พ่ายรักเธอ

ก๊อกๆ...

"เธอกลับมาแล้วครับ"

"ดี ไปเอาตัวมาครับคุณอำนาจ"

ภายในห้องทำงานส่วนตัวของไร่ เดอะเรดการ์เด้น ซึ่งเป็นไร่มะเขือเทศที่มีขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในอำปากช่อง เรือนร่างสูงใหญ่สมชายชาตรีลุกยืนขึ้นจากเก้าอี้ ก่อนจะทอดสายตามองออกไปยังนอกบานกระจก หน้าต่างห้องทำงาน จากมุมที่ยืนตรงนี้ทำให้เขาสามารถมองทอดสายตาออกไปได้ไกลสุดลูกหูลูกตา มองออกไปยังวิวทิวทัศน์ของไร่ที่มีฉากหลังเป็นภูเขาสูงใหญ่ตั้งตระหง่าน

แม้ว่าเครื่องปรับอากาศจะทำงานได้ไม่มีขาดตกบกพร่อง แต่จิตใจของคีตกานต์ก็ยังร้อนรุ่ม ภายในหัวกำลังนึกคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและกำลังจะเกิดตามมา จนใบหน้าหล่อเหลานั้นมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด

นี่ก็เป็นเวลากว่าสองปีกว่าแล้วที่คีตภัทรน้องสาวเพียงคนเดียวของเขายังคงนอนเป็นเจ้าหญิงนิทราเนื่องจากอุบัติเหตุครั้งนั้น โชคดีแค่ไหนที่น้องสาวเขายังคงมีชีวิตอยู่ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะพยายามช่วยให้คีตภัทรฟื้นกลับมาเป็นปกติให้ได้อีกครั้ง และคนที่เป็นสาเหตุของเรื่องนี้ทั้งหมดจะต้องถูกลงโทษ ไม่ใช่จากกฏหมายหรือบัญชาจากนรกสวรรค์อะไรทั้งนั้น แต่เป็นจากเขาคนนี้ที่จะเป็นคนจัดการมันด้วยมือของเขาเอง

ย้อนไปเมื่อสองปีที่แล้วน้องสาวของเขาต้องการที่จะบินไปเซอร์ไพรส์แฟนหนุ่มที่พึ่งเรียนจบจากประเทศ แต่พอไปถึงกลับพบว่าชายคนรักขอตัวเองอยู่กับผู้หญิงคนอื่น แถมผู้ชายสารเลวคนนั้นยังบอกเลิกน้องสาวของเขาเพื่อเลือกผู้หญิงคนนั้น ทั้งๆที่เคยให้สัญญากับน้องสาวของเขาเอาไว้ว่าหลังจากเรียนจบจะกลับมาแต่งงานกัน ทำให้คีตภัทรนั้นเสียใจมาก วันๆเอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายไม่ยอมออกไปไหนเพราะบอกว่ายังทำใจไม่ได้

จนกระทั่งวันหนึ่งคีตภัทรมาขออนุญาตเขาออกไปดื่มกับเพื่อน ด้วยความสงสารน้องและอยากให้น้องได้ผ่อนคลายเขาจึงอนุญาตให้เธอไป แต่ไม่คิดเลยว่าคีตภัทรจะไปดื่มจนเมามายและขับรถกลับมาเองจนเกิดอุบัติเหตุและกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา

เหตุการณ์ครั้งนั้นสร้างความเสียใจให้กับผู้เป็นยายและมารดาของเขาเป็นอย่างมาก เพราะคีตภัทรคือความน่ารักและความสดใสของครอบครัว พีรวานิชย์

หลังจากเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น เขาก็เริ่มตามสืบต้นสายปลายเหตุอย่างละเอียดว่าความจริงคืออะไร ก็ได้รู้ความจริงว่า ครอบครัวของชายชั่วกับหญิงสารเลวคนนั้นรู้จักกัน และสองครอบครัวนี้ก็ต้องการที่จะให้ลูกของทั้งสองได้แต่งงานกัน ฝ่ายพ่อแม่จึงวางแผนให้ลูกของทั้งสองได้ไปเรียนต่อที่ประเทศเดียวกันเพื่อที่จะได้ทำความรู้จักกัน 

และก็เป็นไปตามคาด เมื่อแฟนของน้องสาวเขาได้เจอกับผู้หญิงคนนั้นก็เกิดชอบพอจนถึงขนาดบอกว่าต้องการให้บิดามารดาของตนไปสู่ขอหญิงสาวคนนั้นหลังจากที่เรียนจบ โดยที่ไม่ได้บอกให้คีตภัทรน้องสาวของเขาได้รับรู้เลย

พอถึงเวลาที่ชายคนนั้นเรียนจบ น้องสาวของเขาจึงบินไปเพื่อที่ต้องการจะเซอร์ไพรส์ชายคนรัก หวังว่าชายคนรักจะยินดี แต่เปล่าเลย คีตภัทรพบว่าคนรักของเธอมีผู้หญิงคนอื่นยืนอยู่ข้างๆในงานวันรับปริญญาและผู้ชายคนนั้นก็กำลังคุกเข่าขอผู้หญิงคนนั้นแต่งงาน

 ภาพที่เห็นทำเอาคีตภัทรถึงกับสติแตก วิ่งเข้าไปตบตีผู้หญิงคนนั้นท่ามกลางผู้คนมากมายกลางมหาวิทยาลัย จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ไอ้ผู้ชายสารเลวคนนั้นบอกเลิกเธอและไล่เธออกไปจากชีวิตอย่างไม่ใยดี

คีตภัทรกลับมาถึงเมืองไทยก็เสียใจอย่างหนักจนไม่เป็นอันทำอะไร แม้กระทั่งโครงการที่เธอวางแผนที่จะตามชายคนรักไปเรียนต่อด้านแฟชั่นดีไซด์หลังจากนั้นก็เป็นอันต้องจบลงเพราะความสารเลวของหญิงชายคู่นั้น ซึ่งเรื่องนี้ยิ่งทำให้แม่กับผู้เป็นยายของเขานั้นเสียใจอย่างมากเพราะสงสารคีตภัทร

โดยปกติแล้วน้องสาวของเขานั้นพักอาศัยอยู่ที่บ้านใหญ่กับยายและมารดา ซึ่งตั้งอยู่ทางอีกฝั่งของตัวไร่ ทุกๆเช้าเขาจะต้องแวะเข้าไปคุยกับเธอก่อนเข้าไปทำงานในไร่เสมอ ด้วยความที่เป็นลูกคนเล็ก เป็นหลานสาว เป็นน้องสาว และก็เป็นหลานยาย ทุกคนต่างพากันเอาอกเอาใจ

ทั้งมารดาและยายของเขาเลี้ยงดูเธอมาราวกับไข่ในหิน เเละโดยปกติแล้วคีตภัทรเป็นเด็กที่น่ารัก สดใส  ช่างเอาใจและขี้อ้อน อาจจะมีวีนเหวี่ยงบ้างก็แค่ตอนที่ไม่มีใครตามใจเท่านั้น  แต่ด้วยความที่เธอและเขาอายุห่างกันหลายปีเวลาที่เขาพูดหรือสอนอะไรเธอก็มักจะเชื่อฟังและยอมที่จะทำตามเสมอ

จากสภาพของน้องตอนนี้ เขารับปากกับเธอเอาไว้ว่าสักวันหนึ่งเขาจะต้องจัดการกับหญิงชายสารเลวสองคนนั้นที่มันทำให้ชีวิตของเธอที่กำลังจะไปได้สวยต้องมาเป็นแบบนี้ให้พินาทลงให้จงได้ เขาจึงไล่ตามสืบประวัติของทั้งสองครอบครัวอย่างละเอียด จึงพบว่าบ้านของฝ่ายชายมีธุรกิจมั่นคงหลายอย่าง เงินทองมีใช้ล้นเหลือไม่ขาดมือ และยังเป็นตระกูลเก่าแก่ ถึงว่าบ้านของผู้หญิงคนนั้นถึงได้อยากตกล่องปล่องชิ้นด้วยนัก 

ส่วนครอบครัวฝ่ายหญิงทำธุรกิจเกี่ยวกับอุตสาหกรรมปุ๋ยเคมีซึ่งเป็นบริษัทขนาดใหญ่อยู่ภายในจังหวัดเดียวกันกับเขาและไร่ของเขาเองก็เป็นหนึ่งในลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทนี้มาตั้งแต่สมัยคุณตา

 หากแต่ว่าช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ ตั้งแต่เกิดวิกฤตการณ์โรคระบาด จึงส่งผลกระทบหนักกับเศรษฐกิจทำให้ธุรกิจนั้นไม่สามารถเดินต่อได้

เมื่อธุรกิจไม่มีรายรับ มีแต่รายจ่าย หนี้สะสมก็ตามมา ดีที่ว่าธุรกิจของครอบครัวเขามีเงินทุนหมุนเวียนสำรองและยังมีกำไรมาตลอดทุกๆปีจึงไม่ได้มีผลกระทบมากนัก แต่ธุรกิจของนายมนัสซึ่งเป็นบิดาของผู้หญิงคนนั้นคาดว่าคงไม่สามารถที่จะหาทางออกได้ ยิ่งเศรษฐกิจแบบนี้ ที่ไหนๆก็ต้องการที่จะเก็บเงินทุนไว้หมุนสำรองใช้จ่าย คงไม่มีใครที่จะยื่นมือมาให้ปล่อยกู้ นายมนัสจึงหมดสิ้นหนทางและกำลังตัดสินใจว่าคงจะต้องประกาศขายธุรกิจแน่ๆ หากแต่เขาไปสืบมาจนรู้เสียก่อนจึงได้โอกาสเหมาะที่จะยื่นเสนอมือเข้าไปเป็นทางออกให้พอดี

เมื่อนายมนัสเห็นว่าตระกูลพีรวานิชย์คือลูกค้าหลักรายสำคัญและมีความยินดีที่จะให้ความช่วยเหลือเพราะเห็นว่าค้าขายด้วยกันมานานตั้งแต่สมัยคุณตา นายมนัสจึงได้ยอมรับข้อเสนอของเขาเอาไว้ด้วยการทำสัญญากู้ยืมเงินเป็นจำนวนหนึ่งร้อยห้าสิบล้านบาทโดยมีบริษัทของตัวเองค้ำประกัน

เท่ากับว่าเวลานี้ครอบครัว เวชธีรดลย์

กำลังตกอยู่ในสภาพลูกหนี้ของเขาอย่างสิ้นเชิง ต่อให้เขาจะบีบก็ตาย จะคลายก็คงไม่รอด เพราะเขาจะไม่มีทางปล่อยให้ผู้หญิงที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้หรือปล่อยลอยนวลไปได้ง่ายๆ

มันถึงเวลาแล้วล่ะที่เธอจะต้องชดใช้ให้น้องสาวของฉัน ฉัตรตะวัน