บทที่ 75 ปากดีขี้เอา

Bab terbaru

• พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม 3P   บทที่ 82 ขาก็ต้องแยก

  แทนคณินก้าวกลับเข้ามาในเพนต์เฮาส์หรูใจกลางปักกิ่งด้วยสีหน้าเรียบสนิท ซ่อนความหงุดหงิดจากการถูกพินระตาลูบคมไว้มิดชิด ชายหนุ่มพบกับพร้อมทัพพ์น้องชายที่กำลังนั่งจิบชารออยู่ ทั้งคู่พูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องความคืบหน้าของโครงการเฉินกรุ๊ปและข้อตกลงธุรกิจด้วยความเข้าใจในฐานะพี่น้องที่รู้ใจกันดี แทนคณินเลือกที่จะเก็บงำเรื่องแม่เลขาตัวดีไว้เป็นความลับส่วนตัว เพราะเรื่องนี้น่าอายเกินไป เกิดมาจนอายุป่านนี้เพิ่งเจอผู้หญิงลูบคมไม่พอ ยังทำให้เสียแรงเปล่าคืนสุดท้ายที่ปักกิ่งผ่านพ้นไปอย่างเงียบสงบ แทนคณินนอนกอดจันทร์ทิพย์ที่อาการไข้เริ่มทุเลาลงบนเตียงกว้าง โดยมีสรัลจันทร์นอนอยู่อีกฟาก บรรยากาศสงบ ทว่าในส่วนลึกของจิตใจชายหนุ่มกลับเต็มไปด้วยความหงุดหงิดค้างคาที่รอวันปะทุจนกระทั่งการเดินทางกลับสู่กรุงเทพฯ เริ่มต้นขึ้น...เช้าวันแรกของการกลับเข้าทำงานที่สำนักงานใหญ่ของตระกูล แทนคณินต้องเผชิญหน้ากับความจริงอันน่าหงุดหงิด เก้าอี้เลขาหน้าห้องทำงานชั้นผู้บริหารว่างเปล่า เอกสารสรุปการประชุมล่าช้า กาแฟดำที่แม่บ้านชงมาเสิร์ฟก็ไม่ได้รสชาติขมเข้มติดปลายลิ้นอย่างที่เคย จันทร์ทิพย์อยากจะยื่นมือเข้ามาช่วยจัดการงาน

• พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม 3P   บทที่ 81 โบกมือลา

  พินระตาเพิ่งเห็นว่าหน้าจอแจ้งเตือนกับคนที่เข้าไปนั้น เป็นพร้อมทัพพ์รองประธานกรรมการ ที่รักษาการแทนเจ้านายของเธออย่างแทนคณิน แทนที่จะเป็นภีรเดช คนที่เจ้าคิดเจ้าแค้นเขาไม่ใช่ว่าภีรเดชนั่งจ้องห้องของเขาตาเป็นมันหรือไงนะ ทำไมปล่อยให้โอกาสหลุดรอดไปได้ สรัลจันทร์ก็จัดได้ว่าเป็นผู้หญิงที่เขาชอบไม่ใช่หรือไง นี่แผนใด ๆ มันก็ผิดไปหมด “เห็นแล้วใช่ไหมว่าคนที่ถึงก่อนเป็นน้องชายผม ส่วนไอ้ภีรเดชช่วงนี้คงไม่ว่าง แต่ก็ต้องขอบคุณคุณนะครับ ที่ช่วยจัดการไอ้ตัววุ่นวายนั่น”คิ้วสวยขมวดแน่น พลางคิดว่าเธอช่วยจัดการภีรเดชยังไง เธอยังไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำ “คุณพูดอะไร”“เอาเป็นว่า...ผมไม่ได้ไร้ฝีมือขนาดที่ให้ภีรเดชจัดการง่าย ๆ ก็แล้วกัน ส่วนไอ้นั่นมันมีเรื่องสกปรกเอาไว้เยอะกว่าที่คุณเห็น”คำว่าสกปรกทำให้พินระตาคิดว่ามีเรื่องอื่นใดที่เธอยังไม่รู้อีกนะ แต่ช่างเถอะไม่ใช่เรื่องของเธอ ตอนนี้เธอควรต้องหาวิธีเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ก่อน เธอไม่ยอมท้องเพื่อผูกมัดตัวเองเอาไว้กับเขาหรอก มันไม่สนุก“แล้วคุณต้องการอะไร” เธอหันไปถามเขาตรง ๆ แต่เขาเพียงแค่ลุกขึ้นแล้วแล้วหยิบทิชชูด้านข้างมาเช็ดทำความสะอาดส่วนนั้น และเธอที่รู

• พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม 3P   บทที่ 80 อยากเมีย

  “ก็ยัดเข้าไปในร่อง...คนอยากเป็นเมียไงล่ะ” แทนคณินยกยิ้ม เพิ่งรู้ตอนนี้เลขาที่แหกขาอ้าให้เขาแทงจะอยากเป็นเมีย ที่แท้ก็หึงนี่เอง “ใครอยากเป็นเมียคุณพูดให้มันถูก ๆ นะ” พินระตาไม่ได้อยากเป็นเมียเขาสักหน่อย แค่อ่อยไปก็ได้มันเฉย ๆ ใครจะเชยเป็นเมียน้อยผัวชาวบ้าน เดี๋ยวนี้มันไม่เลิศไม่รู้หรือไง “ก็ไม่ได้พูดผิดนะ...จากที่เธอบอกว่าจะหนีไปจากฉัน แต่ก็นัดให้มาหา หากไม่อยากเล่นตัวว่าตนเองอยากมีสถานะแล้วจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ”แม้คำพูดจะเอ่ยออกไป แต่ใจกลับจดจ่ออยู่กับร่องแดงฉ่ำของพินระตา ที่ไม่ว่ากระแทกกี่ครั้งก็ยังมันไม่หาย เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเธอเอามันขนาดไหน หากผู้ชายคนอื่นได้เอาบ้างจะติดใจแน่แต่ใครจะยอมให้คนอื่นมาเอาซ้ำของเขาเล่า เสียชื่อแทนคณินแย่น่ะสิ “ฉันไม่ได้นัดสักหน่อย คุณมาเอง”“ก็เป็นแผนไม่ใช่หรือปล่อยเพื่อจับนะ อยากให้ฉันเลือกว่าจะเอาเมียหรือเอาเธอใช่ไหมล่ะ”“แล้วจะเอาเมียหรือพินล่ะคะ” แม้จะโดนกระแทกอย่างหนักจากคนที่พูด แต่เธอก็ยังไม่ลืมที่จะเอ่ยคำที่คิดเอาไว้ในใจท้าทายเขา “แล้วถ้าผมจะเอาพินทำเมียล่ะ” พูดพร้อมกับมองหน้าสวยเฉี่ยวที่กำลังทำหน้าตาได้อยากตอกขนาดนี้ ใครไม่เอาทำเมียก็

• พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม 3P   บทที่ 79 ปล่อยในได้อย่างเดียว

  “แทน...คุณปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ” พินระตายังพยายามขืนตัวออกจากการทรมานของเขา แต่ทุกครั้งที่ขยับเขาจะสอดนิ้วเข้าไปขยี้จุดเสียวจนเธอสั่นไหวไปทั้งร่อง จากนั้นก็มองเธอครางกระเส่า“ไม่...ปล่อยง่าย ๆ หรอก...วันนี้อยากข่มขืนเลขา แล้วยิ่งขัดขืนคุณไม่รู้หรือยิ่งทำให้ผมมีอารมณ์มากยิ่งขึ้น”พินระตาไม่รู้หรอกว่าไอ้อาการขัดขืนมันกระตุ้นอารมณ์เงี่ยนของเขาได้ยังไง แต่เธอบอกได้เลยว่าสิ่งที่เขาทำกับเธอมันเหมือนเธอหนีการถูกกักขังไม่พ้นยิ่งเรียวนิ้วขยับเข้าไปด้านในถี่ จุดจีสปอร์ตที่ถูกขยี้ไม่หยุดจนรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วร่าง และเพิ่งกระจ่างก็ตอนนี้ว่านิ้วกลางของเขาช่างร้ายกาจ เรียกน้ำรักของเธอออกมาจนเปื้อนนิ้วกลางของเขากระทบกับแดดจนเกิดความมันวาว“ซี๊ด...อื้อ”เธอกรีดร้องจนทนไม่ไหวบั้นเอวกระตุกขึ้นปลดปล่อยน้ำรักออกมาราวกับเขื่อนแตก แต่เขากลับจับแคมเธอแยกจนกลีบเปิดอ้า ร่องสีชมพูเริ่มบวบเป่ง พ่นน้ำออกมาไม่หยุด แม้เธอจะเสร็จไปแล้วแต่เขาก็ยังทำให้เธอเสียวอย่างต่อเนื่องด้วยการจับท่อนเนื้อขึ้นจากนั้นถูไถ ตามความยาวของร่องสาวกลีบเนื้อที่เดิมเปิดอ้า ยามนี้ถูกปลายหัวบานท่อนสีชมพูค้ำเอาไว้ จากนั้นวาดขึ้นลงจนกลีบค่

• พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม 3P   บทที่ 78 ปล่อยในหรือปล่อยนอก

  แต่แทนคณินเพียงกดเสียงแจ้งเตือนปิด ก่อนจะหันกลับมาบอกว่า... “เธอคิดว่าฉันจะตามเกมเธอเหรอพินระตา ฉันต่างหากล่ะ ที่เป็นผู้คุมเกมนี้”มือถือเครื่องราคาไม่ถูกโยนทิ้งลงบนโต๊ะกระจกอย่างไม่ไยดี ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดตัวเธออีกครั้ง นัยน์ตาดำขลับวาวโรจน์อย่างไร้แววหวั่นไหว รอยยิ้มมุมปากของพินระตาพลันชะงักค้างเมื่อฝ่ามือร้อนผ่าวคว้าหมับเข้าที่ลำคอระหง ปลายนิ้วโป้งไล้ขึ้นไปตามแนวกราม บังคับให้เธอแหงนหน้าสบตาอย่างเด็ดขาด“คนอย่างฉัน... ถ้าไม่เดินหมากนำหน้าศัตรูสองก้าวเสมอ จะยืนอยู่ตรงนี้ได้ยังไง”น้ำเสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันชวนให้ขนลุกชัน ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาจนปลายจมูกเฉียดพวงแก้มเนียน กลิ่นบุหรี่จางๆ ปะปนกับไอความร้อนจากลมหายใจเป่ารดผิวเนื้อจนร้อนผ่าว มือหนาข้างที่ไร้บาดแผลไม่รอช้า เลื่อนต่ำลงไปบีบเค้นเอวคอดกิ่วอย่างหนัก ปลายนิ้วหยาบกร้านสอดแทรกผ่านรอยผ่าของชุดคลุมผ้าซาติน ลากไล้ขึ้นไปตามแนวสันหลังอย่างเชื่องช้า เนิบนาบ ทว่ากดน้ำหนักหนักหน่วงจนร่างระหงสะท้านเฮือก“แทนคณิน!” พินระตาเพิ่งรู้ว่าเจ้านายของเธอร้ายกาจไม่เบา ยิ่งท่าทางนั้นดูเหมือนกำลังฉีกเนื้อของเธอออกเป็นชิ้น ๆ พลันรู้สึกกลัวขึ้นมาเสี

• พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม 3P   บทที่ 77 ลูบขา

  พินระตากำลังจิบไวน์ชมวิวอยู่บนวิลล่าบนเขานอกเมือง นับว่าเป็นการพักผ่อนที่แสนสบายใจครั้งแรกหลังจากเป็นเลขาให้กับแทนคณิน ทุกวันแม้แต่วันหยุดเธอต้องแสตนบายเพื่อรอคำสั่งด่วน จะนอนหลับดี ๆ สักครั้งยังยาก การที่ลาพักร้อนแบบเต็มพิกัดและต่อด้วยลาออกน่าจะเป็นความคิดที่ดี และกำลังมองหาธุรกิจที่ทำเงินบางอย่าง อย่างพวกตู้ขายของอัตโนมัติ และที่จีนก็มีโรงงานอยู่บ้าง เธอตั้งใจจะบินไปดูงานที่เมืองนั้นอยู่แล้ว แต่ว่าก่อนไปสมควรจะทิ้งท้ายให้เจ้านายสุดหล่อสักหน่อย ร่างระหงเอนกายพิงเก้าอี้หวายบุนวมนุ่มบนระเบียงกว้าง สวมเพียงชุดคลุมผ้าซาตินสายเดี่ยวสีแชมเปญตัวสั้น ชายกระโปรงเลิกขึ้นอวดเรียวขายาวขาวเนียนสะท้อนแสงแดดยามบ่าย สายลมพัดผ่านยอดไม้กระทบผิวกายพาให้รู้สึกสดชื่น ผิดกับกรงขังของแทนคณินที่เธอเคยอยู่เอี๊ยด—!เสียงล้อรถยนต์บดเบียดกับพื้นกรวดหินด้านหน้าวิลล่าดังเสียดหู ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร และเสียงที่ดังรบกวนการพักผ่อนอันแสนสงบนี้ บ่งบอกถึงความเร็วบ้าระห่ำของผู้มาเยือนพินระตายกยิ้มมุมปากอย่างไม่สะทกสะท้าน ดวงตากลมโตเป็นประกายพราวระยับ เธอค่อยๆ วางแก้วไวน์ก้านยาวลงบนโต๊ะกระจก นั่งไขว่ห้างรอคอยเวลาที่