LOGINพ่อสามีของหล่อนตัวใหญ่มาก ภาพของแผงอกกว้าง แน่นนูนไปด้วยกล้ามเนื้อมีเส้นขนสีดำเป็นแพแผ่กระจายสุดเซ็กซี่เมื่อครู่ยังจำติดตา
“เธอมาหาใคร… ”
เขาถามอีกครั้งเมื่อเดินกลับมา
“หนูชื่อบุหงาค่ะ เอ่อ… คือว่า… เอ่อ… หนู… มา… มาตามหาผู้ชายหนึ่งค่ะ… ”
บุหงาอึกๆ อักๆ…
ลำดับถ้อยคำไม่ถูกเพราะยังตื่นเต้น ตะลึงมองใบหน้าหล่อเข้มคมคร้าม
บุหงาไม่ลืมภาพของเรือนร่างกำยำไปด้วยมัดที่ได้เห็น แม้ว่าตอนนี้เขาจะสวมเสื้อยืดแล้วก็ตาม
“เดี๋ยวหายตื่นเต้นแล้วค่อยพูดก็ได้… ”
เขาอมยิ้มขำกับอาการตกใจไม่หายของหล่อน
“คือ… หนูมาตามหาผู้ชายที่ชื่อบดินทร์ค่ะ”
บุหงาสูดหายใจแรง…
เรียกสติของตัวเองให้กลับคืนมา บอกไปตามที่ได้ข้อมูลมาจากนาวินผู้เป็นสามีของหล่อนซึ่งเป็นลูกชายของเขานั่นเอง
“อ๋อ… ฉันนี่แหละบดินทร์… ”
เจ้าของบ้านตอบ…
สายตาจับจ้องอยู่ที่เรือนร่างเอิบอิ่มสะดุดตา เสื้อคอกว้างเผยให้เห็นร่องเต้าเย้ายวนอวบใหญ่ เบียดกันแน่นอย่างน่าอึดอัดอยู่ภายใต้เสื้อยืดตัวบาง
บุหงาสะดุดตากับใบหน้าหล่อเหลา กังวานเสียงของเขามีเสน่ห์น่าฟัง
ไม่รู้มาก่อนเลยว่าบิดาของสามีหล่อนจะยังหล่อเหลาและมีเสน่ห์มากมายถึงเพียงนี้
“ค่ะ… สวัสดีอีกครั้งค่ะคุณบดินทร์ ก่อนอื่นหนูต้องขอแนะนำตัว หนูชื่อบุหงานะคะ เป็นภรรยาของนาวินลูกชายคุณค่ะ… ”
“มีอะไรรึ… นาวินก็ตายไปนานเป็นปีแล้วนี่นา”
หัวคิ้วสีดำเป็นแพเข้มของบดินทร์ขมวดชิดเข้าหากัน เขารู้ข่าวการเสียชีวิตของลูกชายจากเพื่อนที่อยู่ในกรุงเทพฯ เมื่อปีก่อน
ตอนนั้นเขาก็ไม่ได้เดินทางไปงานเผาศพ เป็นเพราะว่านาวินจากไปอย่างเงียบๆ
ก่อนตายนาวินทำเรื่องบริจาคร่างกายให้เป็นวิทยาทานกับสภากาชาดนำร่างไปให้นักศึกษาแพทย์ศึกษาให้เกิดประโยชน์ในวาระสุดท้าย
ตามความตั้งใจว่าดีกว่าเอาร่างกายไปเผาให้มอดไหม้ไร้ค่า และยังต้องเสียเงินกับพิธีการสุดท้ายของชีวิตที่ควรจะสิ้นสุดลงอย่างเรียบง่ายที่สุด
“ค่ะ… หนูเพิ่งเจอจดหมายของพี่นาวินที่เขียนฝากไว้ให้คุณบดินทร์เมื่อสัปดาห์ที่แล้วค่ะ… ”
บุหงาเปิดกระเป๋าสะพายของหล่อน…
หยิบจดหมายปิดผนึกในซองสีน้ำตาลออกมายืนให้พ่อสามี
บดินทร์รับเอามาเปิดอ่าน…
ในจดหมายเขียนเอาไว้ด้วยข้อความเพียงสั้นๆ เท่านั้น
ทว่ามันก็ทำให้น้ำตาของบดินทร์คลอออกมาด้วยความคิดถึงลูกชายผู้ล่วงลับ
แม้ว่านาวินจะเป็นเพียงแค่ลูกเลี้ยง แต่บดินทร์ก็รักและดูแลมาด้วยความรักไม่ต่างจากลูกในไส้คนหนึ่ง
“ไปสู่ภพภูมิที่ดีนะลูก ระหว่างเราไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว”
เสียงของบดินทร์เครือ แววตาอาวรณ์
ภาพของเรื่องราวที่เกิดขึ้นในคืนนั้นผุดวาบเข้ามาในหัว คืนนี่ทำให้นาวินตัดสินใจออกจากบ้านหลังนี้แล้วไม่กลับมาอีกเลย
บดินทร์ขาดการติดต่อกับนาวินไปนานถึงสามปี เหตุเพราะต่างก็มีทิฐิและอีโก้ของตัวเอง
ระหว่างบดินทร์กับลูกชายคนนี้มีความคิดหลายอย่างที่ไม่ลงรอยกัน ถึงขั้นเคยประกาศตัดความเป็นพ่อลูกกันเลยทีเดียว
แต่สุดท้ายบดินทร์ก็ขออโหสิกรรมให้กับทุกๆ เรื่องที่ผ่านมา
“ยินดีที่ได้รู้จัก… แม้จะช้าไปหน่อย”
บดินทร์วางจดหมายไว้บนหลังตู้เย็น หลังจากอ่านจบ เอื้อมมือออกมาขอจับมือทักทายหญิงสาวผู้มาเยือนตามธรรมเนียมฝรั่งที่บดินทร์คุ้นเคยเพราะเคยไปใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างประเทศมานานกว่าสิบปี
นพชัยถามเสียงเศร้า‘แม้ทำกิ๊ฟท์ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย… เพราะว่าน้ำเชื้อมึงอ่อนมากถึงมากที่สุด คุณภาพตัวอ่อนไม่ดี มีการแหวกว่ายเคลื่อนไหวที่ช้ามาก และที่สำคัญก็คือมันผิดรูปผิดร่างจนหาตัวที่สมบูรณ์ไม่ได้เลย’คำสรุปของเพื่อนหมอ ทำเอานพชัยรู้สึกสิ้นหวังกับการจะมีลูก“นี่แสดงว่ากูเป็นหมัน… กูจะมีลูกไม่ได้ใช่ไหม แล้วทำกิ๊ฟท์ล่ะ?”เสียงของนพชัยฟังดูเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด คำถามตามมาเป็นชุด ‘อันที่จริงการตั้งครรภ์จากเด็กหลอดแก้วมีโอกาสสำเร็จแค่สามสิบถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้นนะ แต่สำหรับมึงที่น้ำเชื้ออ่อนมากถึงมากที่สุด โอกาสก็ยากเข้าไปอีก… แต่มันพอมีวิธีว่ะ’เพื่อนหมอแกล้งหรี่ตาครุ่นคิด‘ยังไงวะ… ’ดวงตาของนพชัยวาบวาวขึ้นด้วยความหวังอีกครั้ง‘คงต้องให้เมียมึงแอบไปมีชู้… จะได้น้ำเชื้อคนอื่นที่ทำให้ท้องได้’เพื่อนหมอแกล้งแนะนำ เรียกเสียงฮาดังลั่นไปทั้งห้องที่ทั้งสองนั่งสนทนากันอย่างเป็นกันเอง‘ไอ้บ้า… คิดได้ไงเงี่ย’วันนั้นนพชัยว่าให้เพื่อนหากแต่ลึกๆ ในใจก็แอบนึกถึงคำพูดของเพื่อนหมอคนนี้อยู่บ่อยๆ… เก็บเอามาคิดเป็นจริงเป็นจัง กระทั่งถึงวันที่บิดาของตัวเองมาค้างคืนที่บ้าน ทุกอย่างก็เป็นไป
ไปมาอย่างรู้จังหวะ ปรนเปรอสวาทให้กับสะใภ้ผู้ตกอยู่ในอารมณ์ค้างอย่างถึงพริกถึงขิง.....“อูย… ไม่ไหวแล้ว… ”เสียงของหญิงสาวสั่นเครือไปด้วยความกระสัน พ่อผัวลีลาดี มีของเด็ดคือลำเอ็นใหญ่ยาว กระเด้าเข้าสุดออกสุด ทำเอาตูดของหล่อนยวบยุบลงตามความนุ่มของโซฟา.....ตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“อ๊า… อีกนิดจ้ะพ่อธีร์จ๋า… หนูจะแตกแล้ว”สะโพกของสะใภ้ดีดเด้งรับลำเอ็นร้อนผ่าวของพ่อผัว กระเด้ารัวลงมาไม่หลุด.....“อ๊า… พ่อจะแตกแล้วเหมือนกันหนูจ๋า ขมิบแรงสุดๆ”ธีรเดชเอื้อมมือมาโอบใบหน้าที่กำลังสะบัดไปมาของสะใภ้ รั้งขึ้นมาประกบริมฝีปาก บดเคล้าเข้าหากันด้วยแรงใคร่เต้นระยับอยู่ในดวงตา.....พ่อผัวกับสะใภ้ดูดปากแลกลิ้นกันอย่างเผ็ดร้อนขณะธีรเดชโก่งเอวกระแทกกระทั้นหน่วงหนักในระลอกสุดท้ายเพื่อดับความใคร่ของกันและกัน.....“อ๊ะ… อ๊ายยยยยยยย”แพรลดากรีดร้องออกมาในที่สุด สองขาแหกกว้าง แบะอ้ารับลำตัวหนาของพ่อผัวอัดลำเอ็นตอกตรึงลงมามิดดุ้น ก้อนใช่อุ่นหดเกร็งเหมือนลูกเงาะเบียดชิดติดคาปากรูร้อนลื่นและบีบรัด อัดทะลวงเข้ามาดับความเงี่ยนที่รุมรึงอยู่ในอารมณ์ของแพรลดากระทั่งน้ำแตกข้างใน… ส่งกันและกันถึงสวรรค์ในที่สุด.....อีกสองเดือนต่อม
ธีรเดชเอามือสอดรองสะโพกอวบขาว รั้งก้นของหล่อนมาที่ขอบเตียง มือใหญ่ดันเข่าสองข้างแบะอ้าขึ้นมาเป็นรูปตัวเอ็มชิดลำตัว ก้มลงปาดลิ้นเบิร์นร่องสวาท เพียงแค่อึดใจสั้นๆ น้ำหอยของสะใภ้ก็หยาดเยิ้มออกมาจากอารมณ์ที่ยังค้าง“อ๊า… พ่อธีร์จ๋า… ทำไมเลียเก่งอย่างนี้”สะโพกของคนที่กำลังโดนราคะครอบงำ บิดส่ายไปมา พ่อผัวสายเบิร์นได้ใจ รีบเอามือแบะบีบ ก้มลงกระแทกดุ้นลิ้นใส่กลีบหอยเสียงดังแจ๊ะๆ ปลิ้นอ้าขึ้นมาเหมือนกลีบส้มโอ อวดความอิ่มอูมอยู่ท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆไม่เพียงแค่ลิ้นที่ปาดเลีย หากนิ้วซุกซนของพ่อผัวจอมหื่นก็ยังสอดเสียบเข้าใส่โพรงสาวนุ่มแน่น ค่อยๆ ขยับชักเข้าชักออก“อูยยย… ”หญิงสาวครางเสียงยืดยาน นิ้วพ่อผัววนคว้านจนสุดดุ้นแล้วค่อยๆ ดึงออกมาอย่างใจเย็น เพื่อให้นิ้วที่แข็งไปด้วยข้อเอ็นเสียดครูดกับความอ่อนนุ่มและดูดรัดของโพรงสาว.....“อ๊ะ… อ๊า… พ่อธีร์จ๋า มะ… ไม่ไหวแล้ว… งือออออออ”น้ำเสียวแตกซ่านออกมาอีกระลอก ภายในโพรงสาวบีบรัดตัวแรงขึ้น บอกให้รู้ว่าหล่อนต้องการอะไรที่ใหญ่กว่านิ้ว“จัดให้จ้ะ… ”ธีรเดชเองก็สุดจะทน หลังจากแอบแนบหูฟังเหตุการณ์เมื่อครู่จนรู้ว่าหล่อนกับลูกชายของเขาร่ว
“อุ๊ย… เดี๋ยวสิจ๊ะพี่นพ”หล่อนเอามือผลักอกเขา ผู้หญิงทุกคนต้องการการเล้าโลมอุ่นเครื่อง แต่ดูเหมือนว่าสามีผู้ใจร้อนของหล่อนจะไม่เข้าใจอารมณ์ในส่วนนี้ของผู้หญิง.....“ไม่ไหวแล้วเมียจ๋า”นพชัยไม่ฟังเสียงของหล่อน จับลำเอ็นกดเข้าใส่โพรงสวาทในทันที ทว่าคาอยู่เพียงชั่วอึดใจ ใบหน้าของคนใจร้อนก็บิดเบ้ไปด้วยความเสียวจัด ครั้นเมื่อกลั้นความไม่ไหวก็รีบขยับเอว แต่ซอยได้เพียงสองสามครั้งก็ร้องครางออกมา.....“อ๊าคคคค… ”ร่างของนพชัยทรุดฮวบลงกอดเมียรัก ซบหน้ากับสองเต้าที่ยังกระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจแรง หัวนมยังชูชันเพราะความต้องการที่ยังไม่ลุล่วง ความเสี้ยนยังรุมรึงอยู่ในอารมณ์ไม่เสร็จสม เขาปล่อยให้หล่อนแหงนหน้ามองเพดาน รู้สึกปั่นป่วนทรมานกับอารมณ์ที่ยังค้าง รู้สึกเหมือนถูกทิ้งให้เคว้งคว้างอยู่กลางดงดาว.....ในเวลาต่อมาแพรลดานอนทอดกายอยู่บนเตียงต่อมาอีกครู่ใหญ่ๆ รอจนกระทั่งเสียงกรนของนพชัยดังลั่นไปทั้งห้อง เมื่อมั่นใจว่าเขาหลับสนิทไปแล้ว หล่อนจึงเดินออกมาจากห้องนอน ตั้งใจจะตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่ด้านหลังห้องครัวเพื่อปลดเปลื้องความใคร่ที่ทำให้งุ่นง่านไม่หายและในทันทีที่หญิงสาวเดินออกมาจากห้องนอน ขณะ
“แพรจ๋า… คิดถึงพี่ไหม”นพชัยที่นอนรออยู่บนเตียง ตรงเข้าสวมกอดภรรยาที่เพิ่งกระโจมอกออกมาจากห้องน้ำ เรือนร่างสุดเซ็กซี่ที่มีเพียงผ้าขนหนูผืนน้อยพันกาย ทำเอาคนเป็นผัวอดใจไม่ไหว“เมาแล้วก็นอนเถอะพี่… ”หญิงสาวกล่าวพลางคว้าผ้าขนหนูผืนน้อยมาเช็ดผม หากก็ไม่ขัดขืนคนหื่นที่เข้ามาสวมกอดหล่อนจากทางด้านหลัง จูบไซ้ซอกคอหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นสบู่อ่อนๆ“พี่ไม่อยู่ตั้งหลายคืน… แพรไม่คิดถึงพี่เลยหรือจ๊ะ”นพชัยแอบสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงที่รู้สึกได้ชัดเจน กลับมาครั้งนี้เขาเห็นสีหน้าของภรรยาดูเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลขึ้นมาจนผิดสังเกต แววหม่นเศร้าในดวงตาที่นพชัยเคยแอบสังเกตเห็นบ่อยๆ ในระหว่างที่อยู่ด้วยกัน วันนี้ฉายประกายสุกใส วิบวับไปด้วยหยาดแววชีวิตอย่างคนที่มีความสุขจนล้น“คิดถึงสิจ๊ะ… ”วูบหนึ่งในความคิด ความรู้สึกผิดที่ผุดวาบเข้ามาในหัวเพราะหล่อนแอบระเริงชู้กับบิดาของเขา ทำให้หญิงสาวหันมาหาสามี “พี่นพคิดถึงแพรใช่ไหมจ๊ะ”หล่อนเอามือโอบใบหน้าเกลี้ยงเกลาปราศจากหนวดเคราของนพชัย“คิดถึงสิ… ถามได้… ”นพชัยโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ จูบไซ้ซอกคอของเมียรักด้วยความคิดถึง ดึงปมผ้าขนหนูที่ขัดกันไว้เพียงหลวมๆ ที่ร่องอก หลุ
แพรลดากล่าวขำๆ พ่อผัวได้ยินก็รีบแทรกขึ้นมา“ไม่จริงหรอกจ้ะ… พ่อพิสูจน์มาแล้วด้วยตัวเองว่าหนูแพรอร่อยมาก… เอ๊ย… หนูแพรทำอาหารอร่อยมากจ๊ะ”“อะไรนะ… นี่แพรทำอาหารให้คุณพ่อด้วยหรือจ๊ะ”นพชัยรู้สึกแปลกใจ หัวคิ้วของเขาชิดเข้าหากัน เพราะว่าที่ผ่านๆ มาก็ไม่เคยเห็นว่าแพรลดาจะชอบทำอาหารสักเท่าไร ส่วนมากหล่อนมักจะสั่งมาจากร้านหน้าบ้านมากกว่าทำเอง“ก็อาหารง่ายๆ จ้ะ… ไม่ได้ยากอะไร แค่ขนมปังไข่ดาวไข่ลวกกับกาแฟ”หญิงสาวกล่าว และคำว่า ‘ไข่ลวก’ ก็ทำให้หัวคิ้วของธีรเดชชิดเข้าหากันอีกครั้งด้วยความสงสัย ถ้าต้องบำรุงกันด้วยไข่ลวกแสดงว่าน่าจะมีอะไรพิเศษกว่าอาหารเช้าธรรมดาๆ แน่ๆ“ดีนะครับ… ที่พ่อเดชแวะมาในช่วงที่ผมไม่อยู่พอดี เพราะว่าจะได้อยู่เป็นเพื่อนแพร… บางครั้งเวลาไปต่างประเทศหลายๆ วันผมก็อดห่วงไม่ได้ที่ต้องทิ้งเมียให้อยู่คนเดียว”ธีรเดชมองเห็นข้อดีที่บิดาของตนมาค้างคืนที่บ้านหลังนี้.....“งั้นวันไหนที่แกจะต้องไปต่างประเทศ… โทรบอกพ่อนะ เดี๋ยวพ่อจะมาอยู่เป็นเพื่อนหนูแพรให้เอง”ธีรเดชรีบอาสา เมื่อได้จังหวะอย่างที่ตัวเองแอบคิดเอาไว้“ว้าว… ถ้าได้ก็ดีสิครับ… งั้นสัปดาห์หน้าพ่อธีร์มาอีกไหมครับ ผมต้องไปจีนสา
“ค่ะ… คุณบดินทร์ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”บุหงาจับมือของเขา…ทักทายทำความรู้จักกันไปตามมารยาท อย่างน้อยก็ในฐานะสะใภ้แม้ว่าจะไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อนเลยก็ตาม เพราะว่าที่ผ่านๆ มานาวินกับบุหงาใช้ชีวิตร่วมกันโดยไม่ได้แต่งงานและนาวินก็ไม่เคยพาหล่อนมารู้จักครอบครัวซึ่งก็เหลือเพียงแค่บดินทร์“ดื่มน้ำก่อน… ”
บุหงาไม่รอช้า…ราวกับว่าทุกอย่างรอบๆ กายกำลังส่งสัญญาณเตือนให้เดินทางต่อ หล่อนรีบก้าวขึ้นมานั่งในตำแหน่งคนขับ สตาร์ทเครื่องยนต์แล้วค่อยๆ ขับลัดเลาะไปตามเส้นทางที่เป็นถนนลูกรังแคบๆ ตามที่แม่ค้าขายผลไม้บอกเอาไว้ค่อนข้างละเอียดครู่ต่อมา…รถคันเล็กแล่นผ่านเส้นทางเปลี่ยวรก ขนาบไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ ก้านก
หญิงสาวจอดรถเอาไว้หน้าร้านขายผลไม้ที่เป็นเพียงเพิงไม้ไผ่เล็กๆ หลังคามุงไว้ด้วยใบตองตึงและหญ้าคา ชาวบ้านสร้างขึ้นเองเพื่อใช้เป็นจุดขายสินค้าให้กับคนผ่านทางหญิงสาวจ้องมองดูผักมากมายในกระจาดและผลไม้แปลกตาในเข่งซึ่งเป็นผลิตผลที่ชาวบ้านปลูกกันเอง บางอย่างเป็นผักป่าได้มาจากธรรมชาติ“สวัสดีค่ะป้า… ”ภายห
พ่-อ-ผั-ว-ทั้-ง-ส-อ-งของบุหงา (3p)นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้นผู้เขียนกาสะลองทองคำไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น บางช่วงบางตอนของความระทึก “อ๊า… ซี้ดดดด… ” บุหงายิ







