Home / โรแมนติก / พี่โรมคลั่งรัก #พี่โรมเถื่อนมาก / บทที่ 2.2 - สถานการณ์ฉุกเฉิน (หาโอกาสอยู่ใกล้น้อง)

Share

บทที่ 2.2 - สถานการณ์ฉุกเฉิน (หาโอกาสอยู่ใกล้น้อง)

“พริ้งจะไปตามหาคนค่ะ”

โรมขมวดคิ้วหนักขึ้นไปอีก

“นักเรียนคนหนึ่งของพริ้งไม่มาเรียนได้สองอาทิตย์แล้วค่ะ โทร.ไปก็ไม่รับสาย โรงเรียนก็ไม่ไป เพื่อนๆ ก็ติดต่อไม่ได้ พริ้งเป็นห่วงก็เลยจะไปตามหาค่ะ” หญิงสาวอธิบายให้เขาฟังอย่างละเอียด

“งั้นเหรอ” โรมพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะเอียงคอไปที่รถ

“ก็ไปสิ เดี๋ยวพี่ไปด้วย” ดีเหมือนกัน เขาเองก็รู้สึกเบื่อๆ ยังไม่อยากกลับบ้าน ถือโอกาสนี้ขับรถเล่นไปในตัว

แถมมีตุ๊กตาหน้ารถเป็นยัยเด็กหน้าหวาน ได้ใช้เวลาอยู่กับน้องสองต่อสองโดยปราศจากสายตาผู้อื่น มีหรือที่เขาจะพลาดโอกาสทอง

จะให้เขาไปด้วยดีไหมนะ?

พริ้งพลอยครุ่นคิด เธอยังไม่พร้อมไปไหนมาไหนกับโรมสองต่อสองขณะที่คำพูดของเขาเมื่อเช้านี้ยังกวนใจเธออยู่ แต่ถ้าจะปฏิเสธก็ไม่มีความกล้ามากพอที่จะต่อกรกับคนอารมณ์ร้าย

“ไม่ไป?” โรมยักคิ้วถาม

เขารู้ว่าน้องลำบากใจที่จะนั่งรถไปกับเขา แต่ใครจะสนกันล่ะ ในเมื่อนี่คือโอกาสที่เขาต้องรีบคว้าเอาไว้

“ไปค่ะ” พริ้งพลอยตอบรับคำเชิญในที่สุด หญิงสาวเบี่ยงตัวขึ้นนั่งบนรถหรู โรมแอบอมยิ้มโดยไม่ให้ร่างบางเห็น เขาเดินอ้อมไปยังฝั่งคนขับแล้วขึ้นนั่งตามมาติดๆ หางตาชำเลืองมองคนข้างกายเล็กน้อย

“พี่โรมขับช้าๆ นะคะ พริ้งจะคอยบอกทาง”

พริ้งพลอยรีบบอกก่อนที่รถจะออกตัว โรมเป็นคนค่อนข้างขับรถเร็วพอสมควร ถ้าไม่พูดดักเอาไว้ เธอกลัวว่าวันนี้จะไปไม่ถึงที่หมาย

“เดี๋ยวเปิด GPS เอาก็ได้”

“อย่าดีกว่าค่ะ GPS บางทีก็พาเราหลงได้เหมือนกัน ให้พริ้งบอกทางเถอะค่ะ ชัวร์กว่า”

“โอเค” โรมไม่ขัดใจน้อง จะเปิด GPS หรือไม่เปิดนั่นก็ไม่ใช่ปัญหาที่เขาต้องใส่ใจ ขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆ คนตัวเล็ก เขาก็พอใจแล้ว

เจ้าของเรือนร่างเพรียวระหงก้าวเท้าลงจากรถแวนสีขาวด้วยท่วงท่าสง่างามราวกับนางแบบซุปเปอร์สตาร์ระดับโลก ดวงตาเฉี่ยวคมตามแบบฉบับสาวลูกครึ่งยุโรปกวาดมองรอบตัว หวังจะได้เห็นหน้าคนที่คิดถึงตลอดเวลาหลายเดือน ทว่าไร้เงาน้องชายสุดที่รัก มีเพียงหัวหน้าแม่บ้านที่ออกมายืนรอต้อนรับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ คุณเรนนี่”

ศิรินทิพย์ลูกสาวของป้าเจียมจิต แม่นมที่เลี้ยงดูเรนนี่และโรมมาตั้งแต่เล็กจนโตกล่าวทักทายเสียงใส หล่อนเป็นสาวใหญ่วัยสี่สิบห้าปีที่ครองตัวเป็นโสด หลังจากมารดาเสียชีวิตด้วยโรคชรา ศิรินทิพย์ก็รับหน้าที่เป็นผู้ดูแลคนงานทุกคนภายในบ้านหลังนี้แทนผู้เป็นแม่

ด้วยความที่รักและเคารพเจียมจิตเปรียบเสมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง ศิรินทิพย์จึงได้รับอานิสงค์แห่งความไว้วางใจจากโรมและเรนนี่ด้วยเช่นกัน ในสายตาของสองพี่น้อง สาวใหญ่ไม่ใช่แค่คนงานที่รับเงินค่าจ้างในแต่ละเดือนเท่านั้น แต่หล่อนเปรียบเสมือนพี่สาวคนโตของบ้าน เป็นเหมือนคนในครอบครัวที่สามารถพูดคุยและปรึกษาได้ทุกเรื่อง

แต่ศิรินทิพย์ก็ไม่เคยลืมตัว ยังคงนอบน้อมและให้ความเคารพเจ้านายที่อายุน้อยกว่าตนเสมอมา

“สวัสดีค่ะพี่ทิพย์” เรนนี่ยกมือไหว้นอบน้อม

ถึงภายนอกจะดูเป็นหญิงสาวสุดมั่นไม่แคร์ใคร แต่จริงๆ แล้วเธอค่อนข้างเข้มงวดในเรื่องของมารยาทและวัฒนธรรมไทยเป็นพิเศษ เนื่องจากมารดาผู้ให้กำเนิดเป็นคนไทยแท้ ท่านจึงปลูกฝังให้ลูกทั้งสองคนเรียนรู้ความเป็นไทยตั้งแต่เล็กจนโต

“กลับมาเหนื่อยๆ หิวไหมคะ ให้พี่ทำอะไรให้ทานเอาไหม”

ศิรินทิพย์เรียกแทนตัวเองว่าพี่มาแต่ไหนแต่ไร ยิ่งทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายและลูกน้องแน่นเฟ้นขึ้นไปอีก

“มากเลยค่ะ” เรนนี่พูดแล้วลูบท้อง

“มากที่ว่านี่คือหิวมาก หรือคิดถึงอาหารไทยมากกันแน่คะ”

คนรู้ทันอมยิ้ม เรนนี่ขยิบตาให้หล่อนหนึ่งข้าง

“คิดถึงอาหารไทยพอๆ กับที่คิดถึงฝีมือของพี่ทิพย์นี่แหละค่า”

ศิรินทิพย์หัวเราะ สั่งให้คนงานมายกกระเป๋าของเรนนี่เข้าไปเก็บข้างในบ้าน เรนนี่กลับมาจากอังกฤษคราวนี้ไม่ได้มามือเปล่า หล่อนซื้อของฝากมากมายกลับมาฝากคนงานในบ้าน ทุกคนตื่นตาตื่นใจเป็นพิเศษ ต่างหยิบของที่ตัวเองได้รับจากเจ้านายคนสวยขึ้นมาอวดกันและกัน

“โรมยังไม่กลับหรือคะ” เรนนี่กวาดสายตามองหาน้องชายตัวแสบ ไม่ได้เห็นหน้าคร่าตากว่าครึ่งปี คิดถึงเหมือนกันนะ

“โทร.มาบอกว่าอาจจะกลับค่ำๆ หน่อยค่ะ”

“งานเยอะน่าดูเลยสินะ”

เรนนี่พึมพำอย่างเป็นห่วง น้องชายของเธอถึงจะมีภาพลักษณ์เป็นหนุ่มหล่อเสน่ห์ร้ายที่ใครต่อใครต่างให้ฉายาว่าเป็นเสือหน้านิ่ง แต่ความจริงแล้วโรมเป็นคนจริงจังกับเรื่องงานมาก ให้เที่ยวดึกปาร์ตี้หนักขนาดไหนก็สามารถตื่นเช้าไปทำงานได้อย่างราบรื่น

“คงแบบนั้นแหละค่ะ ช่วงนี้คุณโรมกลับบ้านดึกแทบทุกวันเลยนะคะ แถมบางวันยังดูเพลียสุดๆ”

ศิรินทิพย์รู้ดีกว่าใครเพราะเธอนั้นออกมายืนต้อนรับโรมทุกครั้งเมื่ออีกฝ่ายกลับถึงบ้าน รับหน้าที่เป็นแม่ครัวจัดเตรียมมื้อดึกให้เจ้านายผู้เหนื่อยล้าจากการทำงาน

“อย่าเพิ่งมั่นใจไปค่ะพี่ทิพย์ ไม่รู้ว่าที่กลับดึกเนี่ยเป็นเพราะทำงานหรือมัวแต่ปาร์ตี้อยู่กับสาวๆ กันแน่”

เรนนี่หัวเราะ อย่างโรมน้องชายเธอน่ะหรือจะไม่ได้พัก เพื่อนฝูงเยอะแยะออกปานนั้น ต่อให้ทำงานโต้รุ่งก็ต้องปลีกเวลาไปปาร์ตี้บ้างแหละ ผู้ชายแบบโรมขาดสีสันในชีวิตได้ไม่นานหรอก

กว่าพริ้งพลอยและโรมจะเดินทางมาถึงบ้านของปาหนันก็เป็นเวลาพลบค่ำ ทางเข้าบ้านค่อนข้างมืดและเปลี่ยว อีกทั้งไฟทางยังติดๆ ดับๆ ประกอบกับสองข้างทางเป็นป่ารกร้าง แทบไม่เห็นบ้านหลังอื่นนอกจากบ้านสีเขียวสองชั้นที่ตั้งอยู่ทางด้านซ้ายมือ ภายนอกตัวบ้านทรุดโทรม บ่งบอกถึงการดูแลที่ไม่ค่อยดีนักจากผู้เป็นเจ้าของ

พริ้งพลอยกดเบอร์โทรศัพท์ต่อสายหาปาหนันอีกครั้ง ไม่แน่ว่าครั้งนี้อีกฝ่ายอาจจะรับ จะได้บอกให้รู้ว่าเธอมาอยู่หน้าบ้านแล้ว อยากให้ออกมาคุยกันหน่อย มีเรื่องอะไรหรือเปล่าถึงได้หายหน้าหายตาไปเสียนาน เสียงถอนหายใจเมื่อไร้สัญญาณจากปลายสาย สีหน้าแววตาของพริ้งพลอยเป็นกังวลเห็นได้ชัด

“ลงไปหาเลยดีไหม พี่เห็นพริ้งโทร.มาตลอดทางแล้วแต่เขาก็ไม่รับสักที” โรมเตรียมพร้อมจะลงจากรถ มือเรียวเล็กของคนหน้าหวานรีบจับแขนของเขารั้งเอาไว้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • พี่โรมคลั่งรัก #พี่โรมเถื่อนมาก    บทพิเศษ - ครอบครัวของเรา (จบบริบูรณ์)

    ห้าปีต่อมา“รันเลิกเล่นได้แล้วลูก”เสียงมารดาตะโกนบอกหนูน้อยวัยสี่ขวบที่กำลังเตะบอลเล่นกับคุณพ่อที่สวนหย่อมหน้าบ้าน ทั้งสองสนุกสนานกันยกใหญ่ โรมวิ่งไล่จับลูกชายแสนซน เสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วบริเวณบ้าน“มาทานข้าวได้แล้วค่า” พริ้งพลอยสวมผ้ากันเปื้อนลายหมีพูยกถาดสีเงินที่มีจานใส่สปาเก็ตตี้คาโบนาร่าออกมาวางบนโต๊ะไม้หญิงสาวจัดแจงอาหารให้สองคนพ่อลูก โรมอุ้มลูกชายที่เปรอะเปื้อนไปทั้งตัวเข้ามาหาผู้เป็นแม่ ใบหน้ากลมเล็กมีเศษหญ้าเล็กๆ ติดแก้มที่เปื้อนเหงื่อ มองแล้วน่าเอ็นดู“ดูสิเนี่ย” พริ้งพลอยคว้าตัวลูกมาใกล้ จับชายผ้ากันเปื้อนเช็ดคราบสกปรกออกให้ “หน้าตามอมแมมเพราะคุณพ่อคนเดียวเลย”สาวเจ้าโบ้ยไปที่สามีตัวแสบ โรมที่กำลังจะตักสปาเก็ตตี้เข้าปากรีบเถียงทันควัน“อะไรกันพริ้ง รันต่างหากที่อยากเล่นบอล พี่พยายามห้ามแล้วนะ” พูดจบก็ตักอาหารฝีมือเมียเข้าปาก รสชาติอร่อยเลิศทำให้ลืมความเหน็ดเหนื่อย ตั้งแต่เช้ายันเที่ยงเขาเล่นกับลูกไม่ได้พักเลย“ห้ามแบบไม่จริงจังล่ะสิ” พริ้งพลอยเบ้ปากโรมชอบตามใจลูก ของเล่นก็ซื้อให้ตลอด เล่นทิ้งเล่นขว้างเขาก็เข้าข้างลูก บอกว่าลูกยังเด็ก บางครั้งเธอแทบพูดว่าอะไรหนูน้อยรั

  • พี่โรมคลั่งรัก #พี่โรมเถื่อนมาก    บทส่งท้าย 1.3 - พริ้งไม่ต้องกลัวนะ พี่โรมมาช่วยแล้ว (จบตอน)

    “คุณนิวคะ พะ พริ้งรู้นะคะว่าคุณนิวโกรธพี่โรมสำหรับเรื่องในอดีตที่ผ่านมา ตะ แต่พริ้งไม่ได้รู้เห็นอะไรด้วยเลย ฮึก คุณนิวจะทำแบบนี้กับพริ้งไม่ได้นะคะ มันไม่ยุติธรรม” พริ้งพลอยบอกเขาเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลอาบแก้มหวังให้เขาเมตตาสงสาร“ไม่!” จิรายุถูกความโกรธครอบงำเกินกว่าจะรู้ผิดชอบชั่วดี เขาพยายามจะฉีกกระชากกระโปรงตัวพริ้วบางออกจากเรียวขางาม“กรี๊ด! ปล่อยนะ! ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!”ปัง!ประตูที่ไม่ได้ใส่กลอนถูกแรงกระแทกจากภายนอกเปิดออกว้าง โรมใช้เท้าหนาทรงพลังถีบประตูเข้ามา เขาพุ่งตรงไปกระชากคอเสื้อไอ้คนสารเลวที่กล้าแตะต้องผู้หญิงของเขา นิ้วเรียวยาวทั้งสิบสวมสนับมือเตรียมพร้อม สาวหมัดหนักกระแทกใส่หน้าจิรายุจนหมดสภาพ เลือดสาดกระเซ็นเลอะพื้น พริ้งพลอยนอนตัวสั่นอยู่บนเตียง ร้องไห้สะอึกสะอื้น“พริ้ง พริ้ง” เมื่อจัดการกับไอ้เศษเดนจนสลบจมกองเลือด เขาก็รีบตรงเข้าไปหาพริ้งพลอย สอดมือรองใต้แผ่นหลังบอบบางประคองน้องลุกขึ้นนั่ง นิ้วโป้งใหญ่บรรจงเช็ดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน“พี่โรม ฮือ” พริ้งพลอยสวมกอดเขาทันที ความหวาดกลัวส่งผลให้เธอร้องไห้ออกมาอย่างหนัก“พี่มาช่วยแล้ว ไม่ต้องกลัวนะ”โรมลูบศีรษะน้อง เขารู้ว่

  • พี่โรมคลั่งรัก #พี่โรมเถื่อนมาก    บทส่งท้าย 1.2 - ตกหลุมพรางคนเลว

    หญิงสาวถ่ายรูปท้องฟ้ายามค่ำคืนอันเงียบเหงาลงไอจีแก้เบื่อ ปรากฏว่าไอจีของโรมมีการเคลื่อนไหว ด้วยความอยากรู้จึงรีบกดเข้าไปดูคลิปวิดีโอปาร์ตี้สนุกสนานสุดเหวี่ยง และข้างกายของโรมมีหญิงสาวเรือนร่างเซ็กซี่นั่งขนาบข้างถึงสองคน เขาโอบกอดพวกหล่อนเอาไว้ด้วยวงแขนแข็งแกร่ง ใบหน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์สุรายิ้มแย้มมีความสุข พริ้งพลอยรู้สึกได้ถึงแรงสั่นภายในร่างกาย กระบอกตาคู่สวยเริ่มร้อนผ่าว หยาดน้ำอุ่นใสเอ่อคลอ ลำคอตีบตันกลืนน้ำลายยากลำบาก หัวใจปวดหน่วงเมื่อเห็นเขาคลอเคลียหญิงอื่นนี่น่ะเหรอ… คู่ชีวิตในอนาคตพอมีปากเสียงกันก็เอาเวลาที่ควรปรับความเข้าใจกับเธอไปเที่ยวสังสรรค์กับหญิงอื่น ไม่ง้อเธอ เธอไม่ว่า แต่เขามีสิทธิ์อะไรลงคลิปพวกนี้เพื่อทำร้ายเธอทางอ้อม พริ้งพลอยไม่เชื่อหรอกนะว่าโรมจะไม่คิดถึงผลลัพธ์ที่จะตามมา การที่เขาอัพคลิปเหล่านี้ลงไอจี ก็แสดงออกชัดเจนว่าเขาต้องการเหยียบย่ำหัวใจของเธอพริ้งพลอยปาดน้ำตาทิ้ง ตั้งท่าจะเดินเข้าบ้านทว่ามีสายเรียกเข้าดังขึ้นเสียก่อน“สวัสดีค่ะ” เธอกดรับทันทีโดยไม่มองเบอร์โทร.เข้า“คุณพริ้งใช่ไหมครับ” น้ำเสียงผู้ชายที่ไม่ค่อยคุ้นหู พริ้งพลอยเอาโทรศัพท์มือถือออกจากหูเพื่

  • พี่โรมคลั่งรัก #พี่โรมเถื่อนมาก    บทส่งท้าย 1.1 - ความรักก็แบบนี้แหละ

    ทันทีที่เลิกงานพริ้งพลอยก็รีบโทรศัพท์ให้ปั้นมารับเธอกลับบ้านทันที ไม่อยู่รอโรมที่ออกไปคุยงานข้างนอก ถ้าเขากลับมาแล้วไม่เห็นเธอ แน่นอนว่าเขาต้องโกรธ เพราะเขากำชับนักหนาว่าให้เธอรอกลับบ้านพร้อมเขา แต่นาทีนี้เธอไม่ต้องการเห็นหน้าหรือว่าอยู่ใกล้เขา การกระทำและคำพูดเอาแต่ใจของโรมสมควรต้องได้รับบทลงโทษกลับบ้างเขาบอกว่าเธอทำตัวเปลี่ยนไปหลังจากรู้จักกับจิรายุ เหอะ เขาพูดออกมาได้อย่างไร เธอกับจิรายุเราเพิ่งรู้จักกันยังไม่ถึงหนึ่งวันดีด้วยซ้ำ เธอไม่มีเหตุผลต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อผู้ชายคนนั้นคำพูดของโรมอาจฟังดูผิวเผินหากไม่ได้คิดใส่ใจอะไร ทว่าลองฟังดีๆ จะรู้ว่ามันเต็มไปด้วยความหวาดระแวงเขาไม่ไว้ใจเธอ…ซึ่งเหตุผลนี้ก็ทำให้พริ้งพลอยเกิดความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจพอสมควร การที่เขาแสดงออกชัดว่าไม่ไว้ใจ ช่างไม่ต่างอะไรกับการดูถูกเธอ เขาทำเหมือนเธอเป็นผู้หญิงนิสัยแย่มาก ทั้งๆ ที่เธอไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับผู้ชายคนนั้นพริ้งพลอยลงมาทานข้าวร่วมกับเรนนี่และปาหนัน ทั้งสองสังเกตุเห็นสีหน้าเศร้าซึมของหญิงสาวก็เกิดอยากรู้ขึ้นมา ปาหนันสบตาเรนนี่ที่นั่งมองอากัปกิริยาของว่าที่น้องสะใภ้ตลอดเวลา หล่อนรู้ตัวทันท

  • พี่โรมคลั่งรัก #พี่โรมเถื่อนมาก    บทที่ 17.4 - จุดเดือดทางอารมณ์ (พี่ไม่ยอมเสียพริ้งให้ใคร) (จบตอน)

    เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นส่งผลให้ภาพลักษณ์ของโรมถูกพูดถึงในแง่ลบมากขึ้น หลายสำนักข่าวเล่นประเด็นคลิปฉาวตลอดทั้งสัปดาห์ พาดหัวข่าวรุนแรงแตกต่างกันไป ติดเทรนด์ทวิตเตอร์อันดับหนึ่งมาหลายวันติด หนำซ้ำยังถูกคอมเมนต์ด่าหยาบคายสนั่นโลกออนไลน์ เรียกได้ว่าหน้าตาหล่อเหลาของโรมไม่สามารถล้างมลทินให้เขาพ้นจากความผิดในเรื่องนี้ได้พริ้งพลอยจึงเสนอให้เขาทำคลิปขอโทษจิรายุ เผื่อประเด็นร้อนแรงในโลกออนไลน์จะเบาบางลงได้บ้าง“ไม่มีทาง! เรื่องอะไรพี่ต้องไปขอโทษคนอย่างมัน”โรมโวยวายเสียงดัง ดีที่ห้องทำงานของเขาถูกออกแบบมาให้เก็บเสียงเป็นอย่างดี“พริ้งรู้นะคะว่ามันยากสำหรับพี่ แต่พริ้งอยากให้พี่ลองคิดดูให้ดีก่อน ถ้าพี่ยอมทำตามข้อเสนอพริ้ง พี่ก็ไม่ต้องถูกคนในเน็ตด่า พวกนักข่าวก็จะได้เลิกขุดคุ้ยปมขัดแย้งระหว่างพี่กับคุณจิรายุด้วย”พริ้งพลอยมองการณ์ไกล ทว่าโรมไม่เห็นด้วยกับความคิดประนีประนอมของเธอ“ถ้าพี่จะต้องลดตัวลงไปขอโทษมัน พี่ยอมตายดีกว่า”คนหยิ่งในศักดิ์ศรีเอ่ยเสียงหนักแน่น สถานการณ์ตรงหน้าไม่แตกต่างจากที่คาดการณ์เอาไว้ การที่จะให้โรมเอ่ยปากขอโทษจิรายุนั้น พริ้งพลอยคิดไว้อยู่แล้วว่ามันจะไม่ง่ายอย่างที่ใจปรารถน

  • พี่โรมคลั่งรัก #พี่โรมเถื่อนมาก    บทที่ 17.3 - จุดเดือดทางอารมณ์ (เหยื่อของคนเจ้าเล่ห์)

    ไม่รู้ว่าโลกกลมเกินไปหรือสวรรค์เป็นใจเข้าข้างเขากันแน่ เพราะทันทีที่เริ่มคิดวางแผนจะเข้าหาพริ้งพลอย เขาก็มารู้ทีหลังว่าเธอเป็นเพื่อนสนิทของเฌอเอม ลูกน้องที่บริษัทฯ ที่เขาทำงานอยู่ อะไรๆ เลยดูเข้าทางเขาไปเสียทุกอย่าง เขาเสนอให้พนักงานในแผนกพาคนนอกมาร่วมงานฉลองวันเกิดได้หนึ่งคน เพราะเขามั่นใจว่าเฌอเอมต้องชวนพริ้งพลอยมาร่วมงานนี้อย่างแน่นอนซึ่งทุกอย่างก็เป็นไปตามแผน เธอมาปรากฏตัวต่อหน้าเขาจริงๆจิรายุยอมรับว่าเธอสวยมาก สวยจนเขาอยากได้มาครอบครองแต่พริ้งพลอยไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่จะหลงใหลหรือชื่นชมอะไรง่ายๆ เธอมองข้ามเขา เธอเห็นเขาเป็นแค่เจ้านายและชายหนุ่มที่เพื่อนรักของเธอแอบปลื้ม ใช่… จิรายุรู้มาตลอดว่าเฌอเอมรู้สึกยังไงกับเขาแต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องสนใจ เขาไม่ชอบเฌอเอม ออกจะรำคาญด้วยซ้ำที่ยัยหน้าหมวยพยายามจะแสดงออกให้เขารู้ถึงความต้องการซ่อนเร้น ถ้าไม่ติดว่าต้องรักษาภาพลักษณ์เป็นผู้ชายอบอุ่นแสนดี เขาคงไล่ตะเพิดหล่อนออกจากงานไปนานแล้ว แต่ที่เขาไม่ทำ เพราะเขากำลังใช้หล่อนเป็นเครื่องมือในการเข้าหาพริ้งพลอยจิรายุต้องการแก้แค้นโรม!เป้าหมายของเขาคือทำยังไงก็ได้ให้คนอย่างมันเจ็บปวดเหมือน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status