ตอนที่10.

ตอนที่10.

“กรี๊ดดด.. ปล่อยนะ” ปลายฝนหวีดร้องออกมาอย่างตระหนกเมื่อเขาคว้าเธอไว้แล้วกอดรัดแน่นและมันก็ทำให้เจ้าสำลีตกใจจนกระโจนหนีไปท่ามกลางสายฝนโปรยปราย หญิงสาวหน้าซีดหวั่นใจว่าจะเกิดเรื่องเหมือนคราวที่แล้วจึงทั้งดิ้นและทุบตีร่างใหญ่ของเขาอย่างเอาเป็นเอาตายไม่สนใจแม้จะมองหน้าเขาด้วยซ้ำซึ่งท่าทางของเธอทำให้อัคราเดือดดาลมากขึ้น...

“ไม่เจอกันสี่ปีกว่าอวดดีขึ้นเยอะเลยนะปลายฝน กล้าทำร้ายฉันเหรอ”

“ฉันจะทำมากกว่าทุบอีกหากฉันมีโอกาสฉันจะตีหัวคุณให้แตกเป็นเสี่ยงๆ เลย ปล่อยนะ” ปลายฝนเถียงเสียงเขียวและดิ้นรนอย่างเอาเป็นเอาตายยิ่งเหมือนเป็นการยั่วยุอีกฝ่ายให้อยากเอาชนะ อัคราจึงรวบร่างเล็กขึ้นมาแล้วแบกไว้บนบ่าเดินขึ้นห้องของตัวเองหน้าตาเฉยท่ามกลางความเดือดดาลของคนตัวเล็กที่ไม่เคยจะเอาชนะเขาได้

“เก่งนักฉันจะสั่งสอนให้รู้ว่าใครเป็นใคร..” อัคราหัวเราะเบาๆ แล้วโยนร่างเล็กลงบนเตียงกว้างที่ว่างเว้นจากการใช้งานไปกว่าสี่ปี...

“คุณจะทำอะไร..” ปลายฝนถามออกไปแล้วพยายามตะกายหนีลงจากเตียงแต่ก็ช้ากว่าอัคราที่โผนขึ้นมาคร่อมร่างเล็กไว้จนเธอไม่สามารถจะขยับไปไหนได้...

“ช่างเป็นคำถามที่ใสซื่อดูไร้เดียงสาเหลือเกินนะแม่จอมยั่ว” 

“ฉันไม่ได้ยั่ว แล้วก็ปล่อยฉันด้วยค่ะ” ปลายฝนเชิดหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาแข็งกร้าวซึ่งต่างจากแววตาของสาวน้อยที่เคยขลาดกลัวเขาจนตัวสั่นเมื่อสี่ปีก่อนซึ่งอัครารู้สึกไม่ชอบใจเลยสักนิด

จะเหิมเกริมเกินไปเสียแล้วแม่จอมยั่วไม่ว่ายังไงเธอก็เป็นของเขา.. ชายหนุ่มคิดอย่างเอาแต่ใจตัวเองเมื่อคิดถึงสิ่งที่ตนเคยได้จากคนตรงหน้าพร้อมกับตั้งฉายาให้เธอเสร็จสรรพ

“สายไปเสียแล้วยายจอมยั่ว เธอเป็นของฉันและฉันก็จะแสดงให้เธอเห็นว่า เธอไม่มีวันจะหนีฉันไปไหนพ้น..”

“มะ ไม่นะ กะ อื้ม..” ปลายฝนหน้าซีดเมื่อเห็นแววตาพราวพรายเต็มไปด้วยความหมายมาดของคนที่ก้มลงมาหาอย่างรวดเร็ว เสียงหวีดร้องหายไปในลำคอเรียวปากอิ่มระเรื่อถูกครอบครองด้วยปากหยักสวยของเขาอย่างถนัดถนี่ แล้วความรู้สึกหวามไหวซ่านทรวงก็ไหลบ่าเข้ามาสู่ดวงใจทั้งสองอย่างไม่อาจจะทัดทานได้...

ความหอมหวานและสัมผัสที่แสนคุ้นเคยแม้ว่าจะห่างหายจากกันไปถึงสี่ปีกว่าแต่ทำไมเขาถึงได้รับรู้ถึงความหอมหวานจากร่างนี้อยู่ตลอดเวลาราวกับว่าไดสัมผัสดอมดมอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เพียงแค่ได้จูบเธอหัวใจก็เต้นกระหน่ำกายหนุ่มตื่นเร้าเริงร่าราวต้นไม้แห้งเฉาได้รับสายฝนรินรดให้ชุ่มฉ่ำ อัคราครางในลำคออย่างพอใจเมื่อรับรู้ถึงแรงขัดขืนของคนใต้ร่างที่อ่อนลง มือร้อนผ่าวปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากร่างเล็กอย่างรวดเร็วโดยที่ปลายฝนไม่อาจจะต่อต้านเขาได้แล้วไม่กี่นาทีร่างบางงดงามก็เปล่าเปลือยอ่อนระทดระทวยเหมือนเช่นครั้งก่อน ความอ่อนด้อยเดียงสายังตราตรึงและยังเป็นอยู่เช่นเดิม...

นอกจากเขาแล้วไม่มีใครได้สัมผัสซ้ำรอยลงบนร่างงามเต็มตึงด้วยวัยสาวของเธอ อัครยิ้มอย่างพอใจกับสิ่งที่เขารับรู้ได้โดยทันทีที่ประทับจุมพิตลงบนกลีบปากระเรื่อ...

“เธอเป็นของฉัน..” อัคราครางย้ำแล้วรีบจัดการกับเสื้อผ้าของตนอย่างรวดเร็วในขณะที่ปลายฝนพยายามจะเบี่ยงกายเปล่าเปลือยของตนลงจากเตียงกว้างแต่ก็ช้ากว่าคนตัวโตที่คว้าร่างงามไว้ได้ก่อนที่เธอจะมีโอกาสขยับไปไหน

“ไม่ อย่าทำแบบนี้..”

“เธอเป็นเมียฉัน..” ไม่รู้ล่ะ มันคือความจริงปลายฝนเป็นเมียเขาทั้งตอนนั้นและตอนนี้.. ชายหนุ่มคิดอย่างเอาแต่ใจแล้วก้มลงปิดปากที่กำลังจะเผยอแย้งอย่างรวดเร็ว ดูดซับเสียงคัดค้านและร่ายจุมพิตเร่าร้อนปรนเปรอหลอกล่อให้หญิงสาวหลงเพริดไปกับเขาอีกครั้ง มือร้อนเคล้นคลึงทรวงอวบอิ่มอย่างชื่นชอบความนุ่มหยุ่นเต็มไม้เต็มมือ ก่อนจะเลื่อนไล้โลมลูบกายสาวทุกส่วนสัดอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ปากร้ายก็ร่ายจุมพิตไปทั่วทั้งร่างสาวอย่างหลงใหล กายสาวก็นุ่มเนียนหอมละมุนละไมกว่ากายสาวคนไหนๆ ที่เคยผ่านมายิ่งกระตุ้นให้เลือดหนุ่มรุ่มร้อนไปด้วยความเสน่าหากายแกร่งรวดร้าวจนปวดหนึบ ความหอมหวานก็ซ่านทรวงจนไม่อาจจะละเลยร่างงามไปได้แม้ตารางนิ้วเดียว...

ปลายฝนรู้สึกหัวหมุนติ้วๆ เหมือนร่างถูกโยนขึ้นไปบนที่สูงที่อากาศไม่เพียงพอต่อการหายใจ แต่เธอก็ไม่ได้ขาดใจตายไปอย่างที่นึกกลัวแต่กลับซ่านกระสันรัญจวนจนต้องบิดกายส่ายพลิ้วเพื่อลดความรู้สึกอันแสนทรมานจากความเสียวซ่านนั้นให้เบาบางลงไปแต่กลับไม่มีท่าทีว่ามันจะลดลงกลับเพิ่มองศาความร้อนแรงมากขึ้นๆ จนต้องครางออกมาอย่างพ่ายแพ้

“อา.. คุณซัน..”

“โอ.. ฝนจ๋า ปลายฝน สวย หวานเหลือเกิน..” ปลายลิ้นร้อนไต่แต้มพร่างพรมชิมความหวานไปทั่วร่างสาวเรื่อยลงมายังหน้าท้องเนียนมุ่งสู่จุดอ่อนไหวหอมหวานของอิสตรีสอดไซ้ดื่มชิมความหวานจากกายสาวฉ่ำชื้นจนร่างสาวเกร็งสะท้านเมื่อปลายลิ้นร้อนส่งเธอให้โจนทะยานไปถึงขอบสายปลายรุ้งแสนสวย ความซ่านรัญจวนโอบล้อมไปทั่วกายหนุ่มสาว อัครามองร่างงามซึ่งเขาได้ค้นพบว่าร่างตรงหน้านี้งดงามกว่าหญิงใดที่เขาเคยได้เห็นและได้สัมผัสมาอย่างแสนเสน่หาคลื่นสวาทสาดซัดจนเขาไม่สามารถจะต้านทานมันได้อีกต่อไป

ชายหนุ่มแยกเรียวขาเสลาออกกว้างเคลื่อนกายแกร่งเข้าไปแนบชิดในขณะที่หญิงสาวปรือตาฉ่ำหวานมองเขาด้วยความซ่านกระสันริมฝีปากเผยอครางแผ่วไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้านความร้อนระอุแกร่งกระด้างที่ล่วงล้ำเข้าสู่กายบอบบางช้าๆ