INICIAR SESIÓNCompartir
ตอนที่ 32 ใคร
Fecha de publicación:
2026-06-10 08:00:04“ข้าว่า...เราอยู่ที่นี่กันเถอะ ข้าไปไหนไม่ได้จริง ๆ” น้ำเสียงคนพูดสั่นจนน่าตกใจ
<
Último capítulo
ภพลิขิตรัก ตอนที่ 50 หวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้น
“พี่ก็ดีใจที่ได้เจอเอ็งอีกครั้ง น้องสาวพี่” กลิ่นจันทร์เปลี่ยนสรรพนามที่ใช้ทันที เมื่อได้มีโอกาสยลโฉมใบหน้าสวย ๆ ของน้องสาวอีกครั้ง แม้จะเกิดในภพชาติใหม่แล้ว แต่ทว่าใบหน้านี้ไม่เคยเปลี่ยนเลยกลิ่นแก้วยิ้มทั้งน้ำตาเมื่อได้ยินอย่างนั้น“จ้ะพี่จันทร์”ทั้งสองโผเข้ากอดกันด้วยความคิดถึงจับใจ อ้อมกอดที่เคยอบอุ่นได้เกิดขึ้นอีกครั้ง ทำให้ความรู้สึกเมื่อครั้งอยู่ในเรือนเดียวกันหวนคืนมา“พี่ขอโทษที่ทำให้เอ็งต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้ หากพี่ไม่เรียกเอ็งมา เอ็งคงจะใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในภพชาติของเอ็งไปแล้ว”“ฉันเคยบอกแล้วไง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันยินดีจะช่วยพี่เสมอ พี่กำลังตกอยู่ในอันตรายฉันจะต้องมาอยู่แล้ว เพราะเราเป็นพี่น้องกัน ไม่ว่าจะภพชาติไหนเราก็เป็นพี่น้องกัน” เธอยิ้มให้พี่สาวอย่างรู้สึกมีความสุข แม้จะอยู่ในช่วงเวลาที่คับขันก็ตามที“ฮือ ๆ แก้วน้องพี่”กลิ่นจันทร์กอดน้องสาวแน่นยิ่งขึ้น หลั่งน้ำตาออกมาระบายความทุกข์ที่กัดกินในใจมาโดยตลอด ตั้งแต่หนีออกมาในวันนั้นเธอก็ไม่มีวันใดไม่คิดถึงน้อ
ภพลิขิตรัก ตอนที่ 49 ฉันดีใจ
“คนที่รักกันเขาไม่ทำกันอย่างนี้หรอก เขาไม่ฆ่าพ่อแม่คนที่รักหรอก ฮือ ๆ” ยิ่งพูดถึงเรื่องนี้น้ำตาก็ยิ่งรินไหลอย่างต่อเนื่องไม่หยุดนายขอนนั่งลงตรงหน้า เอื้อมมือหนามาสัมผัสเรือนผมสลวยอย่างเสน่หา แววตาที่บ่งบอกว่ากำลังมีความสุข มีภาพของเจ้าหล่อนสะท้อนอยู่ในนั้น“ข้าสัญญาว่าจะดูแลเอ็งให้ดีที่สุด จะให้ผู้หญิงทั้งโลกต้องอิจฉา”ได้ยินอย่างนั้นกลิ่นแก้วก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ จ้องมองหน่วยตาคมคู่นั้นอย่างไม่ละสายตา แต่ทว่ามือน้อย ๆ กลับเลื้อยไปคว้าเอามีดสั้นที่เหน็บอยู่ตรงเอวอีกฝ่ายออกมา ก่อนจะเฉือนที่คอหอยตัวเองต่อหน้าต่อตานายขอน“เฮือก!!!”“แก้ว! เอ็งทำบ้าอะไร เอ็งทำอย่างนี้ทำไม! เอ็งจะทิ้งข้าไปอย่างนี้ไม่ได้นะ”ในขณะที่นายขอนตะโกนร้องอย่างสุดเสียงด้วยความเสียใจ กอดร่างบางที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงฉาน น้ำตาของคนที่ยืนมองก็ไหลลงมาเป็นทาง มันเป็นภาพที่น่าหดหู่ใจเหลือเกิน ที่ต้องมาเห็นตัวเองตายต่อหน้าต่อตาอย่างนี้ เธอฆ่าตัวตายเพราะไม่ต้องการเป็นเมียนายขอนนั่นเอง“ฮึก นี่ฉันฆ่าตัวตายหรอกหรือ&
ภพลิขิตรัก ตอนที่ 48 ข้ารักเอ็ง
“ใจจริงข้าไม่อยากให้เอ็งเห็นภาพนั้นอีกแล้ว แต่ในเมื่อมันคือสิ่งที่เอ็งสงสัย ข้าก็จะพาเอ็งย้อนกลับไปดูว่าเอ็งตายอย่างไร”กล่าวจบเรือนที่อยู่ตรงหน้าก็ถูกเปลวไฟอันร้อนระอุแผดเผา แสงสีส้มจากเปลวเพลิงพร้อมกับควันไฟที่ลอยคลุ้งขึ้นไปยังบนท้องฟ้า สะท้อนเข้าไปในหน่วยตาสวยของกลิ่นแก้ว เธอเห็นตัวเองและกลิ่นจันทร์วิ่งจูงมือหนีตายกันออกมา ทั้งสองคนร้องไห้ร้องห่มราวจะขาดใจเสียให้ได้“ฮือ ๆ เจ้าคุณพ่อกับแม่โดนพวกมันฆ่าตายไปแล้ว เราจะทำอย่างไรดีแก้ว”“พี่จันทร์ทำใจดี ๆ ไว้นะจ๊ะ เราจะต้องรีบหนีไปจากที่นี่เสียก่อน ป่ะ” คนเป็นน้องจับมือพี่สาวไว้แน่น เตรียมตัวจะวิ่ง แต่ทว่ากลับมีเสียงของใครบางคนดังมาจากด้านหลัง“ถ้าวิ่งข้าฆ่าพวกเอ็งสองคนแน่”ได้ยินเสียงทั้งสองสาวก็หยุดชะงัก วางเท้าไว้บนพื้นไม่กล้าแม้แต่จะขยับ หันไปมองก็พบว่าเป็นไอ้หัวหน้าโจรนั่นเองกำลังเดินตรงมา มือหนาถือดาบเล่มใหญ่ที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงฉาน เห็นแล้วทำให้นึกหวาดกลัวและแค้นใจในคราวเดียวกัน“เอ็งต้องการอะไรไอ้โจรชั่ว เอ็งฆ่า
ภพลิขิตรัก ตอนที่ 47 ฆ่าตัวตาย
“เก็บเอาไว้ให้ลูกสาวของบ่าวในเรือนเถอะนะ มันน่าจะเหมาะกว่ามอบให้ข้านะ” ใบหน้าสวยหวานส่งรอยยิ้มกลับคืนไป เป็นการปฏิเสธกลาย ๆ เธอพอจะเดาออกว่าบ่าวคนนี้มีใจให้ แต่ก็ไม่เคยคิดพิศวาสและสนใจอะไร เพราะรู้ดีว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ ก่อนจะก้มหน้าลงไปร้อยมาลัยต่อทำทีไม่สนใจคนที่ถือดอกไม้อยู่นั้นหน้าถอดสี ก้มหน้าลงอย่างรู้สึกหมดหวัง แต่ทว่าในวินาทีนั้นดอกไม้ในมือก็ถูกแย่งไปโดยหญิงสาวอีกคน“ถ้าพี่ไม่เอาฉันเอาเองนะ ขอบใจนะขอน” คนน้องนำดอกไม้นั้นมาดอมดม ไม่รู้สึกรังเกียจเลยนักสักนิด ทำให้คนเป็นบ่าวเริ่มมีรอยยิ้มขึ้นมา สีหน้าที่เคยเศร้ากลับมีความหวังมากขึ้น“จริงหรือขอรับ”“จริงสิ ฉันชอบนะดอกซ่อนกลิ่น”“เอ็งก็ไปให้ความหวังมันนะแก้ว เดี๋ยวไอ้ขอนมันก็จะคิดว่าเอ็งชอบมันน่ะสิ”“ไม่เห็นจะเป็นไรเลยจ้ะพี่จันทร์ นายขอนแค่เอาดอกไม้มาให้ ไม่ได้ทำอะไรไม่งามไม่ใช่หรือ จริงไหมขอน”“จริงขอรับ” นายขอนพยักหน้ารับเห็นด้วยในระหว่างนั้นก็มีหนุ่มใหญ่เลยวัยกลางคนเดินเข้ามา ดูจากช
ภพลิขิตรัก ตอนที่ 46 ดอกซ่อนกลิ่น
“ว่าแล้วเชียว ฉันรู้สึกได้ว่าไม่น่าจะใช่จันทร์ตั้งแต่แรกแล้ว โธ่จันทร์ ทำไมเอ็งถึงได้อาภัพอย่างนี้นะ” คนพูดตีสีหน้าเศร้าประกอบคำพูด“เล่นละครเก่งอย่างนี้ไปเป็นดาราเถอะไอ้ฆาตกร แกมันนรถส่งมาเกิด” กลิ่นแก้วตะโกนออกไปอย่างสุดเสียง เมื่อรู้ว่าตอนนี้นายผากำลังเสแสร้งแกล้งทำเป็นคนดีต่อหน้าเสือกล้า น่าหมั่นไส้จนอยากจะลุกขึ้นไปกระโดดถีบหน้าเสียจริง ๆ“หากไม่มีอะไรแล้วข้ากลับเรือนล่ะ”“จ้ะเสือกล้า ฉันเองก็คิดว่าจันทร์เอ่อ...แก้วน่าจะกลับเรือนไปแล้ว”เสือกล้าพยักหน้าให้ก่อนจะรีบเดินไป นายผามองตามหลังครู่หนึ่ง ก็หันมาแสยะยิ้มให้กับกลิ่นแก้ว ก่อนจะสาวเท้าเดินทะลุม่านอาคมเข้ามาอย่างช้า ๆ“เป็นอย่างไรบ้าง ชอบกระท่อมที่ข้าสร้างให้หรือไม่” คนพูดเดินเข้ามานั่งตรงหน้า ก่อนจะเอื้อมมือมาเชยคางเรียวอย่างถือวิสาสะกลิ่นแก้วรีบปัดมือหนานั้นออกไป แล้วขยับตัวออกห่าง ส่งสายตาไม่เป็นมิตรมองอย่างเอาเรื่อง“ออกไปให้ห่าง ๆ แกมันโรคจิต ไม่สิ! แกมันไม่ใช่คน เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไร้ค่า เป็นขยะที่ไม่มีใครต
ภพลิขิตรัก ตอนที่ 45 ปิดบังไม่ได้แล้ว
บรรยากาศที่ลานกลางหมู่บ้านตอนนี้เต็มไปด้วยซากผีดิบ นอนเกลื่อนด้วยน้ำมือของเสือกล้าและพ่อหมอสิงห์ ผู้นำหมู่บ้านนั่งหายใจเหนื่อยหอบอย่างรู้สึกเหนื่อย กวาดสายตามองดูผลงานของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ ก่อนจะนึกเอะใจว่าตอนนี้กลิ่นแก้วไม่อยู่แล้ว คิ้วเข้มขมวดเป็นปม ลุกขึ้นกวาดสายตามองไปรอบตัวให้แน่ใจอีกครั้ง“แก้ว! เอ็งหายไปไหนแล้ว”“เสือกล้าจ๊ะ” เจ้าของชื่อหันไปมองยังต้นเสียง ก็พบว่าเป็นนายผานั่นเองที่กำลังวิ่งเข้ามา“เอ็งเห็นจันทร์หรือไม่”“ฉันพาจันทร์ไปหลบที่ปลอดภัยแล้วจ้ะ”“อ้อ ข้าใจหายใจคว่ำหมด นึกว่าโดนพวกมันจับตัวไปเสียแล้ว ขอบใจเอ็งมากนะผา”“ไม่เป็นไรจ้ะ”ในระหว่างนั้นพ่อหมอสิงห์ก็เดินเข้ามาสมทบ สีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นกังวล ที่แผนการในครั้งนี้พังลงจนได้ ยังไม่รู้ตัวคนที่อยู่เบื้องหลัง มันน่าเจ็บใจก็ตรงนี้“ข้าเจ็บใจนักที่ไม่สามารถจับตัวมันได้ แถมยังโดนมันเล่นงานจนแทบจะเอาชีวิตไม่รอด”“ช่างมันเถอะพ่อหมอ แค่ทุกคนปลอดภัยก็ดี
ภพลิขิตรัก ตอนที่ 36 ฉันขอโทษ
เสียงกลองเรียกประชุมดังขึ้นในช่วงเช้าตรู่ ทุกชีวิตในหมู่บ้านดงไพรต่างก็ทยอยเข้ามาที่ลานกลางหมู่บ้าน ซึ่งปกติแล้วหากมีเรื่องที่สำคัญจะต้องแจ้งให้ทราบ เสือกล้าจะใช้พื้นที่นี้ในการกระจายข่าว แต่หากเสือกล้าไม่อยู่ก็จะเป็นหน้าที่ของพ่อหมอสิงห์ตรงกลางลานมีชายสูงวัยไว้ผมและเครารกรุงรังถูกมัดตัวเ
ภพลิขิตรัก ตอนที่ 33 จ้ะแม่
เมื่อรู้ตัวว่ากำลังตกอยู่ในภาวะคับขัน ขาทั้งสองข้างก็สั่นเทา เหมือนมีกาวยึดฝ่าเท้าน้อย ๆ เอาไว้กับพื้น หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่น กลัวคนที่อยู่ในกระท่อมจะออกมาเจอเข้าให้“อุ๊บ!”จู่ ๆ ก็มีมือใครบางคนมาปิดปากเธอเอาไว้ ดวงตาสวยเบิกโพลงด้วยความตกใจ ยกมือทั้งสองข
ภพลิขิตรัก ตอนที่ 31 ไปกันเถอะ
“ก็ถ้าไปอยู่ที่อื่น เราก็ไม่สามารถช่วยพี่กล้าได้น่ะสิแม่ อยู่ที่นี่เราจะได้ช่วยกันสอดส่องไม่ให้สองคนนั้นมีโอกาสพลอดรักกัน ฉันจะไม่ยอมให้สาลี่สมหวังแน่”“แม่ก็นึกไม่ถึง เอ็งนี่ฉลาดเสียจริง ๆ นังสาลี่นี่มันร้ายกาจมาก หาทางเอาลูกชายข้าทำผัวจนได้ ข้าจะไม่ยอมให้มันเล่นสกปรกอย่
ภพลิขิตรัก ตอนที่ 28 ไม่ตายฟรี
“ข้ากับสาลี่ไม่เคยมีอะไรกัน เอ็งคิดมากไปเอง แล้ววันนั้นข้าก็ไม่ได้เป็นคนเริ่มก่อน สาลี่มันมากอดข้าเอง ไม่มีอะไรไปมากกว่านั้น ข้าบอกแล้วอย่างไรว่าไม่มีทางนอกใจเอ็งเด็ดขาด” เสือกล้าสารภาพออกมาอย่างหมดเปลือกบ้างเช่นกัน“แล้วทำไมวันนั้นพี่ไม่บอกฉัน ทำไมถึงตัดรอนฉันอย่างนั้น&r
También te puede gustar
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก395.9K vistasเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้262.6K vistasบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn94.2K vistasชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน96.3K vistasNC25+ ร่านรักประธานร้าย
ซีไซต์795 vistasใจซ่อนปรารถนา
เย้ายวน33 vistasMy Engineer ยั่วรักพี่รหัส
จิน 金钱35 vistasข้าเก็บท่านอ๋องมาเลี้ยง
เนี่ยนเนี่ยน207 vistas
