LOGINพิมยอมเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข เธอไม่เคยปฏิเสธธนินทร์ในเรื่องนี้ได้เลย และเขารู้ดีถึงจุดนั้นของเธอเพราะทุกครั้งที่เธอพูดว่าพอแล้วมันมักจะกลายเป็นแค่คำที่ไร้น้ำหนักในวินาทีต่อมา ธนินทร์ยกยิ้มร้ายๆมุมปากกระตุกขึ้นอย่างพอใจ “พิมน่ารักที่สุด” เสียงของเขาเรียบแต่มีแววของผู้ชนะอยู่ในที ในเรื่องนี้เขารู้ว่า
บทที่ 256 ก่อนบิน วันอาทิตย์ที่แสนสดใสมาถึงในที่สุด ตลอดสองวันที่ผ่านมา... แน่นอนว่าธนินทร์ "เจิม" ห้องใหม่กับพิมไปไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งจนไม่อาจจะนับได้ ทั้งห้องนอนที่แสนอบอุ่น ห้องน้ำที่เต็มไปด้วยไอน้ำ ห้องรับแขกที่มองเห็นวิวเมือง ระเบียงที่มีลมพัดเย็นสบาย หรือแม้แต่ห้องนอนเล็กของทีโอเขาก็ไม่
บทที่ 255 คอนโดของเรา เช้าวันศุกร์ที่อากาศแจ่มใส แสงแดดอ่อน ๆ สาดผ่านกระจกใสของสำนักงานที่ดิน ธนินทร์และพิมก้าวเข้ามาพร้อมกันอย่างตรงเวลา บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังจัดการธุรกรรมต่าง ๆ เสียงพูดคุย เสียงปากกาเซ็นเอกสาร และเสียงเรียกคิวดังแผ่ว ๆ ทั่วห้อง แต่สำหรับคนสองคนตรงนั้น โลกภายนอกก
บทที่ 254 ความคืบหน้า หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางช่วงเวลาอบอุ่นที่เต็มไปด้วยความรักและความสุขของธนินทร์กับพิม เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขณะทั้งคู่กำลังพักผ่อนอยู่บนเตียง ธนินทร์เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยสีหน้าสงบ ก่อนที่มุมปากจะคลี่ยิ้มเมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ เซลล์โครงการที่เข
“คุณธนินทร์...แค่นี้เขาก็รู้แล้ว” พิมพูดชื่อเขาอย่างตำหนิแต่แฝงความอ่อนโยน ใบหน้าคมมองเธอนิ่ง สายตาที่แน่วแน่และจริงจังค่อยๆ อ่อนลง “ผมไม่ได้อยากให้พิมไม่สบายใจ... แต่ผมไม่ชอบให้ใครมายุ่งหรือวุ่นวายกับพิมเลยจริงๆ” เขานั่งลงข้างเธอบนเตียง เอื้อมมือจับมือบางไว้แน่น “พิมรู้ใช่ไหม ว่าผมรักมากแค่ไหน”
บทที่ 253 ของของพิม สองวันต่อมา บ่ายนั้นอากาศร้อนจัด แต่บรรยากาศตรงหน้าบ้านสองชั้นของน่านน้ำกลับเย็นยะเยือกอย่างประหลาด เสียงเครื่องยนต์รถ SUV สีดำสามคันดับลงพร้อมกัน หน้าบ้านมีชายฉกรรจ์ในชุดดำยืนเรียงเป็นแถว สีหน้าเรียบเฉยแต่แฝงแรงกดดันจนบรรยากาศรอบตัวเงียบสนิท ประตูบ้านเปิดออก น่านน้ำในเสื
บทที่ 192 การหว่านล้อมของธนินทร์ พิมพ์พยักหน้ารับคำพูดทั้งหมดของเขาก่อนที่น้ำตาของเธอจะไหลลงมาอย่างไม่ขาดสาย ทันใดนั้นเองทีโอที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ก็วิ่งเข้ามาหาเธอแล้วกอดขาของเธอเอาไว้แน่น “พี่พิม พี่พิมร้องไห้ทำไมคับ” ทีโอถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล พิมพ์ก้มลงมองทีโอด้วยรอยยิ้มที่เต็
บทที่ 187 บิกินีขาว ธนินทร์มองตามแผ่นหลังบางที่กำลังเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น เขาไม่ได้สนใจเลยว่าเธอจะให้เขาถ่ายรูปให้กี่รูป หรือจะเปลี่ยนชุดไปกี่ชุด เขาเต็มใจทำทุกอย่างให้เธอขอแค่เธอเอ่ยปากบอกมาเพียงคำเดียว เพราะนี่คือสัญญาณเล็กๆว่าเธอค่อย ๆ เปิดโลกส่วนตัวที่เคยเป็นของเธอเพียงคนเ
บทที่ 184 GUNDUM ‘GUNDUM’ พิมพ์มองหน้าจอครู่หนึ่งก่อนจะบ่นพึมพำกับตัวเอง“โหนี่ คงไม่ได้พยายามโทรมาตลอดชั่วโมงหรอกนะ” เธอไม่ได้รอให้สายขาด แต่กดตัดสายทิ้งทันที ก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้ธนินทร์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความอ่อนหวาน ..... แต่คนรอยยิ้มของคนข้างๆกลับค่อยๆจางลงหายไปจากใบหน้
บทที่ 191.1 คำขอที่ไม่คาดฝัน ทั้งสามคนเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะของทีโอดังแทรกไปกับเสียงคลื่นและแสงแดดอุ่น ธนินทร์กับพิมพ์สบตากันเป็นระยะ รอยยิ้มที่ส่งไปมามีทั้งความสุขและความพอใจแบบเรียบง่าย แต่ลึกซึ้ง จนทีโอเริ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงใส “ทีโออยากไปเล่นทรายแล้วครับ” พิมพ์หัวเราะเบา







