บทที่ 4 เพียงเสี้ยวใจ 25%

แก้วกานดาอาศัยช่วงที่ต่อตระการออกไปข้างนอกจัดการอาบน้ำให้เสร็จสิ้นก่อนที่เขาจะกลับมา โดยไม่ลืมหยิบเสื้อผ้าเข้าไปผลัดเปลี่ยนในห้องน้ำด้วย เพราะไม่แน่ใจว่าเขาจะกลับเข้ามาอีกเมื่อไร ในใจสั่นไหววิบวับเมื่อจู่ ๆ ห้องนี้จะไม่ได้มีแค่เธอเพียงลำพังเท่านั้น แต่กลับมีเขามาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของห้องเธอ แม้ไม่รู้ว่าจะต้องอยู่ในสภาพนี้ไปอีกนานแค่ไหน แต่เธอก็พร้อมจะยอมเสี่ยง เพียงแค่ให้ได้รักกลับคืนมาจากเขาบ้างแม้เพียงเศษเสี้ยวใจ เธอก็ยินดี

ต่อตระการกลับเข้ามาอีกครั้งในเวลาไม่นาน เพราะเขาแค่ลงไปเอาเสื้อผ้ากับโน้ตบุ๊กจากในรถเท่านั้น เขามองรอบห้องเพื่อมองหาหญิงสาว พอได้ยินเสียงน้ำจากฝักบัว จึงรู้ว่าเจ้าของห้องกำลังอาบน้ำอยู่

ชายหนุ่มถอดรองเท้าวางไว้บนชั้น หอบสัมภาระของตนเองเข้าไปในห้องนอนของแก้วกานดาอย่างถือวิสาสะ จัดการเปิดกระเป๋าแล้วหยิบเสื้อผ้าไปแขวนไว้ในตู้เคียงคู่กับชุดของเธอ สองตาปะทะเข้ากับไม้แขวนเสื้อสามอันที่แขวนเสื้อชั้นในเรียงกันเป็นตับอยู่ด้านในสุดของตู้ ชายหนุ่มอมยิ้มเล็กน้อย เอื้อมไปหยิบเสื้อชั้นในลูกไม้สีชมพูอ่อนติดมือออกมาหนึ่งตัวแล้วกางคลี่ดูตรงหน้า

“คัพซีเสียด้วย มิน่าล่ะเต็มไม้เต็มมือดีชะมัด ใครจะเชื่อว่าตัวเล็ก ๆ อย่างนี้จะซ่อนรูป” ต่อตระการยิ้มพรายพลางเก็บเสื้อชั้นในชิ้นน้อยนั้นเข้าที่เดิม ก่อนจะหันมาจัดการข้าวของของตนเองต่อ

เขาเปิดดูลิ้นชักเพื่อจะหาที่เก็บกางเกงใน แต่ไม่มีชั้นไหนว่างเลยจึงเอาของตนแทรกลงไปในพื้นที่ว่างชั้นเดียวกันกับที่เจ้าของห้องเก็บกางเกงชั้นในไว้ด้วยกัน ส่วนอีกชั้นเป็นบรรดาถุงเท้าสีขาวของเธอสำหรับชุดพยาบาล เขาจึงนำถุงเท้าของเขาเข้าไปวางแทรกเอาไว้บ้าง เสร็จเรียบร้อยก็จัดการพับกระเป๋าเสื้อผ้าวางไว้บนหลังตู้นั่นเอง

แก้วกานดาออกมาจากห้องน้ำด้วยความสดชื่น มองเข้าไปในห้องเห็นคนตัวโตที่ไม่น่าจะกลับมาได้ไวขนาดนี้ กำลังสาละวนอยู่กับตู้เสื้อผ้าของตนเองก็อดถามออกไปไม่ได้

“หาอะไรอยู่หรือคะพี่ต่อ” เธอไม่กล้ามองสบตากับเขานัก พอเขาหันมาจึงทำเป็นเสมองไปทางอื่น

“ไม่ได้หาอะไรหรอก พี่เอาเสื้อผ้าของพี่มาเก็บใส่ตู้น่ะ”

ต่อตระการตอบพลางเดินเข้ามาใกล้ร่างระหงที่หอมกรุ่นกลิ่นครีมอาบน้ำไปทั้งเนื้อทั้งตัว จนเขาอยากใช้จมูกดอมดมไปทั่วทั้งร่าง

แก้วกานดาผงะเล็กน้อย ตัวเกร็งขึ้นมาทันทีเมื่อชายหนุ่มวาดแขนขึ้นโอบเธอไว้ในอ้อมกอด ลมหายใจอุ่นและริมฝีปากของเขาเริ่มโน้มต่ำลงมาแตะผิวอ่อนตรงซอกคอ เธอห่อไหล่เบี่ยงหนีเล็กน้อยตามสัญชาตญาณเมื่อความรู้สึกหวิวไหวเริ่มจู่โจม เขาเองก็ตามติดอย่างไม่ลดละ แรงกอดจากอ้อมแขนเขาเริ่มแน่นมากขึ้นราวกับต้องการกักขังเธอไว้ให้อยู่ใต้อาณัติของเขาตลอดไป

“หอมจังเลยแก้ว” เสียงสั่นพร่างึมงำชิดริมหูพลางส่งปลายลิ้นเข้าไปหยอกเย้าทักทาย กายสาวขนลุกซู่ไปกับสัมผัสวาบหวามนั้นจนแทบทรงตัวเอาไว้ไม่ได้ ชายหนุ่มก็เช่นกัน จากที่ตอนแรกต้องการแค่จูบทักทาย ทว่าตอนนี้กลับกลายเป็นเขาเองที่หยุดไม่ได้เสียแล้ว ร่างกายของเขาโหยหาร่างหอมกรุ่นตรงหน้านี้เหลือเกิน

“พะ...พี่ต่อคะ พอเถอะค่ะ แก้วอาบน้ำแล้วนะ แก้วไม่...ว้าย!”

แก้วกานดาหวีดร้องเมื่อร่างของเธอลอยหวือเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาด้วยความรวดเร็ว ชายหนุ่มเดินเพียงแค่สามก้าวก็ถึงเตียง วางร่างของเธอลงบนที่นอนแล้วโถมตัวเข้าทาบทับทันที

“อาบแล้วอาบอีกก็ได้ จะได้อาบพร้อมกันเลยไง นะแก้วนะ”

เขาพูดเสียงพร่าแววตาหวานเชื่อม พลางยกตัวขึ้นปลดเปลื้องพันธนาการที่ห่อหุ้มออกจากกาย ก่อนจะก้มลงจุมพิตริมฝีปากอิ่มเต็มหนักหน่วงด้วยแรงปรารถนา ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทุกครั้งที่เจอหน้าแก้วกานดา ทำไมเขาถึงได้หักห้ามความรู้สึกอยากโจนจ้วงใส่เธอไม่ได้

หลังพายุอารมณ์สงบลง ชายหนุ่มยังคงเฝ้าโลมไล้คลอเคลียไปตามผิวเนื้อเนียนนุ่มไม่ยอมห่าง ในขณะที่คนใต้ร่างเหนื่อยแทบขาดใจกับรสรักกำซ่านหวามไหวที่เขาเพียรโหมกระหน่ำ และปลุกเร้าไม่ได้ขาด

“พี่ต่อคะ...แก้วเหนื่อย”

เธอเบี่ยงหน้าหลบเมื่อเขาทำท่าก้มลงมาจะจุมพิตอีกครั้ง ริมฝีปากของเขาจึงพลาดเป้าลงไปที่พวงแก้มชมพูระเรื่อแทน

“อะไรกัน นอนเฉย ๆ ยังเหนื่อยอีกหรือ คนเหนื่อยน่าจะเป็นพี่มากกว่านะ ออกแรงอยู่คนเดียว แก้วไม่ยอมช่วยกันบ้างเลย”

ต่อตระการยิ้มใส่ตาหญิงสาว ก่อนจะก้มลงต่ำแกล้งงับที่ปลายทรวงเบา ๆ อย่างหยอกเย้าจนหญิงสาวสะดุ้งเฮือก

“พี่ต่อแกล้งแก้วอีกแล้วนะ” เธอดันศีรษะของเขาออกจากทรวงสล้าง ใบหน้าแดงก่ำขัดเขิน เพราะตอนนี้ร่างเปลือยเปล่าแนบชิดอยู่กับเขาโดยไม่มีผ้าห่มคลุมไว้เพื่อปกปิดเลยแม้แต่น้อย

“แก้ว...เอ่อ...แก้วกินยาคุมอยู่ใช่ไหม ได้กินรึเปล่าครับ พี่ขอโทษ พี่ก็ลืมนึกไป เลยไม่ได้ป้องกัน”

ชายหนุ่มยกตัวขึ้น เท้าแขนไว้กับเตียงอยู่เหนือร่างแก้วกานดา ในขณะที่ร่างกายตั้งแต่ส่วนเอวลงไปของทั้งคู่ยังคงใกล้ชิดสนิทแนบ

เขาลืมนึกถึงเรื่องป้องกันไปเสียสนิท ทั้งที่ในกระเป๋าสตางค์ของเขาก็พกถุงยางอนามัยเอาไว้ตลอด ไม่ใช่กลัวว่าจะติดโรคร้ายจากเธอ หรือคิดว่าเธอไม่สะอาดพอ เพราะเขารู้ดีว่าแก้วกานดานั้นบริสุทธิ์ผุดผ่องแค่ไหน แต่เขากลัวปัญหาใหญ่ที่จะเกิดตามมาหลังจากนั้นต่างหาก

“กินแล้วค่ะ แก้วกินยาคุมฉุกเฉินน่ะ”

ตอบเขาแล้วก็เบี่ยงสายตาหลบไปทางอื่น อดยอกแสลงในอกไม่ได้เมื่อความจริงที่ว่าเขาไม่ได้รัก และเขาต้องการเพียงแค่รสเสน่หาจากเรือนกายเธอเท่านั้นผุดขึ้นมาทิ่มตำที่กลางใจ

“อ้าว เขาว่ามันอันตรายไม่ใช่หรือแก้ว ทำไมไม่กินแบบที่มันเป็นแผง ๆ ล่ะ” เขาเคยได้ยินมาบ้างเหมือนกัน เรื่องอันตรายจากยาคุมฉุกเฉิน ถึงเขาจะเห็นแก่ตัวกับเธอมากขนาดไหน แต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่ใส่ใจกับความเป็นไปของแก้วกานดา

“อันตรายค่ะ ถ้ากินบ่อย ๆ ในหนึ่งเดือนห้ามกินเกินสองครั้ง ส่วนยาคุมแบบแผงที่ต้องกินทุกวันนั่น แก้วต้องรอกินตอนที่ประจำเดือนมาวันแรก จะกินตอนนี้เลยไม่ได้” เธอตอบเขาตามความรู้จากวิชาชีพพยาบาลที่ได้เรียนมา เห็นเขาทำหน้าสงสัยแต่ก็ไม่ได้ซักถามว่าทำไม ทว่าสิ่งที่เขาถามกลับมา กลับกลายเป็นคำถามที่ว่า

“แล้วแก้วจะมีเมนส์วันแรกเมื่อไรล่ะ”

เสียงทุ้มซักถามตาใส ไม่ได้สังเกตเลยว่าคนถูกถามอายจนแทบม้วนเข้าไปในหมอนแล้ว ชายหนุ่มเห็นใบหน้าสวยหวานของคนใต้ร่างเริ่มขึ้นสีระเรื่อ ถึงเพิ่งจะนึกว่าเจ้าตัวคงจะอายกับคำถามของเขา ต่อตระการยิ้มพราวเต็มวงหน้า ก้มลงไปกดจูบหนัก ๆ ที่พวงแก้มนวลอย่างมันเขี้ยว

“ป่านนี้แล้วยังจะอายอะไรอีก กี่ปี ๆ ก็ขี้อายเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะเรา แล้วว่าไงล่ะเมนส์จะมาเมื่อไร”

ช่างถามมาได้อย่างไม่รู้สึกรู้สา แก้วกานดาตวัดค้อนส่งให้คนที่ยกตัวคร่อมร่างเธออยู่จนคนมองนึกมันเขี้ยวขึ้นมาอีกครา

“ประมาณอาทิตย์หน้าค่ะ” แก้วกานดาอ้อมแอ้มตอบเขาพร้อมกับหันหน้าหนีไปทางอื่น แต่แล้วเจ้าตัวก็ต้องเบิกตาโพลงเมื่อสิ่งที่หลับใหลไปแล้วก่อนหน้าเพราะสิ้นฤทธิ์ เริ่มสำแดงเดชเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาอีกครั้ง

“งั้นช่วงนี้ก็น่าจะเป็นระยะปลอดภัยสิเนอะ เดี๋ยวรอบนี้พี่จะคุมด้วยวิธีธรรมชาติเอาแล้วกันนะจ๊ะ” พูดจบเขาก็ขยับกายเข้าแทรกตัวลงไปทันทีโดยไม่ให้หญิงสาวได้ทันตั้งตัว จากนั้นจึงเริ่มชักนำเธอเข้าสู่วังวนปรารถนาที่เขาเป็นผู้จุดขึ้น