ข้าเป็นเพียงตัวประกอบ แต่ไฉนพระเอกถึงตามตื้อไม่เลิก

ข้าเป็นเพียงตัวประกอบ แต่ไฉนพระเอกถึงตามตื้อไม่เลิก

last updateHuling Na-update : 2026-02-05
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
4 Mga Ratings. 4 Rebyu
38Mga Kabanata
6.4Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ซูจินเยว่ หญิงสาวบ้างานในยุคปัจจุบัน ตื่นขึ้นมาในร่างของตัวประกอบ บุตรีคหบดีตระกูลซูที่รวยล้นฟ้า ในนิยายจุดจบของนางคือบ้านแตกสาแหรกขาดเพราะไปหลงรักพระเอก เป้าหมายใหม่ของนางคือ ใช้เงินแก้ปัญหา นอนกลิ้งบนกองเงินกองทอง และครองตัวเป็นโสด แต่ทว่ารุ่ยอ๋อง เซียวจิ่งถิง พระเอกผู้แสนเย็นชาและโหดเหี้ยม กลับเริ่มทำตัวแปลกไปแทนที่จะไปตามตื๊อ 'ฉู่เหยาเหยา' นางเอกต้นฉบับ เขากลับมาวนเวียนอยู่รอบกายซูจินเยว่ คอยจับผิดนางและแย่งขนมนางกิน! "ท่านอ๋อง... จวนอ๋องของท่านขัดสนเรื่องเสบียงหรือเพคะ เหตุใดจึงมาแย่งขนมดอกกุ้ยของข้า" "ขนมของเจ้าอร่อยกว่าขนมในจวนอ๋องของข้ามากนัก... และเจ้าก็น่าสนใจกว่าสตรีน่ารำคาญพวกนั้น"

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1/1 ตัวประกอบผู้มั่งคั่ง

The wedding was grand. The kind of luxury Maxwell had grown up around but never been part of.

Standing isolated in a room full of people, Maxwell's eyes wandered around the luxurious mansion: Chandeliers, expensive suits, tables filled with people who called themselves family but treated him like he was an outsider.

No, they treated him worse than an outsider!

At least an outsider was respected by everyone, but he didn't even have that here, he was simply a nobody in their eyes.

He stood off to the side on his own, ignored as usual. His stepfather, Ramon, was laughing joyfully and loudly with the guests. Wealthy individuals, including CEO's and chairman's of some of the biggest companies in the city.

He could see his 'mother' was holding a glass of champagne in her hands, looking every bit like the respected attorney that she was in the city.

And his step brother? He was dressed in an expensive suit, just like the golden son he was. The perfect heir.

Meanwhile, Maxwell might as well have been invisible. He didn't crave attention, not really. In fact he wanted to be left alone. What hurt was being treated like he didn't belong at all. He liked to pretend it didn't get to him anymore, but he wasn't a machine. He was human.

Just at that moment, laughter echoed in Maxwell's ears, prompting him to glance toward the source of the noise.

He immediately noticed the person.

"Hey, Maxwell."

Max just sighed, without turning.

"Did they make you a waiter for the wedding, or did you volunteer?"

His stepbrother's voice was easily loud over the chatter. Maxwell breathed in deeply, before exhaling slowly, forcing himself not to snap back. He didn't even need to turn around and look at the person to know who it was. 

Finally, he turned his head and looked at him: it was Armand, the groom who also just happened to be his stepbrother, standing there with that infuriating smug grin plastered across his face.

Armand was 34 years old, tall, wide shouldered, and always dressed to impress, with a stylish haircut that screamed wealth. And of course, he was also as arrogant as a god among mortals, at least in his mind.

His bride, Casey, giggled at his joke as she stood besides him. Casey was a beautiful 30-year-old woman, with brown eyes and a designer dress that hugged her figure. To most people, she was the definition of high class elegance.

However, to Maxwell? He saw through her pretense, she was as fake as they come. And 'her and Armand deserve each other'… was what he wished he could say, but the truth was that Armand was far worse than her. He felt bad for her honestly.

Maxwell smiled at his step brother and his bride. However, there was nothing to smile about. The only reason he did was just so he could show that Armand's words didn't bother him.

But who was he trying to fool? They bothered him more than anything. He hated that his own brother treated him like this.

"I'm here because you invited me," Maxwell said evenly.

Armand made a show of looking confused, glancing at Casey. "Did I? Huh. Must've been the planner's screwup." His eyes dragged down Maxwell's casual clothes, lingering. "Though I guess you do look the part. Since you're here anyway, mind grabbing me a scotch?"

Maxwell's jaw tightened. Before he could form a reply,  Casey leaned into Armand's shoulder. "He really does, doesn't he? Maybe you've found your calling, Maxwell. You'd make an excellent.... Waiter"

"I'm good, thanks." Maxwell cut across her, then looked back at Armand. His mouth curved, not quite a smile. "You're hilarious, brother. Really. Almost as funny as the idea of you making it through a marriage without blowing it up."

He turned to Casey, still grinning, "Dear sister-in-law, you must be quite the woman. It takes a special kind of patience to handle Armand. I truly admire that. I hope he proves everyone wrong this time."

The moment Maxwell said those words, Armand's smirk turned sour, his face darkening with embarrassment and anger. How dare his bastard brother say something like that in front of his soon to be wife? Was he trying to plant a seed of doubt in her mind?

It bothered him because Maxwell wasn't just throwing empty insults unlike him. He was stating a truth Armand wanted buried.

The truth was, this was Armand's third marriage. Every time, the divorce papers came down to the same thing, he had a wandering eye and no self-control. And he knew it. Everyone here knew it. It was the one topic he never wanted dragged into the open, especially not in front of his soon-to-be wife.

Armand forced a laugh, shaking off the shame and pretending as if he wasn't bothered by Maxwell's words.

But deep down he was bothered. Armand hated that Maxwell had made him look like a failure in front of everyone. And he wasn't about to let that slide.

"Well, at least I'm getting married," Armand said, his smirk returning. "You, on the other hand? You'll probably die alone. Not like anyone would want to marry a guy with negative everything to offer. Even if you offered to give her your life, in exchange for hers it would still be nothing, because you simply are useless brother."

Casey chuckled after Armand said that, as if he had said the funniest thing ever.

Armand felt his confidence returning. And just at that same time someone called out.

"Maxwell!"

Debra, their mother, was the person who had called out to Maxwell.

She walked over, her heels clicking against the marble floor.

She looked flawless as always, elegant and composed. In people's eyes, she was the very image of success. But her eyes, when she looked at her son, Maxwell were cold and filled with nothing but disappointment.

“What are you doing here? I thought you weren't invited,” Debra asked. “How dare you show up, are you trying to embarrass him on this special day?” 

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

Jj Jj Ok
Jj Jj Ok
สนุกใช้คำได้ตลกน่ารักมาก จบดีขอบคุณคะ
2026-05-10 08:06:27
1
0
Ploy Panyapat
Ploy Panyapat
นางเอกเรื่องนี้ตลก น่ารักดี
2026-03-10 13:01:35
1
0
กฤษดาพร ส.
กฤษดาพร ส.
น่าจะเอาไปทำได้ซีรีย์นะคะ อยากรู้ว่าใครจะแสดงได้ดีเท่ากับนางเอกในนิยายนี้............
2026-03-03 15:12:08
1
0
กฤษดาพร ส.
กฤษดาพร ส.
สุดยอดความสนุก ครบทุกรส ............
2026-03-03 15:10:59
1
0
38 Kabanata
ตอนที่ 1/1 ตัวประกอบผู้มั่งคั่ง
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของไม้กฤษณาชั้นดีที่ถูกจุดในกระถางธูปทองคำสลักลายมังกรลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ ปลุกให้สติที่ยังคงพร่ามัวของคนที่นอนอยู่บนเตียงค่อย ๆ กลับคืนมาความรู้สึกแรกที่สัมผัสได้ไม่ใช่ความปวดเมื่อยจากการโหมงานหนักติดต่อกันสามวันสามคืนเพื่อปิดงบไตรมาส แต่กลับเป็นความนุ่มนวลอย่างน่าเหลือเชื่อที่โอบอุ้มแผ่นหลังของเธอเอาไว้ มันนุ่มเสียจนเธอคิดว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนปุยเมฆ ไม่ใช่ที่นอนราคาถูกในห้องเช่ารูหนูของตัวเอง"อือ..." เสียงครางแผ่วเบาหลุดรอดออกมาจากลำคอทันใดนั้นเองเสียงฝีเท้าแผ่วเบาหลายคู่ก็รีบตรงเข้ามาใกล้ ม่านมุ้งที่ถักทอจากเส้นไหมสีเงินยวงปักเลื่อมมุกเม็ดเล็กๆ ถูกเลิกขึ้นอย่างระมัดระวัง แสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาทำให้เธอต้องหยีตาลงเล็กน้อย"คุณหนูฟื้นแล้ว!""เร็วเข้า! ไปเรียนนายท่าน ไปเอาน้ำแกงรังนกตุ๋นโสมคนพันปีที่อุ่นไว้มาเดี๋ยวนี้"เสียงร้องเรียกด้วยความตื่นตระหนกแกมดีใจดังขึ้นรอบทิศทาง หญิงสาวบนเตียงพยายามลืมตาขึ้นมอง สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือใบหน้าจิ้มลิ้มของหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันสี่คน ที่กำลังมองมาด้วยแววตาห่วงใยอย่างสุดซึ้งเดี๋ยวก่อนนะ! นี่อะไรน่ะ หญิงสาวในชุดโบราณ
last updateHuling Na-update : 2026-01-12
Magbasa pa
ตอนที่ 1/2 ตัวประกอบผู้มั่งคั่ง
จวนตระกูลซูนั้นกว้างใหญ่ราวกับวังหลวงขนาดย่อม มีสวนดอกไม้สี่ฤดู สระบัว ศาลาริมน้ำ และเรือนพักมากมายหลายสิบหลัง แต่สถานที่ที่ซูจินเยว่มุ่งมั่นจะไปให้ถึงที่สุดคือเรือนหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางจวน ซึ่งมีการคุ้มกันแน่นหนาราวกับค่ายทหารเมื่อมาถึงหน้าประตูเหล็กบานมหึมา องครักษ์ร่างยักษ์สองคนที่เฝ้าอยู่ก็รีบโค้งคำนับ"คารวะคุณหนูใหญ่""เปิดประตู ข้าจะเข้าไปตรวจดูทรัพย์สินเงินทองว่ายังอยู่ดีมีสุขหรือไม่" ซูจินเยว่สั่งด้วยมาดของคุณหนูผู้เอาแต่ใจที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในความทรงจำของร่างนี้องครักษ์ลังเลเล็กน้อย "เอ่อ แต่นายท่านสั่งไว้ว่า...""ลูกรักของพ่อ เจ้าฟื้นแล้วหรือ พ่อเป็นห่วงแทบแย่" เสียงทุ้มกังวานดังมาจากด้านหลัง ชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมเล็กน้อย ใบหน้ายิ้มแย้มแลดูใจดี สวมชุดผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มปักลายเหรียญทอง รีบเดินเข้ามาหาเธอ เขาก็คือ ซูว่านซาน บิดาผู้มั่งคั่งและรักลูกสาวยิ่งชีพนั่นเอง"ท่านพ่อ!" ซูจินเยว่หันไปเรียกตามสัญชาตญาณ ความรู้สึกอบอุ่นสายหนึ่งแล่นเข้ามาในอก นี่สินะความรักของคนเป็นพ่อที่นางไม่ค่อยได้รับในชาติก่อนซูว่านซานรีบเข้ามาสำรวจลูกสาวด้วยความเป็นห่วง จับแขนจับไหล่ หมุนซ้า
last updateHuling Na-update : 2026-01-12
Magbasa pa
ตอนที่ 2/1 ขอทานรูปงาม
หลังจากตื่นขึ้นมาพบกับความจริงที่ว่าตนเองคือเศรษฐีนีอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง ซูจินเยว่ก็ใช้เวลาในช่วงเช้าหมดไปกับการรื้อค้นตู้เสื้อผ้า"คุณหนูเจ้าคะ ชุดสีชมพูกลีบบัวปักลายผีเสื้อนี้เป็นผ้าไหมที่สั่งทอพิเศษจากแคว้นซู เหมาะกับท่านมากเลยเจ้าค่ะ" ชุนฮวา สาวใช้คนสนิทหยิบชุดที่ดูเบาบางพลิ้วไหวออกมานำเสนอซูจินเยว่มองดูแล้วส่ายหน้า "มันดูจืดชืดไปหน่อย ข้าอยากได้อะไรที่มัน... ดูมีบารมีมากกว่านี้""เช่นนั้นชุดสีแดงชาดปักดิ้นทองลายดอกโบตั๋นชุดนี้ล่ะเจ้าคะ" เซี่ยเหลียนหยิบอีกชุดที่วางอยู่ข้าง ๆ ขึ้นมา ทันทีที่ขยับแสงทองจากดิ้นที่ปักก็สะท้อนวิบวับจนแทบตาบอด"อืม... ค่อยดูสมฐานะขึ้นมาหน่อย แต่ว่าวันนี้ข้าจะออกไปเดินตลาด ไม่อยากให้เป็นจุดสนใจมากนัก เอาเป็นชุดสีฟ้าครามชุดนั้นก็แล้วกัน"นางชี้ไปที่ชุดสีฟ้าสดใสที่ดูเรียบง่ายที่สุดในตู้ แต่ความจริงแล้ว ชุดนั้นตัดเย็บจากผ้าไหมฟ้าครามที่ย้อมด้วยสมุนไพรหายาก ราคาต่อหนึ่งพับแลกกับข้าวสารได้ทั้งโรงเรือน แถมชายกระโปรงยังปักด้วยไข่มุกเม็ดเล็ก ๆ นับร้อยเม็ดซ่อนเอาไว้ให้เกิดเสียงกรุ๊งกริ๊งยามเดิน"เจ้าค่ะคุณหนู" สาวใช้รับคำสั่งอย่างกระตือรือร้นเมื่อแต่งตัวเสร็
last updateHuling Na-update : 2026-01-12
Magbasa pa
ตอนที่ 2/2 ขอทานรูปงาม
“รับไปสิ” ซูจินเยว่เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ดูท่าทางเจ้าคงลำบากน่าดู เสื้อผ้าก็ขาด บาดเจ็บด้วยใช่หรือไม่ เอาเงินนี้ไปหาหมอแล้วก็หาอะไรกินเสียนะ"เซียวจิ่งถิงมุมปากกระตุก นางเห็นเขาเป็นขอทาน รุ่ยอ๋องผู้บัญชาการองครักษ์เกราะดำ กลายเป็นขอทานไปเสียแล้ว"ข้ามิใช่...""ไม่ต้องเกรงใจ!" ซูจินเย่ว์รีบตัดบท นางเข้าใจว่าคนหล่อมักจะมีศักดิ์ศรีค้ำคอ "ข้ารู้ว่าเจ้าคงอาย แต่ความหิวมันไม่เข้าใครออกใคร หน้าตาดีอย่างเจ้าไม่ควรมานั่งตากลมตายในตรอกนี้หรอกนะ เอ้านี่... เอาไปอีกก้อน!"เคร้ง!ทองคำอีกก้อนถูกโยนลงมาเพิ่มซูจินเยว่มองผลงานการทำทานของตัวเองด้วยความปลื้มปริ่ม นี่แหละวิถีคนรวย โยนเงินใส่ปัญหาเซียวจิ่งถิงกำหมัดแน่น เส้นเลือดปูดโป่งที่ขมับ เกิดมาไม่เคยมีผู้ใดกล้าดูถูกเขาเช่นนี้มาก่อน ยิ่งไปกว่านั้น แววตาที่นางมองเขา มันเต็มไปด้วยความเวทนาสงสารที่เขาเกลียดที่สุดเขาขยับตัวเตรียมจะลุกขึ้นเพื่อสั่งสอนนางให้รู้สำนึก แต่จังหวะที่ขยับแผลที่หน้าท้องก็เจ็บแปล๊บขึ้นมาจนต้องนิ่วหน้าซูจินเยว่เห็นดังนั้นก็ยิ่งเข้าใจผิด "อ๊ะ! เจ้าอย่าเพิ่งขยับ แผลเจ้าดูท่าจะลึกนะ เอาอย่างนี้"นางล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อ หยิบข
last updateHuling Na-update : 2026-01-12
Magbasa pa
ตอนที่ 3/1 งานเลี้ยงชมบุปผา
หลังจากผ่านไปสามวัน ซูจินเยว่เริ่มปรับตัวเข้ากับชีวิตใหม่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ นางใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการวางแผนธุรกิจร้านหมูกระทะ โดยใช้พู่กันจีนวาดแบบแปลนเตาย่าง ซึ่งออกมาดูเหมือนจานบินเอเลี่ยนมากกว่าเตา และชิมขนมจากทั่วสารทิศเพื่อเฟ้นหาวัตถุดิบที่ดีที่สุดทว่า ความสงบสุขของนางก็ถูกรบกวนด้วยเทียบเชิญสีทองอร่ามที่ถูกส่งมาจากวังหลวง"งานเลี้ยงชมบุปผาของไทเฮา" ซูจินเยว่มองเทียบเชิญในมือด้วยสายตาเบื่อหน่าย พลางเคี้ยวเม็ดบัวเชื่อมแก้มตุ่ย"ใช่เจ้าค่ะคุณหนู" ชุนฮวา สาวใช้คนสนิทเอ่ยพร้อมรอยยิ้มตื่นเต้น "ปีนี้ไทเฮาทรงจัดงานยิ่งใหญ่กว่าทุกปี เชิญเหล่าคุณหนูจากตระกูลขุนนางและคหบดีทั่วเมืองหลวง เพื่อ... เอ่อ...""เพื่อหาพระชายาให้บรรดาองค์ชายและท่านอ๋องสินะ" ซูจินเยว่ต่อประโยคให้ ในนิยายงานเลี้ยงชมบุปผานี้คือฉากสำคัญที่ซูจินเยว่คนเก่า จะต้องไปสร้างเรื่องขายหน้าด้วยการพยายามเรียกร้องความสนใจจากรุ่ยอ๋อง จนถูกคนหัวเราะเยาะ และเป็นฉากที่ฉู่เหยาเหยา นางเอกของเรื่องจะได้แสดงความสามารถด้านดนตรีจนเป็นที่ถูกตาต้องใจพระเอก"น่าเบื่อชะมัด" ซูจินเยว่บ่นพึมพำ "ข้าไม่อยากไปเลย แกล้งป่วยได้หรือไม่""ไม่ได้นะเจ
last updateHuling Na-update : 2026-01-13
Magbasa pa
ตอนที่ 3/2 งานเลี้ยงชมบุปผา
ความเงียบเข้าครอบงำเมื่อซูจินเยว่พูดจบ เหล่าคุณหนูคุณชายที่เคยชื่นชมฉู่เหยาเหยาต่างพากันนิ่งอึ้งฉู่เหยาเหยาหน้าแดงก่ำ เถียงไม่ออกเพราะไม่เคยพบเจอทฤษฎีเศรษฐศาสตร์กลางสวนดอกไม้มาก่อน "ข้า... ข้าเพียงแต่...""เอาล่ะ ๆ ไม่ต้องคิดมาก" ซูจินเยว่ตบไหล่ฉู่เหยาเหยาเบา ๆ แต่หนักด้วยน้ำหนักกำไลทอง "ข้าเพียงอยากบอกว่า รสนิยมเป็นเรื่องส่วนบุคคล ผู้ใดชอบเรียบก็เรียบ ผู้ใดชอบหรูก็หรู อย่าเอามาตรฐานตัวเองมาตัดสินผู้อื่น มา ๆ กินขนมด้วยกันหรือไม่ อร่อยนะ ข้าซื้อมาแพงด้วย"นางยื่นจานขนมให้ ฉู่เหยาเหยายิ้มเจื่อน ปฏิเสธไม่ได้ ทำได้เพียงเอื้อมมือไปหยิบขนมในจานพร้อมเอ่ยขอบคุณตามมารยาทในขณะเดียวกัน ที่ศาลาริมน้ำอีกฝั่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ไกล บุรุษหนุ่มร่างสูงสง่าในชุดเต็มยศของรุ่ยอ๋อง เป็นชุดสีม่วงเข้มปักลายมังกร กำลังยืนกอดอกมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสายตาคมกริบเซียวจิ่งถิง หรือ รุ่ยอ๋อง วันนี้เขาสลัดคราบขอทานที่มอมแมมออกไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความสง่างามและกลิ่นอายสูงศักดิ์ที่กดข่มผู้คน"นั่นใช่คุณหนูซูหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ สตรีที่ช่วยท่านอ๋องไว้" องครักษ์คนสนิทกระซิบถาม"อืม... เป็นซูจินเยว่" เซียวจิ่งถิง
last updateHuling Na-update : 2026-01-14
Magbasa pa
ตอนที่ 4/1 แมวขโมย
หลังจากที่รุ่ยอ๋อง เซียวจิ่งถิงทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้แล้วเดินจากไปอย่างสง่าผ่าเผย ซูจินเยว่ก็นั่งตัวแข็งทื่อราวกับรูปปั้นทองคำที่ถูกสาป วิญญาณแทบจะหลุดออกจากร่างไปล่องลอยอยู่เหนือศาลา"คุณหนูท่านเป็นอันใดไป หน้าซีดเชียว หรือว่าจะเป็นลมแดดเจ้าคะ" ชุนฮวารรีบเอายาดมสมุนไพรมาจ่อจมูกนางซูจินเยว่สูดกลิ่นสมุนไพรเข้าปอดเฮือกใหญ่ สติค่อย ๆ กลับคืนมาทีละนิด แต่ความตื่นตระหนกยังคงไม่จางหายเขาจำได้... เขาจำได้แม่นเลย!อีกทั้งยังจำประโยคเด็ดอย่าง ค่าอาหารตา ได้อีกด้วย!ในนิยายรุ่ยอ๋องขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าคิดเจ้าแค้น ใครทำเขาเจ็บหนึ่งส่วน เขาคืนสนองสิบส่วน แล้วนางที่บังอาจเห็นเขาเป็นขอทาน เอาเงินฟาดหัว แถมยังแทะโลมด้วยวาจา... นางจะโดนคืนสนองกี่ส่วนกัน ร้อยส่วนหรือว่าพันส่วนกัน"ข้า... ข้าอยากกลับบ้าน" นางครวญครางเสียงแผ่ว"กลับไม่ได้นะเจ้าคะคุณหนู" ชิวเยว่กระซิบเตือน "งานเพิ่งจะเริ่ม การแสดงของแม่นางฉู่กำลังจะเริ่มแล้ว หากกลับตอนนี้นั้นจะเป็นการเสียมารยาทเจ้าค่ะ"ซูจินเยว่เงยหน้ามองไปที่ลานแสดงกลางศาลาที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างดี ท่ามกลางความสนใจของทุกคน ฉู่เหยาเหยานางเอกของเรื่องกำลังนั่งประจำที่หน้
last updateHuling Na-update : 2026-01-15
Magbasa pa
ตอนที่ 4/2 แมวขโมย
“ชะ ชำระความรึเพคะ” นางพูดเสียงสั่นเล็กน้อย "ระ... เรื่องอันใดเพคะ หม่อมฉันไม่เคยติดหนี้ท่านอ๋องนะเพคะ" นางทำไขสือ"อ้อ อย่างนั้นรึ" เซียวจิ่งถิงเลิกคิ้วถาม ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อหยิบก้อนทองคำสองก้อนออกมาวางกระแทกลงบนโต๊ะหินอ่อน บนก้อนทองสลักตราตระกูล ซู ชัดเจนเป็นหลักฐานชั้นดีในการมัดตัวผู้ร้าย"แล้วนี่คือสิ่งใด ค่าอาหารตา จากผู้ใดกันนะ" น้ำเสียงของเขาเย็นยะเยือกแต่แฝงแววหยอกเย้า "ข้าเพิ่งรู้ว่าค่าตัวของเชื้อพระวงศ์ตกอับ มีค่าแค่ทองสองก้อนนี้เอง"ซูจินเยว่เหงื่อแตกพลั่ก ๆ "เอ่อ คือ เรื่องนั้น... เรื่องนั้นเป็นความเข้าใจผิดเพคะ! หม่อมฉัน... หม่อมฉันสายตาสั้น! มองเห็นไม่ชัด! คิดว่าเป็น เอ่อ... ผู้ประสบภัย!""ผู้ประสบภัย" เซียวจิ่งถิงทวนคำ กลั้นขำจนไหล่สั่น "เจ้าเรียกขอทานว่าผู้ประสบภัยรึ ช่างสรรหาคำพูดนัก""หม่อมฉันผิดไปแล้วเพคะ ยินดีรับโทษ" ซูจินเยว่ตัดสินใจยอมรับผิดเพื่อจบเรื่อง "ท่านอ๋องจะให้หม่อมฉันทำอันใดเพื่อเป็นการไถ่โทษ ว่ามาเลยเพคะ จะให้บริจาคเงินเข้ากองทัพ สร้างจวน สร้างตำหนัก หรือสร้างรูปปั้นทองคำให้ท่านอ๋อง ตระกูลซูจ่ายไหวทุกอย่างเลยเพคะ"เซียวจิ่งถิงหรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้า
last updateHuling Na-update : 2026-01-21
Magbasa pa
ตอนที่ 5/1 แผนการล้มเหลว
หลังจากกลับมาจากงานเลี้ยงชมบุปผา ซูจินเยว่ก็นอนแผ่หลากลางเตียงทองคำของนางอย่างหมดแรง เครื่องประดับทองคำที่หนักอึ้งถูกปลดออกและกองไว้ข้างตัวราวกับชุดเกราะทหารผ่านศึก"คุณหนูเจ้าคะ ดื่มน้ำแกงรากบัวแก้ร้อนในสักหน่อยเถิดเจ้าค่ะ หน้าท่านแดงไปหมดแล้ว" ชุนฮวาประคองถ้วยน้ำแกงเข้ามาซูจินเยว่รับมาดื่มรวดเดียวหมด แล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่"ชุนฮวา... ข้ามีเรื่องจะถามเจ้า" นางหันไปมองหน้าสาวใช้ด้วยแววตาจริงจัง "เจ้าจงบอกข้ามาตามความจริงว่าบุรุษในเมืองหลวงนี้ เขาชอบสตรีแบบใด"ชุนฮวาทำท่านึก "ก็ต้องเป็นสตรีที่อ่อนหวาน เพียบพร้อมด้วยกิริยามารยาท เชี่ยวชาญพิณ หมาก อักษร และภาพวาด พูดจาไพเราะ เดินเหินดั่งกิ่งหลิวกำลังลู่ลม... เอ่อ เหมือนแม่นางฉู่เหยาเหยาอย่างไรเล่าเจ้าคะ""ถูกต้อง!" ซูจินเยว่ดีดนิ้วเสียงดัง "นั่นคือความชอบพื้นฐานของบุรุษ แล้วถ้าข้าทำตัวตรงกันข้ามล่ะ""ตรงกันข้ามรึเจ้าคะ" ชุนฮวาเอียงคอถามอย่างสงสัย"ใช่! หยาบคาย ตะกละ พูดจาขวานผ่าซาก หน้าเงิน และไร้มารยาท" ดวงตาของซูจินเยว่เป็นประกาย "ถ้าข้าทำตัวเช่นนั้น รุ่ยอ๋องผู้สูงศักดิ์ย่อมต้องรังเกียจและเลิกยุ่งกับข้าอย่างแน่นอน"ในนิยายนั้นรุ่ย
last updateHuling Na-update : 2026-01-21
Magbasa pa
ตอนที่ 5/2 แผนการล้มเหลว
ในขณะที่แผนการกำลังจะล่มไม่เป็นท่า เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เด็กรับใช้ตัวน้อยของร้านที่ท่าทางดูซุ่มซ่าม เดินถือถาดน้ำชาผ่านมาใกล้โต๊ะของนาง ด้วยความรีบร้อนและตื่นเต้นที่เห็นรุ่ยอ๋อง เขาจึงสะดุดขาโต๊ะ ถาดน้ำชาร้อน ๆ ลอยละลิ่วกำลังจะรดลงบนศีรษะของซูจินเยว่ทว่าซูจินเยว่ที่มีไหวพริบดีและไม่อยากเสียโฉม นางไม่ได้หลบแต่กลับลุกขึ้นยืนแล้วใช้มือปัดถาดน้ำชาออกไปด้านข้าง เพื่อไม่ให้มันราดโดนตัวเองและสาวใช้ที่นั่งอยู่ข้างหลังเพล้ง!ถ้วยชาแตกกระจาย น้ำชาร้อนลวกมือของนางจนแดงเถือก"โอ๊ย!" ซูจินเยว่ร้องลั่น สะบัดมือรัว ๆ"คุณหนู!" สาวใช้ต่างพากันร้องหลงเด็กรับใช้หน้าซีดเผือด ตัวสั่นงก ๆ รีบคุกเข่าลงพร้อมกับโขกศีรษะลงบนพื้นอย่างแรง "ขะ... ข้าน้อยสมควรตาย! คุณหนูซูโปรดไว้ชีวิตด้วย!"ในยุคสมัยนี้การทำคุณหนูตระกูลใหญ่บาดเจ็บ โทษหนักสุดคือถูกโบยจนตาย และถูกขายออกไปเป็นทาสใช้แรงงานหนักซูจินเยว่กุมมือที่ปวดแสบปวดร้อน มองเด็กน้อยที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นตัวสั่นเบา ๆ ด้วยความสงสาร นางลืมแผนการของตัวเองไปชั่วขณะ"ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้!" นางตวาดเสียงดังเด็กรับใช้สะดุ้งตกใจ "ขะ... ข้าน้อย...""ข้าบอกให้ลุกขึ้น
last updateHuling Na-update : 2026-01-21
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status