ตอนที่ 10 เดทแรก 2/2

ความเสียวซ่านแล่นพล่านจากจุดที่สัมผัส วิ่งตรงเข้าสู่จุดอ่อนไหว กางเกงชั้นในจีสตริงตัวจิ๋วที่เธอใส่มารับศึก เริ่มเปียกชื้นไปด้วยน้ำหวานที่ร่างกายผลิตออกมาอย่างต่อเนื่อง ความอึดอัดคับแน่นในช่องท้องน้อยทำให้เธอรู้สึกทรมานทรมาน ที่เขาทำเพียงแค่แตะแต่ไม่ยอมทำอะไรมากกว่านั้น

“อาหารไม่อร่อยเหรอครับ ทำไมหน้าแดงๆ” เรศน์แกล้งถาม หน้าตาใสซื่อ

ดาวฟ้ามองค้อนเขาตาคว่ำ “อร่อยค่ะแต่อากาศมันร้อน”

“ร้อนเหรอครับสงสัยแอร์ร้านนี้จะไม่ค่อยดี เดี๋ยวทานเสร็จเราไปเดินรับลมข้างนอกกันดีกว่า จะได้หายร้อน หรืออาจจะร้อนกว่าเดิมก็ไม่รู้นะ” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ขยับขาบดเบียดเข้ามาอีกนิด

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

หลังจบมื้ออาหารที่แสนจะปั่นป่วนฮอร์โมน เรศน์พาดาวฟ้าเดินเลียบระเบียงริมแม่น้ำเจ้าพระยา สายลมยามค่ำคืนพัดโชยมาปะทะผิวหน้า ช่วยระบายความร้อนที่ใบหน้าได้บ้าง แต่ไม่อาจดับไฟราคะที่คุกรุ่นอยู่ในใจของคนทั้งคู่ได้

แสงจันทร์นวลผ่องสะท้อนกับผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ ทางเดินเงียบสงบและค่อนข้างมืดสลัว มีเพียงแสงไฟจากเสาโคมไฟริมทางที่ส่องสว่างเป็นระยะ บรรยากาศช่างเป็นใจเหลือเกินสำหรับการทำอะไรที่มากกว่าการเดินเล่น

ทั้งสองเดินเคียงคู่กันไปเงียบๆ เว้นระยะห่างระหว่างกันเพียงคืบ แขนของเรศน์แกว่งมาโดนแขนของดาวฟ้าเป็นจังหวะ ทุกครั้งที่ผิวเนื้อสัมผัสกัน ดาวฟ้ารู้สึกเหมือนมีไฟฟ้าสถิตแล่นผ่าน

“คุณดาวฟ้าครับ” เรศน์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เขาหยุดเดินแล้วหันมามองหน้าเธอ

“คะ?”

โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง มือใหญ่หนาของเรศน์ค่อยๆ เอื้อมลงมาคว้ามือเล็กบางของดาวฟ้าไปกุมไว้ วินาทีนั้นโลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน โฟกัสทุกอย่างของดาวฟ้าพุ่งตรงไปที่มือของเขา

มันไม่ใช่การจับมือแบบจับทักทาย แต่มันคือการกอบกุมที่แนบแน่นและทรงพลัง ฝ่ามือของเรศน์นั้นใหญ่โตจนสามารถห่อหุ้มมือของเธอได้มิด สัมผัสแรกที่เธอได้รับคือความสากและด้าน ของผิวหนังบริเวณฝ่ามือและโคนนิ้ว ร่องรอยจากการทำงานหนัก จากการแกะสลักไม้ หรือการทำพิธีต่างๆ มาตลอดชีวิต

ความสากระคายนั้นเมื่อเสียดสีกับหลังมือนุ่มนิ่มดุจสำลีของเธอ มันไม่ได้สร้างความระคายเคือง แต่กลับสร้างความรู้สึกวาบหวามและปลอดภัยในเวลาเดียวกัน

ความร้อนระอุจากฝ่ามือเขาถ่ายเทเข้าสู่มือเธออย่างรวดเร็ว มันร้อนจนเธอรู้สึกเหมือนมือกำลังจะหลอมละลายรวมกัน เรศน์ไม่ได้จับเฉยๆ แต่เขาบีบกระชับแน่น สอดประสานนิ้วทั้งห้าเข้ากับร่องนิ้วของเธออย่างแนบสนิท จนไม่มีช่องว่างให้อากาศลอดผ่าน

“มือคุณนุ่ม” เขากล่าวเสียงพร่า ก้มลงมองมือที่เกาะกุมกันแน่น

นิ้วหัวแม่มือที่หยาบกร้านของเขาเริ่มขยับมันลูบไล้แผ่วเบาที่หลังมือของเธอ วนเป็นวงกลมช้าๆ

จังหวะการคลึงของนิ้วโป้งเขามันช่างเย้ายวนและมีความนัยแอบแฝง ดาวฟ้ารู้สึกเหมือนเขากำลังคลึงส่วนอื่นที่ไม่ใช่หลังมือ จังหวะนั้นมันช่างคล้ายคลึงกับจังหวะการบดคลึงจุดอ่อนไหวของผู้หญิงเหลือเกิน

ขนแขนของดาวฟ้าลุกชันเกรียว ขาที่ยืนอยู่เริ่มสั่นพับๆ เธอต้องเกร็งหน้าท้องน้อยแน่น ความเปียกชื้นที่จุดซ่อนเร้นทะลักออกมาจนเธอรู้สึกแฉะชื้นไปหมด กางเกงชั้นในตัวน้อยแทบจะซับน้ำหวานแห่งความใคร่ไว้ไม่อยู่

หัวใจของเธอเต้นแรงจนเจ็บอก เลือดสูบฉีดรุนแรงจนหน้ามืด นี่แค่จับมือแค่จับมือเท่านั้นทำไมถึงได้รู้สึกรุนแรงขนาดนี้?

เรศน์เงยหน้าขึ้นสบตาเธอ แววตาของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่แววตาขี้เล่นอีกต่อไป แต่เป็นแววตาที่เต็มไปด้วยความกระหายหิวที่เปิดเผย

“คุณรู้สึกไหม กระแสไฟที่มันวิ่งผ่านมือเรา มันบอกว่าคุณต้องการผม” เขาถามเสียงทุ้ม ขณะที่นิ้วโป้งยังคงบดขยี้หลังมือเธอไม่หยุด

ดาวฟ้าอ้าปากค้าง ลมหายใจขาดห้วง เธออยากจะปฏิเสธตามมารยาทกุลสตรี แต่ร่างกายกลับทรยศ เธอเผลอบีบมือตอบกลับไปแน่น ยอมรับสัมผัสนั้นด้วยความเต็มใจ

“ดาว...เอ่อดาวร้อนค่ะ” เธอเรียกชื่อตัวเองเสียงแผ่ว แทนสรรพนามด้วยความสนิทสนมโดยไม่รู้ตัว

“ผมรู้ ผมก็ร้อนร้อนจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว” เรศน์ยิ้ม รอยยิ้มที่ทำให้เข่าเธออ่อนยวบ

เขาดึงมือเธอขึ้นมาจรดริมฝีปาก ประทับจูบลงบนหลังมือเนียนนุ่มอย่างแผ่วเบา แต่สายตายังคงจ้องมองตาเธอไม่กะพริบ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนื้อ ยิ่งกระตุ้นให้สติของดาวฟ้ากระเจิดกระเจิง

“คืนนี้ ถ้าผมจะขอดูแลคุณให้มากกว่าจับมือคุณจะว่ายังไง”

มันเป็นคำถามที่อันตรายที่สุด ดาวฟ้ารู้ดีว่าถ้าเธอพยักหน้า เรื่องราวคืนนี้จะไม่จบแค่ที่นี่ แต่มันจะไปจบที่เตียงนอนของใครสักคน และเธอก็พร้อมพร้อมมากจนน่าตกใจ

แต่ทว่าสติเส้นสุดท้ายหรือความเล่นตัวของไฮโซ ก็ดึงเธอกลับมา

เธอค่อยๆ ดึงมือออกจากการเกาะกุมอย่างเชื่องช้า แม้จะเสียดายสัมผัสนั้นแทบขาดใจ เธอส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มกลับไป เป็นสายตาที่บอกว่า 'อยากได้แต่ต้องพยายามกว่านี้นะคะ'

“วันนี้ดึกแล้วค่ะพ่อหมอ เอาไว้วันหลังนะคะ ให้ดาวได้เตรียมใจมากกว่านี้หน่อย” เธอยิ้มยั่วยวน ยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากเขา

เรศน์มองตามนิ้วมือนั้นแล้วหัวเราะในลำคอ เขาคว้าข้อมือเธอมาจูบซ้ำอีกครั้ง

“ได้ครับผมรอเก่ง แต่จำไว้นะครับยิ่งรอนาน ดอกเบี้ยยิ่งแพงและเวลาทบต้นทบดอก ผมจะคิดบัญชีให้คุ้มค่ากับที่รอเลยทีเดียว” เขาพูดเสียงทุ้มลึก

ดาวฟ้ากลืนน้ำลายลงคอ สยิวไปกับคำขู่ที่แสนจะเซ็กซี่นั้น เธอรู้ดีว่าวันนั้นคงมาถึงในไม่ช้า วันที่เธอจะยอมจำนนและจ่ายดอกเบี้ย ให้เขาด้วยร่างกายของเธอทุกตารางนิ้ว

ทั้งคู่เดินจูงมือกันกลับไปที่รถ ความเงียบระหว่างทางกลับบ้านเต็มไปด้วยความอัดอั้นตันใจและความปรารถนาที่คุกรุ่นรอวันปะทุ พันธสัญญาทางกายได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และไม่มีทางที่ใครจะหยุดยั้งมันได้อีกต่อไป