LOGINChapter 2 ขายตัว
ตาสวยมองไปยังหน้าจอพร้อมกับคิ้วที่ขมวดมุ่น จนดึกดื่นแล้วพริกแกงก็ไม่ได้หยุดหางานง่ายๆ งานที่จะทำให้เธอได้เงินมากมายขนาดนั้น มีแต่งานผิดกฎหมาย หรือไม่ก็ต้องกูหนี้อีกเจ้ามาโปะยอดเสี่ยอ๋าให้ได้ ติ้ด!ๆ คิ้วสวยเลิกขึ้นช้าๆ ก่อนจะมองเบอร์แปลกบนหน้าจอ มือเล็กเลื่อนกดรับก่อนจะกรอกเสียงไปยังปลายสาย "สวัสดีค่ะ" "สวัสดีค่ะลูกสาว พี่เอเจนซี่นาโอที่หนูติดต่อมานะลูก" หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำ คิดว่าที่ปลายสายติดต่อมาเพราะเธอมีโอกาศได้งานแน่นอน ไม่อย่างนั้นคงไม่เสียเวลาโทรกลับแบบนี้ "สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าเค้าสนใจไหมคะ" "สนใจค่า เป็นคืนนี้เลยคุณน้องสะดวกไหมคะ" "คืนนี้เลยหรอคะ" "ใช่ค่ะ" หลังจากคุยนัดแนะกันเสร็จ ร่างเล็กก็รีบลุกขึ้นมองตัวเองในกระจก ก่อนจะคว้ากระเป๋าและออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว . . . "เอ้า! รีบไปสิคะ ลูกค้าเค้ารออยู่ข้างบนแล้ว!" เสียงคุ้นหูภายในห้องทำให้ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันแน่น เรียวขาเล็กก้าวเข้าไปด้านในที่มีสาวสวยมากหน้าหลายตาแต่งตัวโชว์เรือนร่างอวดความแซ่บกันอย่างนึกสนใจ "เจ้โอ เด็กใหม่หรอ" สายตาสวยหลายคู่หันมามองเด็กสาวที่มัดผมเกล้าลวกๆ ใส่เสื้อยืด กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ แถมยังไม่แต่งหน้าด้วยความงุนงง "สวัสดีค่ะ หนูพริกแกงค่ะ" ชายลักษณะตุ้งติ้งหันมามองเด็กสาวตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมกับริมฝีปากที่ค่อยๆยกยิ้มขึ้นอย่างพอใจ "เด็กใหม่เจ้เอง มานี่ลูกมา" มือของเจ้โอ เอเจนซี่และผู้ดูแลสาวสวยแห่งย่านนี้จับไหล่เล็ก ก่อนจะพาตัวพริกแกงไปยังห้องส่วนตัวด้วยรอยยิ้ม "นั่งนี่ก่อนนะ เอ้าเข้ามาจัดองค์ทรงเครื่องให้เด็กมันหน่อย" พริกแกงที่นั่งลงในห้องใหญ่ก็กลืนน้ำลายเบาๆ มองกลุ่มสาวประเภทสองที่เดินกรูกันเข้ามาพร้อมกับชุดและอุปกรณ์ต่างๆจนเธอรู้สึกประหม่า มือเล็กที่วางอยู่บนตักกำเข้าหากันแน่น ริมฝีปากอวบสวยก็เม้มเข้าหากันเพื่อลดความตื่นเต้นลง "ค่าตัวหนูคือ 20000 สำหรับคืนนี้ เจ้หักค่านายหน้าออกแล้ว ไม่ต้องห่วง" หน้าสวยพยักรับพร้อมรอยยิ้มเกร็งๆ ก่อนที่ช่างหน้าผมจะเข้ามาจัดการผมและหน้าเธอกันอย่างมืออาชีพ "ดูทรงร้อนเงินนะเรา" พริกแกงเป่าลมออกจากริมฝีปากกับคำถามของเจ้โอ ตาก็มองตัวเองในกระจกบานใหญ่ด้วยความรู้สึกปลงๆ "ที่บ้านมีปัญหาเรื่องเงินนิดหน่อยค่ะเจ้ เอ่อ เจ้พอจะหางานให้หนูอีกซักงานได้ไหมคะ ขอที่ค่าตัวเเพงกว่านี้อีกสักนิด" เจ้โอมองเด็กสาวตรงหน้าด้วยความเวทนาเล็กน้อย ก่อนจะกางพัดหรูพัดให้ตัวเองเบาๆ "เอางี้นะ หนูต้องการเท่าไหร่" "ห้าหมื่นค่ะ" คิ้วได้รูปของเจ้โอเลิกขึ้นช้าๆ ก่อนจะยกพัดปิดปากพร้อมกับหัวเราะ ซึ่งช่างหน้าและล่างผมก็ผสมโรงหัวเราะไปด้วย "เอ่อ หนูพูดอะไรผิดรึเปล่าคะ" หน้าสวยที่ดูกังวลทำให้เจ้โอเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับจับไหล่สวยเบาๆ "รู้ไหมคะลูกสาว ว่างานนี้ไม่ใช่งานโบ้ๆ เบ้ๆ เงินสองหมื่นนี้สำหรับค่าจ้างก็จริง แต่ถ้าหนูทำงานได้ถูกใจลูกค้าพวกนี้ เค้าก็ทิปเยอะ บางที อาจจะเยอะกว่าค่าจ้างหลายเท่าตัวเลยนะคะ" ตาสวยเป็นประกายจนเจ้โอที่มองผ่านกระจกนึกขำ กับเด็กสาวอ่อนต่อโลกที่เลือกเดินเข้ามาในด้านมืดแบบนี้ จะว่าไปเจ้โอเองก็เวทนาไม่น้อย แต่ต่างคนต่างหนทาง ถ้าต้องช่วยทุกคนบนโลก จะเป็นเจ้โอเองที่จะตายแทน "อยากได้ประวัติลูกค้าไหมคะ" นัยน์ตาสวยมองตัวเองในกระจกนิ่งๆ ไม่ต่างจากเจ้โอที่สำรวจใบหน้าสวยและหุ่นได้รูปด้วยดวงตาวาววับ "ไม่ค่ะเจ้" ริมฝีปากของเจ้โอยกยิ้ม มองใบหน้าที่ดูกังวลแต่แฝงไปด้วยความแน่วแน่อย่างชอบใจ "เดินตามเจ้มาอย่าให้ห่างนะคะ แถวนี้พวกคนรวยมือไวมือปลาหมึกมันเยอะ ยิ่งของใหม่ๆยิ่งขายดี" พริกแกงมองใบหน้าของตัวเองที่แต่งแต้มจนเหมือนกับว่าเธอเป็นคนละคน ผมที่เธอไม่ค่อยดูแลนักก็ดูยั่วยวนรับกับใบหน้า ชุดเดรสสีชมพูตัวสั้นจิ๋ว แถมยังรัดตัวไปเสียทุกส่วน หน้าอกขนาดพอดีของเธอก็โผล่พ้นเกาะอกสวยมาจวนจะครึ่งเต้าอยู่รอมร่อ "ไปกันค่ะเจ้โอ" เสียงฮือฮาและนัยน์ตาหลายคู่จับจ้องมายังร่างสวยที่เดินตามหลังเจ้โอนิ่งๆอย่าสนใจ "อ่าว พนักงานใหม่หรอคุณโอ" เจ้โอยิ้มรับนักการเมืองอายุมากยศสูงที่กำลังจ้องเด็กสาวด้านหลังตนเองตาเป็นมัน "ใช่ค่ะท่าน เสียดายจริงๆค่ะที่น้องเค้าถูกจองตัวไปแล้ว" พริกแกงก้มหน้าลง เมื่อเธอรู้สึกขนลุกกับสายตาของคนตรงหน้า มันเหมือนพวกเขาหิวโหมและมองมาที่เธออย่างโลมเลียจนขนลุกขนตั้ง "แหม คนกันเองทั้งนั้นคุณโอ คุณก็รู้ว่าผมให้ได้มากกว่านั้นหลายเท่า" ตาสวยเป็นประกาย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองนักการเมืองมีอายุตรงหน้า เจ้โอที่เห็นหางตาว่าเด็กสาวดูจะสนใจกับข้อเสนอของนักการเมืองใหญ่ก็รีบแก้สถานการณ์ทันที "งานนี้ไม่ได้จริงๆค่ะท่านขา เอาไว้คราวหน้าโอจะหาเด็กหน้าใหม่มาให้นะคะ มาเร็วลูกสาว" เจ้โอลากมือเด็กสาวออกมาทันที ก่อนทั้งสองจะเดินเข้ามาที่โซนของมุมห้องวีไอพี "นี่ อย่าเที่ยวไปทำแบบนั้นอีกนะ ถ้าลูกค้ามีปัญหากันขึ้นมาเราซวยแน่ มีแต่คนใหญ่คนโต" พริกแกงพยักหน้าอย่างรู้สึกผิด 'ก็คนมันต้องการเงินนี่นา' เด็กสาวคิดในใจ "เอ้า เชิญไปรอด้านในค่ะ เดี๋ยวอีกสักพักลูกค้าก็จะมา จำไว้นะคะ ยิ่งลูกค้าพอใจ ก็จะยิ่งได้ทิปเยอะ" ว่าจบเจ้โอก็เดินออกไปทันที เด็กสาวค่อยๆเปิดประตูเข้าไปในห้องที่ไฟนั้นสว่างปกติ "ไม่เห็นเหมือนที่คิดไว้เลยแฮะ" เพราะพริกแกงคิดว่ามันต้องเป็นไฟสีๆ หรือไม่ก็สลัวๆ แต่กลับกันมันกลับเป็นแสงไฟสว่างจ้าปกติ ตาสวยกวาดสายตามองห้องหรูที่มีเตียงใหญ่และเลื่อนสายตาไปมองอุปกรณ์เล่นสนุกเกี่ยวกับเรื่องบนเตียงที่มีทั้งแบบเเท่ง และแบบแปลกๆ ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนจนต้องรีบเบือนหน้าหนีด้วยความกระดากอายจนพวงแก้มสวยขึ้นสีระเรื่อ ร่างเล็กนั่งลงบนเตียงด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำเหมือนมันจะหลุดออกมาจากอกให้ได้ "เต้นอะไรนักหนา คนยิ่งกลัวๆอยู่!" มือเล็กจับหน้าอกตัวเองพร้อมกับก่นด่าเสียงเบาที่หัวใจเจ้ากรรมยังเต้นแรงไม่หยุด พริกแกงได้แต่ภาวนา ว่าขอให้ลูกค้าคนนี้อย่าได้เป็นพวกชอบความรุนแรง เล่นอะไรแปลกๆ เพราะนี่เป็นครั้งแรกของเธอ และที่เธอไม่อยากรู้ประวัติของลูกค้า ก็เพราะกลัวว่าถ้าเป็นคนที่อายุเยอะมากจนเกินไป แถมมีความชอบประหลาด เธอจะต้องทำใจไม่ได้อย่างแน่นอน "ขอให้บุญเก่าที่ลูกช้างเคยทำ ส่งคนปกติมาให้ลูกล้างด้วยเถิด สาธุ!" มือเล็กประนมยกขึ้นพลางหลับตาภาวนา แกร็ก! พริกแกงกลืนน้ำลายลงคอพร้อมกับหัวใจที่เต้นเหมือนจะหลุดออกมาจากอก เธอไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองคนที่กำลังเดินมาหาเธอด้วยซ้ำ "ทำอะไร ถอดออกสิ"พริกแกงเเหวเสียงดัง ก่อนจะย่นคอหนีคนตัวโตที่ยกมือขึ้นกักกันเธอไว้ในอ้อมแขน ใบหน้าของไซม่อนขยับเข้าไปชิด นัยน์ตาทั้งสองคู่ประสานกันเหมือนต่างคนต่างพยายามอ่านความรู้สึก ผ่านสายตาของอีกฝ่าย"เดี๋ยวก็หมั้นกันแล้ว....ทำยังไงเธอถึงจะยอมยกโทษให้ฉัน"เสียงทุ้มถามเด็กสาวด้วยนัยน์ตาแวววาว มือก็ยกขึ้นเกลี่ยพวงแก้มสวยอย่างเบามือ"แต่ตอนนี้ยังไม่ได้หมั้นค่ะ คุณเป็นแค่คู่นอนของฉัน แล้วอีกอย่าง ฉันไม่ยอมยกโทษให้คุณง่ายๆหรอกค่ะ"ไซม่อนชะงัก พอเป็นฝ่ายโดนเรียกว่าคู่นอน ก็รู้สึกแปลกๆขึ้นมา แต่นั่นก็ไม่ได้แย่นักในความคิดเขา"ถ้าอย่างนั้น คืนนี้ฉันก็จะพยายามทำหน้าที่ตัวเองให้ดี จนกว่าเธอจะยอมยกโทษให้ ดีไหม"คิ้วสวยขมวดมุ่น มองรอยยิ้มของคนตัวโตด้วยความระแวง"หมายถึงอะไรค อื้อ!!!"ริมฝีปากหนาประกบลงบนปากอิ่ม ก่อนจะบดจูบอย่างหนักหน่วง มือก็กอดรัดคนตัวเล็กเข้ามาแนบชิดกับตนเองแน่น ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากอุ่น ก่อนจะคว้านชิมความหวานไปทั่วโพรงปากของคนในอ้อมแขน ลิ้นร้อนกอดเกี่ยวลิ้นเล็กอย่างช่ำชอง จนคนตัวเล็กร้องท้วงในลำคอ พลางดันอกหนาสุดแรงแต่ก็ไม่เป็นผลจ๊วบ!เมื่อชิมความหวานในโพรงปากเล็กจนหนำใจ ไซม่อนก็ค่อย
มือหนาดึงกระจกลงจนนัยน์ตาสวยเบิกกว้าง เมื่อเจ้ากระจกตรงหน้าทำให้เธอเห็นทั้งส่วนที่กำลังประสานกันอยู่ และใบหน้าของเธอและคนตัวโตด้านหลัง มือเล็กยกขึ้นปิดบังใบหน้าที่เห่อร้อนด้วยความอายจนริมฝีปากหนายกยิ้มขำผั่บ!ๆๆๆๆ"อ๊าาา!!! อ๊ะ!ๆๆๆๆ"นัยน์ตาคมจ้องมองคนบนตักที่โยกขึ้นลงไปตามแรงกระแทกของเอวสอบ อกอวบก็เด้งขึ้นลงสู้ตาอย่างยั่วยวน ความเสียวที่ถูกกระแทกเข้ามาอย่างรุนแรงทำให้มือเล็กรีบคว้าต้นขาหนาเอาไว้แน่น ก่อนจะครางเสียงดังกับสัมผัสที่รุนแรงและหนักหน่วงจากเอวสอบ นัยน์ตาทั้งสองสบกันอย่างเต็มไปด้วยความต้องการที่มากล้น มือหนาเคลื่อนลงไปแหวกรูสวยที่ถูกแท่งลำอวบของเขากระแทกเข้าออกอย่างรุนแรงพลางจ้องมองมันผ่านกระจกตาเป็นมันก่อนที่ฝ่ามือใหญ่จะเลื่อนไปลูบไล้เม็ดเล็กสีสวยของคนบนตักเนิบนาบจนพริกแกงกระตุกร้องครางเสียงดัง มือก็จิกลงบนต้นขาหนาสุดแรงด้วยความเสียว"อ๊า!.....ตรงนั้น......ย....อย่าจับนะคะ อ๊ะ!ๆๆๆ"พริกแกงร้องท้วงเสียงดัง แต่ก็ไม่เป็นผล มือหนายิ่งเพิ่มความเร็วในการแตะมันจนมือเล็กรีบยกขึ้นกอดลำแขนหนา หลับตาเอาไว้แน่นและเกร็งหน้าท้อง"อร๊างงงง!"นัย์ตาคมมองเด็กสาวที่กระตุกเกร็งผ่านกระจกด้วยค
"อ๊ะ! นี่คุณ!"ริมฝีปากสวยหยุดลงทันที เมื่อคนตัวโตจับเอวคอดของเธอไว้แน่น ท่าล่อแหลมที่เธอนั่งตักเขาบนรถแบบนี้ไม่เป็นผลดีต่อเธอสักนิด สายตาคมที่กำลังมองสบเธอนิ่งๆนี่อีก พาลให้พริกแกงอยากจะอารมณ์เสียใส่เขาจริงๆ"คุณทำแบบนี้ฉันเสียหายนะคะ พ่อแม่ฉันจะคิดยังไง"ว่าคิ้วขมวดไปมือเล็กก็จับมือหนาและพยายามแกะมันออกจากเอวของเธอสุดแรง"ฉันจะรับผิดชอบเอง"พริกแกงผงะ ก่อนจะมองใบหน้าคมที่อยู่ชิดด้วยความตกใจ แต่ใบหน้าคมของคนตรงหน้ากลับจริงจังจนหัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำ"ฉันไม่ต้องการค่ะ ผู้ชายที่มีตำหนิ ฉันไม่เอา!"ไซม่อนผงะ มองเด็กสาวบนตักที่กำลังโมโหเขาพร้อมกับพูดสิ่งที่เขาไม่เคยคิดว่าจะได้ยินจากปากเธอมาก่อน"ฉันขอโทษ""ขอโทษสำหรับทุกเรื่อง หรือเรื่องไหนคะ เพราะมันเยอะจนฉันคิดไม่ออก ว่าคุณอยากจะขอโทษฉันเรื่องไหน"ไซม่อนผงะ เมื่อเห็นท่าทีของเด็กสาวบนตัก เธอคงไม่หายโกรธเขาง่ายๆอย่างแน่นอน เพราะดูจากสีหน้าและแววตาแล้ว ดูท่าว่าพริกแกงคงจะโกรธ แล้วก็น้อยใจเขามากเลยทีเดียว"ขอโทษเรื่องที่ฉันเข้าใจเธอผิด แล้วก็ขอโทษที่ฉันไม่ได้บอกเธอเรื่องงานแต่ง เเล้วก็....แล้วก็เรื่องอาทิตย์ก่อนด้วย"นัยน์ตาสวยทอดมองนัยน์ตา
"นี่แกกำลังคิดจะผิดคำพูดกับฉันหรอไซม่อน หรือแกอยากให้ยัยวาดฝันรู้เรื่องทุกอย่าง"วาดฝันนิ่ง เธอทำเพียงตั้งใจฟังบทสนทนาด้านหน้านิ่งๆ"หรือแกอยาให้ฉันส่งมันกลับไปบ้านเด็กกำพร้าที่ที่มันควรอยู่ นี่ฉันใจดีมากแล้วนะที่ยอมให้แกเอาเด็กที่ไม่รู้ใครเป็นพ่อเป็นแม่มาอยู่ในบ้าน แถมยังเป็นลูกบุญธรรมแกอีก แล้วตอนนี้แกกำลังจะอกตัญญูกับฉันงั้นหรอ?"นัยน์ตาสวยของวาดฝันสั่นเทา หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวกับสิ่งที่พึ่งได้ยินจากเสียงของผู้เป็นย่า รู้สึกเหมือนกับว่าโลกทั้งใบได้พังทลายลงไปแล้ว เรียวขาเล็กก้าวถอยหลังช้าๆ ด้วยความตกใจก่อนจะรีบเดินออกไปจากบ้านหลังใหญ่ทั้งน้ำตา"คุณหนู!"ไซม่อนและคุณนายทับทิมที่ได้ยินเสียงสาวใช้ก็รีบเดินออกมาจากห้องด้วยความตกใจ พลางรีบวิ่งออกไปยังหน้าบ้าน แต่ก็ไม่พบลูกสาวเพียงคนเดียวเสียแล้ว ริมฝีปากหนาเอ่ยขึ้นด้วงดวงตาที่สั่นระริกพร้อมกับมือที่เสยผมอย่างหงุดหงิด"ยืนอยู่ทำไม ไปปตามหาวาดฝัน!"คุณนายทับทิมสะดุ้งกับเสียงอันแข็งกร้าวและทรงพลังของลูกชายที่ตะคอกเหล่าลูกน้อง อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน"ไซม่อน เดี๋ยวมันก็กลับมา แกจะโมโหอะไรนักหนาห้ะ วันนึงมันก็ต้องรู้อยู่ดี"กรามหนาบดเข้าหาก
"หอมจัง"หัวใจของวาดฝันเต้นระรัว เมื่อคนด้านหลังกระซิบที่ใบหูของเธออย่างแผ่วเบา ทั้งยังค่อยๆ โอบกอดเอวคอดของเธออย่างนุ่มนวลจนเธอต้องกลืนน้ำลายลงคอ ใหญ่เกยคางลงบนไหล่สวยเปลือยเปล่าอย่างแผ่วเบา นัยน์ตาคมเสมองใบหน้าสวยด้านข้างอย่างวาววับ ใหญ่รู้สึกพอใจกับปฏิกิริยาของเด็กไม่ทันโลกของวาดฝันเหลือเกิน ยิ่งกับพวงแก้มเนียนที่กำลังขึ้นสีอย่างเขินอายตรงหน้าเขานี่ด้วย"วาด....วาดอยากอาบน้ำแล้วค่ะ"เสียงเล็กทำให้ใหญ่ยกยิ้ม ก่อนจะยอมผละออกจากร่างเล็กกลิ่นหอมอย่างว่าง่าย นัยน์ตาคมททอดมองคนที่วิ่งเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ใหญ่ค่อยๆหย่อนตัวนั่งลงบนเตียง ก่อนที่ประตูห้องน้ำจะเปิดออกพร้อมกับร่างเล็กที่จับเกาะอกไว้แน่นพลางวิ่งแจ้นออกมาคว้าถุงเสื้อผ้าและวิ่งกลับเข้าไปอย่างรวดเร็วโดยไม่สบตาใหญ่"หึ"ไม่นานนักเรียวขาเล็กก็ค่อยๆ ก้าวออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนสีขาวตัวสั้น ก่อนที่วาดฝันจะมองซ้ายมองขวาเพื่อให้แน่ใจว่าคนตัวโตไม่ได้อยู่ในห้องแล้ว เรียวขาเล็กเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยรอยยิ้ม เมื่อเธอมั่นใจแล้วว่าใหญ่ไม่ได้อยู่ในห้องอีกต่อไป"อาบนานจังนะ"วาดฝันหันไปมองตามต้นเสียงอย่างตกใจ ก่อนที่ใหญ่จ
พรึ่บ!"ว้าย! ปล่อยนะคะ!"แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าว มือหนาก็อุ้มตัวของเธอบาดไปบนบ่าพร้อมกับเดินเข้าไปในบ้านโดยไม่ฟังเสียงร้องท้วงของเธอแม้แต่นิด"คุณไซม่อน! นี่ปล่อยฉันลงนะคะ!"อีกฝั่งหนึ่ง คนจอมวางแผนก็นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ในห้องที่ใหญ่ได้จัดเตรียมไว้ให้ จนใหญ่ต้องส่ายหัว"มีความสุขขนาดนั้นเลยรึไง""ใช่ค่ะ"มือเล็กจับถุงเสื้อผ้าเครื่องใช้ที่เธอเตรียมมาเสร็จสรรพก่อนจะชะงัก แย่แล้ว เธอลืมไปเลยว่าชุดของเธอต้องมีคนช่วยรูดซิปด้านหลัง ไม่งั้นก็คงอาบน้ำไม่ได้"พี่ใหญ่พอจะเรียกแม่บ้านผู้หญิงให้ซักคนได้ไหมคะ"คิ้วหนาเลิกขึ้นเล็กน้อยกับสีหน้าที่ดูเป็นกังวลของเด็กสาวตรงหน้า"น่าจะนอนกันหมดแล้วล่ะ คงจะเหนื่อย ถามทำไม"ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะชั่งใจสักพัก"งั้น.....พี่ใหญ่ช่วยรูปซิปให้วาดหน่อยได้ไหมคะ วาดเอื้อมไม่ถึง"ใหญ่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนริมฝีปากหนาจะค่อยๆ ยกยิ้มพร้อมกับมองเดรสสายเดี่ยวตัวสวย"ได้สิ"เรียวขายาวของใหญ่เดินอ้อมไปด้านหลังเด็กสาวตัวเล็ก ก่อนมือหนาจับค่อยๆ จับสายซิปและรูดช้าๆ ลมหายใจร้อนที่กำลังรินรดลำคอจากทานด้านหลังทำให้วาดฝันเม้มปากแน่น หัวใจของเธอดันเต้นเร็วขึ้น







