LOGIN“ค่ะ… คุณบดินทร์ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
บุหงาจับมือของเขา…
ทักทายทำความรู้จักกันไปตามมารยาท อย่างน้อยก็ในฐานะสะใภ้
แม้ว่าจะไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อนเลยก็ตาม เพราะว่าที่ผ่านๆ มานาวินกับบุหงาใช้ชีวิตร่วมกันโดยไม่ได้แต่งงาน
และนาวินก็ไม่เคยพาหล่อนมารู้จักครอบครัวซึ่งก็เหลือเพียงแค่บดินทร์
“ดื่มน้ำก่อน… ”
เจ้าของบ้านเอาน้ำเย็นมาให้…
หลังจากพาหญิงสาวเข้ามานั่งในห้องรับแขก ที่อยู่ด้านในของบ้าน ข้างในมีภาพวาดงดงามประดับไว้ที่ฝาผนังมากมาย
แต่สิ่งที่สะดุดตาของบุหงาเข้าอย่างจังก็คือประติมากรรมปูนปั้นและไม้แกะสลัก ที่สะดุดตาเพราะว่ามันเป็นรูปอวัยวะเพศชาย ตั้งตระหง่านอยู่บนโต๊ะและตู้โชว์
“ขอบคุณค่ะ… ”
บุหงาดื่มน้ำยังไม่ทันจะหมดแก้ว จู่ๆ ก็ต้องตกใจกับเสียงลมพัดมาอย่างแรง
หล่อนมองผ่านหน้าต่างห้องรับแขกออกไปภายนอก เห็นใบไม้แห้งปลิวคว้างไปทั่วลานซีเมนต์ด้านหน้า จากนั้นฝนก็เทลงมาอย่างหนัก
“หนูต้องกลับแล้วค่ะ… ”
บุหงาตกใจ…
นั่งคุยกับบดินทร์จนเพลิน ทั้งที่ตอนแรกตั้งใจเอาไว้ว่าควรจะกลับออกมาก่อนค่ำเพราะหล่อนต้องหารีสอร์ตพักแรมสำหรับคืนนี้
“จะกลับยังไง… พายุแรงขนาดนี้”
บดินทร์กล่าวด้วยความเป็นห่วง…
มองผ่านกระจกห้องรับแขกไปด้านนอกที่แสงฟ้ากำลังแลบแปลบปลาบ ตอนนี้ทั้งฝนทั้งลมแรงมาก ถ้าขับรถออกไปไม่แคล้วคงต้องเกิดอุบัติเหตุกลางทางแน่ๆ
“คืนนี้หนูคงต้องค้างที่นี่ รอให้พายุผ่านไปก่อนจะดีกว่า… ”
บดินทร์ออกความเห็น…
จ้องมองใบหน้าของบุหงา น้ำเสียงและแววตาของเขาบ่งบอกว่าเอ็นดูหล่อน
“จะดีหรือคะ… ”
บุหงารู้สึกเกรงใจ…
เพราะคิดว่าที่บ้านหลังนี้น่าจะมีแค่ห้องนอนเดียว แม้จะเป็นบ้านเดี่ยวหลังใหญ่แต่ก็ใช้เกือบทุกบริเวณของบ้านทำงานศิลปะจนเต็มพื้นที่
“เดี๋ยวเธอนอนในห้องนอน ฉันจะนอนข้างนอกเอง… ”
บดินทร์หมายถึงโซฟาในห้องรับแขกที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ในตอนนี้
“ให้เจ้าของบ้านนอนโซฟา… จะดีหรือคะ”
บุหงารู้สึกเกรงใจ
“ไม่เป็นไร… ถ้าให้แขกผู้มาเยือนนอนโซฟาแล้วเจ้าของบ้านนอนบนเตียงนั่นแหละฉันว่าแปลกกว่า”
“ถ้างั้นคงต้องรบกวนสักคืนนะคะ… ”
น้ำเสียงมีความเกรงใจ…
บุหงาจ้องมองสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักด้วยแววตามีความกังวล
“ไม่เป็นไร… อย่าได้เกรงใจ… เดี๋ยวฉันมานะ”
บดินทร์ลุกขึ้นสำรวจบานหน้าต่างในจุดที่ลืมปิดเอาไว้ ด้วยเกรงว่าอาจจะมีฝนสาดเข้ามาเพราะลมแรงมาก
บุหงานั่งฟังเสียงฝน…
สายตามองไปยังภาพวาดมากมาย ใส่กรอบไม้ประดับเอาไว้ข้างฝาผนังที่ด้านหนึ่งเป็นปูนเปลือย
มีทั้งสีชอล์ก สีน้ำ และสีน้ำมัน เป็นงานศิลปะหลากหลายสไตล์แต่ล้วนสวยงามน่าชม
ที่มุมห้องก็มีประติมากรรมไม้แกะสลักเป็นรูปอวัยวะเพศชายลำยาวใหญ่มหึมา ขนาดพอๆ กับท่อนแขนเด็ก ทำเอาบุหงาเห็นแล้วรู้สึกเขินอายเมื่อเผลอเพ่งมองรายละเอียดอย่างพิจารณา
ครู่สั้นๆ ต่อมา…
เจ้าของบ้านเดินกลับเข้ามาพร้อมด้วยเบียร์สองกระป๋องเย็นเฉียบที่เพิ่งเอาออกมาจากตู้เย็น
“เธอดื่มเบียร์ได้ไหม… แก้หนาว… ”
บดินทร์ทรุดกายลงนั่งบนโซฟาหนังสีน้ำตาล
“ขอบคุณค่ะ… ”
บุหงารู้สึกหนาวน้ำฝนอย่างที่เขาว่า…
หล่อนเผลอยกมือขึ้นมาลูบไล้ต้นแขนตัวเองด้วยความลืมตัว
อาจเป็นเพราะว่าบ้านไม้หลังนี้ตั้งอยู่ท่ามกลางหุบเขา บรรยากาศจึงชื้นเย็นถึงขั้นหนาวได้ง่ายๆ เมื่ออุณหภูมิแปรเปลี่ยนอย่างเร็ว
“คุณอยู่คนเดียวหรือคะ… ”
บุหงาชวนคุยแข่งกับเสียงฝน…
พอจะรู้จากปากลูกชายเขามาบ้างว่าบดินทร์คนนี้เป็นพ่อม่าย เป็นศิลปินผู้รักงานศิลปะและธรรมชาติ
จึงเลือกมาใช้ชีวิตอย่างสันโดษอยู่ท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพรห่างไกลความเจริญ
“ใช่… ฉันโสดมาเกือบสิบปีแล้ว”
บดินทร์กล่าวพลางยกเบียร์ขึ้นดื่ม…
นพชัยถามเสียงเศร้า‘แม้ทำกิ๊ฟท์ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย… เพราะว่าน้ำเชื้อมึงอ่อนมากถึงมากที่สุด คุณภาพตัวอ่อนไม่ดี มีการแหวกว่ายเคลื่อนไหวที่ช้ามาก และที่สำคัญก็คือมันผิดรูปผิดร่างจนหาตัวที่สมบูรณ์ไม่ได้เลย’คำสรุปของเพื่อนหมอ ทำเอานพชัยรู้สึกสิ้นหวังกับการจะมีลูก“นี่แสดงว่ากูเป็นหมัน… กูจะมีลูกไม่ได้ใช่ไหม แล้วทำกิ๊ฟท์ล่ะ?”เสียงของนพชัยฟังดูเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด คำถามตามมาเป็นชุด ‘อันที่จริงการตั้งครรภ์จากเด็กหลอดแก้วมีโอกาสสำเร็จแค่สามสิบถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้นนะ แต่สำหรับมึงที่น้ำเชื้ออ่อนมากถึงมากที่สุด โอกาสก็ยากเข้าไปอีก… แต่มันพอมีวิธีว่ะ’เพื่อนหมอแกล้งหรี่ตาครุ่นคิด‘ยังไงวะ… ’ดวงตาของนพชัยวาบวาวขึ้นด้วยความหวังอีกครั้ง‘คงต้องให้เมียมึงแอบไปมีชู้… จะได้น้ำเชื้อคนอื่นที่ทำให้ท้องได้’เพื่อนหมอแกล้งแนะนำ เรียกเสียงฮาดังลั่นไปทั้งห้องที่ทั้งสองนั่งสนทนากันอย่างเป็นกันเอง‘ไอ้บ้า… คิดได้ไงเงี่ย’วันนั้นนพชัยว่าให้เพื่อนหากแต่ลึกๆ ในใจก็แอบนึกถึงคำพูดของเพื่อนหมอคนนี้อยู่บ่อยๆ… เก็บเอามาคิดเป็นจริงเป็นจัง กระทั่งถึงวันที่บิดาของตัวเองมาค้างคืนที่บ้าน ทุกอย่างก็เป็นไป
ไปมาอย่างรู้จังหวะ ปรนเปรอสวาทให้กับสะใภ้ผู้ตกอยู่ในอารมณ์ค้างอย่างถึงพริกถึงขิง.....“อูย… ไม่ไหวแล้ว… ”เสียงของหญิงสาวสั่นเครือไปด้วยความกระสัน พ่อผัวลีลาดี มีของเด็ดคือลำเอ็นใหญ่ยาว กระเด้าเข้าสุดออกสุด ทำเอาตูดของหล่อนยวบยุบลงตามความนุ่มของโซฟา.....ตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“อ๊า… อีกนิดจ้ะพ่อธีร์จ๋า… หนูจะแตกแล้ว”สะโพกของสะใภ้ดีดเด้งรับลำเอ็นร้อนผ่าวของพ่อผัว กระเด้ารัวลงมาไม่หลุด.....“อ๊า… พ่อจะแตกแล้วเหมือนกันหนูจ๋า ขมิบแรงสุดๆ”ธีรเดชเอื้อมมือมาโอบใบหน้าที่กำลังสะบัดไปมาของสะใภ้ รั้งขึ้นมาประกบริมฝีปาก บดเคล้าเข้าหากันด้วยแรงใคร่เต้นระยับอยู่ในดวงตา.....พ่อผัวกับสะใภ้ดูดปากแลกลิ้นกันอย่างเผ็ดร้อนขณะธีรเดชโก่งเอวกระแทกกระทั้นหน่วงหนักในระลอกสุดท้ายเพื่อดับความใคร่ของกันและกัน.....“อ๊ะ… อ๊ายยยยยยยย”แพรลดากรีดร้องออกมาในที่สุด สองขาแหกกว้าง แบะอ้ารับลำตัวหนาของพ่อผัวอัดลำเอ็นตอกตรึงลงมามิดดุ้น ก้อนใช่อุ่นหดเกร็งเหมือนลูกเงาะเบียดชิดติดคาปากรูร้อนลื่นและบีบรัด อัดทะลวงเข้ามาดับความเงี่ยนที่รุมรึงอยู่ในอารมณ์ของแพรลดากระทั่งน้ำแตกข้างใน… ส่งกันและกันถึงสวรรค์ในที่สุด.....อีกสองเดือนต่อม
ธีรเดชเอามือสอดรองสะโพกอวบขาว รั้งก้นของหล่อนมาที่ขอบเตียง มือใหญ่ดันเข่าสองข้างแบะอ้าขึ้นมาเป็นรูปตัวเอ็มชิดลำตัว ก้มลงปาดลิ้นเบิร์นร่องสวาท เพียงแค่อึดใจสั้นๆ น้ำหอยของสะใภ้ก็หยาดเยิ้มออกมาจากอารมณ์ที่ยังค้าง“อ๊า… พ่อธีร์จ๋า… ทำไมเลียเก่งอย่างนี้”สะโพกของคนที่กำลังโดนราคะครอบงำ บิดส่ายไปมา พ่อผัวสายเบิร์นได้ใจ รีบเอามือแบะบีบ ก้มลงกระแทกดุ้นลิ้นใส่กลีบหอยเสียงดังแจ๊ะๆ ปลิ้นอ้าขึ้นมาเหมือนกลีบส้มโอ อวดความอิ่มอูมอยู่ท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆไม่เพียงแค่ลิ้นที่ปาดเลีย หากนิ้วซุกซนของพ่อผัวจอมหื่นก็ยังสอดเสียบเข้าใส่โพรงสาวนุ่มแน่น ค่อยๆ ขยับชักเข้าชักออก“อูยยย… ”หญิงสาวครางเสียงยืดยาน นิ้วพ่อผัววนคว้านจนสุดดุ้นแล้วค่อยๆ ดึงออกมาอย่างใจเย็น เพื่อให้นิ้วที่แข็งไปด้วยข้อเอ็นเสียดครูดกับความอ่อนนุ่มและดูดรัดของโพรงสาว.....“อ๊ะ… อ๊า… พ่อธีร์จ๋า มะ… ไม่ไหวแล้ว… งือออออออ”น้ำเสียวแตกซ่านออกมาอีกระลอก ภายในโพรงสาวบีบรัดตัวแรงขึ้น บอกให้รู้ว่าหล่อนต้องการอะไรที่ใหญ่กว่านิ้ว“จัดให้จ้ะ… ”ธีรเดชเองก็สุดจะทน หลังจากแอบแนบหูฟังเหตุการณ์เมื่อครู่จนรู้ว่าหล่อนกับลูกชายของเขาร่ว
“อุ๊ย… เดี๋ยวสิจ๊ะพี่นพ”หล่อนเอามือผลักอกเขา ผู้หญิงทุกคนต้องการการเล้าโลมอุ่นเครื่อง แต่ดูเหมือนว่าสามีผู้ใจร้อนของหล่อนจะไม่เข้าใจอารมณ์ในส่วนนี้ของผู้หญิง.....“ไม่ไหวแล้วเมียจ๋า”นพชัยไม่ฟังเสียงของหล่อน จับลำเอ็นกดเข้าใส่โพรงสวาทในทันที ทว่าคาอยู่เพียงชั่วอึดใจ ใบหน้าของคนใจร้อนก็บิดเบ้ไปด้วยความเสียวจัด ครั้นเมื่อกลั้นความไม่ไหวก็รีบขยับเอว แต่ซอยได้เพียงสองสามครั้งก็ร้องครางออกมา.....“อ๊าคคคค… ”ร่างของนพชัยทรุดฮวบลงกอดเมียรัก ซบหน้ากับสองเต้าที่ยังกระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจแรง หัวนมยังชูชันเพราะความต้องการที่ยังไม่ลุล่วง ความเสี้ยนยังรุมรึงอยู่ในอารมณ์ไม่เสร็จสม เขาปล่อยให้หล่อนแหงนหน้ามองเพดาน รู้สึกปั่นป่วนทรมานกับอารมณ์ที่ยังค้าง รู้สึกเหมือนถูกทิ้งให้เคว้งคว้างอยู่กลางดงดาว.....ในเวลาต่อมาแพรลดานอนทอดกายอยู่บนเตียงต่อมาอีกครู่ใหญ่ๆ รอจนกระทั่งเสียงกรนของนพชัยดังลั่นไปทั้งห้อง เมื่อมั่นใจว่าเขาหลับสนิทไปแล้ว หล่อนจึงเดินออกมาจากห้องนอน ตั้งใจจะตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่ด้านหลังห้องครัวเพื่อปลดเปลื้องความใคร่ที่ทำให้งุ่นง่านไม่หายและในทันทีที่หญิงสาวเดินออกมาจากห้องนอน ขณะ
“แพรจ๋า… คิดถึงพี่ไหม”นพชัยที่นอนรออยู่บนเตียง ตรงเข้าสวมกอดภรรยาที่เพิ่งกระโจมอกออกมาจากห้องน้ำ เรือนร่างสุดเซ็กซี่ที่มีเพียงผ้าขนหนูผืนน้อยพันกาย ทำเอาคนเป็นผัวอดใจไม่ไหว“เมาแล้วก็นอนเถอะพี่… ”หญิงสาวกล่าวพลางคว้าผ้าขนหนูผืนน้อยมาเช็ดผม หากก็ไม่ขัดขืนคนหื่นที่เข้ามาสวมกอดหล่อนจากทางด้านหลัง จูบไซ้ซอกคอหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นสบู่อ่อนๆ“พี่ไม่อยู่ตั้งหลายคืน… แพรไม่คิดถึงพี่เลยหรือจ๊ะ”นพชัยแอบสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงที่รู้สึกได้ชัดเจน กลับมาครั้งนี้เขาเห็นสีหน้าของภรรยาดูเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลขึ้นมาจนผิดสังเกต แววหม่นเศร้าในดวงตาที่นพชัยเคยแอบสังเกตเห็นบ่อยๆ ในระหว่างที่อยู่ด้วยกัน วันนี้ฉายประกายสุกใส วิบวับไปด้วยหยาดแววชีวิตอย่างคนที่มีความสุขจนล้น“คิดถึงสิจ๊ะ… ”วูบหนึ่งในความคิด ความรู้สึกผิดที่ผุดวาบเข้ามาในหัวเพราะหล่อนแอบระเริงชู้กับบิดาของเขา ทำให้หญิงสาวหันมาหาสามี “พี่นพคิดถึงแพรใช่ไหมจ๊ะ”หล่อนเอามือโอบใบหน้าเกลี้ยงเกลาปราศจากหนวดเคราของนพชัย“คิดถึงสิ… ถามได้… ”นพชัยโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ จูบไซ้ซอกคอของเมียรักด้วยความคิดถึง ดึงปมผ้าขนหนูที่ขัดกันไว้เพียงหลวมๆ ที่ร่องอก หลุ
แพรลดากล่าวขำๆ พ่อผัวได้ยินก็รีบแทรกขึ้นมา“ไม่จริงหรอกจ้ะ… พ่อพิสูจน์มาแล้วด้วยตัวเองว่าหนูแพรอร่อยมาก… เอ๊ย… หนูแพรทำอาหารอร่อยมากจ๊ะ”“อะไรนะ… นี่แพรทำอาหารให้คุณพ่อด้วยหรือจ๊ะ”นพชัยรู้สึกแปลกใจ หัวคิ้วของเขาชิดเข้าหากัน เพราะว่าที่ผ่านๆ มาก็ไม่เคยเห็นว่าแพรลดาจะชอบทำอาหารสักเท่าไร ส่วนมากหล่อนมักจะสั่งมาจากร้านหน้าบ้านมากกว่าทำเอง“ก็อาหารง่ายๆ จ้ะ… ไม่ได้ยากอะไร แค่ขนมปังไข่ดาวไข่ลวกกับกาแฟ”หญิงสาวกล่าว และคำว่า ‘ไข่ลวก’ ก็ทำให้หัวคิ้วของธีรเดชชิดเข้าหากันอีกครั้งด้วยความสงสัย ถ้าต้องบำรุงกันด้วยไข่ลวกแสดงว่าน่าจะมีอะไรพิเศษกว่าอาหารเช้าธรรมดาๆ แน่ๆ“ดีนะครับ… ที่พ่อเดชแวะมาในช่วงที่ผมไม่อยู่พอดี เพราะว่าจะได้อยู่เป็นเพื่อนแพร… บางครั้งเวลาไปต่างประเทศหลายๆ วันผมก็อดห่วงไม่ได้ที่ต้องทิ้งเมียให้อยู่คนเดียว”ธีรเดชมองเห็นข้อดีที่บิดาของตนมาค้างคืนที่บ้านหลังนี้.....“งั้นวันไหนที่แกจะต้องไปต่างประเทศ… โทรบอกพ่อนะ เดี๋ยวพ่อจะมาอยู่เป็นเพื่อนหนูแพรให้เอง”ธีรเดชรีบอาสา เมื่อได้จังหวะอย่างที่ตัวเองแอบคิดเอาไว้“ว้าว… ถ้าได้ก็ดีสิครับ… งั้นสัปดาห์หน้าพ่อธีร์มาอีกไหมครับ ผมต้องไปจีนสา
อดไม่ได้ที่จะมองเรือนร่างเอิบอิ่มเย้ายวนของบุหงา หล่อนเป็นผู้หญิงที่สวยมากไม่ใช่สวยธรรมดา แต่ทรวดทรงเนื้อนมไข่ อกใหญ่สะโพกเย้ายวนแบบนี้แหละสเปคของบดินทร์ ทำเอารู้สึกใจเต้นแรงเมื่ออยู่ใกล้ “แล้วไม่คิดจะแต่งงานใหม่หรือคะ… ” บุหงายกเบียร์ในกระป๋องของหล่อนขึ้นกระดกดื่มบ้าง ตายังมองร่
พ่อสามีของหล่อนตัวใหญ่มาก ภาพของแผงอกกว้าง แน่นนูนไปด้วยกล้ามเนื้อมีเส้นขนสีดำเป็นแพแผ่กระจายสุดเซ็กซี่เมื่อครู่ยังจำติดตา“เธอมาหาใคร… ”เขาถามอีกครั้งเมื่อเดินกลับมา“หนูชื่อบุหงาค่ะ เอ่อ… คือว่า… เอ่อ… หนู… มา… มาตามหาผู้ชายหนึ่งค่ะ… ”บุหงาอึกๆ อักๆ… ลำดับถ้อยคำไม่ถูกเพราะยังตื่นเต้น ต
บุหงาไม่รอช้า…ราวกับว่าทุกอย่างรอบๆ กายกำลังส่งสัญญาณเตือนให้เดินทางต่อ หล่อนรีบก้าวขึ้นมานั่งในตำแหน่งคนขับ สตาร์ทเครื่องยนต์แล้วค่อยๆ ขับลัดเลาะไปตามเส้นทางที่เป็นถนนลูกรังแคบๆ ตามที่แม่ค้าขายผลไม้บอกเอาไว้ค่อนข้างละเอียดครู่ต่อมา…รถคันเล็กแล่นผ่านเส้นทางเปลี่ยวรก ขนาบไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ ก้านก
หญิงสาวจอดรถเอาไว้หน้าร้านขายผลไม้ที่เป็นเพียงเพิงไม้ไผ่เล็กๆ หลังคามุงไว้ด้วยใบตองตึงและหญ้าคา ชาวบ้านสร้างขึ้นเองเพื่อใช้เป็นจุดขายสินค้าให้กับคนผ่านทางหญิงสาวจ้องมองดูผักมากมายในกระจาดและผลไม้แปลกตาในเข่งซึ่งเป็นผลิตผลที่ชาวบ้านปลูกกันเอง บางอย่างเป็นผักป่าได้มาจากธรรมชาติ“สวัสดีค่ะป้า… ”ภายห





![Inbox ร้อนรัก [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

