Masukเวลาต่อมา
หลังจากทานมื้อเที่ยงกับลูกสาวเสร็จ เดชาก็ได้เข้ามาในห้องทำงานของตัวเอง ก่อนจะเอ่ยสั่งการกับลูกน้องคนสนิทมือขวาของเขาที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน
"ให้คนของเราคอยตามดูหนูพายแล้วมารายงานฉันด้วย ทุกวัน!" เน้นย้ำสองคำสุดท้ายของประโยคเพื่อเป็นการบอกลูกน้องว่าต้องรายงานเรื่องของสาวน้อยคนสวยให้เขาฟังทุกวันห้ามขาด
"ได้ครับนาย" ภาคพยักหน้าตอบรับคำสั่งเจ้านายทันที ก่อนจะลอบยิ้มมุมปากเพราะรู้แน่แล้วว่าคนเป็นนายคิดจะเคลมสาวน้อยคนสวยจริงๆ แต่ดูท่าสาวน้อยคนนี้คงจะพิเศษกว่าใคร เจ้านายของเขาถึงได้ให้คนคอยตามดู เนื่องจากที่ผ่านมาเจ้านายของเขาไม่เคยให้ความสำคัญกับผู้หญิงคนไหนเหมือนกับสาวน้อยคนนี้มาก่อน
"ระวังอย่าให้หนูพายรู้ตัวล่ะ เดี๋ยวจะตื่นกลัวเอา" เดชาไม่ลืมที่จะเอ่ยกำชับลูกน้อง เพราะหากเด็กสาวรู้ตัวคงได้ตื่นกลัวคิดว่ามีพวกโรคจิตคอยตามเป็นแน่ ซึ่งเขาไม่อยากให้เป็นแบบนั้น เพราะเขาไม่ใช่พวกโรคจิต เขาแค่ต้องการรู้ความเคลื่อนไหวของเด็กสาวก็เท่านั้น อีกอย่างเธอเพิ่งจะเข้ามาอยู่กรุงเทพ แถมยังอยู่คอนโดคนเดียวอีก เขาเลยนึกเป็นห่วงขึ้นมา
"ครับนาย ผมจะกำชับคนของเราอย่างดีครับ" ภาครับคำสั่งด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"อือ งั้นก็รีบไปจัดการได้ละ" พูดจบเดชาก็สะบัดมือไล่ลูกน้องออกไป
ด้านภาพจึงค้อมศีรษะเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงานของเจ้านาย
คล้อยหลังลูกน้อง หนุ่มใหญ่อย่างเดชาก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาทันที ขณะในหัวของเขาคิดถึงแต่สาวน้อยคนสวย จนไม่อาจสลัดเธอออกไปจากหัวได้เลย ก่อนจะพูดลอยๆออกมาราวกับคนตกอยู่ในภวังค์
"หนูพายของพ่อ"
เขารู้ตัวเองดีว่าหลงเสน่ห์ในตัวเด็กสาวคนนี้เข้าให้แล้ว ตั้งแต่ภรรยาของเขาเสียไป เขาไม่เคยรู้สึกหวั่นไหวกับผู้หญิงคนไหนอีกเลย แต่วันนี้เขากลับรู้สึกหวั่นไหวกับเด็กรุ่นลูก แถมเธอยังมีศักดิ์เป็นน้องสาวของลูกเขยอีก ซึ่งที่ผ่านมาเขาไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงที่มีอายุต่ำกว่ายี่สิบปลายๆ คู่นอนส่วนใหญ่มักจะอายุย่างเข้าสามสิบหรือสามสิบกลางๆ ทว่าบัดนี้เขากลับสนใจสาวน้อยอายุรุ่นลูกจนยากที่จะถอนตัว...
ด้านพระพาย
หลังจากที่คนเป็นพี่ชายมาส่งเธอที่คอนโด พระพายก็ได้จัดเก็บข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวของเธอให้เข้าที่เข้าทางโดยมีพี่ชายอย่างวายุคอยช่วย หลังจากจัดแจงทุกอย่างเข้าที่เข้าทางเรียบร้อยแล้ว วายุก็ได้ขอตัวกลับ แต่ก่อนที่จะกลับไป เขาก็ได้เอ่ยชวนพระพายออกไปหาซื้อของกินมาตุนไว้ในห้อง ทว่าพระพายก็ปฏิเสธไปเพราะไม่อยากรบกวนพี่ชายไปมากกว่านี้ แค่เรื่องกินเธอสามารถหากินเองได้ อีกอย่างเธอก็ได้มองสำรวจก่อนที่จะเข้ามาในคอนโดแล้วว่ามีร้านค้าขายของกินหรือร้านสะดวกซื้อตรงไหนบ้าง ซึ่งมันก็ดีมากที่มีร้านสะดวกซื้ออยู่ใกล้ๆอีกฝั่งตรงข้ามกับคอนโดของพี่ชายที่เธออาศัยอยู่
ซึ่งหลังจากที่คนเป็นพี่ชายกลับไปแล้ว พระพายก็มานั่งดูทีวีพลางเล่นมือถือแก้เบื่อไปด้วย เพราะไม่มีอะไรทำและเธอก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อดี นั่งเล่นไปเรื่อยๆจนตกเย็นก็เริ่มหิวขึ้นมา
"หิวจัง ลงไปหาอะไรกินดีกว่า" เธอบ่นอุบอิบกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นจากโซฟาพร้อมกับหยิบกระเป๋าสตางค์ใบเล็กสีชมพูของตัวเองที่วางอยู่ข้างตัวติดมือไปด้วย
จากนั้นพระพายก็ออกไปร้านสะดวกซื้อที่อยู่อีกฝั่งตรงข้ามกับคอนโดเพื่อไปหาซื้อของกินและของใช้จำเป็นมาตุนไว้ แต่ทว่าหลังจากซื้อของเสร็จ ระหว่างทางที่เดินกลับคอนโด เธอรู้สึกเหมือนไม่ได้เดินอยู่คนเดียว เหมือนกับว่ามีคนคอยตามคอยมองเธออยู่ตลอดเวลา สองเท้าเล็กจึงหยุดเดิน แล้วหันมองซ้ายมองขวาหันหน้าหันหลัง ดวงตากลมโตกวาดมองสำรวจไปรอบๆก็ไม่เห็นว่ามีใครหรือมีอะไรที่เป็นภัยต่อตัว
"คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง... ด่าด๊า~" เธอจึงเลือกเดินต่อพร้อมกับฮัมเพลงไปด้วยอย่างสบายใจ โดยไม่รู้เลยว่ามีใครคนใดคนหนึ่งที่ถูกส่งมาคอยตามดูเธอ ได้แอบถ่ายภาพอิริยาบถต่างๆของเธอเอาไว้ รวมถึงวิดีโอภาพเคลื่อนไหวของเธอด้วย...
วันต่อมา
09:15 น.
ภายในห้องทำงานของเดชา
"นี่ครับนาย รูปและวิดีโอของคุณพระพายที่คนของเราได้แอบถ่ายเอาไว้เมื่อวานครับ" ภาควางซองกระดาษสีน้ำตาลและโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะทำงานราคาแพงให้คนเป็นเจ้านาย ซึ่งข้างในซองดังกล่าวมีรูปถ่ายของสาวน้อยคนสวย ในโทรศัพท์มือถือก็มีภาพวิดีโอเคลื่อนไหวทุกอิริยาบถต่างๆของเธอ
เดชาหยิบซองกระดาษสีน้ำตาลขึ้นมาแล้วเปิดดู หยิบรูปถ่ายของเด็กสาวทั้งหมดออกมาจากข้างในซอง แล้วมองดูรูปถ่ายหลายๆภาพสลับกันไป ในขณะที่ดูภาพถ่ายอิริยาบถต่างๆของเด็กสาว ปากหนาก็ยิ้มบางๆออกมาไม่หยุด เมื่อดูรูปเด็กสาวจนพอใจแล้ว เขาก็เปลี่ยนมาดูวิดีโอของเด็กสาวในโทรศัพท์บ้าง
"ผมให้คนของเราไปสืบข้อมูลส่วนตัวของคุณพระพายมาเพิ่มด้วยครับ คุณพระพายเธอยังไม่มีแฟน และไม่เคยคบหากับใครมาก่อนครับนาย" เมื่อเห็นว่าเจ้านายกำลังเพลิดเพลินอยู่กับการดูรูปถ่ายและวิดีโอแอบถ่ายของสาวน้อย ภาคจึงเอ่ยรายงานไปตามที่เขาได้สั่งการกับลูกน้องเพิ่มเติมไปอีกที เพราะคิดว่าคนเป็นเจ้านายต้องอยากรู้เรื่องนี้และคงจะพอใจที่รู้ว่าสาวน้อยคนสวยยังโสด ซึ่งมันก็เป็นไปตามคาด
"หึ ดี ทำงานได้ดีมาก" เดชาพอใจเป็นอย่างมากที่รู้ว่าเด็กสาวยังไม่มีแฟน และเธอก็ยังไม่เคยคบหากับใครมาก่อน นั่นก็หมายความว่าสาวน้อยคนสวยของเขาคงจะบริสุทธิ์ไปทั้งตัว ยิ่งรู้แบบนี้เขาก็ยิ่งอยากขย้ำเธอไวๆ และอยากจะกินแม่สาวน้อยคนสวยก่อนที่จะมีใครมาแย่งเขาไป แต่ต่อให้เป็นเช่นนั้นก็อย่าหวังว่าจะมีใครหน้าไหนมาแย่งเธอไปจากเขาได้
ปึก!
"ฉันให้เพิ่ม เอาไปแบ่งกัน" เดชาโยนเงินสดหนึ่งก้อนลงบนโต๊ะทำงาน เป็นรางวัลให้ลูกน้องที่ทำงานดีเป็นที่น่าพอใจสำหรับเขามาก
"ขอบคุณครับนาย" ภาคยกมือไหว้ขอบคุณคนเป็นเจ้านาย แล้วหยิบเงินก่อนใหญ่ราวหนึ่งแสนบาทที่เจ้านายให้มา จากนั้นก็โค้งตัวไปด้านหน้าเล็กน้อยเพื่อทำความเคารพเจ้านายก่อนจะเดินออกไปจากห้องโดยไม่ต้องบอกกล่าว เพราะรู้ดีว่าตอนนี้เจ้านายของเขาคงอยากชื่นชมรูปถ่ายและวิดีโอแอบถ่ายของเด็กสาวคนเดียวตามลำพัง
"คนสวยของพ่อ" เดชาพูดออกมาลอยๆขณะตกอยู่ในอยู่ภวังค์ ดวงตาคู่คมมองรูปถ่ายและวิดีโอของเด็กสาวไม่ละไปไหน ปากหนาที่ห้อมล้อมไปด้วยหนวดเครายิ้มบางๆตลอดเวลา ตั้งแต่เด็กสาวปรากฏตัว มันทำให้เขารู้ว่าชีวิตของเขาหลังจากนี้จะไม่น่าเบื่ออีกต่อไป
จากนั้นเขาก็พรมจูบรูปถ่ายสลับกับวิดีโอภาพเคลื่อนไหวของเด็กสาวอย่างลุ่มหลง...
เมื่อรอพนักงานคิดเงินค่าของทั้งหมดเสร็จก็พากันกลับ ในขณะที่กำลังเดินไปที่รถ จู่ๆคนอายุมากก็ช้อนอุ้มเด็กสาวขึ้นในท่าอุ้มเด็กอย่างอุกอาจพรึ่บ!"อ๊ะ! พะ พ่อเดย์ทำอะไรคะ" พระพายอุทานตกใจออกมาทันทีกับการกระทำที่อุกอาจของคนอายุมาก มือบางทั้งสองข้างยกขึ้นมาดันไหลแกร่งออกห่างจากตัวอัตโนมัติ แต่ก็ไม่ได้ดันแรงเท่าที่ควร แค่รู้สึกประหม่ากับการกระทำที่ถึงเนื้อถึงตัวของเขา"หนูพายเดินช้า พ่ออุ้มไปดีกว่าจะได้ถึงรถไวๆ ป่านนี้ยัยหนูมิคงรอหนูพายแย่แล้ว" พูดอ้างไปอย่างนั้นและยกลูกสาวมาอ้างด้วย ทั้งที่ความจริงตั้งใจอุ้มเด็กสาวอยู่แล้ว พลางลอบยิ้มเจ้าเล่ห์เพราะตอนนี้หน้าอกใหญ่โตเกินตัวของเธออยู่เสมอกับใบหน้าของเขาพอดี มันช่างเป็นภาพที่ล่อแหลมเสียจริง ทำเอาเขาต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ "แต่หนูไม่ใช่เด็กนะคะ หนูเดินเองได้ พ่อเดย์ปล่อยหนูลงเถอะค่ะคนมองใหญ่แล้ว" เอ่ยบอกคนอายุมากพลางดิ้นดุ๊กดิ๊กอยู่ในวงแขนแกร่งของเขา ขณะกวาดสายตามองไปรอบๆ ซึ่งตอนนี้คนที่อยู่บริเวณใกล้ๆก็หันมองมาทางเธอกับเขาเป็นตาเดียวกัน ไหนจะสายตาลูกน้องของเขาอีก ทำเธอรู้สึกประหม่าไปหมด"หนูพายอย่าดิ้นสิครับ เดี๋ยวตกนะ" บอกกับเด็กสาวด้วย
รถตู้คันหรูสีดำราคาสูงริ้วขับเคลื่อนไปด้วยความเร็วปกติ ภายในรถมีแต่ความเงียบ โดยมีสาวน้อยคนสวยนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือของตัวเองอยู่ตลอดเวลา ส่วนคนอายุมากที่นั่งข้างๆก็เอาแต่ลอบมองสาวน้อยคนสวยอยู่ตลอดเวลาเช่นเดียวกัน โดยที่สาวน้อยก็ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังถูกสายตาเจ้าเล่ห์ของคนอายุมากมองแทะโลมร่างกายของเธออยู่...ณ ห้างสรรพสินค้าขณะนี้สาวน้อยกำลังเดินเลือกซื้อเลือกหาวัตถุดิบในการทำขนมอยู่ โดยมีคนอายุมากเดินตามไม่ห่างและยังมีลูกน้องของเขาประมาณสามสีคนเดินตามหลัง โดยหนึ่งในลูกน้องเข็นรถเข็นซุปเปอร์มาร์เก็ตของทางห้างตามหลังไม่ห่างเช่นกันเดชามองทุกอิริยาบถของเด็กสาวอยู่ตลอดเวลา เดี๋ยวเธอนั่ง เดี๋ยวเธอยืน เดี๋ยวก็เงย เดี๋ยวก็ก้มเพราะเธอกำลังเลือกหาสิ่งของที่ต้องการอยู่ เธอดูดุ๊กดิ๊กดูซุกซน มันช่างเป็นภาพที่น่ารักมาก เขารู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจเหลือเกินยามที่ได้มองสาวน้อยคนสวยของเขา...แต่ทว่าในขณะนั้นเอง"คนสวย~ ชื่ออะไรเหรอครับ" มีหนุ่มวัยรุ่นหน้าตาหล่อพอตัว เดินเข้ามาเต๊าะพระพายด้วยความที่หนุ่มวัยรุ่นคนดังกล่าวสนใจแต่พระพาย จึงไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างว่ามีชายชุดดำหลายคนที่ยืนอยู่มองมาทางเขาเป็น
หลายวันต่อมาหลังจากการสอบเข้ามหาลัยได้เสร็จสิ้นไป วันนี้เด็กสาวทั้งสองคนหรือพระพายกับมิราก็ได้นัดกันว่าจะมาทำขนมที่บ้านของมิรา ซึ่งระหว่างทางจากคอนโดของพระพายไปบ้านของมิราก็ต้องผ่านห้างสรรพสินค้า พระพายจึงอาสาที่จะซื้อวัตถุดิบในการทำขนมไปเองวันนี้พระพายแต่งตัวด้วยชุดเดรสกระโปรงสั้นสีขาวแขนตุ๊กตา ความสั้นของกระโปรงถือว่าสั้นมาก แต่ด้วยความที่เธอเป็นคนตัวเล็กจึงใส่ออกมาได้ดูน่ารักและแอบเซ็กซี่เบาๆ ไม่ได้โป๊จนเกินไป ส่วนช่วงบนก็เรียบร้อยดีเพราะว่าเป็นชุดเดรสแขนตุ๊กตา เธอแต่งหน้าอ่อนๆตามสไตล์เด็กวัยใส รวบผมเป็นห่างมา สะพายกระเป๋าข้างใบเล็กสีครีม ใส่ร้องเท้าผ้าใบผู้หญิงสีขาว รวมๆแล้วเธอแต่งตัวออกมาได้น่ารักสมวัยเวลา 13:10 น.ขณะนี้พระพายกำลังยืนรอรถแท็กซี่อยู่หน้าคอนโดเพื่อที่จะไปบ้านของมิราโดยเผื่อเวลาแวะห้างสรรพสินค้าก่อน เพื่อที่จะซื้อวัตถุดิบในการทำขนม ซึ่งระยะหลายวันที่ผ่านมานี้ พระพายก็ยังไม่รู้ตัวว่ามีคนคอยตามดูเธออยู่ตลอด เธอยังคงใช้ชีวิตตามปกติในทุกๆวัน...ทว่าในขณะที่ยืนรอรถแท็กซี่อยู่บนฟุตบาท จู่ๆก็มีรถตู้คันหรูสีดำขับเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทตรงหน้าเธอ"รถใคร ทำไมคุ้นจัง" เธอพึมพ
เวลาต่อมาหลังจากทานมื้อเที่ยงกับลูกสาวเสร็จ เดชาก็ได้เข้ามาในห้องทำงานของตัวเอง ก่อนจะเอ่ยสั่งการกับลูกน้องคนสนิทมือขวาของเขาที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน"ให้คนของเราคอยตามดูหนูพายแล้วมารายงานฉันด้วย ทุกวัน!" เน้นย้ำสองคำสุดท้ายของประโยคเพื่อเป็นการบอกลูกน้องว่าต้องรายงานเรื่องของสาวน้อยคนสวยให้เขาฟังทุกวันห้ามขาด"ได้ครับนาย" ภาคพยักหน้าตอบรับคำสั่งเจ้านายทันที ก่อนจะลอบยิ้มมุมปากเพราะรู้แน่แล้วว่าคนเป็นนายคิดจะเคลมสาวน้อยคนสวยจริงๆ แต่ดูท่าสาวน้อยคนนี้คงจะพิเศษกว่าใคร เจ้านายของเขาถึงได้ให้คนคอยตามดู เนื่องจากที่ผ่านมาเจ้านายของเขาไม่เคยให้ความสำคัญกับผู้หญิงคนไหนเหมือนกับสาวน้อยคนนี้มาก่อน"ระวังอย่าให้หนูพายรู้ตัวล่ะ เดี๋ยวจะตื่นกลัวเอา" เดชาไม่ลืมที่จะเอ่ยกำชับลูกน้อง เพราะหากเด็กสาวรู้ตัวคงได้ตื่นกลัวคิดว่ามีพวกโรคจิตคอยตามเป็นแน่ ซึ่งเขาไม่อยากให้เป็นแบบนั้น เพราะเขาไม่ใช่พวกโรคจิต เขาแค่ต้องการรู้ความเคลื่อนไหวของเด็กสาวก็เท่านั้น อีกอย่างเธอเพิ่งจะเข้ามาอยู่กรุงเทพ แถมยังอยู่คอนโดคนเดียวอีก เขาเลยนึกเป็นห่วงขึ้นมา"ครับนาย ผมจะกำชับคนของเราอย่างดีครับ" ภาครับคำสั่งด้วยน้ำเสียงจริ
วันต่อมากรุงเทพมหานคร ขณะนี้วายุกับมิราเดินทางกลับมาถึงกรุงเทพเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกเขาออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่ โดยมีคนที่ได้ชื่อว่าเป็นน้องสาวติดสอยห้อยตามทั้งสองคนมาด้วยณ คฤหาสน์หลังใหญ่ของเดชา11:45 น.เมื่อวายุขับรถเข้ามาจอดอยู่หน้าคฤหาสน์หลังใหญ่โดยไม่ได้ดับเครื่องยนต์ เขาก็เอี้ยวตัวหันไปพูดกับน้องสาวที่นั่งอยู่บนเบาะรถด้านหลังทันที"รอพี่ในรถก่อนนะ พี่ขอเอาของไปเก็บก่อนแล้วจะไปส่งที่คอนโด""ค่ะ" พระพายจึงพยักหน้าตอบด้วยใบหน้ายิ้มๆ ก่อนจะกวาดสายตามองออกไปนอกรถอย่างซุกซนละคนอยากรู้อยากเห็น เธอตื่นเต้นไม่น้อยกับการที่ได้เห็นคฤหาสน์หลังใหญ่ ไม่รู้ว่าบ้านหรือวังถึงได้ใหญ่โตอลังการเช่นนี้ด้านวายุจึงลงจากรถแล้วไปเปิดประตูรถฝั่งของคนรัก จากนั้นเขาก็พาคนรักเข้าบ้านโดยมีกระเป๋าสัมภาระของเธอและเขาถืออยู่ในมือหนาทั้งสองข้างส่วนสาวน้อยที่นั่งอยู่ในรถของพี่ชาย โดยไม่รู้เลยว่ามีรถตู้คันหรูสีดำของเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้กำลังขับเคลื่อนเข้ามาจอดอยู่ด้านหลังรถของพี่ชายที่เธอนั่งอยู่ ด้วยความซุกซนและอยากรู้อยากเห็นเธอจึงตัดสินใจเปิดประตูลงจากรถเพื่อจะได้มองสำรวจคฤหาสน์ได้สะดวกขึ้น แทนที่จะรออ
จุดเริ่มต้นของเรื่องเดชา เพิ่งมารู้ทีหลังว่าลูกสาวของตนกับบอดี้การ์ดส่วนตัวได้แอบลักลอบคบหากัน กว่าที่เขาจะยอมรับและทำใจกับเรื่องนี้ได้มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ซึ่งวันนี้บอดี้การ์ดที่ได้เลื่อนขั้นมาเป็นลูกเขย ก็ได้มาขออนุญาตกับเขาว่าจะพาลูกสาวของเขากลับบ้านที่ต่างจังหวัดเพื่อที่จะพาไปแนะนำให้ผู้ใหญ่ฝั่งนั้นรู้จัก ซึ่งเขาก็ได้อนุญาตไป...ต่างจังหวัด"ลุงวินป้าจ๋าพี่วายุมาแล้วค่ะ!" เสียงเด็กสาววัยสิบแปดปีหรือ พระพาย เธอตะโกนบอกคนเป็นลุงแท้ๆกับป้าสะใภ้ที่อยู่หลังบ้านเมื่อเห็นรถคันหรูสีดำคุ้นตาของคนเป็นพี่ชายหรือลูกพี่ลูกน้องของเธอขับเข้ามาจอดอยู่หน้าบ้านและไม่รอช้าพระพายรีบวิ่งไปหาคนเป็นพี่ชายกับว่าที่พี่สะใภ้ที่กำลังลงจากรถ"สวัสดีค่ะพี่วายุ" เมื่อวิ่งมาถึง พระพายจึงเอ่ยสวัสดีพร้อมกับพนมมือน้อยๆไหว้พี่ชาย ก่อนจะหันไปทักทายว่าที่พี่สะใภ้ที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันด้วยใบหน้ายิ้มๆ"หวัดดี เราชื่อพระพายนะ เป็นน้องพี่วายุ""หวัดดีจ้ะ เราชื่อมิรา เป็นแฟนพี่วายุ" มิรา เอ่ยทักทายและแนะนำตัวเองกลับด้วยใบหน้ายิ้มๆเช่นกัน"ไม่ต้องบอกก็รู้แล้วจ้า พี่วายุโทรมาบอกลุงวินแล้ว แต่มิราหน้าตาน่ารักมากเลย