ้าของห้องที่ดูยังไงก็ยังอารมณ์ไม่ดีขึ้นเลย“ป่าวหรอกค่ะ พี่โทมะ ว่าแต่มีธุระด่วนหรือเปล่าคะ ให้มิเอะไปหาก็ได้
อ่านเพิ่มเติม
ข่มขู่
มิเอะเหลือบมองเรือนร่างงามขาวโพลนที่ยืนบิดกายสาวหนีปากของเธอไปมาก็อมยิ้ม ถูกปิดตาขนาดนี้ยังจะขยับหนีอีก ไม่รู้หรือไงว่าอาจลื่นล้มถึงตายได้ หญิงสาวคิดพรางมุดใบหน้าซุกไซ้ไปตามลำคอขาวของเจ้าหล่อนนี้ มือข้างหนึ่งก็เอื้อมไปจับข้อมือน้อยนั้นเอาไว้แนบข้างลำตัว ส่วนมือข้างที่ถนัดก็กอดรัดเพื่อดึงร่างเจ้าหล่อนให้เข้ามาหา ริมฝีปากยังคงเล็มเลียไปตามลำคอก่อนจะเคลื่อนปลายจมูกขึ้นไปยังซอกหูหอมกรุ่มนี้ ก่อนจะกระซิบเป็นภาษาที่คาดว่าอีกฝ่ายต้องเข้าใจแน่นอน“ขยับอีกก้าว ฉันจะเอาเธอในนี้ทั้งคืนเลย”“อุ๊ย !อึก!” วีรดาหยุดการเคลื่อนไหวร่างกายในทันที ร่างน้อยยืนนิ่งเม้มปากแน่น เธอไม่รู้หรอกว่าเขาพูดจริงหรือว่าพูดเล่น แต่การกระทำของเขาทำให้เธอเข้าใจได้ว่าค่อนไปในทางที่เขาพูดจริงมากกว่า คนตัวเล็กจึงได้แต่หยุดเบี่ยงใบหน้าสวยหลบ มือข้างที่พยายามผลักร่างเขาออกก็ค่อยๆ เคลื่อนลงไปแนบลำตัวอย่างว่าง่าย ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น เมื่อรับรู้ได้ว่าลมหายใจร้อนผ่าวกำลังรินรดลงมาเบื้องหน้า ร่างน้อยเริ่มเกร็งดอก เมื่อรับรู้ได้ถึงเจ้าอาวุธร้ายกาจของเขา ตอนนี้มันกำลังมาสัมผัสอยู่กับกายสาวของเธอนี้“อืมว่าง่ายแบบนี้ซิ ถอยหลัง
อ่านเพิ่มเติม
ความซนเป็นเหตุ
มิเอะยืนมองร่างงามที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียง ใบหน้าสวยฉายแววพอใจเป็นที่สุด สายตาไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้า ครั้งแรกของการได้อยู่ด้วยกันเกิน 12ชม. เพราะปกติพอเช้าเธอก็ต้องออกจากห้องไปแล้วกลับมาใหม่เมื่อถึงเวลาพลบค่ำ แต่นี้เธอออกไปก็จริง แต่เช้านี้เธอก็ยังได้ตื่นมายืนแอบดูเรือนร่างน้อยนั้นนอนหลับใหล เมื่อคืนคงจะเพลียซินะ ไม่เพลียได้ยังไงกันถูกเธอจับกินตั้งแต่ยังไม่มืด กว่าเธอจะอิ่มก็ปาเข้าไปเกือบตีสอง คิดแล้วก็ยิ้มออกมาเมื่อเห็นคนตรงหน้านอนหมดแรงอยู่บนเตียง หญิงสาวค่อยๆ เดินเข้าไปหาโดยไม่ลงน้ำหนักที่ปลายเท้านัก“ขี้เซาจัง” มิเอะเปรยขณะที่ตัวเองก็ยืนอยู่ด้านหลังของคนที่นอนตะแคงอยู่นั้น อีกใจก็เกรงว่าอีกฝ่ายจะตื่นขึ้นมาเห็น แล้วด้วยความรอบคอบ เธอจึงหยิบผ้าปิดตาที่หัวเตียวเอาไว้แล้วค่อยๆ ยกศีรษะน้อยสวมใส่มัน กันไว้ก่อน เดี๋ยวความลับแตก หญิงสาวคิด“ถูกตัวขนาดนี้ยังไม่รู้สึกอีก” มิเอะระบุเป็นภาษาญี่ปุ่น ก่อนจะไล่มองเรือนร่างอรชรอย่างเต็มตา หญิงสาวจับร่างนั้นให้นอนหงายจะได้หลับสบายไม่ต้องนอนตัวงออยู่แบบนี้ ดวงตาคู่คมอดไม่ได้ที่จะจ้องดวงหน้าสวย ในเมื่อดวงตาคู่หวานถูกปิดไว้สายตาจึงไล่มองปลายจมูก ริม
อ่านเพิ่มเติม
หนูอึดอัด
“อ๊ะ อื้อ อือ นายท่าน อึก อ่าส์” เสียงหวานครางออกมาในลำคอ คนบนตักเม้มปากตัวเองแน่นเพื่อสกัดกั้นเสียงหวานที่น่าอายนั้น วีรดาอยากกัดลิ้นตัวเองตายนักปากร้องห้ามเขาแต่ข้างในกายสาวกลับตอบสนอง น้ำหวานของเธอไหลเยิ้มออกมาสู่ภายนอกจนทำให้เขายิ้มเยาะ คนตัวเล็กพยายามหนีบขาสวยเอาไว้ เพื่อกันมิให้ปลายนิ้วยาวของเขาไกล่เกลี่ยตรงปุ่มกระสันนี้“อื้อ น้ำเยอะขนาดนี้ เธออย่าหนีไปเลยสาวน้อย” มิเอะกระซิบข้างใบหูเจ้าหล่อน มือข้างที่ถนัดก็คว้าหมับเข้าที่ก้อนเนื้อกลม ขณะที่ใบหน้าสวยคมก็ซุกไซ้ไปตามซอกคอหอมกรุ่น ยิ่งได้กอดรัดฟัดเหวี่ยงเจ้ามิเอะน้อยมันยิ่งชูคอ ร่างโปร่งยกยิ้มมุมปากขณะที่ให้มีข้างที่กำลังกระตุ้นร่องสวยนั้นเอื้อมมาจัดการปลดปล่อยเจ้ามิเอะน้อยให้ออกมาเป็นอิสระ“อุ๊ย !” วีรดาสะดุ้ง เมื่อเจ้าท่อนเนื้อมันโพล่ขึ้นมาระหว่างกลางตรงนั้น หญิงสาวรับรู้ได้เพราะการเบียดเสียดสีของเจ้าท่อนเนื้อกับน้องสาวของเธอเอง ใบหน้าสวยร้อนผ่าว เธอเม้มปากแน่นมากยิ่งขึ้น“ไม่ต้องตกใจ จะจับมันเข้าไปหรือว่าจะให้ฉันยัดมันเข้าไปเอง” น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบข้างใบหู ขณะที่มือข้างนั้นยังกุมอยู่กับเจ้าท่อนเนื้อของตัวเอง เธอใช้มันถูไถกับ
อ่านเพิ่มเติม
เธอทำให้ฉันตื่นเธอต้องรับผิดชอบ
วีรดาเริ่มรู้สึกตัวเมื่อรู้สึกว่าตัวเองนั้นอึดอัด เอวเล็กของเธอหนักอึ้งเพราะมีบางอย่างมาวางพาดเอาไว้ หญิงสาวขยับตัวเล็กน้อยก็รู้ว่าเป็นสิ่งใด“อื้อ ..” เสียงครางอย่างหงุดหงิดดังขึ้นจากลำคอ คนตัวเล็กหยุดชะงัก ก่อนจะพยายามปรับสายตาให้เข้ากับความมืด เธอเผลอหลับไปตอนไหนนะ ภาพล่าสุดคือถูกเขาจับกินตับเมื่อตอนเกือบเที่ยงคืน เราก็ล้าจนยืนไม่อยู่ จากนั้นก็ขยับร่างออกจากใต้ร่างของเขาแล้วเผลอหลับไปตอนไหนกัน คนตัวเล็กยังคงขยับยุกยิกเพราะรู้สึกแปลกไม่เคยมีใครมานอนกอดแบบนี้“อื้อ เธอทำให้ฉันตื่น” เสียงทุ้มดังข้างใบหู“อุ้ย!! หนูขอโทษค่ะ อุ๊ย!!” เธอรีบตะแคงร่างไปบอกเขา แต่เมื่อหันไปแล้ว หัวใจดวงน้อยก็เต้นระทึก จมูกเล็กของเธอดันไปชนเข้ากับปลายจมูกของเขา ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดกันและกัน วีรดาใจเต้นรัว นี่หากเปิดไฟเขาจะรู้ได้เลยว่าแก้มเธอแดงขนาดไหน คงยิ่งกว่าลูกแอปเปิ้ลเสียอีก คนตัวเล็กทำท่าขยับหนี“อ๊ะ!!”“ทำให้ฉันตื่นแล้วไม่รับผิดชอบเหรอ” เสียงแหบพร่าเอ่ยพร้อมกับวงแขนที่รัดแน่นตรงเอวคอดกิ่วนี้“เอ่อๆ นะ หนูขอโทษค่ะ หนูไม่ได้ตั้งใจ“อุ๊ย! อื้อ นายท่านหนูขอโทษจริงๆ อุ๊บ อื้อ อือ อืม” ข้อมือน้อยพยายามดันร่
อ่านเพิ่มเติม
ใจเต้นแรง
“มิเอะว่ายังไงดีลูก” เสียงผู้เป็นพ่อเอ่ย พรางมองหน้าบุตรสาวที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าครอบครัวเลยก็ว่าได้ ร่างโปร่งหันไปมองหน้าพี่ชายแล้วส่ายหัว“เห็นไหมคะ เป็นเรื่องจนได้พี่โทมะ”“อื้อ พี่ขอโทษ แฟนพี่ใจร้อนไปหน่อยนี่นะ” เจ้าของเรื่องถึงกับหน้าจ๋อย เขายกมือกุมขมับมิเอะหันไปมองหน้าผู้เป็นแม่ ลำพังเอาเงินปิดปากมันไปได้ไม่นานหรอก คอยดูเหอะ เรื่องนี้จะต้องกระพือขึ้นมาอีก เธอแน่ใจว่ายังไงพนักงานคนนั้นต้องเก็บไฟล์สำคัญไว้อีกแน่ หญิงสาวเหลือบไปมองอากับกิริยาของพี่ชายกับแฟนของเขา ซึ่งเด็กๆดูก็รู้ว่าทั้งสองนั้นเป็นอะไรกัน“คุณแม่ว่ายังไงดีคะ” เธอมองหน้าหญิงชราวัยเกษียณอย่างรอคำตอบ“แม่อยากให้รอก่อนสักพัก”“แต่คุณแม่ครับ หากเรื่องนี้แพร่ออกไปหละครับ”“แต่แม่ว่ามันคงยังไม่เร็วขนาดนั้น เพราะเงินที่พนักงานคนนั้นได้ไปมันก็มากโขอยู่”“แล้วคุณแม่มีแผนยังไงเหรอคะ”“แม่อยากรอผลตรวจครรภ์ของเด็กสาวคนนั้นก่อน”“หมายความว่า..” มิเอะลากเสียงมองหน้าผู้เป็นแม่ สมองของเธอคิดตามอย่างรวดเร็ว ในใจนึกถึงหญิงสาวที่ยังอยู่ที่บ้านพักบนภูเขา“อื้อ รอให้นังหนูคนนั้นท้อง”“จะให้เป็นลูกเจ้าโทมะเหรอ” พ่อของเธอกล่าว“มันก็ต้
อ่านเพิ่มเติม
จะเลือกพี่หรือเลือกน้อง
“อุ๊ย!!ไฟดับเหรอ” เท้าเรียวชะงักเมื่อก้าวออกมาจากห้องน้ำแล้วพบว่าห้องทั้งห้องนั้นมันมืดมิด คิ้วสวยขมวดเข้าหากันแน่นนึกฉงนใจแล้วหันไปดูไฟที่ห้องน้ำ ห้องน้ำนี่ไฟก็ติดนี่นา เธอนึกในใจก่อนจะเดินมาหารีโมทควบคุมไฟนั้นหมับ !! “อุ๊ย !ว๊าย คะ ใครกัน” เธอถามเสียงสั่นเมื่อเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ร่างของเธอก็ถูกคว้าเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของใครบางคน“อะไรกัน ไม่เจอแค่กี่วัน จำไม่ได้หรือไง หึ” เสียงทุ้มที่อยู่ด้านหลังเอ่ยชิดพวงแก้ม ทำเอาคนฟังใจเต้นรัว นึกดีใจที่เป็นเขา“นะ นายท่าน” น้ำเสียงนั้นดูเหมือนจะดีใจมากกว่าประหลาดใจ“ทำไมเหรอ เป็นฉันแล้วมันทำไม หรือว่าอยากให้เป็นคนอื่นบ้าง ” ร่างโปร่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงประชดประชัน“เอ่อๆ มะ ไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่แบบนั้น อุ๊ย !!อื้อ” วีรดาหน้าร้อนผ่าว เมื่อเธอรับรู้ว่ามีบางอย่างมายุ่มย่ามตามต้นขาเนียนที่ยังมีหยดน้ำนี้ มือนั้นค่อยๆ สอดมือเข้าไปใต้ชายผ้าขนหนู ทำเอาร่างสาวน้อยเกร็งดิกด้วยความสยิว“ไม่ใช่แบบนั้นแล้วแบบไหน หรือว่าแบบนี้ หืม อื้ม” มิเอะพูดไปก็ไล่จมูกไปตามซอกหูหอมกรุ่น ขณะที่มือไม้ก็เริ่มอยู่ไม่สุข ร่างนุ่มลื่นตรงหน้าทำให้เธอคิดประโยคต่อว่าเจ้าหล่อนไม่ออก ดูซินุ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status