เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 5 ภูผา
วันที่เผยแพร่:
2026-08-22 23:54:06
บทล่าสุด
พี่วิศวะติวหนัก เตียงสั่นไม่ไหว บทที่ 25 เปลี่ยนเป็นติวรัก
แสงแดดยามเช้าของวันที่สองในพูลวิลล่าส่องผ่านผ้าม่านโปร่งบางเข้ามาภายในห้องนอนน้ำมนต์ค่อย ๆ กะพริบตาตื่นขึ้นมาอย่างเชื่องช้า เธอยังคงนอนขวางอยู่ตรงกลางเตียงคิงไซส์โดยมีศีรษะทุยหนุนเกยอยู่บนแผงอกแกร่งของภูผา ท่อนแขนของวายุโอบรัดเอวคอดของเธอเอาไว้แน่นจากทางด้านหลังส่วนอัคคีนอนหงายอยู่ตรงปลายเตียง โดยมีฝ่ามือหนาวางพาดทาบทับอยู่บนน่องเรียวของเธออย่างหวงแหนร่างกายของเธอยังคงอ่อนล้าและปวดระบมจากการถูกเคี่ยวกรำอย่างหนักหน่วงเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาทว่ามันกลับเป็นความอ่อนล้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุขสมและอิ่มเอมใจในทุกอณูความรู้สึก ทุกครั้งที่ขยับตัวคราวนิ่วเธอจะสัมผัสได้ถึงรอยริ้วจาง ๆ บนบั้นท้าย และอาการปวดหนึบเล็กน้อยทั้งช่องทางด้านหน้าและด้านหลังที่ตอกย้ำถึงความลึกซึ้งที่เพิ่งพานพบภูผาขยับปลายนิ้วสางกลุ่มผมที่ยุ่งเหยิงของเธอเบา ๆ“ตื่นแล้วเหรอ”“อืม…” น้ำมนต์ขานรับด้วยน้ำเสียงแหบพร่าวายุกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นอีกนิดทั้งที่ยังไม่ยอมลืมตา“นอนต่ออีกหน่อยก็ได้นะ”อัคคีหยัดกายลุกขึ้นนั่ง เอื้อมมือมาวางทาบทับบนหน้าท้องแบนราบของเธอ“หิวหรือเปล่า เดี๋ยวพี่ไปทำอาหารเช้าให้”น้ำมนต์ส่ายหน้าดิก
พี่วิศวะติวหนัก เตียงสั่นไม่ไหว บทที่ 24 หนูมีความสุขที่สุด
เสียงน้ำดังขึ้นชัดทุกครั้งที่ทั้งสองคนกระแทกเข้าไปพร้อมกัน น้ำมนต์ครางเสียงสูงขึ้นเรื่อย ๆ น้ำตาไหลพรากร่างกายถูกดันไปมาจากการถูกใช้สามทาง ผนังเนื้อด้านหน้าและด้านหลังหดรัดสลับกันจนวายุและภูผาต้องชักหายใจแรง“อื้มมม… อาา… พี่วายุ… พี่ภูผา…” น้ำมนต์ครางเสียงขาด ๆ “หนู...”วายุหัวเราะในลำคอ เสียงแหบ “เดี๋ยวพี่ทำให้แน่นกว่านี้อีก”ในห้องเต็มไปด้วยเสียงน้ำ เสียงผิวหนังกระทบกัน และเสียงครางอู้อี้ของน้ำมนต์ที่ถูกอุดปากด้วยลำปูดของอัคคีความรู้สึกแน่นจนล้น ถูกกระแทกจากด้านหลังและด้านล่างสลับกัน ทำให้เธอไม่สามารถคิดอะไรได้เลยวายุใช้มือคลึงหัวนมทั้งสองข้างจากด้านล่าง พลางดูดเล่น ภูผาเร่งจังหวะขึ้นทีละนิด มือจับสะโพกเธอไว้แน่นจนเกิดรอยแดง อัคคีขยับเข้าออกในปากอย่างระมัดระวัง“โคตรเสียว ใกล้แตกแล้ว...” วายุพูดเสียงแหบไม่นานร่างกายของเธอก็เริ่มหดรัดเองโดยควบคุมไม่ได้ ผนังเนื้อทั้งด้านหน้าและด้านหลังบีบรัดแรงขึ้นเป็นระลอก ขาทั้งสองข้างสั่นเทา“แตก !” ภูผาสั่งเสียงต่ำน้ำมนต์ปล่อยตัวทันที คลื่นความสุขพุ่งขึ้นมาแรงจนขาอ่อน หดรัดทั้งสองทางจนวายุและภูผาต้องหยุดนิ่งเธอครางเสียงยาวออกมาจากลำคอคาท่อน
พี่วิศวะติวหนัก เตียงสั่นไม่ไหว บทที่ 23 ช้าลงหน่อยค่ะ
น้ำมนต์ทำตาม มือบีบและลูบช้า ๆ ขณะที่ร่างกายถูกเล่นจากทั้งสามคน ร่องเนื้อบวมและเปียกจนวายุเลียไม่ทัน เสียงดูดชื้น ๆ ดังขึ้นปนกับเสียงน้ำในสระภูผาถอดกางเกงว่ายน้ำออก แล้วยืนตรงระดับสายตาของเธอ“อ้าปาก”น้ำมนต์เปิดปาก รับเขาเข้าไปอย่างช้า ๆ วายุเพิ่มนิ้วที่สอง แล้วเริ่มขยับเร็วขึ้น อัคคีใช้นิ้วหนีบหัวนมทั้งสองข้างร่างกายน้ำมนต์เริ่มสั่น เธอใกล้แล้วแต่ภูผาถอนออกจากปากในจังหวะที่เธอกำลังจะไป “ยังไม่ให้”วายุก็หยุดลิ้นและนิ้วพร้อมกัน น้ำมนต์ครางด้วยความทรมาน“เข้าห้อง” ภูผาพูดเสียงต่ำ “บนเตียงใหญ่”ทั้งสามคนพยุงน้ำมนต์ขึ้นจากขอบสระ บิกินี่ส่วนล่างถูกดึงออกจนหมดระหว่างทาง ร่างกายเปลือยเปล่าของเธอถูกอุ้มไปวางลงบนเตียงในห้องนอนหลักที่ประตูเปิดโล่งออกสู่ระเบียงวายุและอัคคีถอดกางเกงออกจนหมด ภูผายังยืนมองน้ำมนต์ที่นอนหอบอยู่ตรงกลางเตียง“คืนนี้…” ภูผาพูด “พี่จะให้น้องได้รู้ว่า การถูกประกบทั้งหน้าและหลังพร้อมกัน มันรู้สึกยังไง”น้ำมนต์มองทั้งสามคน สายตาเปียกชื้นด้วยความต้องการที่ถูกค้างไว้“ค่ะ…”น้ำมนต์นอนหงายอยู่ตรงกลางเตียงใหญ่ ร่างกายยังเปียกชื้นจากน้ำในสระและเหงื่อ ลมทะเลพัดผ่านประตูเปิด
พี่วิศวะติวหนัก เตียงสั่นไม่ไหว บทที่ 22 พูลวิลล่า
พูลวิลล่าส่วนตัวที่ภูผาจองไว้ตั้งอยู่บนเนินเขา ไม่มีบ้านเพื่อนบ้านในระยะสายตา สระว่ายน้ำสีฟ้าใสอยู่กลางแจ้ง เชื่อมกับระเบียงไม้กว้างที่มองเห็นวิวทะเลไกล ๆ ลมทะเลพัดเบา ๆ ตลอดเวลาทั้งสี่คนขับรถมาถึงตอนบ่ายสอง วายุเป็นคนขับรถ อัคคีนั่งข้าง ๆ ส่วนน้ำมนต์นั่งหลังกับภูผาเมื่อเปิดประตูรถ กลิ่นน้ำทะเลและหญ้าแห้งลอยเข้ามาทันที“สวยมาก” น้ำมนต์ยืนมองสระน้ำตาโต“ไปเปลี่ยนชุดก่อน” ภูผาวางกระเป๋าลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่น “เจอที่ระเบียง”น้ำมนต์พยักหน้า แล้วเดินเข้าห้องนอนที่ถูกจัดไว้ให้เธอ ปิดประตู เปิดกระเป๋า แล้วหยิบชุดว่ายน้ำที่ซื้อมาเองออกมาเป็นบิกินี่สีดำตัวจิ๋ว ทรงสามเหลี่ยมเล็กมากทั้งบนและล่าง สายผูกข้างเอว ผ้าบางจนเมื่อเปียกน้ำคงจะแนบเนื้อเกือบทั้งหมด เธอเคยยืนดูตัวเองในกระจกที่หอพักแล้วนึกเสียใจที่ซื้อแต่ตอนนี้… เธออยากให้พี่ทั้งสามคนเห็นน้ำมนต์เปลี่ยนชุด แล้วห่มเสื้อเชิ้ตขาวตัวใหญ่คลุมไว้ก่อน เดินออกไปที่ระเบียงทั้งสามคนยืนอยู่กันแล้ว วายุถอดเสื้อเหลือกางเกงขาสั้น อัคคีสวมเสื้อคลุมบาง ๆ เปิดอก ภูผายังใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นอยู่เมื่อน้ำมนต์เดินออกมา แล้วหยุดตรงขอบประตู เธอค่อย ๆ คลายกระ
พี่วิศวะติวหนัก เตียงสั่นไม่ไหว บทที่ 21 ประกาศสถานะ
พีทลอบกลืนน้ำลาย กวาดสายตามองสลับระหว่างน้ำมนต์กับชายหนุ่มรุ่นพี่ทั้งสามคน ก่อนจะเลิกคิ้วถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“พวกพี่… เป็นอะไรกับน้องเขารึเปล่าครับ”ภูผาที่ยืนคุมเชิงอยู่วงนอก ก้าวเดินเข้ามาร่วมวงจนประชิดขอบโต๊ะ นัยน์ตาคมดุกดดันมองทะลุร่างของพีท ก่อนจะเอ่ยคำตอบเพียงคำเดียวสั้น ๆ ทว่าหนักแน่นจนสะเทือนไปทั้งความรู้สึก“เป็น”พีทนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ เขาฉลาดพอที่จะอ่านบรรยากาศและรังสีความหวงแหนอันรุนแรงที่แผ่ออกมาจากผู้ชายทั้งสามคนได้ รอยยิ้มเจื่อน ๆ ปรากฏบนใบหน้า“เข้าใจแล้วครับ… ขอโทษที่เข้ามารบกวน”เขาคว้าถาดอาหารของตัวเอง หยัดกายลุกขึ้น แล้วรีบจ้ำอ้าวเดินหนีออกไปจากบริเวณนั้นโดยไม่คิดจะหันหลังกลับมามองอีกเลยความเงียบงันกลับมาปกคลุมโต๊ะหินอ่อนอีกครั้ง เหลือเพียงชายหนุ่มสามคนและหญิงสาวหนึ่งคนที่ตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งโรงอาหารน้ำมนต์ก้มหน้ามองสมุดบนโต๊ะ แก้มใสซับสีเลือดฝาด“พี่ ๆ ต้องพูดจาตัดรอนเขาขนาดนั้นเลยหรือคะ”วายุทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามที่เพิ่งว่างลง แสยะยิ้มเยาะ“แล้วน้องจะให้พวกพี่นั่งดูน้องตอบตกลงไปกินข้าวกับไอ้หมอนั่นจริง ๆ หรือไง”“หนูไม่ได้คิดจะไปสักหน่อย…”“เรื
พี่วิศวะติวหนัก เตียงสั่นไม่ไหว บทที่ 20 หวงแหน
ภูผามองเธอ แล้วพูดเสียงต่ำ “ขอ”น้ำมนต์ลดตัวลงช้าที่สุดในคืนนี้ ทุกนิ้วถูกกลืนไปทีละน้อยจนสุด เธอไม่ขย่มเร็ว แต่ใช้โยกวงกลมเล็ก ๆ และกดค้างลึก มือทั้งสองข้างวางบนอกของเขา“หนู… แตกกับพี่อีกครั้งได้ไหม” เธอถามเสียงเบาภูผาพยักหน้าน้ำมนต์เริ่มเร่งจังหวะจริงจัง ครางเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ จนตัวสั่น เสียงน้ำกามและน้ำเงี่ยนของเธอดังสนั่นผสานเสียงเนื้อที่เธอกระแทกลงแรง ๆ ทางรักโชกด้วยฟองขาวที่ถูกตีจากลำแข็งของภูผา เขาผงกหัวมองเลียริมฝีปากที่แห้งผากเธอกดลงสุดในช่วงจังหวะที่ซ่านเสียว ร่างระริกเท่า ๆ กับเม็ดที่สั่นระรัว พุ่งน้ำเงี่ยนแตกออกนองหน้าท้องของภูผาพร้อมกับลำเนื้อแกร่งกระตุกในรู หัวบานผงกสั่นขณะปล่อยน้ำกามผสมเป็นคนที่สาม ภูผาเกร็งจนมือหงิก น้ำมนต์อ่อนแรงจนต้องล้มลงนอนกองบนอกของเขาห้องเงียบลง เหลือเพียงเสียงหายใจหนักของทั้งสี่คนน้ำมนต์นอนนิ่งอยู่นาน ก่อนจะค่อย ๆ ยื่นมือไปปลดเนคไทที่มัดข้อมือของภูผาก่อน เป็นคนแรก แล้วปลดให้อัคคีและวายุตามลำดับมือที่ถูกมัดไว้นานถูกนำมาโอบรอบตัวเธอทันที วายุกอดจากด้านหลัง อัคคีลูบผม ภูผายังคงให้น้ำมนต์นอนพิงอกตัวเอง“เหนื่อยไหม” ภูผาถามเสียงทุ้มน้ำมนต์ห
บางทีคุณอาจจะชอบ
เส้นทางเชื่อมใจ
Bosskerr854 viewsลุ้นบอลโลกกับสองสาวดาวโรงเรียน
เงาดาวตก753 viewsครูสาวโดนของ
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ9.5K viewsชุด ติวร้อนวิชารัก
วรรณอร3.0K viewsร้ายรักคุณหมอสูติฯ
พันพราย404 viewsเลือดมังกร...龙的传人
W. Ziyen520 viewsนักสะสมความเศร้า
โลกใบกลม772 viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เห็นผี
มู่ลี่ดาหลา Mulidala1.5K views
