Mag-log inชีคชามิล บิน ไซฟูติน ชีคหนุ่มจากแดนไกลที่หลงรักสาวน้อยหน้าหวานดวงตาสวยแปลกเพื่อนรักของน้องสาว อญู่ร่า อิลฮัม หญิงสาวชาวไทยที่แอบหลงรักเพื่อนพี่ชายมานานแสนนาน แต่การพบเจอกันทำให้เขายื่นข้อเสนอที่ทำให้หญิงสาวโกรธจนหน้าแดงตัวสั่น การที่เธอไม่รับข้อเสนอของเขาก็เพราะหวาดระแวงไม่ไว้ใจ ดูเขาทำกับเธอก่อนหน้าสิ แล้วแบบนี้จะให้เธอหน้าชื่นตาบานรับข้อเสนอที่อาจมีอะไรแอบแฝงของเขาหรือไง “หม่อมฉันจะลองฟังข้อเสนอของพระองค์ดู แต่ไม่ได้หมายความว่าหม่อมฉันจะอยากรับข้อเสนอของฝ่าบาทหรอกนะเพคะ” อญู่ร่าบอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงมั่นคง “เราจะใช้หนี้ให้พ่อของเจ้าทั้งหมด แลกกับการที่เจ้าต้องไปเป็นนางบำเรอของเราสามเดือน” “นางบำเรอ!!!” อญู่ร่าผุดลุกขึ้นยืนด้วยความโมโหจัด เขาจะดูถูกเธอมากไปแล้วนะ!
view more...เนื้อคู่อันไกลโพ้น...
เรือนร่างสูงใหญ่สง่างามของชีคชามิล บิน ไซฟูติน ผู้นำรัฐไบซา ในดินแดนทะเลทรายอันไกลโพ้น เดินย่ำเท้าเข้ามายังเตียงนุ่มในตำหนักกว้าง สายตาคมเข้มดุจพญาเหยี่ยวเปล่งประกายร้อนเร่าเมื่อทอดมองเห็นหญิงสาวที่ระทดระทวยอยู่บนเตียงของเขา กลิ่นหอมกรุ่นที่โชยมาปะทะกับโสตประสาททำให้เขาหลับตาสูดลมหายใจเข้าปอดแรงลึก
เธอกล้าเข้ามาครอบครองเตียงเขาโดยไม่ได้รับอนุญาตเช่นนั้นหรือ?
เขาจะจัดการกับหญิงสาวจอมยั่วแสนอวดดีที่เข้ามาปั่นป่วนเตียงนอนของเขาทุกค่ำคืนเช่นไรเล่า หากไม่จัดการด้วยรสเสน่หาอันแสนเร่าร้อน คืนนี้เขาจะไม่มีวันปล่อยเธอให้รอดไปได้เหมือนคืนก่อนๆ แน่นอน
เขาสัญญากับตัวเอง!
ร่างงดงามผุดผ่อง ผิวพรรณขาวเนียนละเอียดที่นอนสะโอดสะองอยู่บนเตียงเนื้อนิ่มในตำหนักกว้างช่างยั่วเย้าให้ร่างสูงสง่าของชีคหนุ่มเดินเข้าไปหาอย่างลุ่มหลง กลิ่นกายหอมกรุ่นจรุงจิตช่างอบอวลไปรอบกาย ปั่นป่วนหัวใจของบุรุษที่เหนือกว่าผู้ใดในหล้า
“แม่จอมยั่ว” เสียงทุ้มห้าวบ่งบอกถึงอำนาจเอ่ยถามหญิงสาวแสนสวยที่บังอาจมาทอดกายอยู่บนเตียงที่เขาหวงแหนหนักหนา
เจ้าหล่อนยิ้มหวานหยาดเยิ้ม พาร่างอ่อนหวานไปทั้งเนื้อทั้งตัวลุกขึ้นเผชิญหน้ากับเขา
โอ้... หล่อนไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นหญิงสาวที่เขาเฝ้าคิดถึงคะนึงหาอยู่ตลอดเวลา ชีคชามิลกระชากแขนกลมกลึงของเธอมาหา มองสบตาสีน้ำตาลหวานชวนฝันนั้นอย่างลึกซึ้ง
ดวงตาเธอสวยแปลก ยิ่งมองยิ่งน่าค้นน่า ยิ่งมองยิ่งลุ่มหลง และยิ่งมองยิ่งเสน่หา เพียงแค่สัมผัสเรือนร่างงาม ความเป็นชายของเขาก็ร้อนรุ่ม ถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหล ลุกโชนด้วยแรงราคะยากที่จะต้านทาน
อุ้งมือใหญ่ดึงร่างสะคราญมานั่งทาบทับบนตัก เธอช่างแสนพยศเพราะดิ้นหนีจากอ้อมอกเขา เขารวมผมสลวยดึงรั้งไปด้านหลังแล้วบดขยี้เรียวปากสีชมพูสดอย่างไร้ความปรานี
แรงดิ้นของเธอทำให้ร่างกายหนุ่มสาวร้อนระอุ วัยที่เจริญไปด้วยเลือดเนื้อความต้องการบดเบียดเข้าหากัน อาการต่อต้านของเธอทำให้เขาร้อนรุ่มอยากครอบครอง อยากเอาชนะ อยากเป็นเจ้าของ เขาต้องเหนือกว่าเธอ เธอต้องเป็นของเขาอย่างมิอาจปฏิเสธได้
โพรงปากเธอช่างแสนหวาน กลิ่นกายช่างหอมกรุ่นจรุงจิต นวลเนื้อช่างนิ่มละมุนละไม
ใบหน้าหวานหยดย้อย ช้อนสายตาขึ้นมองสบกับสายตาคมดุจพญาเหยี่ยว เพียงแค่สบเขาก็แทบทลายลงในวินาทีนั้น มือบางเรียวสวยแตะสัมผัสที่อกกว้างลูบไล้อย่างยั่วยวน สัมผัสกับความเรียบตึงของกล้ามเนื้อแห่งบุรุษผ่านเนื้อผ้าชั้นดีที่ตัดเย็บอย่างประณีตงดงามสมฐานะแห่งผู้ครองรัฐอันมั่งคั่ง
ริมฝีปากอิ่มสวยเย้าอารมณ์แตะสัมผัสปลายคางบึกบึนที่มีไรหนวดเขียวครึ้ม มือนิ่มปลดอาภรณ์เนื้อดีจากกายหนุ่มออกแผ่วเบา ผิวกายแกร่งของชีคหนุ่มปรากฏแก่สายตา พร้อมกับแววตาซุกซนที่ไล่มองด้วยความอยากรู้อยากเห็น สร้างความตื่นเต้นให้แก่ชีคหนุ่มอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน คืนนี้เธอมาแปลกกว่าทุกคืน ทำท่าทีเหมือนจะยินยอมพร้อมใจไปกับเขา
“เจ้าน่าค้นหาและยั่วยวน” ชีคชามิลดวงตาเป็นประกายด้วยเพลิงปรารถนาขณะก้มลงกระซิบบอกความรู้สึกในส่วนลึกของจิตใจ
“ผิวเจ้าเนียนละเอียดน่าสัมผัส” เขากระชากร่างบางแต่อวบอิ่มไปทุกสัดส่วนมาแนบชิด แล้วไล้มืออย่างเร้าอารมณ์ ไม่ว่าจะสัมผัสไปตรงส่วนไหนเธอก็ตื่นเร้าตอบสนองเขาอย่างรัญจวน
“สัดส่วนของเจ้าเย้ายวนนัก” ปากก็พร่ำรำพัน อุ้งมือหนาก็ลากเลื่อนขยำอกอวบแล้วแตะปลายลิ้นบนผลเชอร์รี่สีแดงสด ร่างสาวสะท้านเยือก บิดกายกระสับกระส่าย แอ่นอกเสนอให้อย่างแนบชิดสนิทเสน่หา
มือใหญ่ลากไปยังเอวคอดกิ่วที่รับกับช่วงสะโพกผายงอนงามผุดผ่อง ชีคหนุ่มกระชากเรียวขาให้เปิดอ้าออก สายตาคมเข้มวาบวาวทันทีที่ได้มองเห็นกลีบกายสาวที่ปิดสนิท แววตาหวาดหวั่นนั้นทำให้ความหนุ่มแน่นในกายปะทุดุเดือด ริมฝีปากร้อนฉกลงเชยชิมกับความหอมหวานที่เชิญชวนอยู่ตรงหน้าอย่างไม่คิดหักห้ามใจ
แทบจะทันทีที่ได้สัมผัสความหอมหวานละมุนละไมก็ส่งผ่านเข้ามาสู่ปลายลิ้นอุ่นร้อน
ความผุดผ่องอวบอิ่มในอุ้งมือใหญ่ที่เคล้นคลึงอยู่ทำให้ชามิลคำรามดุดัน กระแทกลิ้นเข้าฉกชิงเอาหยาดน้ำหวานที่รินไหลออกมาอย่างมากมายจากแอ่งลี้ลับที่ซุกซ่อนความงามพิสุทธิ์เอาไว้อย่างล้ำลึก
เจ้าหล่อนเสนอสะโพกให้อย่างเชิญชวนแนบชิดจนปลายจมูกโด่งฝังเข้าในเนื้อกายสาวอ่อนละมุนละไมที่แสนหอมกรุ่น เธอเกร็งร่างบิดยะเยือกแล้วปล่อยหยาดน้ำค้างแสนหวานออกมาแตะปลายลิ้นเขาอีกครั้ง
ร่างสาวสะคราญยืดตัวขึ้นแล้วกดร่างสูงใหญ่ให้แนบกับที่นอนกว้าง สายตายั่วยวนสบมาอย่างร้อนแรง นิ้วเรียวกรีดกรายไปบนแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยเส้นขน
เธอดึงมันด้วยน้ำและก้มลงงับดูดด้วยปากจนขนเส้นหยาบตรงหน้าอกแกร่งเปียกลู่แนบไปกับผิวเนื้อเรียบตึง ฟันขาวสะอาดขบเบาๆ แล้วงับดึงอย่างหยอกเย้า สีหน้าและแววตารวมถึงการกระทำที่แสนเซ็กซี่ทำให้อกแกร่งสะท้อนขึ้นลง หอบหายใจรุนแรงด้วยความต้องการที่จะครอบครองร่างสาวเต็มกำลัง มันอัดแน่นจนเขาแทบปะทุในวินาทีใดวินาทีหนึ่ง
ริมฝีปากสวยบรรจงกดไล่ไปตามผิวเรียบตึงสีเข้ม ชามิลผวาเยือกเมื่อความนิ่มและร้อนผ่าวของริมฝีปากสวยสัมผัสเขาแผ่วเบา ลิ้นเล็กสีแดงสดตวัดเลียด้วยความหิวกระหาย ชามิลหลับตาคราง นึกจินตนาการถึงการสัมผัสที่แสนวาบหวามนั้นด้วยความรัญจวนจิตที่แผ่ซ่านไปทุกรูขุมขน
ร่างสูงทำท่าจะลุกคร่อมทาบทับเธอเอาไว้ คนที่จะเป็นคนกำหนดทุกอย่างคือเขา ต้องเป็นเขาเท่านั้น!!!
แต่เธอกลับกดร่างเขาเอาไว้ พาเรือนร่างสะโอดสะองขึ้นทาบทับ ส่งสายตาแสนเซ็กซี่มายั่วยวนป่วนเสน่หา แล้วกดเขาไว้ด้วยมือบางเพียงมือเดียว
น่าแปลก! ที่เขากลับสยบใต้ร่างเธอ และขยับเขยื้อนไปไหนไม่ได้ ชีคหนุ่มเปลี่ยนใจ ณ บัดดล จากกลายเป็นผู้รุก แปรเปลี่ยนเป็นผู้รับแทนที่
มองสบตาที่ท้าทายของหญิงสาวแสนสวยที่เขาลุ่มหลงตั้งแต่เห็นในคราแรก เธองดงามผุดผ่องและแสนเซ็กซี่ เขารอดูว่าเธอจะมีไม้ไหนงัดมาสยบเขาได้
เธอคร่อมทับ แล้วไถลตัวลงไปด้านล่างกลางกายเขา มือบางประคองอกอวบอิ่มโอบอุ้มแก่นกายชายเอาไว้ เขาคำรามเสียงสะท้านหวามเมื่อตัวตนไถลเข้าในร่องปทุมถันเต็มตึง
“อ๊า...” เสียงครางดังสนั่นทั่วตำหนักกว้างทันที่ตัวตนแข็งกร้าวของเขาไถลตามการขยับของอกอวบแล้วปะทะกับริมฝีปากสวยที่ดูดกลืนด้วยความกระหาย
สายตาร้อนแรงบ่งบอกถึงผู้มีชัยชนะ ที่สามารถสยบและทำให้เขาคำรามได้ ชามิลทิ้งศีรษะลงนอนกับหมอนใบโต หลับตาคำรามด้วยความกระสันซ่าน มือหนาทั้งสองกำจิกที่นอนเอาไว้แทบกระจุย
“โอ้ว...” ชามิลคำรามติดกันสะดุ้งขนลุกซู่เมื่อแก่นกายความแข็งแกร่งถูกดูดรัดจนเขาแทบขาดใจ ความเสียวซ่านสะท้านในอกแกร่งจนกระเพื่อมไหวไปตามแรงหอบรุนแรงที่คุกรุ่นด้วยเปลวเพลิงสวาท
อารมณ์ราคะร้อนแรงก่อเกิดความกำหนัดในร่างพลุ่งพล่านไปทุกสัดส่วนที่โดนเล้าโลมจากหญิงสาวแสนสวยและยั่วเย้ายวนอารมณ์หนุ่ม
เสียงคำรามลั่นกึกก้องไปทั่วตำหนักอีกคราเมื่อสุดจะทานทน ร่างบุรุษอันหล่อเหลากระตุกยะเยือก สุขสมจากริมฝีปากที่รู้งานยิ่งนัก
ชามิลแทบคลั่งเมื่อสายธารร้อนที่หลั่งล้นออกมาจากเรือนกายหนุ่มถูกดูดกลืนด้วยโพรงปากร้อนทุกหยาดหยดจนหมดสิ้น ใบหน้าเขาร้อนผ่าว หอบหายใจรุนแรงเสียงดังฟืดฟาดราวออกศึกสู้รบในสนามรบ แต่มันกลับเป็นสนามรักที่แสนสยิวซ่าน
เธอเลื่อนกายขึ้นมาแนบใบหน้าเขา นิ้วเรียวสวยแหวกกลีบเกสรสวาทแดงฉ่ำหวานละมุนป้อนให้ถึงปากร้อน ชามิลเห็นอาหารรสเลิศตรงหน้า มีหรือที่เขาจะปฏิเสธได้
เธอพูดอย่างมีแง่งอนจริงๆ เมื่อนึกไปถึงเรื่องราวเหตุการณ์ในครั้งนั้น“เราไม่ได้ตั้งใจ แต่เหตุการณ์มันพาไป ไม่เช่นนั้น เราก็คงไม่ได้วางแผนจับตัวคนร้ายน่ะสิ ที่เราปลอมเป็นนายไกรตอนนั้นเพื่อซ่อนตัวจากคนที่ตามฆ่าเรา เจ้ากับนาดามาพักบ้านท่านตากับท่านยายพอดี เราก็แค่อยากลองใจเจ้า”“ลองใจราร่าเหรอเพคะ”“เรารู้ว่าเจ้าเสียใจเรื่องที่ริมตลิ่งนั่น ตอนนั้น เรารู้แล้วว่าเจ้าไม่ยินยอมหากเป็นชายอื่น แต่เพราะเราอดใจไม่ไหว ใช้กำลังหักหาญน้ำใจเจ้า และใช้ชั้นเชิงหลอกล่อให้เจ้าเพริดตามเรา” ชามิลไล้หัวแม่มือไปกับหลังมือนิ่มของชายาคนสวย ตอนนั้นเขาไม่ได้อยากรังแกเธอจริงๆ แต่อดใจไม่ไหวจริงๆ“เสียใจสิเพคะ หม่อมฉันไม่อยากเป็นหญิงสองชาย” เธอก้มหน้างุด ชามิลเชยคางมนให้แหงนขึ้นสบตา ประทับจุมพิตหวานล้ำจนร่างสาวสะท้าน“เจ้าไม่ใช่หญิงสองชาย แต่เจ้ามีเราเพียงคนเดียว เราเชื่อใจเจ้าราร่า” เขายืนยันคำพูดนั้นด้วยจุมพิตหวานล้ำอีกครั้ง อญู่ร่าหอบสะท้านใบหน้าแดงเรื่อชวนมองทันทีที่ร่างสูงผละริมฝีปากออกห่าง“แล้วพระองค์ทรงไปตกลงกับคุณพ่อตอนไหนเพคะ เรื่องโรงแรมและเรื่องราร่าด้วย” เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เธอค้างคาใจเอามากๆชามิลกำ
“ราร่า น้าขอโทษนะ ที่คิดไม่ดีกับหนูเรื่อยมา” อารตีกล่าวขอโทษอย่างไม่คิดอายอีกต่อไป“หนูไม่เคยโกรธคุณน้าเลยค่ะ อย่าคิดมากสิคะ ถึงยังไง คุณน้าก็ดูแลคุณพ่ออย่างดี ไม่ว่าตอนเจ็บไข้ได้ป่วยหรือจะทุกข์จะสุข คุณน้าทำหน้าที่ภรรยาที่ดีคนหนึ่ง” ทำไมเธอจะไม่รู้ว่ามารดาเลี้ยงรักบิดาของเธอมาก ถ้าหากอารตีดูแลบิดาไม่ดีตั้งแต่แรก เธอคงเอาเรื่องที่อีกฝ่ายทำตัวไม่ดีกับเธอมาบอกบิดาไปแล้ว แต่นี่เธอคิดถึงความสุขของบิดา สละความสุขของตัวเองอันน้อยนิดโดยการไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับอารตีเพียงแค่นี้ เธอรู้สึกพอใจที่ทำให้บิดาไม่ต้องทุกข์ร้อนใจกับเรื่องของเธออญู่ร่าคิดเสมอว่าคนเราดีบ้างไม่ดีบ้าง จงมองข้อดีของเขา อันไหนที่มองข้ามได้ก็มองข้ามมันไป อารตีเองก็เช่นกัน นางไม่ใช่ว่าไม่มีอะไรดีเลย นางก็มีข้อดีหลายอย่าง เพียงแต่คิดว่าเธออาจจะแย่งทุกอย่างจากลูกสาวอันเป็นที่รักจึงกางปีกปกป้องตามประสาแม่ที่รักลูกมาก แม้มันจะผิดก็ตามทีฟาฮัสเองมองภรรยาและลูกสลับกันไปมา ทั้งหมดเงยหน้าอ้อนวอนเขา ทำให้เขาใจอ่อนยวบ“ขอพ่อคิดดูก่อน เพราะพ่อยังรับเรื่องนี้ไม่ค่อยได้” ฟาฮัสตอบคำขอของบุตรสาวในที่สุด เท่านี้ฟาตีมาและอญู่ร่ารับรู้แล้วว่าไม่ย
ทั้งสองฟาดฟันกันไปมา ชามิลโบกมือไล่ลูกน้องคนสนิทให้ถอยไป เขาจะสู้กับรอยฮานเอง ร่างสูงใหญ่ของพี่น้องต่างมารดาฟาดฟันคลุกกันบนผืนทรายอันร้อนระอุอย่างไม่มีใครยอมใคร ฝีมือการต่อสู้ดูจะกินกันไม่ลงจนทั้งคู่บาดเจ็บสะบักสะบอมการต่อสู้ต้องมีการเพลี่ยงพล้ำ ชามิลถูกมีดจ้วงโดนที่แขนเลือดไหลนอง รอยฮานทำท่าจะซ้ำ ชามิลรีบพลิกกายหลบ มีดสั้นจึงปักลงบนผืนทรายแทน“โอ๊ย!” รอยฮานร้องด้วยความเจ็บจุกเมื่อเขาพลาดพลั้งโดนเตะเข้าชายโครงจนกระเด็น ชามิลดึงมีดสั้นออกจากผืนทรายที่ถูกปักเอาไว้ รอยฮานไม่มีท่าทีกวาดกลัว เขาพลิกหลบเมื่ออีกฝ่ายขว้างมีดเข้าใส่ ก่อนที่มีดด้ามนั้นจะปักลงบนผืนทรายอีกครั้งชามิลกระโดดเข้าคร่อมทับร่างของรอยฮานเอาไว้ ก่อนจะกระแทกหมัดเข้าใส่จนอีกฝ่ายหน้าแตกยับ เลือดเป็นลิ่มไหลออกมาตามจมูกและปาก“ลากตัวมันไปขังเอาไว้” ชามิลหันไปสั่งคนสนิทที่รอดูเหตุการณ์อยู่ไม่ไกล รอยฮานจึงถูกรวบตัวเอาไว้ได้ในที่สุด“เดี๋ยวก่อน” รอยฮานหันไปพูดกับชามิลเมื่อทำท่าจะโดนลากออกไป“มีอะไร” ชามิลหยุดเพ่งมองใบหน้าที่ยับเยินของอดีตลูกน้องคนสนิทที่เขาไว้ใจมากที่สุด แต่ไม่เคยคิดว่าอีกฝ่ายจะกลายมาเป็นพี่ชายต่างมารดาของเขา“
“เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง หน้าซีดเชียว” ชามิลถามอย่างห่วงใย“หม่อมฉันไม่เป็นอะไรเพคะ พระองค์ออกไปคุยธุระกับรอยฮานเถิดเพคะ”“ไม่ต้องรีบก็ได้ รอยฮานไม่ไปไหนหรอก เราเป็นห่วงเจ้า” ชามิลนั่งลงเคียงข้างหญิงสาวอันเป็นที่รัก แล้วแตะหลังมือที่หน้าผากสวยเบาๆ ก่อนจะกดร่างอญู่ร่านอนลงบนเตียงกว้าง“พักผ่อน เดี๋ยวเรากลับมา”“เพคะฝ่าบาท เดี๋ยวก่อนเพคะ” เธอจับมือเขาเอาไว้เมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ชามิลนิ่งฟังเธอ พยักหน้ารับรู้ ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมาคุยกับรอยฮานเช่นเดิม“รอนานหรือเปล่ารอยฮาน”“ไม่นานพ่ะย่ะค่ะ ข้ารู้ว่าท่านอยากอยู่ดูแลคุณอญู่ร่าต่อ ความจริงไม่ต้องรีบก็ได้ ให้ข้ามาวันหลังก็ไม่เป็นไร”“คุยกันต่อเถอะ เรามีเรื่องจะคุยกับเจ้าหลายอย่าง” ชามิลพูดอย่างเป็นกันเองยกน้ำชาขึ้นจิบอย่างผ่อนคลาย ทั้งสองคุยกันในเรื่องสำคัญมากมายจนกระทั่ง“ฝ่าบาทเป็นอะไร ทำไมเงียบไป” รอยฮานแกล้งเอ่ยถามอย่างตกใจ เมื่อเห็นชามิลเกร็งตัวเพราะโดนพิษเข้าไปเต็มๆ จากน้ำชาที่เขาลอบใส่ยาพิษลงไป ความจริง มันมียาพิษตั้งแต่กาแรก แต่เพราะชากานั้นถูกทำแตกด้วยฝีมือของอญู่ร่าชามิลเกร็งร่าง ชี้หน้าคนสนิทที่ไว้ใจอย่างผิดหวัง“ในที่สุดวันน