3. พื้นที่ว่าง 2

เธอหันรีหันขวางเพื่อหาที่หลบที่ปลอดภัย ระหว่างนี้ก็ได้ใช้นิ้วสะกิดเกากลางฝ่ามือซ้ายที่บังเอิญคันยิบขึ้นมาอย่างกะทันหันไปด้วย

ทันใดนั้นเองก็รู้สึกถึงแรงดูดที่ดูดร่างกายเธอเคลื่อนที่ไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว หญิงสาวรีบหลับตาปี๋อย่างตกใจ หลังจากนั้นคล้ายกับมีแสงจ้ากำลังตกกระทบที่ผิวเปลือกตา พิริยาจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ

เธอยืนมองภาพเบื้องหน้าด้วยสีหน้าตกตะลึง

“พื้นที่!”

หญิงสาวเอ่ยออกมาอย่างตื่นเต้น ในที่สุดเธอก็มีพื้นที่ว่างเหมือนนางเอกนิยายคนอื่น ๆ!

โชคชะตายังคงไม่ใจร้ายกับเธอนัก! พิริยาน้ำตาไหลอย่างปลาบปลื้มพร้อมกับใช้มืออีกข้างตีลงโทษนิ้วกลางที่นิสัยไม่ดีไปด้วย

ภาพพื้นที่ที่อยู่เบื้องหน้าสร้างความตื่นตะลึงให้เธอเป็นอันมาก ลักษณะของมันคล้ายกับห้างค้าส่งแอคโคร่ที่มีสาขาอยู่ทั่วประเทศไม่มีผิด แต่พื้นที่พกพาของเธอใหญ่โตกว่าเยอะ เหมือนเอาห้างแอคโคร่มาเรียงต่อกันสิบห้าง!

หญิงสาวค่อย ๆ ไล่สายตาดูสิ่งของในพื้นที่ไปทีละแถว

โซนแรกเป็นโซนของแห้งและของใช้ซึ่งจัดเรียงอยู่บนชั้นอย่างเป็นระเบียบ มีทั้งขนม เครื่องปรุง เครื่องครัว เครื่องสำอาง สบู่ ผงซักฟอก อุปกรณ์ทำความสะอาด มีให้อย่างครบครันและครบทุกยี่ห้อ เมื่อประเมินด้วยสายตาแล้ว เธอคิดว่ามีอยู่เกินหลักพันชิ้นในแต่ละประเภท บางชนิดอาจถึงหลักหมื่น เรียกว่าถ้านำออกไปใช้แบบมีสติ สามารถมีใช้ไปจนถึงหลายสิบปีเลยทีเดียว

แค่ไล่เดินดูของแห้ง ของใช้ที่วางเรียงอยู่บนชั้น พิริยาก็รู้สึกเมื่อยขาจนแทบเดินไม่ไหว ทันใดนั้นเอง เธอก็เหลือบตาไปเห็นจักรยานแม่บ้านหนึ่งคันวางพิงอยู่ที่ผนังโกดัง

“อื้อฮือ...มีจักรยานไว้ให้ใช้งานด้วย!” เธอปรบมือเสียงดัง

หญิงสาวรีบปีนขึ้นไปนั่งบนอานจักรยาน และค่อย ๆ ยกเท้าปั่นจักรยานให้เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างมีความสุข เธอสามารถปั่นจักรยานให้แล่นไปข้างหน้าได้แล้วในชาตินี้

ชาติก่อนไม่ใช่ว่าไม่เคยหัดปั่นจักรยาน เธอสามารถปั่นได้ดีทีเดียว แต่ในช่วงยี่สิบปีที่เอาแต่กินกับนอนจนน้ำหนักพุ่งไปเป็นเลขสามหลักเธอก็ไม่สามารถปั่นมันได้อีก ทันทีที่เธอยกก้นขึ้นไปนั่งบนอาน ยางทั้งสองล้อก็พร้อมใจกันแบนโดยไม่ได้นัดหมายขึ้นมาทันใด พิริยาและจักรยานจึงเป็นศัตรูกันมานับตั้งแต่วันนั้น

หลังจากสำรวจประเภทของแห้ง ของใช้ในบ้านจนครบแล้ว เธอก็ปั่นจักรยานสำรวจในโซนของสดต่อไปทันที ผักเขียว ๆ สด ๆ ผลไม้ทุกประเภท วางกองเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ

เนื้อสัตว์มีครบทุกประเภท แม้แต่เนื้อจากต่างประเทศก็มีกองเป็นพะเนินให้เธอเลือกหยิบไปใช้ แต่ที่สะดุดตาเธอมากที่สุดก็คือตู้แก้วใสขนาดใหญ่ที่ด้านในมีกุ้งแม่น้ำหลายพันตัวกำลังว่ายน้ำอยู่

เป็นกุ้งที่ยังมีชีวิต นี่หมายความว่าอย่างไร?

จะให้เธอเข้าใจว่าของที่อยู่ในพื้นที่ว่างนี้จะไม่มีวันหมดอายุและจะยังคงสดอยู่อย่างนี้ตลอดไป? หญิงสาวยังคงไม่มั่นใจในข้อสรุปของตัวเอง

เมื่อผ่านโซนเนื้อสัตว์ต่าง ๆ ไปก็จะเป็นโซนนม เนย และเครื่องดื่มต่าง ๆ เธอหยิบนมสดขึ้นมาดูด้วยความสนใจ และพลิกไปที่ใต้ขวดเพื่อดูวันผลิตและวันหมดอายุ ซึ่งเธอก็เห็นเพียงแค่ภาพสัญลักษณ์คล้ายเลขแปดแบบแนวนอน เธอรู้จักสัญลักษณ์แบบนี้เป็นอย่างดี มันเป็นสัญลักษณ์ infinity หรือการไม่มีที่สิ้นสุด

พิริยาเริ่มรู้สึกว่าเธอเข้าใจได้ถูกต้องแล้ว ของที่อยู่ในพื้นที่ว่างสามารถคงความสดและใหม่ได้ตลอดไปตราบเท่าที่เธอยังไม่ได้หยิบพวกมันออกไปใช้ แต่เพื่อให้แน่ใจมากขึ้นเธอจำต้องรอดูอีก 2-3 วัน โดยดูจากความสดและความแข็งแรงในการว่ายน้ำของกุ้งในตู้แก้ว

พ้นจากโซนของสด ก็จะเป็นโซนของใช้และของตกแต่งบ้าน มีหมดทั้งผ้าปูที่นอน ผ้าม่าน ตู้ เตียง โต๊ะ เฟอร์นิเจอร์หลากหลาย แม้แต่เครื่องใช้ไฟฟ้าก็มีอยู่ทุกประเภท พิริยามองอย่างฉงน ด้วยสภาพแวดล้อมในปัจจุบันไม่เอื้อในการใช้ประโยชน์พวกมันแม้แต่น้อย ที่หมู่บ้านนี้ยังไม่มีไฟฟ้าเข้าถึง และรูปลักษณ์เครื่องใช้ไฟฟ้าต่าง ๆ ก็ดูทันสมัยมากเกินไป เธอบุ้ยปากเล็กน้อยเมื่อคิดถึงความไร้ประโยชน์ของเจ้าพวกนี้

ถัดจากโซนของตกแต่งบ้านก็เป็นโซนเสื้อผ้า ทำเอาเธอแตกตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

“มันจะมากเกินไปไหม”

หากใส่แล้วทิ้งวันละชุด เธอว่าสองร้อยปีก็ใช้ได้ไม่หมด

เธอไล่ดูเสื้อผ้าแบบต่าง ๆ มีทั้งชุดวอร์ม ยีน เสื้อยืด กางเกงขายาว กางเกงขาสั้น เลกกิง เสื้อกันหนาว ผ้าพันคอ หมวก ถุงเท้า เสื้อชั้นใน กางเกงใน แม้แต่ผ้าเมตรเป็นม้วน ๆ ก็ยังมีกองสุมกันอย่างพะเนินเทินทึก แต่ละประเภทน่าจะมีไม่ต่ำกว่าหมื่นชิ้น ทำไมถึงใส่ให้มาเยอะขนาดนี้นะ พิริยาเดาะลิ้นมองอย่างกังขา