ตอนที่ 9 บาปหวานในซูเปอร์มาร์เก็ต

ช่วงสายของสุดสัปดาห์ ชานนท์พากวางและน้องพะแพงไปเลือกซื้อของสดเข้าตู้เย็นที่ซูเปอร์มาร์เก็ต ชายหนุ่มเข็นรถเข็นคันใหญ่ที่มีน้องพะแพงนั่งอยู่ด้านหน้า เด็กน้อยชี้ไม้ชี้มือไปที่ซองขนมเด็กสีสดใสบนชั้นวางอย่างตื่นเต้น

“ปะป๊า! หนม...หนม... เอาอันนี้! พี่กวาง...พี่กวาง หยิบๆ!”

เด็กน้อยส่งเสียงออดอ้อนตามประสาเด็ก ขาทั้งสองข้างพยายามขยับเตะไปมา กวางยิ้มหวานด้วยความเอ็นดู เธอตั้งใจเอื้อมมือขึ้นไปหยิบซองขนมที่พะแพงชี้บนชั้นสูง แต่ตอนที่เธอเอี้ยวตัว เสื้อยืดทรงกว้างก็ร่นขึ้นจนเผยเอวเนียน

ชานนท์ที่ยืนจับด้ามรถเข็นอยู่ข้างๆ ชะงักกึก สายตาคมกริบถูกดึงดูดไปยังช่วงเอวคอดกิ่วและสะโพกผายงอนงามใต้กางเกงทรงเข้ารูปของพี่เลี้ยงสาวทันที ผิวกายเนียนละเอียดบริเวณเอวที่โผล่พ้นชายเสื้อ ทำเอาหัวใจของคุณพ่อลูกอ่อนกระตุกเกร็งจนก้อนเนื้อในอกเต้นผิดจังหวะ

ภาพความฝันอันเร่าร้อนเมื่อคืน รวมถึงสัมผัสแนบชิดในครัวเมื่อเช้าแล่นกลับเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว ชานนท์กลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก ความเป็นชายใต้กางเกงเริ่มตื่นตัวขยับขยายขึ้นมาลึกๆ จนเขาต้องสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อข่มอารมณ์วาบหวามที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“กะ…กวาง... เดี๋ยวพี่หยิบให้เองดีกว่าครับ” 

ชานนท์เอ่ยเสียงพร่าเบา ก่อนจะยื่นแขนยาวขึ้นไปหยิบซองขนมบนชั้นวาง ช่วงเวลานั้นเขาขยับกายเข้าไปชิดด้านหลังของกวาง แผ่นอกกว้างทาบลงบนแผ่นหลังบาง ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดตรงต้นคอระหงจนกวางสะดุ้งน้อยๆ ชายหนุ่มซ้อนตัวอยู่ด้านหลังแล้วยื่นแขนก้าวข้ามไหล่บางของเธอขึ้นไปหยิบซองขนมอย่างง่ายดาย 

ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองในตอนนี้แทบเป็นศูนย์ กลิ่นหอมแป้งเด็กผสมกลิ่นกายสาวลอยเข้าเตะจมูกชานนท์จนเขาเคลิบเคลิ้ม ชายหนุ่มแกล้งไม่ยอมถอยห่าง แต่กลับก้มหน้าลงมาจนปลายจมูกคมแทบจะสัมผัสกับใบหูเนียนใสของเธอ 

“ซองนี้ใช่ไหมครับ... พะแพง” ชานนท์เอ่ยถามลูกสาว แต่สายตาและความสนใจทั้งหมดกลับจับจ้องอยู่ที่แก้มอมชมพูของกวางที่บัดนี้แดงระเรื่อขึ้นมาเสียดื้อๆ 

กวางยืนเกร็งตัว หัวใจเต้นระทึกจนแทบพุ่งออกมานอกอก ความอบอุ่นจากแผ่นอกแกร่งที่เบียดชิดด้านหลังของเธอทำให้เรียวขาของเธออ่อนระทวยลงทันตา เธอมั่นใจว่าชานนท์ตั้งใจขยับเข้ามาใกล้ และสัมผัสเนื้อแนบเนื้อในที่สาธารณะที่มีผู้คนเดินผ่านไปมารอบๆ นั้น ยิ่งเติมเชื้อไฟความตื่นเต้น ทำเอาทั้งคู่ร้อนผ่าวไปทั้งร่างอย่างห้ามไม่ได้

กวางรับขนมที่ชานนท์ส่งให้ใส่รถเข็น ก่อนหันไปถามเขา “คุณนนท์คะ เย็นนี้อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ กวางว่าจะทำต้มยำกุ้งของโปรดให้... หรืออยากทานอย่างอื่นดีคะ” น้ำเสียงของกวางหวานหยดย้อย สายตามองสบตาชานนท์อย่างเขินอาย

“ตามใจกวางเลยครับ กวางทำอะไรก็อร่อยไปหมด พี่ชอบกินทุกอย่างเลยครับ” ชานนท์กระซิบตอบข้างใบหูเล็กอย่างหยอกเย้า คำว่า 'ชอบกิน' ของเขาทำเอากวางหน้าแดงยิ่งขึ้น 

ขณะที่ทั้งคู่กำลังเขินอายกัน พนักงานขายประจำบูทสินค้าเด็กหันมาเห็นเข้าก็เดินยิ้มกริ่มเข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้มสดใส 

“อุ้ย น่ารักจังเลยค่ะครอบครัวนี้ คุณพ่อคุณแม่สวีตกันจนคนมองเขินแทนแล้วนะคะเนี่ย! สนใจจะรับนมผงเพิ่มไหมคะคุณแม่ ช่วงนี้มีโปรโมชันพิเศษสำหรับคุณพ่อคุณแม่ลูกอ่อนนะคะ ซื้อครบ 3 กล่องแถมตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ด้วยค่ะ คุณลูกก็น่ารัก คุณแม่ก็สวยขนาดนี้ คุณพ่อหลงตายเลยค่ะ!”

โดนแซวแรงขนาดนั้น กวางถึงกับสะดุ้งตัวโยน หัวใจเต้นตึกตักจนแทบหลุดออกมา แก้มเนียนร้อนผ่าวระเรื่อไปถึงใบหู เธอรีบโบกมือปฏิเสธเพื่อซ่อนความเขินและวางตัวให้ถูกหน้าที่ “เอ่อ... คือไม่ใช่ค่ะ! หนูไม่ได้เป็นฟะ…”

“ขอบคุณครับ เอา 3 กล่องเลยครับ” ชานนท์รีบพูดตัดบทพนักงานขายทันที โดยไม่เปิดโอกาสให้กวางได้ปฏิเสธ ชายหนุ่มส่งยิ้มรับคำแซวอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะหันมามองกวางด้วยสายตาแพรวพราว

‘ถ้าได้กวางมาเป็นแม่ของพะแพง และเป็นเมียเราจริงๆ ... บ้านเราคงมีความสุขมากกว่านี้แน่ๆ’ ชายหนุ่มคิดในใจอย่างคล้อยตามคำทักนั้นเต็มหัวใจ 

ขณะที่กวางก็ได้แต่นิ่งอึ้งช็อกไปชั่วขณะ รู้สึกวูบวาบตรงท้องน้อย หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น แก้มร้อนผ่าวด้วยความอายและแอบเคลิ้มตามอย่างสุขใจ 

“เย้! หมี! เอาหมี! ปะป๊า! เอาหมี” พะแพงตบมือหัวเราะร่าอย่างดีใจเมื่อพนักงานยื่นตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ให้ดู

“มาค่ะ... เดี๋ยวถ่ายรูปครอบครัวกับสแตนดี้โปรโมชันซูเปอร์มาร์เก็ตรับตุ๊กตาฟรีนะคะ” พนักงานถือกล้องถ่ายรูปรอพร้อมส่งยิ้มสดใส กวางยิ้มรับแล้วรีบย่อตัวลงอุ้มพะแพงขึ้นมาแนบอกอย่างรักใคร่

“คุณลูกค้าอยู่ใกล้ๆ กันกว่านี้อีกหน่อยสิคะ เขยิบชิดกันอีกนิดค่ะ! คุณพ่อโอบเอวคุณแม่ด้วยค่ะ”

คำพูดของพนักงานทำให้กวางสะดุ้งน้อยๆ ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมากกว่าเดิม ชานนท์ยกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย ถือโอกาสขยับเข้ามาประชิดด้านหลัง ก่อนจะยื่นมือหนาอบอุ่นเลื่อนเข้าไปโอบเข้าที่เอวคอดกิ่วของกวางไว้แน่นขึ้น สัมผัสจากฝ่ามือใหญ่กระชับรั้งร่างบางให้ขยับเข้ามาเบียดชิดกับลำตัวของเขาอย่างถือสิทธิ์ 

กวางใจสั่นสะท้านจนแทบหยุดหายใจ แทนที่จะถอยห่าง ร่างบางกลับเคลิบเคลิ้มไปกับอุ่นไอจากอกแกร่ง เธอตัดสินใจขยับกายเข้าไปชิดแนบแน่นกับชานนท์ยิ่งกว่าเดิม จนสะโพกนุ่มนิ่มเบียดชนกับต้นขาแกร่งอย่างจัง กลิ่นกายสาวบริสุทธิ์ลอยอบอวลไปทั่ว ทั้งคู่สบตากันในระยะประชิดด้วยสายตาซาบซ่านและโหยหาที่ซ่อนไม่มิด ก่อนที่ร่างสูงจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้แก้มสาว

“แชะ!”

เสียงชัตเตอร์กล้องดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มสดใสของพะแพง ภาพถ่ายใบนั้นบันทึกรอยยิ้มแห่งความสุขของครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งกำลังจะก้าวข้ามเส้นศีลธรรม เกินเลยคำว่านายจ้างกับพี่เลี้ยงไปไกล