11. ตลาดนัด 2

เธอปั่นจักรยานอย่างเร็วรี่ไปที่โซนเสื้อผ้า ระหว่างเดินวนเพื่อเลือกแบบ พิริยาได้นึกถึงความนิยมของคนในเมืองหลวงช่วงนี้ไปด้วย หลังจากนึกภาพการแต่งตัวของผู้คนที่เดินสวนกันขวักไขว่ในสองวันที่ผ่านมา เธอก็นึกออกแล้วว่าจะขายเสื้อผ้าประเภทไหนในเย็นนี้

พิริยาเดินไปมุมที่วางกางเกงยีน ซึ่งมีหลายแบบ หลายสไตล์ ทั้งขาเดฟ ขากระบอก ขาม้า ขากระดิ่ง หลังจากค้นหาอยู่นานเธอก็เจอเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ เธอรีบดึงกางเกงยีนทรงเอวสูงจำนวนหนึ่งร้อยตัวพับใส่กล่องกระดาษอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้แฟชั่นกางเกงยีนเอวสูงเป็นที่นิยมกันอย่างมาก เรียกได้ว่าถ้าเดินมาสิบคน ก็จะเห็นคนใส่กางเกงยีนทรงนี้ถึงแปดคน และเธอมั่นใจว่าสินค้าในโกดังของเธอชุดนี้ต้องขายดีอย่างแน่นอน เพราะกางเกงยีนของเธอเป็นรูปแบบล้ำสมัย ผลิตในปี พ.ศ.2566 มีความเด่นตรงสีที่หลากหลาย เนื้อผ้าที่ใส่สบายไม่หนักเหมือนกางเกงยีนยุคสมัยเก่า การตัดเย็บที่ละเอียด และลวดลายการตกแต่งแบบล้ำสมัย 

นอกจากกางเกงยีนแล้ว เธอยังเลือกเสื้อยืดโอเวอร์ไซซ์สกรีนลายสวย ๆ และเสื้อผ้าฝ้ายลวดลายแปลกตาทั้งแบบตัวสั้นและแบบคลุมสะโพกเพิ่มอีกอย่างละหนึ่งร้อยตัว เท่านี้ก็เหลือจะพอสำหรับการขายในคืนนี้

ระหว่างที่กำลังจะเข็นรถเข็นสี่ล้อที่บรรทุกเสื้อผ้าทั้งสามร้อยชิ้นเดินจากไป สายตาก็เหลือบไปเห็นกางเกงทรงสี่ส่วนและห้าส่วนทรงสกินนี่ที่แขวนอยู่อีกมุมหนึ่ง เธอเดินไปมองอย่างสนใจ

ในยุคนี้ไม่มีใครนิยมใส่กางเกงขาลีบติดตัวแบบนี้นัก อาจเพราะรู้สึกว่าใส่ไม่สบาย ขยับขาหรือลุกนั่งลำบาก แต่กางเกงสกินนี่ที่อยู่ตรงหน้าในตอนนี้เป็นเนื้อผ้ายืดทั้งหมด หากดูด้วยตาเปล่าจะมองเห็นเนื้อผ้าเป็นผ้ายีนและผ้าฝ้ายเนื้อหนา แต่ถ้าลองได้ใช้มือสัมผัสก็จะรู้ว่าจริง ๆแล้วเป็นเนื้อผ้าที่ยืดได้ เธออยากลองนำออกไปขายดูเพื่อเพิ่มความแปลกใหม่

และไม่ต้องเสียเวลาคิดนาน หญิงสาวรีบดึงกางเกงสกินนี่พับลงกล่องไปอีกหนึ่งร้อยตัว รวมสินค้าทั้งหมดตอนนี้ก็เป็นทั้งหมดสี่ร้อยตัว

ระหว่างที่กำลังเข็นรถเข็นที่บรรทุกกล่องเสื้อผ้าหลายกล่องเดินเข้ามายังตลาดนัด พิริยาก็รู้สึกถึงสายตาของผู้คนที่จ้องมอง โดยเฉพาะกลุ่มผู้หญิงที่มองมาด้วยความสนใจ บางคนพูดคุยซุบซิบ บางคนถึงกับชี้นิ้วออกมาตรง ๆ อย่างลืมตัว ซึ่งหญิงสาวรู้ว่าเกิดจากสาเหตุอะไร เธออมยิ้มอย่างมีความสุข

“น้อง น้อง พี่ขอถามนิดหนึ่ง” แล้วก็มีหญิงสาวคนหนึ่งอดรนทนไม่ได้ เดินรี่เข้ามาสอบถาม

พิริยามองตรงไปที่ผู้หญิงคนนั้นพร้อมกับยิ้มเบา ๆ “พี่จะถามเรื่องอะไรคะ”

“น้องซื้อกางเกงกับเสื้อที่ไหน แบบแปลกตามากเลยค่ะ”

พิริยายิ้มกว้างให้กับความสำเร็จ ใช่แล้ว ก่อนออกมาจากที่ว่าง เธอได้เปลี่ยนเสื้อผ้าที่สวมใส่ของเธอด้วย การสวมใส่ให้คนเห็นที่แหละเป็นการประชาสัมพันธ์ที่ดีที่สุด และเธอเลือกกางเกงสกินนี่กับเสื้อผ้าฝ้ายตัวยาวแบบที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาใส่โชว์ในครั้งนี้

“หนูขายเองค่ะ เป็นแบบใหม่ล่าสุดจากโรงงาน ถ้าพี่สนใจตามไปดูที่แผงได้เลยนะคะ อยู่ข้างหน้านี้เอง รับรองสวยแล้วราคาก็ไม่แพงด้วย”

ผู้หญิงวัยยี่สิบกว่าคนนั้นตาสว่างวาบขึ้นมาทันที “ดีจังเลยค่ะ พี่ไปกับน้องด้วยเลยดีกว่า จะได้เลือกตั้งแต่หัวไม้”

“ใส่กางเกงแคบ ๆ แบบนี้แล้วเข็นรถเข็นไปด้วยนี่เดินไม่ลำบากเหรอคะน้อง”

“ไม่ลำบากค่ะ นี่เป็นกางเกงเนื้อผ้ายืด ใส่เดิน ใส่นั่งได้สบายค่ะพี่”

“เอ๊ะ พี่เห็นเป็นผ้ายีนไม่ใช่เหรอ”

“เป็นผ้าเลียนแบบยีนค่ะ แต่เนื้อยืด ใส่สบาย ไม่เชื่อพี่ลองดึงเนื้อผ้าได้เลย”

หญิงสาววัยยี่สิบกว่ามองไปยังกางเกงที่พิริยาสวมด้วยความสนใจมากยิ่งขึ้น

“พี่ขอโทษนะคะ” หลังจากเอ่ยปากขออนุญาตแล้วเธอจึงได้ใช้มือสัมผัสเนื้อผ้าตรงหน้าขาของพิริยาเบา ๆ ก่อนจะเบิกตามองด้วยความทึ่ง เนื้อสัมผัสคล้ายยีนมาก หญิงสาวค่อย ๆ ใช้นิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือดึงเนื้อผ้าขึ้นมา และเมื่อเห็นเนื้อผ้ายืดติดนิ้วขึ้นมาตามแรงดึง ตาเธอยิ่งเบิกกว้างมากขึ้นอย่างประหลาดใจ

“กางเกงน่าสนใจมากเลยค่ะน้อง” เธอเอ่ยออกมาด้วยเสียงตื่นเต้น

“ถึงจะเป็นกางเกงแนบตัว แต่ใส่ไม่โป๊ด้วยนะคะพี่ พี่ลองดู” ว่าแล้วพิริยาก็ยกชายเสื้อขึ้นไว้ที่เอวเพื่อโชว์เป้ากางเกงและสะโพกให้หญิงสาวคนนั้นดู “ตรงเป้าเหมือนใส่ยีนตามปกติเลย ไม่แนบ ไม่ติด ใส่แล้วทรงสวยค่ะ”

“สวยจริง ๆ ด้วย พี่อยากเห็นของไว ๆ แล้ว มาค่ะ พี่ช่วยเข็นจะได้ถึงไว ๆ” หญิงสาวคนนั้นพูดอย่างใจร้อนพร้อมกับเข้าไปช่วยเข็นรถเข็นที่หนักอึ้งในทันที