แค่เมา

เสียงเสื้อผ้าที่ถูกฉีกขาดดังสะท้อนเข้ามาในหู ซึ่งนั่นสร้างความหวาดหวั่นให้ฉัตรตะวันอย่างไม่น้อย ทันทีที่คีตกานต์โน้มใบหน้าลงมาตะโบมจูบหนักๆ มือเล็กจึงต้องไล่ทุบและตีลงไปบนไหล่แกร่งนั่นให้แรงที่สุดเท่าที่จะแรงได้ ยังไงเสียวันนี้เธอก็ต้องสู้ให้จนถึงที่สุด ฉัตรตะวันต้องการที่จะหลุดรอดออกไปจากอุ้งมือมารร้ายนี้เสีย ก่อนที่ทุกอย่างที่เธอไม่ต้องการให้มันเกิดขึ้นมันจะเลยเถิดตามมา

ใบหน้างามพยายามสะบัดหนี หากแต่มีหรือที่คีตกานต์จะปล่อยให้เธอได้ทำตามใจตัวเอง ในขณะที่ริมฝีปากร้ายคอยบังคับให้ฉัตรตะวันเปิดปากออกกว้างด้วยการสอดดันลิ้นเข้าไปเพื่อให้เธอตอบรับรสจูบ ฝ่ามือร้อนก็เริ่มรุกรานบีบคลำไปตามสองเต้าอวบ นิ้วร้ายคอยเขี่ยขยี้ไปตามตุ่มไตที่ไวต่อสัมผัส ไม่นานนักมันก็เริ่มพากันเต่งตึงและชูชันขึ้นตามการปลุกเร้า

แม้ว่าทางด้านร่างกายจะถูกเขารุกหนัก หากแต่ภายในใจก็ยังคงดิ้นรนขัดขืนอย่างเต็มทีที่ ฉัตรตะวันทั้งทุบทั้งตี แต่คนที่กำลังพยายามบังคับจูบเธอก็กลับไม่ได้มีท่าทีว่าจะรู้สึกรู้สาเลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังเปลี่ยนละจากการบดขยี้ที่ริมฝีปากเป็นซุกซอกใบหน้าลงมาไล่ขบเม้มไปตามซอกลำคอขาวของเธออย่างเอาแต่ใจแทนยามเมื่อเห็นว่าตนเองยังไม่สามารถทำให้เธอยินยอมตอบรับต่อจูบของเขาได้

"อ๊ะ ซันเจ็บนะ"เสียงแหวค้านนั้นดังขึ้นเมื่อถูกเขาดูดและขบเม้มไปที่ลำคอขาวแรงๆ

"จะยอมให้จูบดีๆหรือจะให้ทำตรงนี้ให้เป็นรอย"

พอเห็นว่าคนใต้ร่างนั้นเงียบเฉยไม่มีท่าทีว่าจะขัดขืนต่อ คนที่เป็นคนออกคำสั่งบังคับขู่เข็ญจึงได้ยอมละจากลำคอขาวเนียนวกกลับขึ้นมาครอบครองที่ปากอิ่มอีกครั้ง และครั้งนี้เจ้าของริมฝีปากหวานก็ยอมเปิดทางสะดวกให้เขาได้เข้าไปสำรวจกวาดควาน

ลิ้นร้อนที่สอดเข้าไปกวาดไล่ต้อนลิ้นเล็กไปทั่วทุกทาง ความพันละวันพันเกี่ยวค่อยๆทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆยามเมื่อคีตกานต์เพิ่มน้ำหนักมือบีบคลึงไปที่สองเต้าอวบ หนักบ้างเบาบ้างสลับกัน จนความแข็งขืนที่เริ่มดุนดันเสียดแทงไปทั่วบริเวณท้องน้อย ซึ่งนั่นก็สร้างความวูบหวามให้กับกึ่งกลางกายของฉัตรตะวันเช่นกัน

จากขัดขืนเริ่มเปลี่ยนเป็นเพียงบ่ายเบี่ยง แม้ว่าจะยังไม่ได้ยินยอมเสียเลยทีเดียว แต่คีตกานต์ก็เริ่มสัมผัสได้ถึงแรงต้านที่เริ่มน้อยลง

พอเห็นว่าการปฏิเสธนั้นลดลงไป คีตกานต์ก็ย้ายตำแหน่งของใบหน้าหล่อให้ละจากออกจากริมฝีปากบางมุ่งลงเข้าสู่บริเวณลำคอก่อนจะย้ายต่อไปที่ทรวงอกอีกทีฝ่ามือใหญ่ข้างหนึ่งยังคงบีบคลึงความกลมกลึงนั่นเอาไว้ ส่วนอีกข้างก็ถูกลิ้นร้อนปาดเลียไปทั่วทั้งเต้าและขบเม้มเบาๆไปที่ส่วนของยอด จนคนที่ทำเพียงแค่นอนเฉยใต้ร่างใหญ่นั่นถึงกับเริ่มสั่นไปด้วยควมมร้อนระอุของร่างกาย

ฉัตรตะวันกำลังเริ่มกลัวใจตนเอง สัมผัสร้อนๆที่กำลังรุกรานเธออย่างหนักนั้นสร้างความวูบวาบร้อนหวิวให้แผ่ซ่านกระจายไปทั่วสรรพางค์กาย ลำคอเริ่มจะแห้งผาก หากแต่บริเวณท้องน้อยกลับยิ่งวูบโหวงยามยามเมื่อมืออีกข้างของเขาแวะเข้าไปลูบสัมผัส

"อ๊ะ คุณคีย์ ยะ..อย่า"

"อย่าห้าม เธอไม่มีสิทธิ์" คีตกานต์บอกกระซิบคนใต้ร่างเสียงแหบพร่า พอนิ้วร้ายเริ่มขยับฉัตรตะวันก็เริ่มขบเม้มที่ริมฝีปาก ยิ่งเขาสัมผัสรุกรานบริเวณจุดกึ่งกลางกายก็เริ่มเปียกแฉะ และจะยิ่งแฉะยามเมื่อนิ้วร้ายที่คอยเขี่ยคลึงปัดปุ่มเกสรเวลานี้เริ่มที่จะสอดแทรกเข้าไปภายในที่อุ่นร้อนกว่า ถูไถและขยับเข้าออก

นี่คีตกานต์กำลังกลั่นแกล้งเธออีกหรือเปล่า ฉัตรตะวันเฝ้าถามตนเอง เพราะความร้อนรุ่มที่กำลังเกิดขึ้นกับเธอตอนนี้นั้นชักจะรุนแรงเกินไป และจนกระทั่งมันทวีความร้อนแรงเพิ่มขึ้นมากเรื่อยๆ จนเธอแทบจะทนไม่ไหว ฉัตรตะวันก็จำเป็นที่จะต้องเผลอปล่อยให้เสียงครวญครางที่พยายามเก็บกลั้นเอาไว้นั้นให้หลุดรอดออกมาอีก

"อ๊า คุณคีย์ ยะ..อย่า"

"ยังจะห้ามอยู่อีกหรอ เธอทั้งเปียกทั้งแฉะไปหมดแล้วแม่ตัวดี"

เรียวขาสวยถูกคีตกานต์จับแหวกแยกให้อ้าออกจากกันจนเผยให้เห็นถึงความงดงาม เสี้ยวหนึ่งในแววตาเผยให้เห็นถึงความหื่นกระหาย ก่อนที่เขาจะผละละออกไปจัดการกับเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว

สายตาคมยังคงจับจ้องมองไปที่ใบหน้างดงามนั้จนได้เห็นว่าเปลือกตาที่ประดับไปด้วยแพรขนตายาวกำลังปิดปรือและริมฝีปากบางอมชมพูนั่นก็ถูกขบกัดเอาไว้ด้วยเรียวฟันขาว

ชั่วขณะหนึ่งคีตกานต์ไม่สามารถสั่งให้ตัวเองละถอนสายตาออกจากความงดงามนั้นได้ สายตาคมยังคงค่อยๆมองไต่ไล่ลงไปที่สองเต้ากลมกลึง ก่อนจะลากยาวลงมาเรื่อยๆจนถึงหน้าท้องแบนราบ รามไร้ไปยังเอวบางที่กิ่วคอด จนกระทั่งมาถึงยังบริเวณเนินนูนขาวสะอาดตา ลงไปอีกเรื่อยๆจนได้พบเจอกับกุหลาบสีหวานที่กำลังเบ่งบานสะพรั่งราวกับเฝ้ารอการสัมผัส

เพียงไม่นาน เรือนร่างสูงใหญ่ก็ก้าวกลับเข้าไปหาช้าๆ สองแขนสอดยืนเข้าไปอุ้มยกร่างบางขึ้นมาจากโซฟาก่อนจะพาเดินตรงเข้าไปทางห้องนอน

"คุณคีย์ไม่นะคะ ได้โปรด"

สายตาเว้าวอนที่ส่งไปไม่ได้ถูกเขาชำเรืองมองมาแม้แต่น้อย แม้ว่าจะตกใจที่ถูกเขาอุ้ม แต่ฉัตรตะวันก็เลือกที่จะยกแขนขึ้นไปโอบกอดรอบคอแกร่งนั่นเอาไว้และสติสัมปชัญญะเริ่มกลับคืนมาเมื่อเห็นทิศทางที่คีตกานต์กำลังจะพาเธอเดินเข้าไป แต่พอเริ่มที่จะอ้าปาก แผ่นหลังของเธอก็ถูกวางลงให้สัมผัสกับที่นอนเย็นเฉียบเสียก่อนและริมฝีปากเร่าร้อนนั้นก็ประกบตามลงอย่างที่เขาต้องการได้อีกครา

"อื้อ"

เวลานี้สองร่างเปลือยเปล่านั้นต่างก็กำลังคลุกเคล้า จนเนื้อตัวที่เปลือยเปล่าถูไถสัมผัสกันไปมา กระแสความวาบหวามที่เกิดขึ้นจากฝีมือของคีตกานต์ปลุกเร้าความต้องการให้วิ่งพล่านไปจนทั่ว ยิ่งยามเมื่อถูกแก่นกายที่คัดตึงนั้นทิ่มถูไปมาด้วยแล้ว บริเวณกึ่งกลางกายเธอก็ยิ่งปลดปล่อยน้ำหวานให้เอ่อทะลักจนล้นปริ่มออกมาอีก

สองเรียวขาถูกคีตกานต์จับแยกให้อ้าออกจากกันอีกครั้ง ตามด้วยนิ้วร้ายปาดแทรกลงไปตรงกลางกลีบดอก เขาเขี่ยมันเล่นอีกนิด จนบรรดาความรู้สึกเสียวซ่านนั้นพากันปะทุขึ้นมาจนเธอทนไม่ไหว ทำได้เเค่เพียงแอ่นกระดกสะโพกย้ายไปเพื่อหลบหนี

"คุณคีย์ นี่คุณกำลังเมานะ"ฉัตรตะวันกลั้นใจเอ่ยเตือนสติเขาออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสนจะแผ่วเบายามที่ลำตัวแข็งแกร่งของเขาทาบทับลงมาบนตัวเธออีกครั้งและก่อนที่ริมฝีปากจะทันได้แนบชิดลงมา

"ใช่ ฉันก็เลยกำลังจะเอาเธออีกครั้งหนึ่งอยู่นี่ไง" แล้วริมฝีปากบางก็ถูกเขาประกบปิดทันทีที่พูดจูบพร้อมกับฉัตรตะวันที่ปิดเปลือกตาลงอย่างยอมจำนน ปากหวานเปิดออกอ้ารับจูบร้อนๆนั่นแทบจะทันทีที่เขาจดจ่อเข้ามา สองลิ้นชื้นพันธนาเกี่ยวดูดกันอย่างลืมตัว แล้วคีตกานต์จึงได้ค่อยๆสอดความแข็งขืนเข้าไปอย่างช้าๆ

"อื้อ"

เสียงคล้ายกับครางประท้วงดังขึ้นยามถูกสอดใส่จากนั้นสะโพกงามก็พยายามกระถดถอยหนี แต่ก็ถูกคีตกานต์ดึงรั้งให้เธอกลับมา แล้วจึงได้สอดดันมันกลับเข้าไปอีกครั้งพร้อมกับดึงความสนใจของเธอให้หวนกลับมาที่จูบ

"ยังไม่เข้าเลย อย่าหนี" เสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้นแนบชิดที่ริมฝีปาก สองสายตาต่างสบประสานกันแน่นยามที่สะโพกแกร่งนั่นขยับซอยเข้าหา

"เบาๆได้ไหมคะซันกลัว ครั้งที่แล้วคุณทำซันเจ็บ"

"ก็ใครใช้ให้เธอยังอยู่ซิงล่ะ ครั้งแรกมันก็ต้องเจ็บเป็ธรรมดา"

"ไม่ทำได้ไหมคะคุณคีย์ นี่คุณกำลังจะพยายามข่มขืนซันอยู่นะ"

"ข่มขืนที่ไหนกันจะแฉะขนาดนี้ ฉันก็แค่กำลังพยายามทำให้เธอยินยอมต่างหาก เร็วเข้าอ้าขาออกให้ฉันเถอะฉัตรตะวัน รับรองว่าครั้งนี้เธอจะไม่เจ็บอีก"