อย่าดื้อกับผมนะขอรับคุณสิงหล

อย่าดื้อกับผมนะขอรับคุณสิงหล

last updateDernière mise à jour : 2024-12-14
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
53Chapitres
1.9KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

มาเฟียที่เย็นชาอย่างสิงหล เขาเจอกับโอเมก้าตัวเล็กที่มีกลิ่นมะลิเป็นกลิ่นประจำตัวด้วยความบังเอิญ ใครจะไปรู้ล่ะว่าการเจอกันแบบบังเอิญของพวกเขา จะเป็นจุดเริ่มต้นของครอบครัว แสนดีเป็นคนที่เกิดในสมัยอโยธยา เขาหนีโจรป่าในระหว่างที่กำลังเดินทางเข้าสู่วัง เขาหนีตายจนกระทั่งวิ่งเข้าไปในถ้ำที่ไม่มีทางออก โผล่มาอีกทีก็เจอกับคนตัวโตอย่างกับยักษ์ ทำท่าทางแปลกประหลาด คำพูดก็แปลกประหลาด เขาต้องการที่จะหลีกหนี แต่ดูท่าแล้วเจ้ายักษ์วัดแจ้งจะตามติดเขา ต้องทำให้เจ้ายักษ์คนนี้รู้เสียบ้างว่า คนอย่างแสนดีไม่ได้ยอมใครง่ายๆ วิชาการต่อสู้ของแสนดีไม่เป็นรองใคร ความรักของทั้งคู่เป็นจุดเริ่มต้นของจักรวาลเลิศรัตนวรชัย ซึ่งจะมีอีก 2 เรื่องนั่นคือเรื่องของรุ่นลูก เป็นเรื่องราวของสิรินทร์ ลูกชายคนโต และสีหราช ลูกชายคนเล็ก ตระกูลเลิศรัตนวรชัยเกิดขึ้นได้จากสิงหลและแสนดีเลิศรัตนวรชัยคู่นี้

Voir plus

Chapitre 1

แสนดี ธรรมรงค์วงษา

Finn’s POV

The house was never quiet when she was at home. But she was never home.

That is the thing about having a mother who'd rather be more comfortable on a soundstage than in her own living room. Naomi Vance-Sterling filled every room she entered with noise, laughter, complaints, the endless phone calls with her agents, and her latest co-star who was definitely just a friend. But when she was gone, there was total silence in the house.

I'd been back for three days. Three days of walking through hallways that felt more like a museum than a home. Three days of eating alone in a massive dining room that could fit twenty persons. Three days of pretending I wasn't counting the hours until Mr. Grant came back home.

I wasn't supposed to be here. I'd made that clear when I left for university. The dorms were small, the food was terrible, and my roommate snored like a terrible pig. But at least there, I could pretend I wasn't obsessed with my stepfather.

Here, in this cold mansion, there was no way of pretending.

I had been sixteen when I first realized something was wrong with me. Or rather, something was wrong with the way I looked at him. It was a summer evening, and Mr. Grant had come home from work late, and was loosening his tie. Just that….just the sight of his fingers pulling at that silk knot, something in my chest had cracked open. I'd spent the rest of that night in my room, staring at the ceiling, wondering what the hell was happening to me.

Girls didn't do it for me. I'd tried. In high school, I had dated a few pretty ones, smart ones, the kind any guy would be lucky to have. And they were nice. Really nice. But when they kissed me, I felt nothing. Even when they touched me, I felt less than nothing. I felt like I was performing, like i was pretending to be someone i wasn't.

So I had stopped trying. I had stopped pretending I was normal. I'd accepted that the only person who could make my heart race was the man who'd married my mother when I was eighteen, the man who'd looked at me like he saw something worth seeing. I just never thought I'd actually do anything about it until tonight.

The front door slammed somewhere in the distance. I froze, a glass of water halfway to my lips.

Mr. Grant.

I knew his footsteps. The way he'd drop his keys into the bowl by the door with a soft clink. The way he'd stand in the foyer for just a moment, like he was bracing himself to enter his own home. But tonight, he sounded heavier. I heard him take the stairs. Not the main staircase, the one by the east wing, the one that led to the master suite. My mother's room. Their room, technically, though they'd slept separately for as long as I could remember. I shouldn't follow him. I knew I shouldn't, but my feet were already moving.

The master suite door was cracked open. I pressed myself against the wall, heart hammering, telling myself I was just passing by. I wasn't. I was a liar. I was a nineteen-year-old man with a fixation on his forty-year-old stepfather, and I was about to do something I couldn't take back.

The bathroom door clicked shut. Then I heard the shower. I should have left. I should have gone back to my room, locked the door, and buried my face in my pillow until the shame passed. That was the smart thing to do, but I'd never been smart when it came to Grant Sterling. I waited. Minutes passed. The water stopped. The bathroom door opened, and I heard him step out.

And then I did something so stupid, so reckless, that my pulse stuttered in my throat. I opened the door.

He was half-naked.

That was the first thing my brain registered. The second was that his towel was loose around his hips, barely staying up. The third was that he was staring at me, frozen, water still dripping from his hair down his chest….his chest, broad and muscled and dusted with dark hair that I'd dreamed about tracing with my tongue.

"Finn." His voice was rough. Surprised. "What are you……"

The towel slipped and for a moment, we stood frozen staring at each other. I couldn't look away. I'd imagined this for a very long time. In the dark of my room, with my hand wrapped around myself, I would pictured what he'd look like, but imagination was nothing compared to reality. He was beautiful. Thick. Heavy. The kind of cock that made your mouth water before you even thought about what you'd do with it. I wanted to taste him.

"Finn." His voice was sharper now. He snatched up the towel, holding it in front of him. "Leave now."

I stepped closer.

"What are you doing?" There was warning in his voice. But beneath the authority and the command, I heard something else. The uncertainty.

"Mr. Grant," I said softly. I'd always called him that. It was also the only way I allowed myself to say his name without trembling. I stepped closer again.

"Stop." he warned again. His knuckles were white around the towel. But he didn't move away. I reached out slowly. Giving him every chance to push me back, to tell me no. But hee didn't. His eyes were locked on mine, and I saw it, the passionate hunger he had in his eyes. I dropped to my knees.

"Finn, this is……"

I didn't let him finish. He was already half-hard when I took him in my mouth. The taste of him was salt and skin and something uniquely him. I moaned, the sound low and desperate, and I felt him twitch against my tongue. His hand found my hair. Not pulling. Just there, gripping the strands like he needed something to anchor himself.

"I……" He broke off with a ragged breath.

I looked up at him. Green eyes meeting grey. I didn't stop. I had waited three years for this. Three years of fantasizing, of telling myself I was sick for wanting my stepfather. But here he was now, hard in my mouth, and he wasn't pushing me away.

"Bloody hell," he breathed and his grip in my hair tightened while i swallowed him whole in my mouth. His hips moved forward, just slightly, and I moaned my approval.

"Finn." My name was a warning, more like a plea but I didn't care. He pulled me off. I gasped, a string of saliva connecting my lips to the tip of him. His chest was heaving and his eyes were darker now.

"You have no idea of what you're doing," he said, but his voice was strained.

"I know exactly what I'm doing."

I leaned forward and took him again, all the way down, until my nose pressed against his stomach. He moaned, a deep, wrecked sound that I felt in my bones.

"Best I've ever had," he muttered, almost to himself, and I smiled around him.

He came with a shout, his hips jerking while I swallowed everything, greedy and desperate, and when I finally pulled away, he was staring down at me like I'd just rearranged his entire world. I didn't wait for him to speak. I stood, wiped my mouth with the back of my hand, and fled.

I ran down the hall into my room. I slammed the door and I locked it. I pressed my back against it and slid down to the floor. My heart was racing and my hands were shaking. I was covered in him from my lips, my tongue, amd on my chin. And I felt no guilt, only the burning, all-consuming need for more.

I pressed my fingers to my lips, tasting him again. And I knew, with absolute certainty, that this was just the beginning. But as I sat there in the dark, I heard the front door opening and closing. Then the roar of an engine. Then silence. He'd left, and he wasn't coming back.

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
53
แสนดี ธรรมรงค์วงษา
กรุงศรีอยุธยา หรือ อาณาจักรอยุธยา เป็นอาณาจักรของชนชาติไทยสยาม (ไทยภาคกลาง) ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาในช่วง พ.ศ. 1893 ถึง พ.ศ. 2310 มีกรุงศรีอยุธยาเป็นศูนย์กลางอำนาจหรือราชธานี ทั้งยังมีความสัมพันธ์ทางการค้ากับหลายชาติ จนถือได้ว่าเป็นศูนย์กลางการค้าในระดับนานาชาติ เช่น จีน เวียดนาม อินเดีย ญี่ปุ่น เปอร์เซีย รวมทั้งชาติตะวันตก เช่น โปรตุเกส สเปน เนเธอร์แลนด์ (ฮอลันดา) อังกฤษ และฝรั่งเศส ซึ่งในช่วงเวลาหนึ่งเคยสามารถขยายอาณาเขตประเทศราชถึงรัฐชานของพม่า อาณาจักรล้านนา มณฑลยูนนาน อาณาจักรล้านช้าง อาณาจักรขอม และคาบสมุทรมลายู ณ เรือนไม้ไทย ที่ตกแต่งอย่างหรูหราเป็นที่อยู่อาศัยของท่านราชครู ผู้มีหน้าที่สอนสั่งบุคคลที่จะได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ เรือนของท่านราชครูนั้นมีบ่าวไพร่นับร้อยคน ทุกคนเป็นบ่าวในเรือนเบี้ย ท่านราชครูปกครองบ่าวไพร่ด้วยจิตที่เป็นกุศล ใจดี และมีเมตตา ท่านราชครูมีบุตรเพียง 1 คนเท่านั้น เธอเป็นผู้ชายที่สามารถท้องได้ เป็นสายพันธุ์หายากในอโยธยา คุณหนูแสนดี ธรรมรงค์วงษา มีนิสัยแก่นแก้ว ไม่ยอมคน เธอมีหน้าที่เป็นครูของพระราชธิดาของเจ้าหลวง มีหน้าที่สั่งสอนให้วิชาความรู้เบื้องต้น แก่ลูกหลาน
Read More
โจรปล้น
ในค่ำคืนที่ดึกสงัด ขบวนของคุณหนูแสนดี ทำที่พักชั่วคราวอยู่ริมแม่น้ำเพื่อพักผ่อน ที่พักของคุณแสนดีถูกแยกออกจากบ่าวไพร่ โดยให้พักอยู่กับกะหล่ำสาวใช้ประจำตัว ในระหว่างที่คุณหนูแสนดีและกะหล่ำหลับสนิทอยู่นั้น เสือเข้มและพรรคพวกประมาณสิบคนบุกเข้ามาภายในที่พักอย่างเงียบเชียบ เขาเดินดูที่พักของคุณหนูแสนดีว่าอยู่ตรงไหน จนเจอที่พักที่ใหญ่ที่สุดซึ่งน่าจะเป็นของคุณหนูแสนดีแน่นอน"ต้องเป็นหลังนี้แน่นอนเลยลูกพี่ หลังนี้ใหญ่ที่สุดแล้ว"เสือเข้มมองยังที่พักของคุณหนูแสนดีพร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยม อย่างไรเสียวันนี้เขาจะต้องได้ลูกชายของท่านราชครูเป็นเมียให้ได้ เสือเข้มเดินเข้าไปภายใน ในขณะที่แสนดีได้ยินเสียงผู้บุกรุก เขาลุกขึ้นทันทีเจอกับผู้บุกรุกที่ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงทางเข้า"พวกเจ้าเป็นใครกัน กล้าดีอย่างไรถึงได้บุกที่พักรับรองของเรา""กระผมจะเป็นใครไม่สำคัญดอกขอรับคุณหนูแสนดี แต่ภายภาคหน้ากระผมจะเป็นผัวของคุณหนูแน่นอน"กะหล่ำที่งัวเงียตื่นขึ้นมาตกใจที่อยู่ๆมีชายฉกรรจ์บุกเข้าที่รับรองของคุณหนูแสนดีเธอรีบเอาตัวบังคุณหนูของเธอไว้ทันที"พวกมึงเป็นใครกันไอ้พวกชั่ว รู้หรือไม่ว่านี่คือผู้ใด นี่คือคุณหนูแสนดี
Read More
สิงหล เลิศรัตนวรชัย
สิงหล เลิศรัตนวรชัย นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่มีกิจการโรงแรมระดับ 5 ดาวนับร้อยสาขาทั่วประเทศ เขาเป็นอัลฟ่าฟีโรโมนกลิ่นไวน์ขาว มีนิสัยไม่สุงสิงกับใคร โลกส่วนตัวสูง แต่ก็ใช่ว่าเขาจะเป็นคนไม่มีประสบการณ์กับเพศตรงข้าม แต่เขามักจะใช้เงินในการแลกเปลี่ยนความสุขมากกว่าความรักเสมอ ทำให้เขาไม่เคยแคร์คู่นอนของเขาเลยแม้แต่คนเดียว "วันนี้ลมอะไรหอบมาที่นี่ครับคุณสิงหล"มาวินเจ้าของ night club เอ่ยถามอัลฟ่า ที่เดินเข้ามาภายในร้านของเขาพร้อมกับบอดี้การ์ดหลายคน สิงหลขึ้นชื่อเรื่องความเฉยชา จนเด็กๆในร้านเขาแทบจะไม่มีใครกล้ารับรองคุณสิงหลเลยแม้แต่คนเดียว"วันนี้ผมเบื่อๆเหงาๆนะครับ ก็เลยว่าจะมาหาอะไรดื่ม แล้วก็มีนัดลูกค้าที่นี่ด้วย""งั้นเหรอครับ งั้นเชิญด้านในเลย เดี๋ยวผมเปิดห้อง VVIP ให้นะครับ"สิงหลพยักหน้า ก่อนจะเดินตามมาวินเข้าไปภายในร้าน ห้อง VVIP ที่จัดรับรองคุณสิงหลได้ ห้องจะต้องเป็นห้องที่ดีที่สุดของร้าน และเป็นห้องที่ส่วนตัวมากๆ"คุณสิงหล ต้องการเครื่องดื่มหรือโอเมก้าไหมครับ""เตรียมอาหารและดื่มมาให้พร้อม ส่วนโอเมก้าก็เอาคนที่ดีที่สุดเข้ามาก็แล้วกัน""ครับ"สิงหลนั่งรอลูกค้าอยู่ไม่นานลูกค้าที่เขาน
Read More
แสนดีศรีอโยธยา
สิงหลเห็นว่าอีกฝ่ายเพียงแค่หลับไปเท่านั้น เขาจึงทำการปลุกโดยการใช้กิ่งไม้ที่อยู่แถวนั้นเขี่ยไปที่โอเมก้าร่างเล็กที่มีกลิ่นลีลาวดี"นี่ตื่นสิ เธอจะมานอนตรงนี้ไม่ได้นะ เดี๋ยวฉันฟ้องเจ้านายพวกเธอนะ!!"แสนดีที่ได้ยินเสียงคนปลุกเขาขยี้ตางัวเงียทันที เขาเป็นถึงลูกคุณหนูไม่เคยมีใครกล้าปลุกเขาเวลานอนแม้แต่คนเดียว"ใครมันมาปลุก น่ารำคาญเสียจริง พวกมึงไม่เคยโดนหวายกันรึ ถึงได้กล้ามาปลุกกูเช่นนี้!!"กะหล่ำสาวใช้เป็นคนตื่นก่อนเจ้านาย เมื่อลืมตาขึ้นเธอเจอชายหนุ่มสองคนที่ใส่นุงผ้าแปลกๆ แถมยังจ้องเขม่งมายังเธอและคุณหนูอีก"คุณหนูเจ้าคะ คุณหนูแสนดี คุณหนูตื่นก่อนเจ้าค่ะ!!""อะไรอีกกะหล่ำ เรายังอยากนอนอยู่เลยขอเรานอนต่ออีกนิดนะ""ไม่ได้เจ้าค่ะคุณหนู คุณหนูตื่นมาก่อนนะเจ้าคะ"แสนดีจำใจตื่นขึ้นตามคำขอของบ่าวคนสนิท พอลืมตาขึ้นเขาเจอกับคนแปลกๆสองคนที่แต่งกายแปลกๆ "นี่พวกเอ็งเป็นใคร ใยมายืนจ้องข้าเช่นนี้!!"สิงหลมองคนทั้งสองอย่างประหลาดใจ คำพูดคำจาของสองคนนี้เหมือนหลุดมาจากโบราณไม่มีผิด แต่เรื่องแบบนั้นมันไม่เคยมีจริงไง สรุปก็คือสองคนนี้มันบ้าไปแล้ว"นี่มันคนบ้าหรือเปล่าไกร!"พออีกฝ่ายบอกว่าเขาคือคนบ้า แส
Read More
คนแปลกหน้าที่ถูกใจ
สิงหลพาแสนดีและกะหล่ำ มาทานอาหารที่ร้านสวัสดิการของทางสนามกอล์ฟ เขากำลังนั่งมองโอเมก้าทานอาหาร แสนดีให้กะหล่ำ นำอาหารไปวางไว้ที่โต๊ะทรงเตี้ยๆที่กะหล่ำไปขอมาจากแม่ค้า อาหารหลายอย่างวางอยู่บนโต๊ะเล็กๆนั่นพร้อมกับขันน้ำที่ไปหามาจากที่ไหนไม่รู้ สิงหลมองการกระทำของทั้งสองอย่างสงสัย แสนดีพับเพียบทานอาหารโดยไม่ใช้ช้อนแต่ใช้มือในการกิน กิริยาท่าทางในการทานอาหารก็ดูอ่อนช้อยและเหมือนเป็นผู้ดี แต่การกระทำนั้นมีคนในร้านต่างมองอย่างสงสัย"นี่เธอสองคนทำอะไรกัน จะลงไปนั่งกินข้างล่างกันทำไมข้างบนโต๊ะนี่ก็มีให้กิน""ก็เราจะกินแบบนี้ ท่านจะกินบนนั้นท่านก็กินไปสิ!"แสนดีตอบกลับทันทีอย่างไม่กลัวเกรง ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าเขาไม่ได้อยู่ในยุคสมัยของตัวเองเพราะทุกอย่างรอบตัวมันแปลกไปมาก แต่เขาก็ยังต้องปรับตัวและจะต้องอยู่รอดปลอดภัยจนกว่าจะกลับไปที่พระนครหรือที่เรือนได้หลังจากที่ทานอาหารกันเรียบร้อยแล้วสิงหลเป็นคนชวนให้แสนดีและกะหล่ำกลับไปที่บ้านด้วยเพราะดูแล้วทั้งสองคนคงไม่มีที่ไปอย่างแน่นอน ซึ่งแสนดีและกะหล่ำก็ยอมตกลงที่จะไปกับสิงหล เพราะสิงหล เป็นคนเดียวที่เขาไว้ใจได้ตอนนี้ เพราะเขาไม่รู้จักใครเลย "ที่นี
Read More
เริ่มงานแม่บ้าน
เช้าวันต่อมา แสนดีตื่นแต่เช้านั่งรอกะหล่ำไปหากิ่งข่อยมาให้สีฟัน เขานั่งรออยู่สักพักกะหล่ำก็เดินกลับมาพร้อมกับของบางอย่างในมือ"ไม่มีกิ่งข่อยสีฟันเลยเจ้าค่ะคุณหนู บ่าวไปถามแม่ครัว เขาให้สิ่งนี้มาเจ้าค่ะ "กะหล่ำยืนของบางอย่างส่งให้แสนดี เป็นแท่งอะไรแปลกประหลาด "แล้วเราจะใช้งานยังไงล่ะกะหล่ำ""ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะคุณหนู บ่าวให้พี่ไกรสอนให้แล้วเจ้าค่ะ ทำแบบนี้นะเจ้าคะ แล้วก็นำไปสีฟันนะเจ้าคะ"กะหล่ำจัดการสีฟันให้กับผู้เป็นนาย ซึ่งแสนดีก็ยอมอยู่เฉยๆให้กะหล่ำสีฟันให้ หลังจากที่ทำความสะอาดร่างกายตัวเองเรียบร้อยแล้ว แสนดีจึงออกมาที่ห้องรับรองอีกครั้งเพราะเจ้าเรือนเขาสั่งคนให้มาตาม"ท่านมีอะไรจะคุยกับ..ขะ...ผมงั้นเหรอ"แสนดีจะใช้สรรพนามคำว่าข้ากับเจ้าเรือน แต่เขาจำได้ว่าคนสนิทของคนโตๆคนนี้ใช้เรียกตัวเองว่าผม เขาก็เลยใช้บ้าง""ฉันชื่อว่าสิงหล ต่อไปนี้เธอเรียกฉันว่าคุณสิงหลก็แล้วกัน ที่ฉันเรียกเธอมาวันนี้ก็เพื่อจะบอกว่า ต่อไปนี้เธอทำหน้าที่ผู้ช่วยแม่บ้าน คอยช่วยแม่บ้านของฉันทำความสะอาดบ้านและทำอาหาร ส่วนคนสนิทของเธอ ก็ให้เป็นผู้ช่วยเหมือนกัน เข้าใจที่ฉันพูดไหม""เข้าใจขอรับ"สิงหลมองโอเมก้า ตอนน
Read More
โดนฟีโรโมนอัลฟ่า NC
วันนี้สิงหลไม่ได้ออกไปทำงานที่ไหน หลังจากทานอาหารเสร็จเขาก็เดินกลับมาที่ห้องนอน พร้อมกับสั่งให้โอเมก้าเตรียมเครื่องมือทำความสะอาดมาทำความสะอาดห้องเขาใหม่ ทั้งๆที่ป้าประไพเพิ่งจะสั่งให้เด็กรับใช้ทำไปเมื่อวานนี้เอง'ก๊อกๆ'เสียงเคาะประตูทำให้สิงหลหันไปมอง พร้อมกับอนุญาตให้คนที่เคาะประตูเข้ามาได้ ซึ่งจะเป็นใครไม่ได้นอกจากแสนดี ที่เขาสั่งให้มาทำความสะอาดห้อง"ทำความสะอาดเป็นไหม ดูเธอเป็นลูกผู้ดีน่าจะทำอะไรแบบนี้ไม่เป็น""อย่าได้มาดูถูกเรา เอ่อ...ผม ผมทำเป็นทุกอย่างนั่นแหละ ท่านแม่สอนผมมาดี"สิงหลพยักหน้า ก่อนที่จะเลิกสนใจโอเมก้าและนั่งทำงานของตน โดยปล่อยให้แสนดีเก็บกวาดทำความสะอาดห้องของเขา กลิ่นดอกลีลาวดีที่ลอยออกมาจากตัวของโอเมก้าทำให้สิงหลผ่อนคลาย ในขณะที่แสนดีกำลังทำความสะอาดห้องของเขา เขาก็มักจะแอบมองการเคลื่อนไหวของโอเมก้าบ่อยๆ ตอนนี้แสนดีแต่งตัวด้วยชุดของแม่บ้านประจำคฤหาสน์ของเขา ชุดที่สาวใช้คนอื่นใส่แล้วดูธรรมดา แต่ทำไมเวลาแสนดีใส่เขารู้สึกว่ามันดูเซ็กซี่ ตอนนี้อารมณ์ของสิงหลเริ่มพุ่งขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆ สิงหลแอบปล่อยฟีโรโมนไวน์ขาวออกไป เขาอยากจะรู้ว่าโอเมก้าจะมีปฏิกิริยาอะไรกับเป
Read More
แสนดีสุดเฮี๊ยบ
สิงหลรวบเอามือทั้งสองข้างของโอเมก้าไว้แน่นก่อนที่จะจับให้นั่งลงมาบนตักเขา"พอแล้วแสนดี หัวฉันเจ็บหมดแล้วเนี่ย!""ดี ให้มันแตกไปเลย เอ็งมันคนฉวยโอกาส ข้าจะเอาเลือดหัวเอ็งออก!!!"แสนดีพยายามดิ้นให้หลุดวงแขนของสิงหล แต่ดิ้นเท่าไหร่เขาก็แกะวงแขนของสิงหลไม่ได้ ทำให้เขาเหนื่อยจนต้องหยุดหายใจ"เอาล่ะ เอาล่ะ ฉันขอโทษก็แล้วกัน ฉันไม่รู้ว่าเธอไม่รู้จักกลิ่นฟีโรโมน เอาเป็นว่าฉันขอโทษโอเคไหม"แสนดีหันกลับไปมองหน้าสิงหล อย่างไม่เข้าใจ"ฉันกำลังบอกเธอว่า ฉันขอโทษ เธอจะช่วยยกโทษให้ฉันหน่อยได้ไหม"แสนดีหน้ามุ่ยลงกว่าเดิม เกิดมา 25 ปีเขาไม่เคยโดนใครกระทำแบบนี้เลย เจ้ายักษ์วัดแจ้งนี่ กลับมาทำแบบนี้กับเขา แบบนี้มันเสียผีกันชัดๆ "แล้วทีนี้ผมจะทำยังไง ท่านทำแบบนี้กับผม ท่านพ่อท่านแม่ของผมคงจะไม่พอใจ""ทำไมล่ะ มันก็แค่จูบเองไม่ใช่เหรอ""คนในยุคของท่านจะคิดกันแบบไหนผมไม่รู้นะขอรับ แต่ในยุคของผม ถ้ามีชายมาทำแบบนี้มันคือการผิดผี ผมจะไม่สามารถแต่งงานออกเรือนกับใครได้อีก!"สิงหลยิ้มกว้าง ที่แท้แสนดีก็กลัวว่าจะไม่มีใครมาขอ ซึ่งเขาชอบแบบนี้ ไม่มีใครมาขอสิดี เอาไว้ให้เขาขอคนเดียวก็พอ"งั้นเดี๋ยวฉันรับผิดชอบเธอเอง
Read More
เรียกขวัญเลี้ยงผี
เช้าวันรุ่งขึ้น สิงหล อนุญาตให้แสนดี ตั้งแท่นพิธีเพื่อขอขมาบรรพบุรุษและผีบ้านผีเรือนที่แสนดีนับถือ สิงหลมองแสนดีที่จัดทุกอย่าง อย่างปราณีตและสวยงาม พิธีที่แสนดีจัดขึ้นมีเพียงแค่อาหารของคาวหวานดอกไม้ธูปเทียน ไม่ได้มีพิธีอะไรมากมายเพียงแต่แสนดีจุดธูปเทียนขอขมาพร้อมกับนำสายสิญจน์มาผูกที่แขนของเขา และให้ป้าประไพผูกที่แขนของตนเอง เขาจึงเอ่ยถาม"ทำไมไม่ให้ฉันผูกให้เธอ ฉันเป็นคนทำผิดไม่ใช่เหรอ""ก็ผมไม่ได้คิดที่จะใช้ชีวิตอยู่กับท่านสักหน่อย ผมก็แค่อยากขอขมาผีสางนางไม้ผีบ้านผีเรือนที่ทำผิด ถ้าให้ท่านผูกแขนผม ก็เท่ากับผมจะต้องเป็นภรรยาของท่านน่ะสิขอรับ"สิงหลได้ยินดังนั้น เขาเดินไปยังพานที่ใส่สายสิญจน์พร้อมกับจับสายสิญจน์ออกมาทันที สิงหลคว้าแขนของโอเมก้าออกมาและทำการผูกสายสิญจน์ทันที โดยที่แสนดีก็ไม่ทันจะได้ดึงแขนออก"นี่ท่านกำลังทำอะไรขอรับ""ก็เธอบอกเอง ว่าฉันเป็นคนทำผิดผีฉันก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบสิ ทำไม การจะเป็นภรรยาของฉันมันดูลำบากใจเธอมากเลยเหรอ""ก็ผมไม่ได้อยากเป็นนี่ขอรับ"แสนดีจ้องยังไม่วางตา อยู่ๆมาผูกแขนเขาเฉยเลย ตัวเองเป็นแค่ยักษ์วัดแจ้งแท้ๆ"เอาเป็นว่าจบพิธีแล้วใช่ไหมฉันจะได้กลับขึ
Read More
แสดงอาการหึงชัดเจน
แสนดีที่ไม่ถูกอนุญาตให้ลุกไปไหนทำได้แค่นั่งฟังสองพี่น้องคุยกัน จากที่เขาพอจะจับใจความได้ก็คือชายแปลกหน้าคนนี้เป็นน้องชายคนละพ่อคนละแม่กับเจ้ายักษ์วัดแจ้ง แต่ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์พี่น้องจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ดูจากสีหน้าท่าทางในการคุยกันแล้ว เขาคิดว่าต้องเคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อนแน่นอน"กูไม่สนใจโปรเจคอะไรของมึงทั้งนั้น ขนเอกสารมึงกลับไปกูไม่ร่วมหุ้นด้วย!!""อย่าใจดำนักสิครับเฮีย ผมก็เป็นน้องเฮียนะจะไม่ช่วยน้องหน่อยเหรอ""กูเป็นลูกคนเดียว ไม่ได้มีน้อง มึงอย่าผยองเพียงแค่มึงเป็นลูกของเมียใหม่พ่อกู ตอนนี้พ่อกูตายไปแล้ว เราก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก ทรัพย์สมบัติที่พ่อกูให้พวกมึงไปก็ไม่ใช่น้อย ตั้งตัวกันไม่ได้หรือไง ถ้ามึงจำไม่ได้กูจะย้ำให้มึงฟัง ว่าแม่มึงทำให้แม่กูตรอมใจตาย ทำให้กูจะต้องไปอยู่เรือนหลังเล็กทั้งๆที่กูเป็นลูกชายคนเดียว"สิงหลรู้สึกไม่พอใจกลับมานะเป็นอย่างมาก ย้อนไปเมื่อ 10 ปีที่แล้ว ตอนที่คุณมานีแม่หม้ายผัวตาย เดินเข้ามาในคฤหาสน์หลังนี้พร้อมกับพ่อของเขา มาประกาศว่าเป็นเมียของพ่อเขาอีกคน แม่เขาไม่เคยสู้คนหรือว่าร้ายให้ใคร ตกเป็นเมียตีทะเบียนที่ผัวไม่รักทันที เขาสองคนแม่ลูกถ
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status