ตอนที่8 ขอโทษ

อรนิชากลับมาถึงบ้านในตอนเย็น เห็นว่ามาร์คกลับมาจากฮ่องกงแล้วก็แอบดีใจแต่ยิ้มได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องอารมณ์เสียเมื่อเห็นว่า ใบข้าว ยังอยู่ในบ้านยิ่งไปกว่านั้นท่าทางที่ใบข้าวออดอ้อนออเซาะมาร์ค ยิ่งสร้างความไม่พอใจให้เธอ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไม่ถูกชะตาใบข้าวหรือเป็นเพราะหึงมาร์คกันแน่

" ไปไหนมา กลับมาเสียเย็นเชียว "

มาร์คทำเป็นต่อว่าอรนิชาต่อหน้าใบข้าว เพราะสังเกตเห็นว่าปากกับจมูกของเธอเริ่มย่นเข้าหากันอีกแล้ว แสดงว่าตอนนี้เธอกำลังไม่พอใจอะไรอยู่แน่ๆ เลยจงใจจะยั่วให้เธอวีน

" เอกคงรายงานคุณหมดแล้ว ว่าฉันไปไหนไปทำอะไรมาบ้าง "

ผิดคาดแฮะนอกจากจะไม่วีนเท่าที่ควรจะเป็นแล้ว อรนิชายังทำท่าเมินเขาเดินหนีขึ้นห้องไปอีก

อาหารเย็นตั้งโต๊ะพร้อมแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววของอรนิชาจะลงมากินข้าวเย็น มาร์คจึงสั่งให้หนูดีไปตามอรนิชามากินข้าว

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

" คุณมาร์คให้มาตามไปทานข้าวค่ะ "

" ไปบอกเขาว่าฉันไม่กิน "

ตอนนี้อรนิชารู้สึกกังวลเรื่องหย่ามากกว่า จึงไม่มีกะจิตกะใจจะกินข้าวแล้วอีกอย่างเธอก็ไม่ได้รู้สึกหิวด้วย

" ทำให้คนอื่นต้องรอ โดยเฉพาะแขกของคุณมาร์คมันเสียมารยาทนะคะ "

หนูดีจงใจพูดถึงแขกนั่นก็หมายถึงใบข้าว ทำให้อรนิชารู้ทันทีว่าใบข้าวยังไม่กลับไป เธอจึงคิดจะทำอะไรสนุกๆเพื่อแกล้งใบข้าว อรนิชาไม่ได้เป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นแต่ก็ไม่พลาดถ้าจะได้เอาคืน

อรนิชารีบลงมาร่วมโต๊ะอาหารอย่างไว โดยเลือกที่นั่งข้างมาร์คฝั่งตรงข้ามกับใบข้าว ปฏิบัติการแกล้งใบข้าวก็เริ่มขึ้น อรนิชาตักอาหารให้มาร์คไม่หยุด แล้วเหมือนมาร์คเองจะรู้จุดประสงค์ของเธอซึ่งเขาให้ความร่วมมือกับอรนิชาเป็นอย่างดี มาร์คกินทุกอย่างที่อรนิชาตักให้อย่างเอร็ดอร่อย ใบข้าวได้แต่นั่งมองอย่างไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรเกินไปกว่านี้ไม่ได้ และถ้าเธอโวยวายเธอต้องเจอกับอะไรเธอรู้ดีกว่าใคร มาร์คไม่ชอบให้ใครล้ำเส้นและไม่ชอบคนที่เขาควบคุมไม่ได้ด้วย

" อุ๊ย กับข้าวเลอะปากค่ะมาร์ค "

อรนิชาใช้ผ้าเช็ดปากเช็ดอาหารออกจากมุมปากให้มาร์คแล้วส่งยิ้มหวานให้อีกคน

" ข้าวขอตัวกลับก่อนนะคะพี่มาร์ค ถ้าพี่มาร์คต้องการข้าวเมื่อไหร่ ก็โทรมาได้ตลอดเวลานะคะ "

ใบข้าวสะบัดหน้าเดินออกจากบ้านไปอย่างหัวเสีย มาร์คมองตามหลังเธอไปเฉยๆแต่ก็ไม่ได้ไปส่งเธอที่รถเหมือนเช่นทุกครั้ง

ครืด

อรนิชาเลื่อนเก้าอี้ทำท่าจะลุกออกไปจากโต๊ะอาหารเหมือนกัน

" อิ่มแล้วเหรอ เพิ่งจะกินไปนิดเดียวเอง "

" ที่จริงฉันก็ไม่ได้หิวเท่าไหร่หรอก แค่รู้สึกอยากแกล้งคนเฉย ๆ " ว่าแล้วก็ยักไหล่เดินขึ้นห้องนอนไปทันที

มาร์คแทบไม่เชื่อหูตัวเอง อรนิชานี่ร้ายไม่เบาไม่คิดว่ายังมีอีกหลายสิ่งที่เกี่ยวกับเธอที่เขาเดาผิดไป ตอนแรกคิดว่าเธอเป็นคนใสๆที่ไหนได้ซ่อนความร้ายกาจเอาไว้เยอะชะมัดเลย แต่ก็ดีเพราะอย่างน้อยอรนิชาจะได้ไม่ถูกใครรังแกง่ายๆอีก

เมื่อมาร์คขึ้นมาบนห้องนอนก็เห็นว่าอรนิชากำลังนั่งทำงานอยู่หน้าโน้ตบุ๊กส่วนตัวของเธออย่างขะมักเขม้น เขาไม่ได้เข้าไปถามอะไรเพราะคิดว่าเธอคงต้องการใช้สมาธิ มาร์คอาบน้ำเสร็จและกำลังเตรียมตัวจะเข้านอนก็เห็นว่าอรนิชาขึ้นมานอนอยู่บนเตียงก่อนแล้ว

" งานเธอเสร็จแล้วเหรอ "

" อืม แค่แก้งานนิดหน่อยน่ะ "

อรนิชาตอบทั้งๆที่หลับตาอยู่ มาร์คเห็นว่าวันนี้เธอใส่ชุดนอนปกติ ไม่ได้ปิดจนถึงคอเหมือนรอบที่แล้ว เขาเลยหลุดยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี

" เธอไม่กลัวฉันทำอะไรเธอแล้วเหรอ "

ที่จริงตอนนี้มาร์คไม่ได้มีความต้องการเท่าไหร่นัก แต่แค่อยากลองใจอรนิชาว่าเธอจะยังกลัวเขาอยู่อีกไหม เพราะเขารู้สึกว่าหลังจากกลับจากกาสิโนอรนิชาทำตัวตามสบายและเป็นตัวเองมากขึ้นเวลาที่อยู่กับเขา

เขาชอบนะที่เห็นเธอเป็นแบบนี้ รู้สึกว่ามันไม่ได้เหมือนแค่ของขัดดอก ถึงจะไม่ได้หวานแหววเหมือนคนเป็นแฟนกัน แต่มันก็เป็นสัญญาณที่ดีถ้าในอนาคตเขาคิดจะจริงจังกับเธอขึ้นมา การอยู่ด้วยกันทุกวันแบบนี้คงทำให้เข้ากันได้ไม่ยาก

" คุณไม่ทำอย่างนั้นหรอก ฉันรู้ "

อรนิชาตอบไปตามความรู้สึกจริงๆ เพราะเธอรู้สึกว่าตอนนี้มาร์คใจดีกับเธอมาก เขาดูจะไม่ขัดใจเวลาเธออยากจะทำอะไร ขนาดเรื่องเมื่อเย็นที่เธอแกล้งใบข้าวเขายังไม่ว่าอะไรเธอเลย

" วันนี้ฉันเหนื่อยเพราะเดินทางเฉยๆหรอกน่า พรุ่งนี้เธอไม่รอดแน่ "

มาร์คแกล้งพูดขู่ อรนิชาก็ไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวกับคำพูดของเขา แถมยังนอนฟังเฉยๆด้วยมันทำให้มาร์ครู้สึกแปลกใจมาก หรือเธอจะชอบรสรักที่เขามอบให้เสียแล้วเธอเลยไม่มีท่าทีหวงตัวเหมือนครั้งก่อน

' อย่างว่าแหละวัวเคยค้าม้าเคยขี่ จะให้กลับมาขี่กันอีกรอบก็คงจะไม่แปลกอะไร '

" ฉันซื้อมาฝาก "

มาร์คยื่นถุงกระดาษแบรนด์เนมยี่ห้อหนึ่งให้อรนิชา

" อะไรเหรอ "

อรนิชาลุกขึ้นนั่งถามมาร์คตาใส ในใจยังสงสัยว่าอีกคนนึกครึ้มอกครึ้มใจอะไรถึงซื้อของให้เธอ แต่มาร์คกลับคะยั้นคะยอให้เธอเปิดดูข้างใน อรนิชาจึงแกะเชือกออกมาดูพบว่ามันเป็นกระเป๋าสตางค์สีดำ อรนิชาตาลุกวาวเป็นประกายเพราะถูกใจกับของฝากอย่างมาก แต่ก็พยายามซ่อนอาการดีใจเอาไว้ไม่ให้มาร์คเห็น เพราะเขาจะรู้ไม่ได้ว่าเธอชอบของที่เขาซื้อมาให้

" คุณให้ฉันเหรอ สวยดีนะแต่รุ่นนี้มันแพงไป "

" แค่นี้ทำมาบ่นว่าแพง ทีเธอรูดบัตรฉันวันละหลายล้านไม่เห็นเธอจะว่ามันแพงเลย "

" ฉันขอโทษนะ ที่ใช้เงินคุณเยอะขนาดนั้น "

จู่ๆอรนิชาก็เกิดรู้สึกผิดขึ้นมา ทั้งที่ตอนแรกเธอกะจะใช้เงินเขาเพื่อความสะใจ แต่ในเมื่อเห็นอีกคนเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น ก็เลยรู้สึกผิดที่แกล้งเขาไปแบบนั้น

" ไม่เป็นไรหรอก ความจริงฉันก็แค่อยากให้เธอรู้จักใช้เงิน เผื่อวันข้างหน้าฉันไม่ได้มีเงินให้เธอใช้ขนาดนั้นไง "

อรนิชามองมาร์คอย่างงงๆ พูดอย่างกับว่าตัวเขาเองจะล้มละลายอย่างนั้นแหละ แล้ววันข้างหน้าที่เขาพูดนี่หมายถึงอะไร อย่าบอกนะว่าเขาจะให้เธออยู่ด้วยนานขนาดนั้นเลย แค่คิดก็อึดอัดน่าดูคนไม่รักกันจะมาอยู่ด้วยกันเป็นเรื่องเป็นราวได้ยังไง สงสัยจะพูดดักคอไว้คงไม่อยากให้เธอใช้เงินมากไปเหมือนคราวที่แล้ว

" ขอบคุณนะ สำหรับของฝาก "

อรนิชาทำท่าจะล้มตัวลงนอนแต่ถูกมาร์ครั้งแขนไว้ก่อน "

" เดี๋ยว เรื่องใบข้าวฉันขอโทษนะ "

ขอโทษ มาร์คพูดว่าขอโทษเธออรนิชาแทบไม่อยากจะเชื่อว่ามาร์คจะขอโทษเธอเพราะผู้หญิงคนอื่น

" ขอโทษทำไม คุณไม่ได้ทำอะไรผิดนี่คุณจะมีผู้หญิงอีกสักกี่คนมันก็เป็นสิทธิ์ของคุณ "

" แล้วอีกอย่าง "

เป็นจังหวะเดียวกับที่อรนิชาสบตากับมาร์ค เธอเห็นแววตาของเขาเหมือนคนรู้สึกผิดจริงๆ อย่าบอกนะว่าสายตาแบบนี้เขาจะคิดอะไรกับเธอขึ้นมาแต่มันคงเป็นไปได้ยากเธอเป็นแค่ของขัดดอกของเขา มาร์คคงไม่ได้พิศวาสเธอเกินไปกว่านั้นหรอก

" แล้วอีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรกับคุณนอกจากของขัดดอก "

' พูดอะไรออกไปเนี่ย พูดแบบนี้เหมือนว่าเราน้อยใจเขาเลย '

มาร์คไม่ได้พูดอะไรตอบ เขาดึงอรนิชามาประกบจูบที่ริมฝีปาก อรนิชาตกใจเมื่อถูกจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวพยายามจะหันหน้าหนีแต่ถูกมาร์คจับใบหน้าเอาไว้แน่น สัมผัสของมาร์คต่างจากครั้งก่อนมากครั้งนี้เขาอ่อนโยนและนุ่มนวลขึ้นมาก จนทำให้อรนิชาหลับตาพริ้มรับสัมผัสจากเขาแบบไม่ขัดขืน

จากจูบที่อ่อนโยนเริ่มเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนขึ้น เมื่อมาร์คสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากเล็ก ดูดดันมันเป็นจังหวะจนอีกคนรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออกมือก็เริ่มสอดแทรกเข้าไปภายใต้เสื้อชุดนอนที่อรนิชาสวมใส่ เพียงไม่กี่วินาทีอรนิชาก็รู้สึกเหมือนว่ายกทรงของเธอมันหลุดออกจากเต้าไปแล้ว มาร์คคลึงสองถันอย่างเมามัน แต่ทุกอย่างก็วนลูปกลับไปแบบเดิมเมื่ออรนิชากระซิบบอกกับเขาว่า

' ฉันเป็นประจำเดือน '

" จิ๊ " มาร์คถึงกับหมดอารมณ์เขาหยุดการกระทำทุกอย่างทันที แล้วลุกออกจากเตียงตรงไปที่ห้องน้ำไม่บอกก็รู้ว่าเขาต้องไปปลดปล่อย

' ตัวแสบทำฉันฝันค้างมาสองหนแล้วนะ '

อรนิชาได้แต่นั่งทำตาปริบๆอยู่บนเตียงยอมรับว่าเมื่อครู่อารมณ์ของเธอก็มาเต็มเหมือนกัน และที่น่าแปลกใจคือถ้าไม่มีเรื่อง วันแดงเดือด มาขวางเธอก็คงยอมมีอะไรกับมาร์คอีกครั้งแน่ๆ นี่สินะที่เขาว่ามีครั้งแรกก็ย่อมมีครั้งที่สองที่สามตามมา คิดไปก็หน้าแดงไป นี่เธอถึงขั้นอยากมีอะไรกับเขาขึ้นมาแล้วเหรอเนี่ย ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ