Masukยุริญดามองเขาอย่างไม่เข้าใจ อะไรกันอีกละนี่
“เธอยังไม่เสร็จ”
“ฉันเสร็จแล้ว” เธอแก้ต่าง เธอสุขสมไปเรียบร้อยตั้งแต่ถูกมือเขาบดบี้ส่วนสงวนนั่นแล้ว
“หมายถึงรอบสอง”
“หา!? อื้อ...”
ยุริญดาไม่ต้องงุนงงอีกต่อไป เมื่อแทนไทซุกหน้าเข้าหาหว่างขาของเธออีกรอบหนึ่ง ปลายลิ้นเขาพลิกพลิ้วตรงเกสรดอกรักที่บวมเป่งขึ้นมาอีกคราเพราะแรงปรารถนา เขาจับบั้นท้ายเธอไว้ด้วยสองมือ ตรึงมันไว้กับที่ มิให้ส่วนนั้นของเธอขยับหนี ให้เขาได้ใช้ปากและลิ้นบดบี้ขยี้มันจนหนำใจ
“โอ้ว...พี่แทน...อา...ซี้ดดด...”
แม่ตัวแสบของแทนไทครางกระเส่าถี่ระรัว ยังไม่มีอะไรมาทดแทนลิ้นกับปากของเขาได้ โดนเข้าไปทีไรได้ร้องระงมอย่างลืมอายทุกที แล้วนาทีต่อมาเขาก็ทำบางอย่างที่เธอต้องผวา เขาอุ้มเธอขึ้นมาโดยที่สองขาเธอยังห้อยค้างอยู่กับท่อนแขนแข็งแรงนั้น
“จะทำอะไร พี่! ฉันกลัวตก”
“ชู่ว์....”
แทนไทปรามให้หล่อนเงียบเสียง เขาอุ้มหล่อนไปที่ห้องน้ำห้องหนึ่ง ก่อนจะยกร่างหล่อนขึ้นสูง สองมือหล่อนรีบคว้าเอาขอบด้านบนของประตู เขายกขาหล่อนพาดบ่าไว้ ก่อนจะซุกหน้าลงไปที่กลางร่องอันชื้นแฉะเพื่อมอบความกระสันรัญจวนที่ยุริญดาโปรดปราน ทุกคราที่เขาปาดลิ้นขึ้นลง เสียงครางกระเส่าอย่างเย้ายวนใจก็ได้หลุดออกมาให้เขาได้ภาคภูมิ
“อื้อ...พี่แทน...พี่แทน...” เหมือนว่าเธอถูกลงโทษด้วยปลายลิ้นร้อน มันยิ่งกว่าปาดไล้ มันชอนไชเข้าไปในร่องรูเล็กๆ ของเธอ พาความซ่านสยิวไปแล่นลิ่วทั่วผิวเนื้อ
เขายังทำอยู่เช่นนั้นซ้ำๆ ลงโทษเธอด้วยรสชาติแห่งราคะเพียงภายนอกที่ร้อนแรงจนเธอลุ่มหลง เธอมองตัวเองในกระจกแล้วได้แต่ปลดปลง หัวหูยุ่งเหยิง เครื่องสำอางบางส่วนเปรอะเปื้อนใบหน้า พุ่มทรวงทั้งสองไร้อาภรณ์หุ้มห่อ สองมือจับขอบประตูห้องน้ำ ขาสองข้างพาดไว้ที่บ่าเขา ในขณะที่เขาซุกหน้าเข้าหาหว่างขาของเธอ
เธอเหมือนผู้หญิงคนอื่นในตอนนี้ มิใช่ยุริญดาคนเดิม ดวงตาเธอเริ่มหวานเยิ้ม เนื้อตัวมันวาวด้วยหยาดเหงื่อ ริมฝีปากเผยออ้า ดวงตาก็ปรือหวานฉ่ำ เธอไม่ชินกับผู้หญิงคนนี้เลย หล่อนน่ากลัวนะ หล่อนกำลังจะทำให้เธอเสียคน แต่เธอชอบจัง ชอบผู้หญิงเซ็กซี่คนนี้เหลือเกิน
“อ๊า...พี่...พี่แทน!!”
สองมือที่จับขอบประตูไว้ ได้จับมันแน่นหนึบจนมือสั่นแรง เธอเสร็จสมอีกคราแล้ว เสร็จสมเพราะปากและลิ้นของแทนไท ความสุขพุ่งสูงเกินกว่าจะทนไหว แม้ยามที่เขาพาเธอลงมายืนบนพื้นได้ ความสุขอันรุนแรงนั้นก็ยังอยู่ แทนไทยิ้มเยาะเธออย่างผู้ชนะ จับพลิกร่างเธอเข้าหากระจกเงา มือเขาลูบไล้ที่เส้นผมอันยุ่งเหยิง
“เห็นตัวเองไหม เธอเซ็กซี่เป็นบ้าเลย”
ยุริญดายืนหอบ เธอเหนื่อยเหมือนเพิ่งไปวิ่งมาสักร้อยกิโลฯ แทนไทจับศีรษะเธอให้เอียงเล็กน้อย ก่อนจะพาปากไปคลอเคลียใกล้ติ่งหูของเธออีกครา เขาวางปากกับลำคอขาว ก่อนจะกดจูบลงไป จูบเน้นๆ ดูดดึงผิวเนื้อตรงลำคอของเธอแรงๆ
“อ๊ะ! เจ็บ! พี่...มันเจ็บนะ”
“ชู่ว์...ฝากรักไว้หน่อย เธอมันยัยแม่มด เธอชอบยั่วฉันด้วยดวงตาใสซื่อ พอฉันทำให้เธอมีความสุข เธอก็หาทางชิ่งหนี”
“ก็พี่...มาตกหลุมพรางฉัน...ทำไม อื้อ...พอนะ บอกให้พอไงเล่า เดี๋ยวมันเป็นรอย พี่แทน!”
แทนไทไม่ฟังเสียง เขาดูดดึงผิวเนื้อที่ลำคอหล่อน ดูดอยู่นานเป็นนาทีก็ไม่ยอมปล่อย
ยุริญดากัดฟันแน่น บอกแล้วไม่ฟังอย่างนั้นหรือ ได้...ได้สิ!
แล้วมือน้อยของแม่ตัวแสบก็เลื่อนไปข้างหลัง ปัดป่ายหาเข็มขัดเขาแล้วล้วงมือเข้าไปในเป้ากางเกง!
“โอ้ว...จะทำบ้าอะไรอีก” เขาท้วงเสียงขรม
“ก็พี่แกล้งฉันทำไม บอกว่าอย่าดูดๆ”
“ก็ฉันชอบ อ๊าก!!! เจ็บๆๆ พอ! เอามือออกนะยุ เอาออก อ๊า!!!”
ยุริญดาได้ทียิ้มเย้ยบ้าง เธอยังกำท่อนลำของเขาอยู่ในเป้ากางเกง มันนุ่มหยุ่นเมื่อไร้พิษสง เธอบีบมันซ้ำๆ ทั้งกำมันแน่นจนเจ้าของเริ่มหน้าแดงหน้าเขียว
“เอาปากออกไปจากคอฉัน!”
เขายกมือยอมแพ้ ก่อนที่ยุริญดาจะจับแทนน้อยหักเป็นสองท่อน หล่อนยอมเอามือออกจากเป้ากางเกงแต่โดยดี ให้ตายเถอะ ไม่เคยเจออย่างหล่อนสักคน ผู้หญิงบ้าอะไรไม่รู้ เกินจะรับมือจริงๆ
แม่ตัวแสบลอบยิ้มสมใจ มือที่เพิ่งเอาออกจากเป้ากางเกงได้ยื่นไปที่ก๊อกน้ำ ขัดๆ ถูๆ จนหนำใจก่อนพามือชื้นๆ มาสางผมอันยุ่งเหยิง แทนไทยังวนเวียนอยู่กับร่างเธอ พอเธอจัดแต่งทรงผมพอให้ดูได้ เขาก็จับร่างเธอหันไปหา ก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าลายตาราง ซับเหงื่อบนใบหน้าให้ อย่าได้คิดว่าเขาจะทะนุถนอม บอกเลยว่าถ้าลูกตาไม่ได้อยู่ในเบ้าละก็ ป่านนี้มันคงหลุดกระเด็นไปแล้ว
ยุริญดากัดฟันรับความซ่านสยิว บั้นท้ายของเธอกำลังถูกกระทบกระแทก เขาโยกกายเข้ามาคราใดพุ่มทรวงอวบใหญ่ก็ถูไถกับผิวโต๊ะ ดีที่จานขนมปังไส้กรอก วางอยู่ที่บาร์ข้างบน ไม่อย่างนั้นมันคงได้ตกแตกเพราะขาโต๊ะสั่นสะเทือน“พี่...ได้โปรด...ไปที่เตียงได้ไหม!”พอถูกร้องขอ แทนไทก็อุ้มเอาร่างแม่ตัวแสบกลับเข้าห้องนอน ร่างที่เริ่มอวบอัดของว่าที่คุณแม่ ถูกวางลงกลางเตียง เขายังจูบหล่อน จูบซับที่ซอกคอ เรื่อยลงมาที่เนินทรวง ก่อนจะดูดชิมที่ปลายถันอันเล็กจ้อยน่าเอ็นดู เบื้องล่างของหนุ่มสาวยังเชื่อมชิดติดกัน แรงกระสันรัญจวนก่อเกิดมากล้น เส้นขนบนสองร่างก็ลุกพรึ่บอย่างพร้อมเพรียง เสียงกระเส่าดังมาไม่ขาดสาย ทุกคราที่แทนไทขยับโยกเรือนกาย แม่ตัวแสบยุริญดาก็ได้ส่งเสียงครางยั่วเขาอย่างเย้ายวน“อา...พี่...พี่ขา...อื้อ...”“ยุ...ยุจ๋า...แม่ตัวแสบของพี่...” เรียกแม่ตัวแสบแล้วลากฝ่ามือลูบคลำเสียทั่วร่าง หน้าท้องของหล่อนเริ่มนูนด้วยภาวะตั้งครรภ์ แต่เขาไม่ได้นึกรังเกียจ กลับชอบใจที่เห็นมันนูนขึ้นในทุกคราที่จับหล่อนเปลื้องผ้าอย่างนี้“พี่...ขอ...แรงก
...........พี่แทนแสนดีร้อยยี่ของน้อง...........เช้าวันหยุดที่แสนสดใส ยุริญดาตื่นสายอย่างไม่เคยเป็น เธอบิดขี้เกียจอยู่บนเตียงอันยับย่น สองหูได้ยินเสียงกุกกักที่นอกห้องนอน กลิ่นขนมปังอบร้อนๆ กับกลิ่นนมเนยอุ่นๆ ลอยเข้ามากระทบปลายจมูก ก็อยากลากสังขารไปหาของกิน แต่มันง่วงหาวไม่หยุด ฮอร์โมนคนท้องนี่ช่างน่าตี“ยุ...ตื่นได้แล้ว จะสิบโมงแล้วนะ”แทนไทที่ตื่นก่อนยุริญดาสักชั่วโมงได้ ร้องเรียกเมียรักอยู่ในครัว เขากำลังทำอาหารไว้รอแม่คนขี้เซา เขาเปล่ารังแกหล่อนจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนนะ เขาต่างหากที่ถูกรังแก หล่อนมายั่วให้เขาอยากแล้วดันหลับไปดื้อๆ ช่วงนี้หล่อนกินง่ายหลับง่าย เหมือนเด็กเลย“ยุ...ตื่นเถอะน่า สายมากแล้วนะ ลูกหิวแล้วรู้ไหม”“ยุยังง่วงอยู่เลยนี่นา”“ไม่หิวเหรอ”“หิวมากกก...ง่วงมากกก...” เธอตอบเขาเสียงยานคาง“พี่ทำมื้อเช้าให้แล้ว เดี๋ยวส่งรูปไปให้ดูนะ”ครืด!ครืด!ครืด!
“ค่ะ...เราจะไม่ห่างกันไปไหน จะไม่มีใครทิ้งใคร ถึงความรักของเราไม่ได้เริ่มต้นอย่างที่คนอื่นเขาเริ่มกัน แต่เราก็รักกันดี ใช่ไหมพี่”“แน่นอน แถมรักมาก รักหัวปักหัวปำแล้วเนี่ย” ยืนยันถ้อยวาจาด้วยการหอมแก้มเมียรักไปทีหนึ่ง ยุริญดาก็ยิ้มแป้นชอบใจแสงตะวันค่อยๆ ร้างลา แต่หยาดฝนยังโปรยปรายมาไม่หยุดหย่อน บางคราวสายลมก็หอบเอาไอฝนเข้ามาในอุโมงค์“ยุหนาวไหม”“นิดหน่อยค่ะ พี่กอดยุแน่นๆ สิ ถ้าหนาว”แล้วสองแขนของแทนไทก็โอบกระชับร่างยุริญดา หล่อนนอนซ้อนเขาโดยที่แผ่นหลังหล่อนพิงกับอกเขาดิบดี ยุริญดามองแสงตะวันที่จางลงทุกขณะ ดวงตะวันกำลังจะร้างลา เพื่อมาทอแสงอีกคราในวันพรุ่งนี้ เหมือนว่า...สิ่งดีๆ ระหว่างเธอกับเขาจะเริ่มต้นในวันพรุ่งนี้เช่นกัน“พี่”“อือ...”“พี่ชอบกุหลาบหรือว่าลิลลี่”“ลิลลี่สิ”“พี่ชอบสีชมพูหรือสีฟ้า”“พี่ชอบสีเขียว”ยุริญดาเงยหน้าขึ้นมองปลายคางของสามี หากหันหน้าเข้าหากันละก็ เขาคง
สักวันเขาคงมีความสุขได้อย่างเต็มหัวใจ เหมือนอย่างริษา หล่อนมีสามีที่รัก มีลูกเป็นโซ่ทองคล้องใจ มีครอบครัวใหญ่ ที่หล่อนปรารถนามาแสนนานอีกฟากของปาร์ตี้ริมสนาม ริษานั่งดมยาดมฟืดๆ ได้กลิ่นบาร์บีคิวบนโต๊ะแล้วเธอเวียนศีรษะ“เอ...คู่นั้นนั่นยังไงกันนะ ไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่”“ใครคะ”“ก็...พี่อธิปของริษาไง กับเลขาไอ้แทนน่ะ”“พี่อธิปไม่ใช่ของริษาสักหน่อย ของริษามีแค่คุณกรคนเดียว”พอเมียรักเอ่ยอย่างนั้น ภากรก็ได้ยิ้มหน้าบาน“รักเมียจัง”ริษาคลี่ยิ้ม แต่ก็ต้องอัดยาดมเข้าจมูกอีก“คุณกร ริษาเหม็นบาร์บีคิว เอาไปห่างๆ ได้ไหม”ภากรรีบยกจานบาร์บีคิวไปคืนน้องชาย เมียรักไม่ชอบกลิ่นของย่าง ได้กลิ่นแล้วต้องอัดยาดมเข้าปอดแรงๆ“ไหวไหมคนดี เข้าบ้านดีไหม”“ไม่เอา ทุกคนยังอยู่นี่เลย”“ไม่เป็นหรอกน่า มามะ ไปกัน เหมือนฝนจะตกแล้วด้วย”ภากรคาดเดา สายลมพัดมาพร้อมไอเย็น ราวกับว่ามีฝนตกอยู่ไกลๆ อากาศเริ่มชื้น
ปิ่นมุกมองลุงไตรของเธอนั่งยิ้มอย่างสุขใจก็พลอยยินดี ท่านคงมีความสุขไม่น้อยที่คุณมัทรีกลับมาอยู่ด้วยกัน วันนี้เธอถูกเรียกตัวมาที่นี่ นัยหนึ่งเพื่อเป็นพยานระหว่างสิ่งดีๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้นกับสองครอบครัว แผลบนหน้าผากที่ยุริญดาสร้างไว้ยังทิ้งรอยจางๆ แต่เธอจะหมั่นทายา สักวันมันต้องหาย เช่นเดียวกับแผลที่หัวใจ“ไหม้แล้ว เฮ้อ...หนุ่มสาวสมัยนี้ ย่างบาร์บีคิวไม่เป็นหรือไง”เสียงบ่นอยู่ใกล้ๆ ทำให้ปิ่นมุกต้องหันมา ตัวขวางความสุขของเธอกำลังตั้งหน้าตั้งตาย่างบาร์บีคิว“มันเยอะแล้วลุง เดี๋ยวกินไม่ทัน” เธอว่าให้เลขาของยุริญดา เขาเองก็มาที่นี่ในวันนี้ด้วย“ไม่เยอะหรอกน่า นั่นๆ สไมล์เดินมาโน่นแล้ว”“พี่สาวคนสวยคร้าบ ขอบาร์บีคิวอีกครับผม”สไมล์ยื่นจานเปล่าให้พี่สาวคนสวย เขายิ้มกว้างให้สมชื่อสไมล์ ยิ้มจนเลขาของพี่สาวอดเขม่นไม่ได้“ไม่รออยู่ที่โต๊ะล่ะ เดี๋ยวพี่ยกไปให้”อธิปเอ่ยอาสา สไมล์ส่ายหน้าพรืด“ไม่เอา อยากเห็นหน้าพี่สาวชัดๆ พี่ทำงานกับว่าที่พี่เขยของผมเหรอ”
“คุณชนะ!”สามีวัยเลยหนุ่มยกมือยอมแพ้ เมื่อได้ยินเสียงแข็งๆ ของภรรยายุริญดาเฝ้ามองเหตุการณ์นั้นเงียบๆ แม่นะแม่ ทีลูกสะใภ้นี่ให้ทั้งเงินให้ทั้งของ ทีลูกสาวนี่เรียกสินสอดว่าที่สามีของเธอตั้งร้อยล้าน ความยุติธรรมอยู่ตรงไหน!“ลำเอียงชัดๆ” แม่ตัวแสบค่อนขอด เปิดกล่องเครื่องประดับของตัวเองแล้วไม่ค่อยพอใจ มันก็ใหญ่ละนะ แต่ถึงจะใหญ่อย่างไรก็เล็กกว่ากล่องของพี่สะใภ้อยู่ดีภากรเปิดกล่องออกให้น้องสาวดูชัดๆ ยุริญดาตาเบิกโต เพชรเม็ดเท่าไข่ห่าน โอ๊ยยย!!! อยากจะย้อนภาพเก่าให้ดูเหลือเกิน ภาพตอนที่คุณนายยุภาเกลียดลูกสะใภ้นั่นน่ะ“อะไรยัยยุ”“ก็ทำไมของหนูได้น้อยกว่าพี่สะใภ้”“แล้วจะทำไมยะ ได้เท่านั้นก็เอาเท่านั้นแหละ”ลูกสาวคนเดียวของบ้านหรี่ตามองตู้เซฟ ในนั้นยังเหลือเครื่องเพชรอีกหลายกล่อง เธอเอื้อมมือไปหมายจะหยิบมาครอบครองเผียะ!“อ๊า! แม่อ่า!”“อย่ามาเจ๊าะแจ๊ะกับเครื่องเพชรของแม่”“ก็แม่ให้พี่ริษาเยอะกว่าหนูนี่ ทั้งเงินทั้งเพชร
“คงดีกว่าถ้าคุณกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย อย่างน้อย ผมจะได้เป็นพยานได้ว่าฝีมือของเจ้านายผมไม่ได้ทำให้คุณถึงแก่ชีวิต”ปิ่นมุกเม้มปาก ปัดมือเขาออกอย่างสุภาพที่สุด“เพราะผลประโยชน์สินะ ช่างเป็นเลขาที่เลอค่าเหลือเกิน”“อือฮึ เชิญ...ผมจะไปส่งคุณที่
สารภาพออกมาอย่างเหลืออด ก็ตั้งแต่วันที่ตกลงว่าจะไปจดทะเบียนสมรส จนถึงวันนี้ก็เดือนกว่าๆ แล้ว แต่ก็ยังไม่ได้จดสักที ยุริญดาบ่ายเบี่ยงตลอด“พี่อ่า...”ยุริญดาหน้าเง้าหน้างอ อยู่อย่างนี้ก็ดีแล้ว ไม่เห็นต้องไปจดทะเบียนให้ยุ่งยากเลย“พ่อๆ แม่ๆ ถามพี่ไม่เว้น
“เขาควรได้เจอผู้หญิงดีๆ ที่คู่ควรกับเขาสิ ทำไมเธอต้องมาขวางด้วย ถ้าไม่มีเธอสักคน เขาคงตัดใจแล้วคบหาคนอื่นได้ เธอรักเขาจริงเหรอ หรืออยู่กับเขาเพราะไม่มีที่ไป เธออยากได้เท่าไหร่ล่ะ ให้ฉันจ่ายให้ไหม”น้ำตาของริษาร่วงเผาะ แค่คำพูดทำไมถึงกรีดหัวใจได้มากขนาดนี้นะ เธอทำผิดอะไรนักหนา แ
“กรี๊ดดด!!! วางลงเดี๋ยวนี้นะ เดี๋ยวฉันตก อ๊ายยย!!!” ร้องลั่นเมื่อแทนไทรวบเอวเธอขึ้นไปแล้วจับสองขาเธอคล้องไว้ที่เอวเขา ในขณะที่ท่อนลำอันร้อนผ่าว ยังเชื่อมชิดติดกับส่วนนั้นของอิสตรีแทนไทลุกลงยืนข้างเตียง ก่อนจะกระแทกร่างเข้าหาหล่อนซ้ำๆ นำพาความซ่านเสียวปรนเปรอให้อย่างลึกล้


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




