อย่าดื้อกับผมนะขอรับคุณสิงหล

อย่าดื้อกับผมนะขอรับคุณสิงหล

last update最終更新日 : 2024-12-14
作家:  One of สายหมอก連載中
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
53チャプター
1.6Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

Omegaverse

นายเอกเก่ง

มหาเศรษฐีพันล้าน

รักแรกพบ

มาเฟียที่เย็นชาอย่างสิงหล เขาเจอกับโอเมก้าตัวเล็กที่มีกลิ่นมะลิเป็นกลิ่นประจำตัวด้วยความบังเอิญ ใครจะไปรู้ล่ะว่าการเจอกันแบบบังเอิญของพวกเขา จะเป็นจุดเริ่มต้นของครอบครัว แสนดีเป็นคนที่เกิดในสมัยอโยธยา เขาหนีโจรป่าในระหว่างที่กำลังเดินทางเข้าสู่วัง เขาหนีตายจนกระทั่งวิ่งเข้าไปในถ้ำที่ไม่มีทางออก โผล่มาอีกทีก็เจอกับคนตัวโตอย่างกับยักษ์ ทำท่าทางแปลกประหลาด คำพูดก็แปลกประหลาด เขาต้องการที่จะหลีกหนี แต่ดูท่าแล้วเจ้ายักษ์วัดแจ้งจะตามติดเขา ต้องทำให้เจ้ายักษ์คนนี้รู้เสียบ้างว่า คนอย่างแสนดีไม่ได้ยอมใครง่ายๆ วิชาการต่อสู้ของแสนดีไม่เป็นรองใคร ความรักของทั้งคู่เป็นจุดเริ่มต้นของจักรวาลเลิศรัตนวรชัย ซึ่งจะมีอีก 2 เรื่องนั่นคือเรื่องของรุ่นลูก เป็นเรื่องราวของสิรินทร์ ลูกชายคนโต และสีหราช ลูกชายคนเล็ก ตระกูลเลิศรัตนวรชัยเกิดขึ้นได้จากสิงหลและแสนดีเลิศรัตนวรชัยคู่นี้

もっと見る

第1話

แสนดี ธรรมรงค์วงษา

I Swear, Let Me Love You Again

Written by

Okeke-Eze Ifeoma Isabella (Omaisabella)

"How are you today Mrs Lydia?" Nurse Nia, who had been in charge of the blood transfusion since we began, asked with a smile as wore her gloves.

"I'm okay." I replied tiredly and shook a bit as she inserted the needle after looking for an easy access vein.

"You seem tired." She analyzed me but I just shrugged it off. I was tired physically, mentally, emotionally but everything was somehow going to get better. I really hoped so.

As we were about to start talking, Doctor Fian and my husband entered the room. I grinned just looking at him in his blue suit and trousers. He was just so handsome and many would describe him as having the attributes of a Greek god. Every time I saw him, I realized why I loved him.

"Lydia, how are you doing? Have you been taking all your vitamins and iron supplements?" Doctor Fian asked and I nodded in response feeling blood leave my body.

"How are you Nathan?" I asked him but he didn't respond. He kept talking to the doctor and I pursed my lips in embarrassment. 

I just looked around the hospital room I have grown fond of these past few years. The whole room was painted in cream and the bed was laid in white bed sheets. 

"Here." Nurse Nia handed me an energy drink afterwards and used a cotton wool to clean the part of my arm the needle was placed in.

"If you will excuse me." Nurse Nia and Doctor Fian exited the room with my blood in the bag.

The room was quiet with just my husband and I just here. He broke the silence when he said. "The money has been transferred into your account."

I remained silent, preventing myself from saying anything that may lead me to say something I wasn't meant to. 

After a minute, he exited the room and I wore my blue denim jacket following behind him. I was debating myself if I should still try and start a conversation with him or let it be.

We arrived at the room of the woman I was donating my blood to. "Hey Nathan." She smiled and for some reason she seemed…okay, healthy even.

"How are you feeling?" I stepped into the room and it seemed they hadn't still noticed my presence. My chest tightened at the fact that he cared to ask how she felt and never ever even for once asked, "How are you?"

"Weak. My thigh still hurts despite everything." Aubrey replied. She had a cut on her thigh which was slowly healing but according to her, it was still extremely painful no matter the treatment administered to it.

"What did I miss?" I shut my eyes tight regretting my decision when I saw my mother-in-law coming out of the bathroom in this luxurious hospital room which was almost like a hotel.

"Nothing Mrs. King, Nathan just finally came to see me." Aubrey smiled widely, touching Nathan's arm. For some odd reason, Nathan didn't push her arms away and Mrs. King was just focused on her, which hurts.

"Ohhh, Hi Lydia." Aubrey gave a tight-lipped smile calling everyone's attention to me. Mrs King, my mother-in-law, rolled her eyes in a full circle while Nathan didn't spare me a glance.

"What are you doing here? She has done what we called her to do, do you still need her here?" She turned her attention to Nathan. He sighed deeply, not saying a word in response.

Before I could respond, she said to Aubrey, "Her presence must bring you nothing but disgust, so I will send her out of here just relax."

An emotion of embarrassment and hurt flashed through my eye but like what any normal person would, such as saying something smart or just exiting out of the room, I stood there like a fool unable to calculate my next step. 

"No Mrs. King. She is already doing so much for me. I mean I'm literally getting better just because of her." She tried to play all nice but I could see right through here.

Mrs King scoffed while Nathan's phone ringing loudly had him excusing himself leaving all three of us.

They didn't pay me any attention, Mrs King brought out a cream she had gotten for Aubrey to heal her scars. I was always envious looking at how much Mrs King and the whole King Family adored Aubrey…they treated her like she was some kind of heroin or would I say delicate substance. They all adored her and no matter what I did, I doubt it would ever lead to them caring and loving me like they do to Aubrey.

I watched their every movement like a creep, but I furrowed my eyebrow in confusion when Aubrey easily moved her legs and as soon as her hospital gown raised up I was able to see only a slight cut on her knee.

"What the hell are you doing there staring like a fool?" Mrs King was just so rudely blunt and not once over the years have I watched her rude energy. I respected her for birthing the man I loved, every single day I prayed she would care about me.

I shook my head still watching Aubrey and suddenly it hit me. Nathan walked into the room and without thinking twice, I spoke out loud,

"She's pretending. She's just acting like she's in pain and needs blood knowing that that's the only reason you check up on her or care about it. She's ok—-"

"Hey calm down Lydia. What are you even saying?" Nathan cut me off furrowing his eyebrow. It seemed like he didn't hear me the first time maybe because I was speaking too fast as realization dawned on me.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
53 チャプター
แสนดี ธรรมรงค์วงษา
กรุงศรีอยุธยา หรือ อาณาจักรอยุธยา เป็นอาณาจักรของชนชาติไทยสยาม (ไทยภาคกลาง) ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาในช่วง พ.ศ. 1893 ถึง พ.ศ. 2310 มีกรุงศรีอยุธยาเป็นศูนย์กลางอำนาจหรือราชธานี ทั้งยังมีความสัมพันธ์ทางการค้ากับหลายชาติ จนถือได้ว่าเป็นศูนย์กลางการค้าในระดับนานาชาติ เช่น จีน เวียดนาม อินเดีย ญี่ปุ่น เปอร์เซีย รวมทั้งชาติตะวันตก เช่น โปรตุเกส สเปน เนเธอร์แลนด์ (ฮอลันดา) อังกฤษ และฝรั่งเศส ซึ่งในช่วงเวลาหนึ่งเคยสามารถขยายอาณาเขตประเทศราชถึงรัฐชานของพม่า อาณาจักรล้านนา มณฑลยูนนาน อาณาจักรล้านช้าง อาณาจักรขอม และคาบสมุทรมลายู ณ เรือนไม้ไทย ที่ตกแต่งอย่างหรูหราเป็นที่อยู่อาศัยของท่านราชครู ผู้มีหน้าที่สอนสั่งบุคคลที่จะได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ เรือนของท่านราชครูนั้นมีบ่าวไพร่นับร้อยคน ทุกคนเป็นบ่าวในเรือนเบี้ย ท่านราชครูปกครองบ่าวไพร่ด้วยจิตที่เป็นกุศล ใจดี และมีเมตตา ท่านราชครูมีบุตรเพียง 1 คนเท่านั้น เธอเป็นผู้ชายที่สามารถท้องได้ เป็นสายพันธุ์หายากในอโยธยา คุณหนูแสนดี ธรรมรงค์วงษา มีนิสัยแก่นแก้ว ไม่ยอมคน เธอมีหน้าที่เป็นครูของพระราชธิดาของเจ้าหลวง มีหน้าที่สั่งสอนให้วิชาความรู้เบื้องต้น แก่ลูกหลาน
続きを読む
โจรปล้น
ในค่ำคืนที่ดึกสงัด ขบวนของคุณหนูแสนดี ทำที่พักชั่วคราวอยู่ริมแม่น้ำเพื่อพักผ่อน ที่พักของคุณแสนดีถูกแยกออกจากบ่าวไพร่ โดยให้พักอยู่กับกะหล่ำสาวใช้ประจำตัว ในระหว่างที่คุณหนูแสนดีและกะหล่ำหลับสนิทอยู่นั้น เสือเข้มและพรรคพวกประมาณสิบคนบุกเข้ามาภายในที่พักอย่างเงียบเชียบ เขาเดินดูที่พักของคุณหนูแสนดีว่าอยู่ตรงไหน จนเจอที่พักที่ใหญ่ที่สุดซึ่งน่าจะเป็นของคุณหนูแสนดีแน่นอน"ต้องเป็นหลังนี้แน่นอนเลยลูกพี่ หลังนี้ใหญ่ที่สุดแล้ว"เสือเข้มมองยังที่พักของคุณหนูแสนดีพร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยม อย่างไรเสียวันนี้เขาจะต้องได้ลูกชายของท่านราชครูเป็นเมียให้ได้ เสือเข้มเดินเข้าไปภายใน ในขณะที่แสนดีได้ยินเสียงผู้บุกรุก เขาลุกขึ้นทันทีเจอกับผู้บุกรุกที่ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงทางเข้า"พวกเจ้าเป็นใครกัน กล้าดีอย่างไรถึงได้บุกที่พักรับรองของเรา""กระผมจะเป็นใครไม่สำคัญดอกขอรับคุณหนูแสนดี แต่ภายภาคหน้ากระผมจะเป็นผัวของคุณหนูแน่นอน"กะหล่ำที่งัวเงียตื่นขึ้นมาตกใจที่อยู่ๆมีชายฉกรรจ์บุกเข้าที่รับรองของคุณหนูแสนดีเธอรีบเอาตัวบังคุณหนูของเธอไว้ทันที"พวกมึงเป็นใครกันไอ้พวกชั่ว รู้หรือไม่ว่านี่คือผู้ใด นี่คือคุณหนูแสนดี
続きを読む
สิงหล เลิศรัตนวรชัย
สิงหล เลิศรัตนวรชัย นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่มีกิจการโรงแรมระดับ 5 ดาวนับร้อยสาขาทั่วประเทศ เขาเป็นอัลฟ่าฟีโรโมนกลิ่นไวน์ขาว มีนิสัยไม่สุงสิงกับใคร โลกส่วนตัวสูง แต่ก็ใช่ว่าเขาจะเป็นคนไม่มีประสบการณ์กับเพศตรงข้าม แต่เขามักจะใช้เงินในการแลกเปลี่ยนความสุขมากกว่าความรักเสมอ ทำให้เขาไม่เคยแคร์คู่นอนของเขาเลยแม้แต่คนเดียว "วันนี้ลมอะไรหอบมาที่นี่ครับคุณสิงหล"มาวินเจ้าของ night club เอ่ยถามอัลฟ่า ที่เดินเข้ามาภายในร้านของเขาพร้อมกับบอดี้การ์ดหลายคน สิงหลขึ้นชื่อเรื่องความเฉยชา จนเด็กๆในร้านเขาแทบจะไม่มีใครกล้ารับรองคุณสิงหลเลยแม้แต่คนเดียว"วันนี้ผมเบื่อๆเหงาๆนะครับ ก็เลยว่าจะมาหาอะไรดื่ม แล้วก็มีนัดลูกค้าที่นี่ด้วย""งั้นเหรอครับ งั้นเชิญด้านในเลย เดี๋ยวผมเปิดห้อง VVIP ให้นะครับ"สิงหลพยักหน้า ก่อนจะเดินตามมาวินเข้าไปภายในร้าน ห้อง VVIP ที่จัดรับรองคุณสิงหลได้ ห้องจะต้องเป็นห้องที่ดีที่สุดของร้าน และเป็นห้องที่ส่วนตัวมากๆ"คุณสิงหล ต้องการเครื่องดื่มหรือโอเมก้าไหมครับ""เตรียมอาหารและดื่มมาให้พร้อม ส่วนโอเมก้าก็เอาคนที่ดีที่สุดเข้ามาก็แล้วกัน""ครับ"สิงหลนั่งรอลูกค้าอยู่ไม่นานลูกค้าที่เขาน
続きを読む
แสนดีศรีอโยธยา
สิงหลเห็นว่าอีกฝ่ายเพียงแค่หลับไปเท่านั้น เขาจึงทำการปลุกโดยการใช้กิ่งไม้ที่อยู่แถวนั้นเขี่ยไปที่โอเมก้าร่างเล็กที่มีกลิ่นลีลาวดี"นี่ตื่นสิ เธอจะมานอนตรงนี้ไม่ได้นะ เดี๋ยวฉันฟ้องเจ้านายพวกเธอนะ!!"แสนดีที่ได้ยินเสียงคนปลุกเขาขยี้ตางัวเงียทันที เขาเป็นถึงลูกคุณหนูไม่เคยมีใครกล้าปลุกเขาเวลานอนแม้แต่คนเดียว"ใครมันมาปลุก น่ารำคาญเสียจริง พวกมึงไม่เคยโดนหวายกันรึ ถึงได้กล้ามาปลุกกูเช่นนี้!!"กะหล่ำสาวใช้เป็นคนตื่นก่อนเจ้านาย เมื่อลืมตาขึ้นเธอเจอชายหนุ่มสองคนที่ใส่นุงผ้าแปลกๆ แถมยังจ้องเขม่งมายังเธอและคุณหนูอีก"คุณหนูเจ้าคะ คุณหนูแสนดี คุณหนูตื่นก่อนเจ้าค่ะ!!""อะไรอีกกะหล่ำ เรายังอยากนอนอยู่เลยขอเรานอนต่ออีกนิดนะ""ไม่ได้เจ้าค่ะคุณหนู คุณหนูตื่นมาก่อนนะเจ้าคะ"แสนดีจำใจตื่นขึ้นตามคำขอของบ่าวคนสนิท พอลืมตาขึ้นเขาเจอกับคนแปลกๆสองคนที่แต่งกายแปลกๆ "นี่พวกเอ็งเป็นใคร ใยมายืนจ้องข้าเช่นนี้!!"สิงหลมองคนทั้งสองอย่างประหลาดใจ คำพูดคำจาของสองคนนี้เหมือนหลุดมาจากโบราณไม่มีผิด แต่เรื่องแบบนั้นมันไม่เคยมีจริงไง สรุปก็คือสองคนนี้มันบ้าไปแล้ว"นี่มันคนบ้าหรือเปล่าไกร!"พออีกฝ่ายบอกว่าเขาคือคนบ้า แส
続きを読む
คนแปลกหน้าที่ถูกใจ
สิงหลพาแสนดีและกะหล่ำ มาทานอาหารที่ร้านสวัสดิการของทางสนามกอล์ฟ เขากำลังนั่งมองโอเมก้าทานอาหาร แสนดีให้กะหล่ำ นำอาหารไปวางไว้ที่โต๊ะทรงเตี้ยๆที่กะหล่ำไปขอมาจากแม่ค้า อาหารหลายอย่างวางอยู่บนโต๊ะเล็กๆนั่นพร้อมกับขันน้ำที่ไปหามาจากที่ไหนไม่รู้ สิงหลมองการกระทำของทั้งสองอย่างสงสัย แสนดีพับเพียบทานอาหารโดยไม่ใช้ช้อนแต่ใช้มือในการกิน กิริยาท่าทางในการทานอาหารก็ดูอ่อนช้อยและเหมือนเป็นผู้ดี แต่การกระทำนั้นมีคนในร้านต่างมองอย่างสงสัย"นี่เธอสองคนทำอะไรกัน จะลงไปนั่งกินข้างล่างกันทำไมข้างบนโต๊ะนี่ก็มีให้กิน""ก็เราจะกินแบบนี้ ท่านจะกินบนนั้นท่านก็กินไปสิ!"แสนดีตอบกลับทันทีอย่างไม่กลัวเกรง ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าเขาไม่ได้อยู่ในยุคสมัยของตัวเองเพราะทุกอย่างรอบตัวมันแปลกไปมาก แต่เขาก็ยังต้องปรับตัวและจะต้องอยู่รอดปลอดภัยจนกว่าจะกลับไปที่พระนครหรือที่เรือนได้หลังจากที่ทานอาหารกันเรียบร้อยแล้วสิงหลเป็นคนชวนให้แสนดีและกะหล่ำกลับไปที่บ้านด้วยเพราะดูแล้วทั้งสองคนคงไม่มีที่ไปอย่างแน่นอน ซึ่งแสนดีและกะหล่ำก็ยอมตกลงที่จะไปกับสิงหล เพราะสิงหล เป็นคนเดียวที่เขาไว้ใจได้ตอนนี้ เพราะเขาไม่รู้จักใครเลย "ที่นี
続きを読む
เริ่มงานแม่บ้าน
เช้าวันต่อมา แสนดีตื่นแต่เช้านั่งรอกะหล่ำไปหากิ่งข่อยมาให้สีฟัน เขานั่งรออยู่สักพักกะหล่ำก็เดินกลับมาพร้อมกับของบางอย่างในมือ"ไม่มีกิ่งข่อยสีฟันเลยเจ้าค่ะคุณหนู บ่าวไปถามแม่ครัว เขาให้สิ่งนี้มาเจ้าค่ะ "กะหล่ำยืนของบางอย่างส่งให้แสนดี เป็นแท่งอะไรแปลกประหลาด "แล้วเราจะใช้งานยังไงล่ะกะหล่ำ""ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะคุณหนู บ่าวให้พี่ไกรสอนให้แล้วเจ้าค่ะ ทำแบบนี้นะเจ้าคะ แล้วก็นำไปสีฟันนะเจ้าคะ"กะหล่ำจัดการสีฟันให้กับผู้เป็นนาย ซึ่งแสนดีก็ยอมอยู่เฉยๆให้กะหล่ำสีฟันให้ หลังจากที่ทำความสะอาดร่างกายตัวเองเรียบร้อยแล้ว แสนดีจึงออกมาที่ห้องรับรองอีกครั้งเพราะเจ้าเรือนเขาสั่งคนให้มาตาม"ท่านมีอะไรจะคุยกับ..ขะ...ผมงั้นเหรอ"แสนดีจะใช้สรรพนามคำว่าข้ากับเจ้าเรือน แต่เขาจำได้ว่าคนสนิทของคนโตๆคนนี้ใช้เรียกตัวเองว่าผม เขาก็เลยใช้บ้าง""ฉันชื่อว่าสิงหล ต่อไปนี้เธอเรียกฉันว่าคุณสิงหลก็แล้วกัน ที่ฉันเรียกเธอมาวันนี้ก็เพื่อจะบอกว่า ต่อไปนี้เธอทำหน้าที่ผู้ช่วยแม่บ้าน คอยช่วยแม่บ้านของฉันทำความสะอาดบ้านและทำอาหาร ส่วนคนสนิทของเธอ ก็ให้เป็นผู้ช่วยเหมือนกัน เข้าใจที่ฉันพูดไหม""เข้าใจขอรับ"สิงหลมองโอเมก้า ตอนน
続きを読む
โดนฟีโรโมนอัลฟ่า NC
วันนี้สิงหลไม่ได้ออกไปทำงานที่ไหน หลังจากทานอาหารเสร็จเขาก็เดินกลับมาที่ห้องนอน พร้อมกับสั่งให้โอเมก้าเตรียมเครื่องมือทำความสะอาดมาทำความสะอาดห้องเขาใหม่ ทั้งๆที่ป้าประไพเพิ่งจะสั่งให้เด็กรับใช้ทำไปเมื่อวานนี้เอง'ก๊อกๆ'เสียงเคาะประตูทำให้สิงหลหันไปมอง พร้อมกับอนุญาตให้คนที่เคาะประตูเข้ามาได้ ซึ่งจะเป็นใครไม่ได้นอกจากแสนดี ที่เขาสั่งให้มาทำความสะอาดห้อง"ทำความสะอาดเป็นไหม ดูเธอเป็นลูกผู้ดีน่าจะทำอะไรแบบนี้ไม่เป็น""อย่าได้มาดูถูกเรา เอ่อ...ผม ผมทำเป็นทุกอย่างนั่นแหละ ท่านแม่สอนผมมาดี"สิงหลพยักหน้า ก่อนที่จะเลิกสนใจโอเมก้าและนั่งทำงานของตน โดยปล่อยให้แสนดีเก็บกวาดทำความสะอาดห้องของเขา กลิ่นดอกลีลาวดีที่ลอยออกมาจากตัวของโอเมก้าทำให้สิงหลผ่อนคลาย ในขณะที่แสนดีกำลังทำความสะอาดห้องของเขา เขาก็มักจะแอบมองการเคลื่อนไหวของโอเมก้าบ่อยๆ ตอนนี้แสนดีแต่งตัวด้วยชุดของแม่บ้านประจำคฤหาสน์ของเขา ชุดที่สาวใช้คนอื่นใส่แล้วดูธรรมดา แต่ทำไมเวลาแสนดีใส่เขารู้สึกว่ามันดูเซ็กซี่ ตอนนี้อารมณ์ของสิงหลเริ่มพุ่งขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆ สิงหลแอบปล่อยฟีโรโมนไวน์ขาวออกไป เขาอยากจะรู้ว่าโอเมก้าจะมีปฏิกิริยาอะไรกับเป
続きを読む
แสนดีสุดเฮี๊ยบ
สิงหลรวบเอามือทั้งสองข้างของโอเมก้าไว้แน่นก่อนที่จะจับให้นั่งลงมาบนตักเขา"พอแล้วแสนดี หัวฉันเจ็บหมดแล้วเนี่ย!""ดี ให้มันแตกไปเลย เอ็งมันคนฉวยโอกาส ข้าจะเอาเลือดหัวเอ็งออก!!!"แสนดีพยายามดิ้นให้หลุดวงแขนของสิงหล แต่ดิ้นเท่าไหร่เขาก็แกะวงแขนของสิงหลไม่ได้ ทำให้เขาเหนื่อยจนต้องหยุดหายใจ"เอาล่ะ เอาล่ะ ฉันขอโทษก็แล้วกัน ฉันไม่รู้ว่าเธอไม่รู้จักกลิ่นฟีโรโมน เอาเป็นว่าฉันขอโทษโอเคไหม"แสนดีหันกลับไปมองหน้าสิงหล อย่างไม่เข้าใจ"ฉันกำลังบอกเธอว่า ฉันขอโทษ เธอจะช่วยยกโทษให้ฉันหน่อยได้ไหม"แสนดีหน้ามุ่ยลงกว่าเดิม เกิดมา 25 ปีเขาไม่เคยโดนใครกระทำแบบนี้เลย เจ้ายักษ์วัดแจ้งนี่ กลับมาทำแบบนี้กับเขา แบบนี้มันเสียผีกันชัดๆ "แล้วทีนี้ผมจะทำยังไง ท่านทำแบบนี้กับผม ท่านพ่อท่านแม่ของผมคงจะไม่พอใจ""ทำไมล่ะ มันก็แค่จูบเองไม่ใช่เหรอ""คนในยุคของท่านจะคิดกันแบบไหนผมไม่รู้นะขอรับ แต่ในยุคของผม ถ้ามีชายมาทำแบบนี้มันคือการผิดผี ผมจะไม่สามารถแต่งงานออกเรือนกับใครได้อีก!"สิงหลยิ้มกว้าง ที่แท้แสนดีก็กลัวว่าจะไม่มีใครมาขอ ซึ่งเขาชอบแบบนี้ ไม่มีใครมาขอสิดี เอาไว้ให้เขาขอคนเดียวก็พอ"งั้นเดี๋ยวฉันรับผิดชอบเธอเอง
続きを読む
เรียกขวัญเลี้ยงผี
เช้าวันรุ่งขึ้น สิงหล อนุญาตให้แสนดี ตั้งแท่นพิธีเพื่อขอขมาบรรพบุรุษและผีบ้านผีเรือนที่แสนดีนับถือ สิงหลมองแสนดีที่จัดทุกอย่าง อย่างปราณีตและสวยงาม พิธีที่แสนดีจัดขึ้นมีเพียงแค่อาหารของคาวหวานดอกไม้ธูปเทียน ไม่ได้มีพิธีอะไรมากมายเพียงแต่แสนดีจุดธูปเทียนขอขมาพร้อมกับนำสายสิญจน์มาผูกที่แขนของเขา และให้ป้าประไพผูกที่แขนของตนเอง เขาจึงเอ่ยถาม"ทำไมไม่ให้ฉันผูกให้เธอ ฉันเป็นคนทำผิดไม่ใช่เหรอ""ก็ผมไม่ได้คิดที่จะใช้ชีวิตอยู่กับท่านสักหน่อย ผมก็แค่อยากขอขมาผีสางนางไม้ผีบ้านผีเรือนที่ทำผิด ถ้าให้ท่านผูกแขนผม ก็เท่ากับผมจะต้องเป็นภรรยาของท่านน่ะสิขอรับ"สิงหลได้ยินดังนั้น เขาเดินไปยังพานที่ใส่สายสิญจน์พร้อมกับจับสายสิญจน์ออกมาทันที สิงหลคว้าแขนของโอเมก้าออกมาและทำการผูกสายสิญจน์ทันที โดยที่แสนดีก็ไม่ทันจะได้ดึงแขนออก"นี่ท่านกำลังทำอะไรขอรับ""ก็เธอบอกเอง ว่าฉันเป็นคนทำผิดผีฉันก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบสิ ทำไม การจะเป็นภรรยาของฉันมันดูลำบากใจเธอมากเลยเหรอ""ก็ผมไม่ได้อยากเป็นนี่ขอรับ"แสนดีจ้องยังไม่วางตา อยู่ๆมาผูกแขนเขาเฉยเลย ตัวเองเป็นแค่ยักษ์วัดแจ้งแท้ๆ"เอาเป็นว่าจบพิธีแล้วใช่ไหมฉันจะได้กลับขึ
続きを読む
แสดงอาการหึงชัดเจน
แสนดีที่ไม่ถูกอนุญาตให้ลุกไปไหนทำได้แค่นั่งฟังสองพี่น้องคุยกัน จากที่เขาพอจะจับใจความได้ก็คือชายแปลกหน้าคนนี้เป็นน้องชายคนละพ่อคนละแม่กับเจ้ายักษ์วัดแจ้ง แต่ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์พี่น้องจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ดูจากสีหน้าท่าทางในการคุยกันแล้ว เขาคิดว่าต้องเคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อนแน่นอน"กูไม่สนใจโปรเจคอะไรของมึงทั้งนั้น ขนเอกสารมึงกลับไปกูไม่ร่วมหุ้นด้วย!!""อย่าใจดำนักสิครับเฮีย ผมก็เป็นน้องเฮียนะจะไม่ช่วยน้องหน่อยเหรอ""กูเป็นลูกคนเดียว ไม่ได้มีน้อง มึงอย่าผยองเพียงแค่มึงเป็นลูกของเมียใหม่พ่อกู ตอนนี้พ่อกูตายไปแล้ว เราก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก ทรัพย์สมบัติที่พ่อกูให้พวกมึงไปก็ไม่ใช่น้อย ตั้งตัวกันไม่ได้หรือไง ถ้ามึงจำไม่ได้กูจะย้ำให้มึงฟัง ว่าแม่มึงทำให้แม่กูตรอมใจตาย ทำให้กูจะต้องไปอยู่เรือนหลังเล็กทั้งๆที่กูเป็นลูกชายคนเดียว"สิงหลรู้สึกไม่พอใจกลับมานะเป็นอย่างมาก ย้อนไปเมื่อ 10 ปีที่แล้ว ตอนที่คุณมานีแม่หม้ายผัวตาย เดินเข้ามาในคฤหาสน์หลังนี้พร้อมกับพ่อของเขา มาประกาศว่าเป็นเมียของพ่อเขาอีกคน แม่เขาไม่เคยสู้คนหรือว่าร้ายให้ใคร ตกเป็นเมียตีทะเบียนที่ผัวไม่รักทันที เขาสองคนแม่ลูกถ
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status