4

ไม่มีครั้งไหนที่อคิระจะทำตัวน่ารักกับเธอเลยสักครั้งและตอนนี้ก็เช่นกัน คำพูดตรง ๆ ของเขาจะมาจากความหวังดีหรือไม่อลินญาก็ไม่ชอบทั้งนั้น

“ราฟทุเรศมากเลยนะคะ รู้ตัวบ้างไหม และที่ราฟประสบความสำเร็จในธุรกิจของตัวเองเร็ว อลินยินดีด้วยค่ะ แต่ราฟไม่ควรดูถูกความฝันของคนอื่นนะคะ” น้ำเสียงหวานแข็งขึ้นเล็กน้อยเมื่อคนตรงหน้าดูถูกความฝันอันยิ่งใหญ่ของเธอ หากเขาจะไม่เห็นด้วยหรือไม่อยากสนับสนุนก็แค่อยู่เฉย ๆ ทำหน้าที่เป็นนายจ้างที่ดีให้เธอก็พอ ไม่เห็นต้องมาพูดจาแรง ๆ ทำร้ายความฝันกันเลย

“นี่ฉันกำลังหวังดีกับเธออยู่นะ ฉันอาบน้ำร้อนมาก่อนย่อมรู้ดีว่ามันไม่ง่ายและเธอยังมีประสบการณ์น้อยมากกับวงการนี้” จะบอกว่าหวังดีด้วยใจบริสุทธิ์อคิระก็ไม่กล้ายอมรับ เพราะลึก ๆ แล้วเขาไม่ได้อยากสนใจอะไรเธอทั้งนั้นและคิดว่าผู้หญิงบอบบางอย่างอลินญานั่งทำธุรกิจของที่บ้านน่าจะไปได้รอดกว่าออกมาหาทำด้วยตัวเอง

“เพราะประสบการณ์น้อยยังไงละคะ อลินถึงได้อยากหางานทำเพื่อเพิ่มประสบการณ์ให้กับตัวเอง ทั้งเรื่องงานและการใช้ชีวิตโดยที่ไม่มีครอบครัวมาซัปพอร์ต”

ตลอดชีวิตที่เกิดมาอลินญายอมรับว่าเธอถูกครอบครัวเลี้ยงดูมาอย่างดี ชีวิตของเธอมีความรักของคุณพ่อและคุณแม่โอบอุ้มอยู่เสมอและเธอก็รู้ว่า ถ้าแค่เธอเอ่ยบอกว่าอยากทำอะไรอยากลงทุนอะไรอลินญาจะได้สิ่งที่เธอปรารถนา แต่ชีวิตของเธอจะมีความหมายอะไรละถ้าสิ่งที่ได้มามันง่ายเกินไป

เธอจะไม่มีวันได้รู้ถึงคุณค่าของงานที่ตัวเองรักเพราะเธอไม่ได้ลงแรงอะไรเลย และถ้าหากวันใดวันหนึ่งเธอเกิดล้มขึ้นมาแล้วในเวลานั้นเธอไม่มีท่านทั้งสองอยู่เคียงข้าง อลินญาคิดไม่ออกเลยว่าเธอจะมีชีวิตต่อไปอย่างไรเมื่อที่ผ่านมาเธอมีคนคอยประคองอยู่ตลอด เพราะความคิดนี้เธอถึงต้องฝึกดิ้นรนด้วยตัวเอง ต้องได้รู้จักความเจ็บปวดความผิดหวังบ้างเพื่อที่จะแข็งแกร่ง

“ถือว่าฉันได้เตือนเธอไปแล้วก็แล้วกัน ต่อจากนี้เจ็บตัวขึ้นมาอย่าให้เห็นว่านั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งนะ”

คำว่า เจ็บตัว ในความหมายของอคิระคือความผิดหวังที่อลินญาจะต้องเผชิญในอนาคต หากเธอโชคดีและไปได้สวยกับสิ่งที่เธอเลือกเขาก็จะยินดีด้วย แต่ก็อย่างที่รู้ว่าธุรกิจมันคือการลงทุนและทุกการลงทุนย่อมมีความเสี่ยง เจ็บตัวในครั้งนี้จะเจ็บปวดมากที่สุดในชีวิตของเธอ มันคือการผิดหวัง ความล้มเหลวที่อคิระไม่คิดว่าอลินญาจะรับไหว

“อลินไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วนะคะ อลินจะไม่ร้องไห้ค่ะ” เธอโตพอที่จะกล้าเผชิญหน้ากับความผิดหวัง และต่อให้ถึงเวลาที่ต้องเสียใจจนกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ไหวจริง ๆ เธอจะไม่มีทางร้องไห้ต่อหน้าคนใจร้ายอย่างอคิระเด็ดขาด ไม่มีวัน เพราะเขาไม่มีทางปลอบเธอแน่มีแต่จะซ้ำเติม

“หึ แล้วฉันจะคอยดู” จะทนเป็นลูกน้องได้สักกี่น้ำ

“รอยินดีกับความสำเร็จของอลินได้เลยค่ะ และถึงเวลานั้นราฟต้องซื้อดอกไม้ช่อใหญ่กว่าตัวอลินแล้วถือมาให้อลินด้วยตัวเองนะคะ” เพราะนั่นคือความสำเร็จที่เธอทำด้วยตัวเองและมันจะเป็นความสำเร็จที่ล้มคำปรามาสของอคิระ เขาก็ต้องแสดงความยินดีให้สมน้ำสมเนื้อสิ

“ฝัน?”

“ไม่ได้ฝันค่ะ”

“คิดว่าคนอย่าฉันจะทำอะไรไร้สาระแบบนั้นเหรอ”

“ค่ะ ราฟต้องทำอะไรที่ไร้สาระแบบนั้นให้อลิน”

“...” อคิระทำแค่แสยะยิ้มออกมาและเป็นฝ่ายหยุดการต่อปากต่อคำนี้ก่อน

เขาไม่ได้เหนื่อยแต่มันคือการเสียเวลาที่จะต้องมานั่งพูดกับคนช่างเพ้ออย่างอลินญา และความต้องการของเธอที่อคิระกล้าสาบานได้เลยว่าเขาจะไม่มีวันทำแบบนั้นให้ไม่ว่ากับใครก็ตาม...

อลินญาเดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เข้ามาในบ้านหลังจากที่วันนี้เธอสมหวังกับงานที่คาดหวังจะได้ทำ และเธอก็คว้าตำแหน่งดีไซเนอร์ของAKRแบรนด์มาจนได้ คนอย่างอคิระต้องเจอแบบนี้แหละผู้ชายคนนี้ชอบความท้าทาย เขาไม่ชอบคนอวดเก่งแต่เธอคือคนอวดเก่ง ‘เป็นแค่กับราฟ’

เพราะเธอกระตุกในสิ่งที่อคิระไม่ชอบเพราะแบบนี้เขาจะต้องอยากเห็นเธอล้มเหลว ถ้าคิดจะทำให้อคิระรับเธอเข้าทำงานอลินญาก็ต้องทำเหมือนที่เธอทำในวันนี้ ท้าทายอคิระ

“เดินยิ้มเข้ามาแบบนี้ แม่ขอเดาว่าราฟรับอลินเข้าทำงานใช่ไหมลูก”

อรพินหยุดมือที่กำลังถักโครเชต์แล้วเงยหน้ามองลูกสาวสุดที่รัก ขยับแว่นสายตาเล็กน้อยเพื่อที่จะได้มองใบหน้าอ่อนหวานของอลินญาได้ชัดขึ้น เห็นลูกสาวเดินยิ้มมาแบบนี้เธอคงคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้

“ใช่แล้วค่ะคุณแม่” เดินเข้าไปนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับที่มารดาของเธอนั่งอยู่ สองแขนเรียวยกขึ้นกอดรอบเอวของอรพินแล้วซบศีรษะลงบนไหลอย่างออดอ้อน อลินญาชอบอ้อนแม่มากที่สุดเธอเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เล็ก ๆ แล้วเป็นคนขี้อ้อน

“แล้วเป็นยังไงบ้าง เราสองคนไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี ราฟเขาดีใจไหมที่ได้เจออลิน” อรพินเอ่ยถามและต้องหลุดเสียงหัวเราะออกมาเมื่อเห็นปฏิกิริยาของลูกสาว

“ดูทำหน้าเข้าสิ” เป็นสีหน้าหงำงอที่จะเกิดขึ้นเป็นปกติเมื่ออลินญานึกถึงอคิระ

“ราฟไม่มีทางดีใจหรอกค่ะคุณแม่ เขาไม่ชอบหน้าของอลิน” คิดถึงคำพูดร้าย ๆ ที่อคิระพูดกับเธอในวันนี้แล้วอารมณ์เสีย ไหนจะเรื่องที่เขาไล่เธอกลับบ้านไม่ยอมให้สัมภาษณ์อีก ชิ๊ จะเอาอะไรมาดีใจ

“อลินเกือบไม่ได้งานก็เพราะราฟเลยค่ะ”