LOGINShare
บทที่ 66 ชิงไหวชิงพริบ
publish date:
2026-09-29 10:06:10
Latest chapter
พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม บทที่ 88 บีบหัว
สรัลจันทร์กัดริมฝีปากเพราะด้านล่างอีกคนกำลังแทรกตัวตนเข้ามาก่อนกระทุ้งหนัก ๆ เมื่อเธอไม่ยอมตอบกลับเสียทีตับ!แรงกระแทกส่งให้ช่องทางคับแคบบีบรัดถี่ ๆ จนเธอเผลอครางออกมา “ซี๊ด!”หมอรวินที่คาสายอยู่ได้ยินเสียงแปลก ๆ จากปลายสายจึงรีบเอ่ยถาม “เป็นอะไรหรือเปล่าครับคุณรัน”สรัลรีบกลั้นใจก่อนเอ่ยตอบกลัวเขาจะกระวนกระวายใจแล้วสงสัยว่าเธอเป็นอะไรไปถึงได้ครางไปตามสายแบบนั้น“เอ่อ...ไม่มีอะไรค่ะ ถึงคอนโดแล้วกำลังจัดของให้เข้าที่เข้าทาง” แม้บอกไปแต่ใจกลับจดจ่อกับสิ่งที่กำลังเคลื่อนเข้าเคลื่อนออกอยู่ตรงด้านล่าง และยิ่งมองเห็นว่าเธอทรมานแต่ยังไม่มากพอ แทนคณินจึงโน้มริมฝีปากเข้าไปกัดที่ปลายเต้าอวบแล้วขบปลายแรง ๆ จนเธออยากกรีดร้อง‘เสียว...ให้ตายเถอะเสียวอะไรขาดนี้ นี่พี่เขยเธอต้องการให้เธอเสียวตายคาสายหรือไง’“ผมโทรมากวนหรือเปล่าครับ” หมอรวินยังถามต่อราวกับไม่อยากวาง สรัลจันทร์ก็ไม่อยากวางหรอก หากไม่ใช่ว่าตอนนี้เธอกำลังถูกใครบางคนทรมานเกือบตายแบบนี้ยิ่งเขาหยุดขยับตอนที่เธอเริ่มเสียววาบตรงช่องท้อง ทำให้เอวของเธอร่อนไปมาอยากให้เขาขยับเข้ามาลึก ๆ หนัก ๆ จนเป็นฝ่ายโยกเข้าหาเสียเอง ราวกับอยากฝังตัวตนเข้า
พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม บทที่ 87 ไม่ยอมให้เอาดี ๆ
พื้นที่ภายในห้องโดยสารของแมคลาเรนคันหรูแคบลงถนัดตาเมื่อถูกแทนที่ด้วยร่างสูงใหญ่และกลิ่นอายคุกคามอันดิบเถื่อน กำลังจัดท่าทางให้เหมาะกับการร่วมรักกันอย่างโจ่งครึ้มภายนอกตัวรถ สายฝนยังคงสาดซัดกระทบพื้นจนเกิดเสียงดังกึกก้อง สายน้ำพร่ามัวบดบังทัศนียภาพของลานจอดรถชั้นใต้ดินจนตัดขาดโลกภายนอกออกไปโดยสิ้นเชิง ทว่าภายในห้องโดยสารที่เปิดแอร์เย็นเฉียบ อุณหภูมิกลับพุ่งสูงขึ้นจนแทบลุกเป็นไฟสรัลจันทร์พยายามขืนกายออกจากอ้อมแขนแกร่ง สองมือเรียวดันแผงอกกว้างที่แน่นตึงใต้เสื้อเชิ้ตสีเข้มอย่างสุดกำลัง แต่แรงของเธอกลับไม่อาจสั่นคลอนคนตรงหน้าได้แม้แต่น้อย ยิ่งดิ้นรน สะโพกกลมกลึงที่สวมเดรสซาตินตัวสั้นยิ่งเสียดสีบดเบียดเข้ากับท่อนขาแข็งแรงของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้และยิ่งเมื่อเขากดลำท่อนเข้ามาจดจ่อตรงร่องกลีบเพียงแค่แหวกเพนตี้ออกไป“อยู่นิ่งๆ สรัลจันทร์” แทนคณินกดเสียงต่ำรอดไรฟัน มือหนาข้างหนึ่งรวบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างที่สอดแทรกอยู่ใต้ชายกระโปรงทั้งจับจ่อลำท่อนให้สอดตรง ๆ “คิดว่าดิ้นแล้วจะรอดออกไปได้หรือไง”“ปล่อย! สรัลอึดอัด... บอกแล้วไงว่าในรถมันแคบ!” หญิงสาวตวัดสายตามองสบตากับเขาในความสลั
พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม บทที่ 86 แคบ ๆ ก็แสบได้
แมคลาเรนสีดำสนิทจอดอยู่บนที่จอดขณะยังสตาร์ทเครื่องยนต์เอาไว้อยู่ในส่วนที่ลับตาคนที่สุด ภายในเปิดแอร์ฉ่ำแม้อากาศด้านนอกจะมีฝนตกกระหน่ำ แต่ไม่สามารถดับความร้อนเร่าในร่างกายของแทนคณินได้เลย เขาหยิบกางเกงชั้นในของน้องเมียขึ้นมาแล้วรูดกับท่อนเนื้ออไม่นานนักความอึดอัดตั้งแต่บ่ายก็แตกกระจาย ยิ่งเมื่อคิดว่าเธอกำลังพูดคุยกับผู้ชายอื่นอย่างออกรสออกชาติ คล้ายกับจะตัดขาดกับเขาที่เป็นพี่เขย และคนอย่างแทนคณินจะไม่ยอมให้ของเล่นที่ตัวเองหยิบมาเล่นตกไปอยู่ในมือใครนอกเสียจากตัวเองไม่ต้องการเสียงรองเท้าส้นสูงกระแทกพื้นลานจอดเป็นจังหวะสะท้อนทำให้คนในรถที่กำลังคิดจะหยิบทิชชูทำความสะอาดพลันยกยิ้ม เขามองการเคลื่อนไหวของร่างระหงในชุดที่ตัวเองเลือกให้ และเธอใส่ออกมาจากร้านหนึ่งชุด ยิ่งเห็นสะโพกยักย้ายไปมา ยิ่งพาในอารมณ์ที่คุกรุ่นผุดขึ้นอีก สรัลจันทร์เดินไปยังที่จอดรถสอดส่ายสายตามองหาไม่นานก็พบรถที่คุ้นตา เพราะว่าเคยนั่งมาทำงานกับเขา เธอไม่รอช้ารีบเดินตรงไปยังฝั่งคนขับก่อนจะเคาะกระจกที่ติดฟิลม์ดำเสียจนมองไม่เห็นด้านใน “ก็อก ก็อก ก็อก”เธอยกหลังมือเคาะกระจกเพื่อให้เขาเปิดกระจกมาคุยด้วยกัน แต่ทว่าประตูรถที่ย
พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม บทที่ 85 ลืมของ
ได้ฟังพี่เขยเรียกชื่อแบบนี้ สรัลจันทร์ก็ค่อยสบายใจหน่อยที่อย่างน้อยก็รู้ว่าสามีพี่สาวยังยั่วขึ้นโดยเฉพาะยั่วโมโห“เรียกชื่อบ่อยจังเลยนะคะ...นึกว่าจิตใจตอนนี้นึกถึงแต่พินระตาเสียอีก ขนาดเมียนอนอยู่โรงพยาบาลยังไม่ไปเยี่ยม” เธอยังไม่วายแซะเรื่องเลขา บอกตรง ๆ ว่าแอบหมั่นไส้พี่เขยอยู่ไม่น้อย เธอกับพี่สาวเด็ดไม่เท่าเลขาของเขาหรือไง ถึงเอาแต่จมปลักอยู่ได้แต่แทนคณินหรือจะคณากับคำพูดจายั่วโมโหของน้องเมีย ที่ชอบให้เขาเลียคนนี้ล่ะ“แล้วไม่ให้เรียกชื่อแล้วเรียกอะไร” เขายิ้มเยาะหลังถามเสร็จ ขณะที่หันหลังแต่เงาสะท้อนในกระจกดันเห็นชัดว่าอีกคนก็ยิ้มในแบบเดียวกันอยู่ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่าน้องเมียก็ร้ายใช่ย่อย เพราะเขาไปหาจันทร์ทิพย์ที่โรงพยาบาล จึงได้รู้ว่าน้องเมียตัวแสบแอบแล่นมานอนคอนโดที่เป็นสมบัติจากแม่ที่ทิ้งเอาไว้ โดยที่เขาช่วยทวง ถ้าอย่างนั้นหากเขาจะขอนอนด้วยก็คงได้สินะ“เรียกน้องเมียสิคะ...หรือจะเรียกแม่ล่ะ” เธอตอกย้ำสถานะที่เขาควรจะระลึกถึงเอาไว้ และเธอไม่ใช่ที่ระบายความใคร่ เธอก็มีหัวใจเหมือนกันแทนคณินยกยิ้ม พลางคิดว่าเรียกน้องเมียมันช่างไม่เข้าปากเลยสักนิด“น้องเมียยาวไป...แต่จะให้เรียกแม่..
พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม บทที่ 84 คนที่ตั้งใจยั่ว
สรัลจันทร์ไม่น่าไปแหย่เรื่องที่ตัวเองจะเพลี้ยงพล้ำอะไรนั่นเลย ทำไมอยู่ ๆ พี่เขยของเธอถึงไม่เป็นคนที่ยุไม่ขึ้นล่ะ เกิดอะไรขึ้นกับเขากันนะสรัลจันทร์ออกมาที่จอดรถพบว่าแทนคณินไม่ได้รออยู่ แต่เป็นคนขับรถของที่คฤหาสน์ เมื่อสอบถามคนขับรถแล้วได้ความว่าเขาไปค้างที่เพนเฮ้าส์ส่วนตัว แต่เธอกลับบ้านก็น่าจะอยู่คนเดียว พี่สาวไปค้างที่โรงพยาบาล เธอจึงรีบไปเยี่ยมพี่สาวที่โรงพยาบาลดีกว่ายังไงก็ยังมีคุณหมอสุดหล่อให้มองหน้าโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำที่อุปกรณ์ทันสมัยกับทีมแพทย์ที่เชี่ยวชาญ เธอเดินไปที่หน้าเคาเตอร์ก่อนจะถามว่าตอนนี้พี่สาวเธออยู่ที่ห้องพักหรือว่าไปตรวจที่ไหนหรือเปล่า จะได้ไม่ขึ้นไปรอเก้อ อีกอย่างด้านล่างก็มีศูนย์อาหารและร้านกาแฟที่น่าสนใจนั่งรอ“เรียนคุณผู้หญิง ตอนนี้คุณจันทร์ทิพย์กำลังอยู่ห้องซีทีแสกนค่ะ หากคุณผู้หญิงอยากนั่งรอหน้าห้องเดี๋ยวเจ้าหน้าที่จะพาไปนะคะ”สรัลจันทร์เองก็พยักหน้ารับเมื่อจะได้ไปรอหน้าห้องตรวจ เมื่อพี่สาวออกมาจะได้ดีใจที่พบเธอ จนเมื่อก้าวเข้าลิฟต์คุณเจ้าหน้าที่ทักทายคุณหมอเจ้าของไข้คุณจันทร์ทิพย์“คุณหมอรวินพัฒน์ จะไปตรวจคุณจันทร์ทิพย์หรือเปล่าค่ะ”คุณหมอหันมายิ้มก่อนจะตอ
พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม บทที่ 83 เก่งให้ตลอด
ความเย็นยะเยือกของผิวกระจกบานใหญ่ด้านหน้าตัดกับไอความร้อนจัดที่แผ่ออกมาจากแผงอกกว้างด้านหลังอย่างสิ้นเชิง สรัลจันทร์ยืนตัวแข็งทื่อ ฝ่ามือทั้งสองข้างค้ำยันลงบนผิวกระจกจนขึ้นฝ้าขาวเป็นวงกลมตามจังหวะหอบหายใจที่เริ่มติดขัดภาพสะท้อนในกระจกเงาฟ้องชัดทุกการกระทำ...ร่างสูงใหญ่ของแทนคณินยืนซ้อนทับอยู่ด้านหลังอย่างคุกคาม ท่อนแขนกำยำข้างหนึ่งเท้าลงบนผนังห้องลองเสื้อ กักขังร่างระหงไว้ในวงล้อมอย่างไร้ทางหนี ส่วนมืออีกข้างที่สอดแทรกอยู่ใต้ชายกระโปรงผ้าซาตินตัวจิ๋วกลับยังไม่ยอมถอนออก ปลายนิ้วหยาบกร้านบดคลึงเน้นหนักอยู่บนผิวเนื้ออ่อนของโคนขาด้านใน สัมผัสถึงความร้อนรุ่มและแรงสั่นระริกที่แล่นพล่านไปทั่วเรือนร่างของน้องเมีย“ว่าไงล่ะ...” น้ำเสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันดังขึ้นชิดใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนื้อเนียนละเอียดจนขนอ่อนลุกชัน “ปากเก่งนักไม่ใช่เหรอ พอเจอของจริงเข้าหน่อย ทำไมถึงยืนตัวสั่นเป็นลูกนกแบบนี้”สรัลจันทร์พยายามสะกดกลั้นคลื่นอารมณ์วาบหวามที่ตีตื้นขึ้นมาในอก เธอเชิดดวงหน้าคมสวยขึ้น สบสายตากับนัยน์ตาสีรัตติกาลอันลึกล้ำของเขาผ่านเงากระจก นัยน์ตาคู่งามที่เคยฉายแววดื้อรั้นยามนี้ฉ่ำวาวไปด้วยควา
You May Also Like
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย159.9K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.4K viewsขย้ำรักเลขา
C565.1K viewsงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง65.9K viewsทะลุมิติมาปราบพระเอกใจร้าย
มัทฉะโมจิ224 viewsเมียหมอ
Wabibi373 viewsเพลินพิศวาส [20++]
มนต์ศิขริน157 viewsอุ้มบุญซ่อนสวาท
เฮียกังฟู119 views
