บทที่ 5 ทหารรับจ้าง

หลูมู่หยานเดินไปยังถนนอันแสนพลุกพล่านที่สุดของจักรวรรดิ เพื่อเดินทางไปยังสมาคมทหารรับจ้างของอณาจักรกวางโจวที่ตั้งอยู่ปลายสุดของถนน

สมาคมทหารรับจ้างตั้งอยู่ทุกที่ของทวีป ซึ่งการจะเข้าร่วมเป็นหนึ่งในนั้นสามารถทำได้ง่าย ๆ เพียงจ่ายแค่สิบเหรียญเพื่อลงทะเบียน และรับเหรียญตราประทับการเป็นทหารรับจ้างระดับต่ำได้

หากต้องการสร้างทีม สิ่งแรกที่จะต้องมีนั่นก็คือเหรียญทอง ถัดมาอย่างน้อย ๆ ผู้นำจะต้องมีพื้นฐานการฝึกเป็นนักดาบที่ยิ่งใหญ่ และในแต่ละทีมที่ถูกจัดตั้งจะได้รับเหรียญตราประจำทีมระดับต่ำสุด ไม่ว่าจะเป็นบุคคลหรือเป็นทีมสุดท้ายปฏิบัติภารกิจเสร็จสิ้นก็จะได้รับการยกระดับเหรียญตราทั้งบุคคลและทีม

ตลอดเส้นทางจะเห็นได้ว่ามีพ่อค้าแม่ค้าตั้งแผงเรียงรายขายของอยู่ริมถนน และในแต่ละร้านก็จะมีพนักงานคอยวิ่งวุ่นให้บริการลูกค้า ทำให้ถนนเส้นนี้มีเสียงตะโกนหรือแม้กระทั่งเสียงสวดมนต์ทำให้ดูมีชีวิตชีวา สำหรับสินค้าที่ขายส่วนมากจะเน้นไปที่สิ่งของสำหรับทหารรับจ้าง 

หลูมู่หยานหันกลับมาด้วยความสนใจ แต่ของที่ขายส่วนใหญ่ไม่ใช่ของที่นางต้องการ นางจึงมองไปยังร้านขายเสื้อผ้า ซึ่งเหล่าพ่อค้าแม่ค้าก็รีบกุลีกุจอเข้ามาบริการนางทันที 

หลูมู่หยานไล่ความคิดในการที่จะดูสินค้าออกจากหัว ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปยังสมาคมทหารรับจ้างที่เป็นจุดมุ่งหมายของนางในครั้งนี้ 

ประตูของสมาคมทหารรับจ้างเปิดออก ภายในนั้นมีผู้คนเดินเข้าออกขวักไขว่ดูแล้วมีชีวิตชีวา เมื่อเข้าประตูจะปรากฏโถงกว้างที่มีแท่นหินตั้งอยู่ตรงกลาง เมื่อมองเหนือขึ้นไปภายในจะเห็นผู้คนในชุดเครื่องแบบที่กำลังลงทะเบียน บ้างก็ล้อมรอบทหารรับจ้างบางคนด้วย  

นางค่อย ๆ ลงทะเบียนอย่างไม่รีบไม่ร้อน หลังจากนั้นนางจึงเดินไปที่กระดานข่าวและดูประกาศการออกทำภารกิจล่าสุด 

สำหรับภารกิจของเหล่าทหารรับจ้างถูกแบ่งออกเป็นสิบระดับ ตั้งแต่ต่ำสุดจนถึงสูงสุด ซึ่งในแต่ละระดับจะมีความยากง่ายไม่เหมือนกัน ทั้งยังหมายรวมไปถึงรางวัลที่จะได้รับด้วย 

ภายหลังจากการมองไปรอบ ๆ บริเวณกระดานข่าว สายตาของนางก็พบกับภารกิจ 

ภารกิจของสมาคมทหารรับจ้างแบ่งออกเป็นสิบระดับ โดยมีระดับต่ำสุดและระดับสูงสุด แต่ละระดับยังมีความแตกต่างในด้านความยากและรางวัลอีกด้วย หลังจากมองไปรอบ ๆ สักพัก นางพบภารกิจในเทือกเขาแห่งเปลวเพลิงติดอยู่ที่มุมหนึ่งของกระดาน

ภารกิจระดับสาม: เดินทางไปยังเทือกเขาแห่งเพลิง เพื่อค้นหาและให้ได้มาของสัตว์ประหลาดที่มีคุณสมบัติแห่งไฟระดับที่สอง โดยไม่จำกัดประเภทของสัตว์ประหลาดแต่อย่างใด สำหรับภารกิจดังกล่าวนี้ 1,000 เหรียญทองคำเป็นรางวัลสำหรับทำภารกิจเสร็จสิ้น 

เมื่อมองไปยังภารกิจดังกล่าว หลูมู่หยานขมวดคิ้ว เนื่องจากภารกิจที่ว่านี้ดูไม่เหมาะกับนางเอาเสียเลย นางไม่คุ้นเคยกับเทือกเทือกเขาแห่งเปลวเพลิง ซึ่งมันดีกว่าถ้าจะไปเป็นทีม เมื่อคิดได้เช่นนั้นนางจึงตัดสินใจหันหลังแล้วเดินไปที่แท่นหินบริเวณกลางโถงเพื่อขอคำปรึกษา

“แม่นางต้องการความช่วยเหลืออะไรหรือไม่?” ชายหนุ่มที่เพิ่งได้รับอิสระถามหลูมู่หยานด้วยรอยยิ้ม

หลูมู่หยานพยักหน้าและส่งรอยยิ้มบางเบาให้กับชายผู้นั้นก่อนจะเอ่ยถาม “นอกจากภารกิจในเทือกเขาแห่งเปลวเพลิงตามที่ได้มีการติดบนกระดานข่าว ยังมีภารกิจอื่น ๆ ที่นั่นอีกหรือไม่?” 

“เดี๋ยวข้าขอตรวจสอบก่อน กรุณารอสักประเดี๋ยว” ชายคนนั้นหยิบหนังสือขึ้นเปิดดูเนื้อหาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะเงยหน้าพูดกับหลูมู่หยานว่า “ต้องการภารกิจแบบไหน และต้องการเร็วแค่ไหน?” 

“เร็ว ๆ นี้ และควรทำภารกิจเป็นทีม” หลูมู่หยานตอบกลับ

ชายหนุ่มพยักหน้ารับ พร้อมกับมองหาภารกิจที่หลูมู่หยานต้องการ เขาชี้ไปที่วารสารแล้วพูดกับนางว่า “ตอนนี้มีภารกิจสองทีม ภารกิจแรกอยู่ในระดับสาม เจ้าจะต้องเข้าไปส่วนที่ลึกที่สุดของเทือกเขานั้นแล้วหาสัตว์ประหลาดไฟเพื่อช่วยผู้ว่าจ้างคว้าเหรียญรางวัลระดับที่สาม แม้ว่าภารกิจนี้จะมีรางวัลที่ดูดีล่อตาล่อใจ แต่ทหารรับจ้างที่สามารถเข้าร่วมภารกิจนี้ได้ จะต้องผ่านการฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ในการใช้ดาบที่อยู่ระดับสูง” 

ชายคนนั้นหยุดชั่วคราวแล้วเอ่ยต่อ “แต่ก็ยังมีภารกิจระดับสอง เจ้าต้องจัดตั้งทีมเพื่อเข้าสู่เทือกเขาแห่งไฟ เพื่อล่าสัตว์ประหลาดในระดับสองและหนูไฟจำนวนสามสิบตัว เพื่อชิงแกนคริสตัลของพวกมัน”

หลูมู่หยานคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางต้องการมีส่วนร่วมในภารกิจแรกเพื่อหาผลไม้แห่งเพลิง แต่การฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ของตัวนางยังไม่เพียงพอสำหรับภารกิจนั้น หลูมู่หยานไตร่ตรองความคิดอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยถามชายตรงหน้า “นอกเหนือจากปรมาจารย์ด้านดาบสำหรับภารกิจแรกแล้ว ยังมีใครอีกบ้างที่สามารถเข้าร่วมได้?”

ชายหนุ่มมองหลูมู่หยานด้วยความประหลาดใจ แล้วเอ่ยว่า “นอกจากนี้ก็ยังมีหมอที่มีประสบการณ์ แต่ก็ต้องการความสามารถในการเป็นนักดาบระดับสูงเป็นอย่างน้อย”

“หมอ? ท่านใช้เกณฑ์ใดตัดสินในการเข้าร่วมเหรอ?” ดวงตาของหลูมู่หยานฉายแววความตื่นเต้น 

หลูมู่หยานมีคุณสมบัติเหมาะสมในตำแหน่งอายุรแพทย์ เพราะในชาติที่แล้วเกิดข้อติดขัดในการเปลี่ยนแปลงของเทพเจ้า นางได้เปลี่ยนเป็นมนุษย์ และกลายมาเป็นมนุษย์ในโลกฆารวาส มากไปกว่านั้นนางยังมีประสบการณ์ด้านศิลปะการใช้เข็มทองในโลกมนุษย์ และแน่นอนว่านางยังได้เรียนรู้ทักษะทางการแพทย์ทั้งหมดอีกด้วย แถมยังสามารถคอยเติมเต็มด้านอื่น ๆ ไม่ปล่อยให้มันเปล่าประโยชน์ ไม่เพียงแต่การใช้เข็มทองเท่านั้น แต่นางยังคงพัฒนาทักษะเล่นแร่แปรธาตุอีกด้วย “ครั้งนี้ผู้จัดคือ ‘เย่ชิงหาน’ นายน้อยของตระกูลเย่ หากเจ้าต้องการมีส่วนร่วมในภารกิจ เจ้าต้องไปที่ชั้นสองของสมาคมเพื่อรับการประเมินเฉพาะตระกูลในสมาคมทหารรับจ้าง” 

หลูมู่หยานพยักหน้า พร้อมกับหยิบเหรียญสิบออกมายื่นให้ชายตรงหน้า พร้อมกับเอ่ยว่า “ข้าต้องการลงทะเบียนทหารรับจ้าง โปรดช่วยข้าที”

ชายคนนั้นไม่ถามอะไรต่อ เขาหยิบเหรียญสิบจากหลูมู่หยานแล้วทำการลงทะเบียนให้กับนาง หลังจากนั้นเขาจึงส่งเหรียญตราทหารรับจ้างระดับที่หนึ่งให้ 

“ขอบคุณ” หลูมู่หยานกล่าวด้วยรอยยิ้มหลังจากเก็บเหรียญตรา

ชายหนุ่มคนนั้นยิ้มและส่ายหัวไปมา พร้อมกับเอ่ยเตือนหลูมู่หยานว่า “หากมีหญิงสาวต้องการเดินทางไปที่เทือกเขาแห่งไฟ ข้าจะแนะนำให้อย่างหนึ่งว่า เทือกเขาแห่งไฟนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นสถานที่ที่อันตรายที่สุดอยู่ในระดับหนึ่งถึงหก และมีพวกสัตว์ประหลาดในระดับอันตรายอยู่มาก หากไม่จำเป็น ข้าก็ไม่แนะนำให้เจ้าไป” 

“ขอบคุณที่เตือนข้า” หลูมู่หยานยิ้มพร้อมกับพยักหน้ารับ จากนั้นนางจึงเดินออกจากที่ลงทะเบียนและเดินขึ้นไปยังชั้นสอง 

บริเวณชั้นสองมีพื้นที่ค่อนข้างกว้าง เมื่อมองสำรวจจะพบว่ามีหลายห้องตั้งอยู่ และในแต่ละห้องจะมีป้ายบอกจุดประสงค์ของห้องแปะเอาไว้ ใช้เวลาไม่นานหลูมู่หยานก็พบกับห้องลงทะเบียนสำหรับภารกิจที่สามในเทือกเขาแห่งไฟ นางจึงไม่รอช้าที่จะเดินเข้าห้องนั้น

หลังจากนางเข้ามาในห้องที่ต้องการ ในนั้นปรากฏทหารรับจ้างสองนายที่กำลังถามคำถามผู้มาเยือน หลูมู่หยานเดินตรงเข้าไปหาทหารรับจ้างนายหนึ่งที่กำลังว่างอยู่ พร้อมกับเอ่ยถามว่า “พวกท่านยังรับหมอสำหรับภารกิจนี้อยู่หรือไม่?” 

“เจ้าต้องการลงทะเบียนหรือไม่?” ชายชราอายุประมาณหกสิบปี ผู้ที่มีดวงตาขุ่นมัวแต่ก็ยังส่องประกายเอ่ยถามหลูมู่หยานอย่างแผ่วเบา 

“ใช่ ข้าต้องการลงทะเบียน” หลูมู่หยานพยักหน้า และตอบคำถามชายชราคนนั้น 

“เคยทำไหม เจ้าเคยเป็นหมอในโรงพยาบาลไหนมาบ้าง” ชายชรายังคงถามต่อไป

“ข้าไม่ได้ทำงานเป็นหมอ แต่ข้ายังมีความมั่นใจในทักษะทางการแพทย์ของข้า ท่านสามารถทดสอบข้าได้” หลูมู่หยานตอบกลับด้วยท่าทางที่มั่นใจในร่างกายของนาง 

ชายชรามองดูนางครู่หนึ่ง หลังทบทวนคำตอบของหลูมู่หยาน จึงได้เอ่ยขึ้นว่า “เจ้าเห็นว่าข้าป่วยหรือไม่?”

“ขอข้าจับชีพจรได้ไหม?” หลูมู่หยานถาม

ชายชราพยักหน้า พร้อมยื่นมือบาง ๆ จากแขนเสื้อยื่นออกมา เมื่อเห็นเช่นนั้นหลูมู่หยานจึงใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางของมือขวาแตะไปที่จุดชีพจรของชายชราคนดังกล่าว 

ไม่นานหลูมู่หยานก็ปล่อยมือของนางออกจากมือของชายชรา ดวงตาของนางดูเคร่งขรึม ก่อนจะพูดกับชายชราคนนั้นว่า “ท่านได้รับบาดเจ็บภายในอย่างรุนแรงมากเมื่อสิบปีก่อน ปอดของท่านบาดเจ็บ และเส้นลมปราณของท่านถูกปิดกั้นเพราะเจียนฉี”

สีหน้าของชายชราฉายความประหลาดใจ เขาขวดคิ้วพร้อมกับพูดว่า “อาการบาดเจ็บของข้าไม่ได้เป็นที่รับรู้ แต่เจ้ากลับสามารถบอกได้ หากเจ้าสามารถตรวจได้อย่างระมัดระวังสิ่งนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่าเจ้าจะผ่านคุณสมบัติและได้ลงทะเบียน”

หลูมู่หยานส่งเสียงหัวเราะเบา ๆ พร้อมกับนำศีรษะเข้าใกล้ใบหูของชายชรา พร้อมกับกระซิบให้ได้ยินกับเพียงสองคนว่า “ท่านไม่เพียงผิดเส้นลมปราณเท่านั้น แต่ยังกำหนดจุดเพื่อหยุดมันทุก ๆ หนึ่งครั้งในสามเดือน ท่านจะป่วยด้วยโรคเก่าและเจ็บปวดจนเข้ากระดูก การมีชีวิตมันดีกว่าตายนะ” 

ชายชราเบิกตากว้างและมองสาวสวยด้วยรอยยิ้ม หลูมู่หยานพูดในสิ่งที่มีแต่สมาชิกอาวุโสของตระกูลเท่านั้นที่ทราบ เป็นไปไม่ได้ที่ข้อมูลเหล่านี้จะรั่วไหล ตอนนี้หลูมู่หยานได้พิสูจน์แล้วว่านางมีความสามารถอะไรบางอย่าง 

ชายชรามองหลูมู่หยานอีกครั้ง พร้อมกับเอ่ยถามด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา “ถ้าแบบนั้นเจ้ารักษาได้หรือไม่?” 

“ได้” หลูมู่หยานกล่าวอย่างหนักแน่น 

ชายชราแสดงความประหลาดใจผ่านสีหน้าหลังจากได้ยินคำตอบของนาง ก่อนจะเอ่ยพูดกับหลูมู่หยานด้วยท่าทีสงบ “อย่าก้อร่อก้อติกกับชายชรา เพราะบาดแผลของดาบเหล่านั้นเป็นร่องรอยที่นักดาบที่แข็งแรงของจักรพรรดิทิ้งเอาไว้ เขาเดินทางไปพบหมอที่มีชื่อเสียงและเก่งกาจมาแล้วหลายคนในรอบสิบปีที่ผ่านมา แต่ก็ไม่มีหมอคนไหนยืนยันเลยว่าจะรักษาให้หายขาดได้” 

“ทำไมข้าต้องล้อเล่นกับท่าน ข้าสามารถรักษาอาการบาดเจ็บของท่านได้จริง ๆ ข้าอนุมานจากชีพจรของท่านว่าคืนพรุ่งนี้เป็นเวลาที่ท่านจะป่วย ข้าสามารถใช้วิชาเข็มทองรักษาท่านก่อน เพื่อหลีกเลี่ยงความเจ็บปวดที่ท่านจะต้องเผชิญ แต่การรักษาค่อนข้างที่จะยาก” หลูมู่หยานกล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

ดวงตาของชายชรามองมาที่นางอย่างแน่วแน่ เขาหมกมุ่นอยู่กับการฝึกการใช้ดาบแบบเคนโดมาทั้งชีวิตและต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมากเมื่อหยุดมัน แต่เขาก็ยังไม่ยอมแพ้ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ฝ่าฟันอุปสรรคนั้นไปได้ แต่ก็ยังคงฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ในการใช้ดาบระดับสูงอยู่เสมอ เขามองดูหญิงคนนี้และตัดสินไปว่านางคงเป็นเพียงนักดาบที่ไม่กล้าทำอะไร

“เอาล่ะ ปล่อยเรื่องความเจ็บปวดนั่นไปเถอะ ตราบใดที่ทักษะการใช้เข็มทองของเจ้าสามารถทุเลาอาการเจ็บปวดของข้าในคืนพรุ่งนี้ได้ ข้าจะเชื่อในสิ่งที่เจ้าพูด และให้เจ้าลงทะเบียนเข้าร่วมภารกิจในฐานะหมอ” ชายชราผู้นั้นตอบกลับ

หลูมู่หยานพยักหน้า รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนใบหน้า แม้ว่านางจะไม่สามารถล่วงรู้ความคิดที่อยู่ในหัวของชายชราคนนั้น หลังจากนั้นทหารรับจ้างทั้งสองนายออกไปแล้ว ชายชราผู้นั้นกล่าวกับสมาชิกในตระกูลให้ปิดประตูห้องเสีย และปล่อยให้หลูมู่หยานใช้เข็มรักษาให้เขา