ตอนที่ 6

ฉันขึ้นชื่อว่าหวงพี่ชายพี่สาวมากที่สุด และฉันก็เลือกพี่สะใภ้แล้วย่ะ วันนี้น้องคนนี้จะเป็นไม้กันชะนีให้เฮียเอง

"ว่าไงจ๊ะน้อง"ดอก"ไม้" ไม่ต้องเน้น"ดอก"ก็ได้มั้ยวะไอเฮีย ฉันนั่งลงข้างๆเฮียราฟ พวกเพื่อนๆเฮียก็เขยิบที่ให้เพื่อนๆฉันนั่ง บางคนฉันรู้จักบางคนก็ไม่รู้จัก โดยเฉพาะชะนีที่นั่งข้างเฮียอีกฝั่งนึงนั่นแหละมองฉันนี่จะแดกหัวเลยมั้ยล่ะคะ

"เฮียขา หนูเหนื่อยจัง" ฉันนกอดแขนซบไหล่เฮียราฟ เฮียราฟหัวเราะเบาๆเอามือลูบผมฉันเบาๆ

"โอ้ยอิจค่ะ ดอกมึงจะกินไร" ฤทัยเพื่อนซี้รู้จักฉันดีค่ะมองบนเบะปากมันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไร พวกฉันนี่มองตาก็รู้ใจกันแล้ว

"เหมือนมึง" ฉันตอบขำๆ ตามองบนค่ะ

"ฮ่าฮ่า" เพื่อนเฮียราฟหัวเราะกันใหญ่ เฮียชาลี เฮียโก้ เฮียทอม 3 คนนี้ฉันรู้จักและรู้จักฉันดีไปบ้านฉันบ่อยตั้งแต่เฮียๆเรียนม.ปลายกัน สนิทกับฉันจนตบหัวฉันได้และบางทีมีถีบแถมด้วยนะ

"หยุดเลยพวกมึงน้อง"ดอก"ไม้กูโกรธแล้ว" มันจะไม่โกรธแล้วนะถ้าเฮียไม่มาเน้น"ดอก"เนี่ย

"กูว่าไอหมวยจะไม่โกรธแล้วนะถ้ามึงไม่ย้ำใช่มั้ยน้อง"ดอก"ไม้"

"เฮียทอม!! ต่อยกันมั้ย" เพื่อนเฮียกวนตีนทุกคนบอกเลย

"สัสพวกมึงก็ขยี้ซะหมวยกูโกรธแล้วเนี่ย หมวยมาหาเฮียมา" เฮียโก้สายฮาค่ะ ชอบยั่วตีนเฮียราฟแต่เมียเฮียแกน่ารักนะฉันเคยเจอ

"ตีนกูเหอะ" เฮียราฟจอมหวงน้องกับทุกคนยกเว้นไอโย่งนี่แทบใส่พานถวายค่ะไม่เข้าใจเหมือนกันนะ

"เอ่อราฟคะใครหรอคะ" ชะนีหน้าวอกถามจนได้

"สวัสดีค่ะโรสค่ะเป็นคนที่เฮียราฟรักมากที่สุดค่ะ จริงมั้ยคะเฮียราฟขา" ฉันตอบเองค่ะสายแบ้วก็มานะ มองตาบ้องแบ้วๆชะนีก็ยิ้มกลับนะคะแต่สายตานี่เผาไหม้เลยค่ะ ไม่รู้จักน้องโรสชะนีน้อยหอยสังห์คนนี้ซะแล้ว

"จริงจ๊ะ จุ๊บ" เฮียราฟตอบหวานเชียว พร้อมจุ๊บหน้าผากฉัน1ทีด้วยนะ

"โอ้ยมดกัดอิฤทัยกูขอยาฉีดมดหน่อย" เสียงแอนนามาแต่ไกลเลยคร่า

"ฉีดมดหมดกูมีแต่ยาฉีดปลวก ฆ่าเห็บ ฆ่าหมัด ตัวไรว่ะได้มั้ยแต่ฉีดเยอะๆเลยนะมึงพวกนี้หน้าแมร่งหนาตายยากบางตัวไม่ตายต้องใช้รองเท้าส้นสูงเหยียบให้แบนไปเลยนะมึง อย่าใช้มือนะเชื้อโรคมันเยอะ" มันเน้น"ปลวก เห็บ" ตาจิกชะนีข้างเฮียราฟมากค่ะ งานนี้สะดุ้งค่ะสะดุ้งทุกคนรอบข้างนั่นแหละค่ะ พวกสอดแนมโต๊ะใกล้ๆนี้ร้อนตัวกันใหญ่ กำจัดชะนีไว้ใจแก๊งโรสค่ะ นี่ยังไม่ครบนะคะขาดนังนนนี่หรือชานนท์อีกคน มันไม่ได้อยู่ไกลหรอกค่ะมันเรียนที่นี่แหละแต่มันเรียนบริหาร เดี๋ยวมันรับน้องเสร็จก็มาแรดๆกับพวกฉันนี่แหละค่ะ

"สิตาขอตัวไปเรียนก่อนนะคะ" ชะนีหน้าวอกไปแล้วจร่า

"ฮ่าๆ" ฉัน3คนเองค่ะ ตอนนี้เพื่อนใหม่นั่งเหวอแดกอยู่ค่ะ เดี๋ยวต้องจัดครอสติวเข้มกันหน่อยค่ะ

"กูว่าวันนี้ไม่เต็มว่ะขาดไป1 ครบเซทละมันกว่านี้อีก" เฮียชาลีนั่งมองมานานพูด คือเฮียแกดูละครพวกนี้บ่อยไงฮ่าๆ

"วอนโดนตบนะเรา" เฮียโก้พูดยิ้มๆ

"มองปากโรสนะคะ "ไม่กลัวค่ะ" " ฉันทำปากยื่นชี้ปากตัวเองพูดช้าๆ

"ฮ่าๆ "หัวเราะกันทั้งโต๊ะเลยที่นี้ เฮียราฟหัวเราะยีผมโยกหัวฉันเบาๆ ฉันได้แต่มองค้อนน้อยๆ หัวยุ่งนี่หว่า

"ไอนิ่งเมียมึงไม่ธรรมดาว่ะ" ไอเท็น

"เชี้ยดีแล้วที่กูไม่จีบ" ไอเจเจ

"เพื่อนน้องแมร่งก็ไม่เบาว่ะ รับส่งกันดีเกิน" ไอไฟ

"ถ้ากูไม่รู้มาก่อนว่าเป็นพี่น้องกันกูก็คิดวะ" ไอเจเจ

"หวงพี่ไม่เห็นหวงผัววะ" คอปเตอร์

"ผัวพ่องงง"

"เชี้ยนิ่ง" ไม่แปลกที่ไอคอปเตอร์มันด่าผมก็ผมถีบมันซะเต็มแรงเต็มตีนขนาดนั้น มันอดไม่ได้นี่หว่า

ผมเห็นตั้งแต่ยัยเตี้ยเดินเข้ามาในโรงอาหารแล้วแหละ ผมนั่งดูเหตุการณ์ตั้งแต่แรกจนจบเลย ยัยนี่ไม่เบาจริงๆนั่นแหละ ท่าทางไม่กลัวใครด้วย ประมาณว่าของข้าใครอย่าแตะ เพื่อนๆก็รับส่งเข้าขากันดีเหลือเกินท่าจะมันแหละก็เฮียราฟเนี่ยเนื้อหอมจะตาย หล่อรวยซะขนาดนี้

"เออ ไอนิ่งเมื่อเช้ามึงแกล้งน้องโรสแรงไปป่าววะ" ไอไฟถาม

"กูไม่ได้แกล้งก็ทำผิดเองก็ต้องลงโทษดิวะ" จริงๆผมก็แกล้งนิดนึงแหละข้อหาหมั่นไส้

"เมียมึงนะนั่น" ไอเจเจ

"เสือก" ผมด่ามันขี้เกียจจะพูดและเรื่องที่มันเรียกยัยเตี้ยว่าเมียผมเนี่ยเถียงจนไม่เถียงและชั่งแมร่งมัน

"ไอนิ่งรถมึงจอดไหนกูจะกลับแล้วมาขนของไปเลย" อยู่ดีๆเฮียราฟก็เดินมาหาผม งงดิครับของเชี้ยไรวะ หน้าผมตอนนี้มีแต่เครื่องหมายคำถาม

"ของไอหมวย สงสัยไรโทรหาม๊ามึง อะนี่กุญแจสำรองรถไอหมวยจัดการด้วย"

"อ้าวเฮ้ย ไรวะเฮียผมยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย"

"เดี๋ยวมึงค่อยโทรถามม๊ามึงมาขนของก่อนเร็วๆเดี๋ยวเมียกูรอแดกหัวกูขึ้นมากูจะเล่นงานมึง พวกมึงด้วยมาช่วยขนเลย" อ้าวไรวะไอพวกเพื่อนผมเดินตามเฮียราฟไปเฉยเลยเรื่องอะไรอีกวะเนี่ย ของของยัยเตี้ยอะไรวะไมต้องเป็นผมอีกแล้วเนี่ย ผมแค่คู่หมั้นป่าววะไม่ใช่ผัว ไม่ใช่แฟน(แต่ที่รู้มาคู่หมั้นนี่ยิ่งกว่าแฟนอีกนะไอนิ่ง:ไรท์)

แววชีวิตสงบสุขจะหมดไปก็คราวนี้แหละ