Share

เป็นหนี้

last update publish date: 2026-10-13 11:39:50

ห้องทำงานหมอราเชนทร์

“นี่มัน” พูดไม่ทันจบ หมอราเชนทร์ก็จับมือนับดาวลากเข้าห้องทำงานทันที

“นู่น ห้องน้ำ” ชายหนุ่มชี้นิ้วไปทางห้องน้ำ นับดาวไม่รอช้า รีบเดินเข้าห้องน้ำ 

เสียงเหมือนผู้ชายผู้หญิงคุยกันอยู่ด้านนอก นับดาวยืนนิ่งหลังจากทำธุระเสร็จ เธอตัดสินใจจะเปิดประตูออกมาดีไหม กลัวขัดจังหวะหรือเสียมารยาท หญิงสาวคิดอยู่นาน

“นับ…”

เสียงผู้หญิงเรียกนับดาว เมื่อเห็นเธอออกจากห้องน้ำ

“ณา…” นับดาวตาโต ไม่ได้เตรียมใจ

ไม่นึกจะมาเจอนังเพื่อนทรยศ

“มาทำอะไรในห้องพี่เชนทร์”

“เธอขอเข้าห้องน้ำ ว่าแต่รู้จักกันเหรอ ณา” หมอราเชนทร์ถามน้องสาว

“ค่ะ นับ เพื่อนสนิทณา เองค่ะ” สายตามองนับดาวด้วยความรู้สึกผิด

“เราไม่ใช่เพื่อนกัน ฉันไม่เคยรู้จักเธอ” นับดาวจ้องหน้าวรางคณา ด้วยแววตาสั่นไหว

“นับ เราคุยกันก่อนได้ไหม” นับดาวเผชิญหน้ากับวรางคณา อดีตเพื่อนสนิทที่เคยรักกันมาก

“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเธอ”

วรางคณาคว้าข้อมือนับดาว เมื่อหญิงสาวเดินผ่านหน้าเพื่อออกจากห้อง

แต่ถูกนับดาวสะบัดมือวรางคณาออกห่าง ทำให้วรางคณาเสียหลักเซเกือบล้ม ดีที่หมอเชนทร์รับทัน เขารีบคว้าข้อมือนับดาว ก่อนจะผลักเธอชนเหลี่ยมประตู

“โอ๊ย!” มือจับหน้าผากอย่างไว น้ำตาซึม หมอราเชนทร์ไม่ได้ตั้งใจให้นับดาวเจ็บตัว แต่เขาไม่ชอบให้ใครมาทำร้ายน้องสาว

นับดาวมองหน้าสองพี่น้องอย่างเคียดแค้น ก่อนผลักประตูก่อนออกจากห้อง

“นับ นับ” วรางคณาร้องเรียกนับดาว พร้อมกับน้ำตาปริ่ม

“ณา มีเรื่องอะไรกัน” หมอราเชนทร์อยากรู้

“เรื่องมันยาวค่ะ ณายังไม่พร้อมจะเล่าตอนนี้” วรางคณาเอาแต่ร้องไห้

“แล้วกับเธอคนนั้น”

“ณา ทำลายความเป็นเพื่อนของเราเองค่ะ”

“มันร้ายแรงถึงมองหน้ากันไม่ได้เลยเหรอ”

“ค่ะ นับคงเกลียด ณา ไปตลอดชีวิต”

“มันคงไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ณา เพื่อนกันต้องให้อภัยกันได้สิ”

“ค่ะ มันคงให้อภัยกันไม่ได้อีกแล้วค่ะ”

วรางคณายิ่งพูด ยิ่งทำให้พี่ชายงงไปกันใหญ่ เขาไม่เคยรู้ว่าทั้งสองเป็นเพื่อนกันมาก่อนด้วยซ้ำ ปัญหามันคืออะไร ถึงทำให้อีกคนไม่พอใจอย่างมาก

หมอราเชนทร์ดึงน้องสาวเข้าสวมกอด พร้อมให้กำลังใจ เขาเองไม่รู้เรื่องราวความเป็นมา

ด้านนับดาวนั้นโคตรเจ็บใจที่สุด เกลียดที่สุด ความคิดบางอย่างเริ่มผุดขึ้นบนหัว เธอต้องแก้แค้นเพื่อนทรยศ

“แก ทำให้ฉันต้องทำเองนะ อย่ามาโทษฉัน”

หลังจากวินาทีนี้ นับดาวจะทำตามแผนการของเธอ เมื่อเธอเจ็บ อีกคนต้องเจ็บกว่า เมื่อนับดาวคิดจะดึงหมอเชนทร์เข้าร่วมในแผนการแก้แค้น นับดาวบึ่งรถออกจากโรงพยาบาลทันที

กริ๊ง... กริ๊ง...

“นับ งานเรียบร้อยดีไหม” พี่ปุ๊กโทรศัพท์หา

(“ค่ะ เรียบร้อยค่ะ นับกำลังขับรถกลับ”)

“โอเค คืนนี้ไปผ่อนคลายกันหน่อยไหม พี่เลี้ยงเอง”

(“ไว้นับบอกอีกทีได้ไหมคะ”)

“ได้ ๆ ยังเหลือเวลา”

(“ค่ะพี่ปุ๊ก”)

“อื้อ ขับรถดีนะ”

(“ค่ะ”)

ทันทีที่จอดรถหน้าบ้าน เธอเปิดประตูเข้าไปในบ้านมันแปลก ๆ ข้าวของในบ้านกระจัดกระจาย เสียงดังมาจากด้านบน ทำให้นับดาวรีบวิ่งขึ้นไปดู

“แม่” นับดาวเห็นแม่รื้อข้าวของในห้องนอนเธอ

“ยัยนับ” แม่สีดาชะงักมือทันที

“แม่ ทำอะไร”

“ฉันหาของ”

“หาของอะไร ทำไมต้องมาหาในห้องนับ แล้วแม่หายไปไหนมาเป็นเดือน ๆ”

“ถามมากจริง แกนี่” ก่อนลุกขึ้นนั่งบนที่นอน

“แม่…”

“อะไร…” นับดาวยืนน้ำตาไหล เธอเหนื่อยเหลือเกินกับนิสัยของแม่

“แม่ หยุดสร้างหนี้ หยุดกินเหล้าได้ไหม นับเหนื่อยที่ต้องมาชดใช้หนี้ให้แม่”

“ทำไม นี่มันชีวิตฉัน หนี้นิดหน่อยใช้แทนไม่ได้หรือไง ฮะ…”

“มันนิดหน่อยของแม่ที่ไหน มันหลายเจ้า ตั้งกี่แสนคะ นับหาเงินมาใช้หนี้ให้แทบไม่ไหวแล้ว ขอร้องเถอะนะแม่ หยุดสร้างหนี้เถอะ”

“หึ เนรคุณ”

“แม่…”

ทุกครั้งที่นับดาวเตือน มักจะถูกหาว่าเนรคุณตลอด จนนับดาวเอือมระอา

“ถ้าแม่ไม่เลิก นับจะไปอยู่ที่อื่น ไม่มาให้แม่เห็นหน้าอีก” ความอดทนนับดาวหมดลง เธอยื่นคำขาด

“นังลูกเนรคุณ” แม่สีดาตวาดลั่น ก่อนเดินชนนับดาวลงไปข้างล่าง อย่างอารมณ์เสีย

“นับยอมเป็นลูกเนรคุณ ค่ะ”

“ดี ไปเลยสิ ตอนนี้ ฉันไม่เคยมีลูกอย่างแก”

“แม่…” นับดาวถอนหายใจ แม่ไม่เคยแคร์คำพูดคำเตือนเธอสักนิด

นับดาวปิดประตูห้อง ทิ้งตัวลงที่นอน ร้องไห้กับคำพูดของแม่ เธอทั้งเหนื่อยทั้งล้า ก่อนจะหลับทั้งน้ำตา

🌻🌻🌻

นับดาวสะดุ้งตื่น เพราะเสียงมือถือ เธอรีบคว้ากระเป๋า ทว่ากระเป๋าถูกรื้อค้น นับดาวเอะใจรีบคว้ากระเป๋าเงิน ไม่มีแม้แต่เงินหลงเหลือ ไม่ต้องแปลกใจ แม่สีดาขโมยเงินไปอีกแล้ว

กริ๊ง กริ๊ง…

นับดาวโทรศัพท์หาพี่ปุ๊กทันที มันเป็นเบอร์ของพี่ปุ๊กที่โทรศัพท์หาเธอ

(“โอ๊ย! ดีใจที่โทรกลับ”)

“พี่ปุ๊ก อยู่ไหนคะ”

(“อยู่ห้อง กำลังจะเตรียมตัวไปผับ ว่าแต่คืนนี้ไปไหม”)

“ไปค่ะ นับขอเวลาอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนค่ะ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์   เป็นหนี้

    ห้องทำงานหมอราเชนทร์“นี่มัน” พูดไม่ทันจบ หมอราเชนทร์ก็จับมือนับดาวลากเข้าห้องทำงานทันที“นู่น ห้องน้ำ” ชายหนุ่มชี้นิ้วไปทางห้องน้ำ นับดาวไม่รอช้า รีบเดินเข้าห้องน้ำ เสียงเหมือนผู้ชายผู้หญิงคุยกันอยู่ด้านนอก นับดาวยืนนิ่งหลังจากทำธุระเสร็จ เธอตัดสินใจจะเปิดประตูออกมาดีไหม กลัวขัดจังหวะหรือเสียมารยาท หญิงสาวคิดอยู่นาน“นับ…”เสียงผู้หญิงเรียกนับดาว เมื่อเห็นเธอออกจากห้องน้ำ“ณา…” นับดาวตาโต ไม่ได้เตรียมใจไม่นึกจะมาเจอนังเพื่อนทรยศ“มาทำอะไรในห้องพี่เชนทร์”“เธอขอเข้าห้องน้ำ ว่าแต่รู้จักกันเหรอ ณา” หมอราเชนทร์ถามน้องสาว“ค่ะ นับ เพื่อนสนิทณา เองค่ะ” สายตามองนับดาวด้วยความรู้สึกผิด“เราไม่ใช่เพื่อนกัน ฉันไม่เคยรู้จักเธอ” นับดาวจ้องหน้าวรางคณา ด้วยแววตาสั่นไหว“นับ เราคุยกันก่อนได้ไหม” นับดาวเผชิญหน้ากับวรางคณา อดีตเพื่อนสนิทที่เคยรักกันมาก“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเธอ”วรางคณาคว้าข้อมือนับดาว เมื่อหญิงสาวเดินผ่านหน้าเพื่อออกจากห้องแต่ถูกนับดาวสะบัดมือวรางคณาออกห่าง ทำให้วรางคณาเสียหลักเซเกือบล้ม ดีที่หมอเชนทร์รับทัน เขารีบคว้าข้อมือนับดาว ก่อนจะผลักเธอชนเหลี่ยมประตู“โอ๊ย!” มือจับหน้าผากอ

  • พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์   ไม่มีอะไร

    “อือ ครึ่งนึงก็ครึ่งนึง จ่ายมา”“รอแป๊บ เอาหลักฐานการจ่ายให้ฉันด้วย”นับดาวกลับเข้าไปในบ้าน หยิบมือถือมากดโอนเงินให้ชายคนนั้น“เรียบร้อย แสนห้า ที่เหลือหนึ่งอาทิตย์ พวกพี่มาใหม่”หลังจากพวกนั้นกลับกันหมด นับดาวกำลังเดินขึ้นห้องนอน เพื่อเตรียมตัวอาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน เธอรับจ๊อบโดยการเป็นพิธีกร ในงานการกุศลของโรงพยาบาล เป็นงานที่พี่ปุ๊กหาให้อีกนั่นแหละ ยามนี้งานอะไรก็รับหมดยอดหนี้ของแม่เหลือหกหลักก็จริง แต่เป็นหกหลักที่หลายเจ้า จนนับดาวแอบน้ำตาไหล ไม่จ่ายไม่ได้พวกนั้นรู้จักบ้าน มีทางเดียวถ้าไม่จ่าย เธอต้องไปหาที่อยู่ใหม่ที่โรงพยาบาลนับดาวขับรถยนต์มาโรงพยาบาล ตามที่นัดกับพี่ปุ๊กไว้ เธอจอดรถและรอพี่ปุ๊กราวสิบนาทีพี่ปุ๊กวิ่งกระหืดกระหอบมา“เหนื่อยว่ะ”“ขอโทษนะคะพี่ปุ๊ก” นับดาวรู้สึกว่าตัวเองทำให้คนอื่นวุ่นวายและเดือดร้อน“ขอโทษอะไรคิดมาก พี่จะพาเข้าไปหาคนว่าจ้างงานนะ”“อ้าว…พี่ปุ๊กไม่อยู่กับนับ เหรอคะ”“พี่มีงานอีกที่ ไม่ได้อยู่ด้วยน่ะสิงานนี้”“ได้ค่ะ ๆ” นับดาวไม่อยากเป็นตัวถ่วง ทำให้พี่ปุ๊กเสียงานพี่ปุ๊กหอบชุดขึ้นไปให้นับดาวที่ห้องน้ำ เพื่อให้นับดาวเปลี่ยนชุด จากนั้นจึงพาไปพบคนจ้างงา

  • พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์   เกิดอะไรขึ้น

    “พี่ปุ๊ก อืม” นับดาวกลืนน้ำลายลงคอ กะพริบตาถี่ ๆ“โอ๊ย พี่เป็นห่วงแทบแย่ ขอโทษนะนับ ที่รับงานให้จนไม่มีเวลาพัก”“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ปุ๊ก นับคงเครียดหลายอย่าง”“ต่อไปคงไม่กล้าให้โหมงานหนักขนาดนี้ละ”“ไม่ค่ะ พี่ปุ๊ก นับต้องหาเงินใช้หนี้อีกเยอะค่ะ”“แต่ร่างกายไม่ไหว ต้องพักผ่อนบ้าง”พี่ปุ๊กเองก็รู้สึกผิดต่อนับดาว ทำให้ไม่มีเวลาได้พัก พี่ปุ๊กเองก็พึ่งรู้พร้อมกันกับนับดาววันนี้ วรางคณามีพี่ชายเป็นหมอ ปกติเธอบอกแค่มีพี่ชาย แต่ไม่เคยถามว่าทำอาชีพอะไร“ว่าแต่ เขารู้เรื่องราวของน้องสาวไหม”“นับไม่รู้ อาจรู้หรือไม่รู้ก็ได้” นับดาวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง“ไม่น่ารู้หรอกที่น้องสาวทำนิสัยแบบนี้ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น”“อื้อ ช่างมันเถอะ ปล่อยมันไปเถอะค่ะ นับไม่อยากรู้เรื่องของคนพวกนี้” นับดาวคลึงนวดขมับเบา ๆ“ดีขึ้นหรือยัง”“ค่ะ ดีขึ้น งานจบแล้วใช่ไหมคะพี่ปุ๊ก” เธออยากกลับไปพักผ่อนเต็มทน“อืม เสร็จละ รับไป” พี่ปุ๊กยื่นซองให้นับดาว“พี่ปุ๊กหักส่วนของพี่เลยนะคะ”“พี่ไม่เอาหรอก พี่ให้เอาไปใช้หนี้”“แต่ว่า มันเป็นส่วนของพี่นะคะ”“พี่ช่วย ไม่อยากเห็นนับเหนื่อย”นับดาวช่วงนี้อ่อนแอเหลือเกิน อะไรนิดอะไรหน่อยก็ร้อ

  • พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์   ยิ่งกว่าเสียใจ

    “อืม…ค่ะ” วรางคณามองมายังนับดาว เธออยากคุยอยากขอโทษ แต่นับดาวไม่เปิดโอกาส จากคนเคยสนิทสนมชิดเชื้อ กลายเป็นบาดหมางเย็นชาของนับดาว ทำให้วรางคณา นั้นกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้สิ่งที่พี่ปุ๊กปกปิดนับดาวอีกเรื่อง คือ เธอต้องใส่ชุดราตรีแบรนด์วรางคณา ซึ่งเจ้าของแบรนด์ให้พี่ปุ๊กช่วยปิดบังอีกอย่างเพราะอยากช่วยนับดาวหาเงินใช้หนี้ จึงได้ปกปิดหากบอกตรง ๆ นับดาวคงไม่ยอม ที่พี่ปุ๊กรับงานเพราะเห็นว่ามันได้เงินดี แต่ใช่ว่านับดาวจะยอมง่าย ๆ สุดท้ายต้องยอม เพราะเห็นแก่พี่ปุ๊กหน้าเวที ที่เต็มไปด้วยเจ้าของแบรนด์ชุดราตรี ต่างตั้งหน้าตั้งตารอคอย การเดินแบบโชว์ของแบรนด์ตัวเอง หลายคนถูกเชิญมาร่วมในงาน แต่ที่เห็นอืออาในงานคงไม่พ้นคุณหมอหนุ่มทายาทโรงพยาบาลดัง อย่าง นายแพทย์ ราเชนทร์ อดิเทพพินิจ พี่ชายของนางแบบสาวอย่าง วรางคณา อดิเทพพินิจ เธอมาเดินแบบในแบรนด์ตัวเอง ซึ่งเปิดตัวใหม่มาได้เกือบปีหมอเชนทร์มาพร้อมกับปู่ไพบูลย์ และย่ารักษ์สินี อดิเทพพินิจ พวกท่านมาคอยให้กำลังใจหลานสาวคนเดียว แม้ทุกคนจะเคยผ่านการเดินแฟชั่นโชว์ แต่ก็ยังพากันตื่นเต้นประหม่านับดาวในชุดราตรีสีแดงเพลิงมันช่างเน้นสีผิวให้เธอดูขาวผ่องอมชมพู

  • พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์   เพื่อนรักรึ

    ระหว่างนั้น ประตูร้านถูกผลักเข้ามา คนมาใหม่สองคนควงแขนกัน เข้ามาสั่งเครื่องดื่ม ความบังเอิญเหลือเกิน“นับ” วรางคณาหันไปเจอนับดาว เธอเอ่ยชื่อเพื่อน ทำให้สายฟ้าต้องหันมองตาม“ณา ขอไปหานับนะคะ” หญิงสาวผละห่างจากสายฟ้า เดินไปยังเพื่อนนั่งอยู่“นับ พี่ปุ๊ก” เจ้าของชื่อทั้งสองเงยหน้าขึ้นมอง หญิงสาวมาใหม่“อ้าว น้องณา มากับใครคะ” สายตาพี่ปุ๊ก เหลือบมองนับดาว“ณา มาซื้อกาแฟค่ะ” วรางคณาเลี่ยงจะตอบคำถามพี่ปุ๊กนับดาวไม่แม้จะหันมองอดีตเพื่อนสนิทสักนิดเธอนั่งเงียบ ไม่เอ่ยใด ๆ ทั้งนั้น มันมีแต่ความเคียดแค้น โกรธจนอยากฆ่าคนตรงหน้านั้นได้เลยวรางคณาน้ำตาคลอ มองนับดาว เธออยากคุยอยากขอโทษ ที่ทำผิดกับนับดาว เธออยากอธิบายเรื่องราวต่าง ๆ แต่เห็นนับดาวนั่งเงียบ ไม่แม้จะมองหน้า จึงได้แต่ปล่อยน้ำตาไหลพี่ปุ๊กรู้สึกเหมือนสถานการณ์ไม่สู้ดี พยายามจะสื่อสารเปลี่ยนประเด็น แต่ต้องนั่งเงียบอีกคน เมื่อสายฟ้าแฟนหนุ่มของนับดาว เดินเข้ามายืนข้างวรางคณา“นับ สบายดีนะครับ” สายฟ้ามองนับดาวที่นั่งนิ่งไม่ไหวติง“ก็ยังไม่ตายนี่คะ” เขาจะถามเธอทำไม แผลพึ่งยังสดใหม่ พอมีอะไรมากระทบมันยิ่งเจ็บ สายฟ้าเอาแต่จ้องนับดาว“เอ่อ ทั้ง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status