Partager

บทที่3

last update Date de publication: 2025-11-05 12:20:46

ผ้าขนหนูผืนน้อยที่อยู่ในมือถูกโยนลงบนพื้นเพื่อระบายอารมณ์คุกรุ่นสับสนในใจ

พลอยพิชาสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะก้มลงเก็บ คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันเจือความไม่เข้าใจ

เขากำลังไม่พอใจเรื่องอะไร?

คำถามกับตนเองตอนหัวค่ำลอยเข้ามาในหัว ดวงตากลมโตจึงหันไปจ้องสามี..ในนั้นเต็มไปด้วยคำถามและยังคงเป็นคุณาภัทรที่เป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนาขึ้นก่อน

“เธอมีอะไรอยากเล่าให้ฉันฟังไหม?” คำถามปลายเปิดที่พาให้พลอยพิชาถึงกับงุงงง

เขาบิดยิ้มหยามเยาะ คิดอยู่แล้วว่าเธอคงไม่ยอมพูดจนกว่าจะจำนนด้วยหลักฐาน

“ฉันรู้ความจริงที่เธอพยายามปิดแล้ว แต่ฉันจะให้โอกาสเธอได้สารภาพ”

“...”

“หึ..เธอไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเหรอพลอย?”

“พี่ภัทร..หมายถึงเรื่องอะไรคะ?” น้ำเสียงคนตัวเล็กเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

เธอยังไม่รู้เลยว่าความจริงที่เขาหมายถึงความจริงเรื่องอะไร?

ทว่าพอสบสายตาที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยามเย็นชา ในใจก็เริ่มกังวล..มือที่ถือผ้าขนหนูเริ่มสั่น

เขากำลังโกรธ?

เธอไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย

มันเหมือนกับความสัมพันธ์ของ 'เรา' กลับไปเริ่มต้นที่ ‘หนึ่ง’ แทนที่จะสานต่อจาก ‘สิบ’

“พี่ภัทรกำลังโกรธพลอยเหรอคะ? โกรธพลอยเรื่องอะไร” คำถามของคนหน้าซื่อ ส่งผลให้คุณาภัทรอารมณ์ขึ้น

ถ้าเขาไม่รู้ ‘ความจริง’ คงจะเชื่อว่าที่พลอยพิชาคือผู้หญิงแสนดีแบบที่กำลังแสดงมาตลอด

“เหอะ งั้นฉันจะบอกเธอให้..ไพลินกลับมาแล้ว”

“….”

“ไพลินกลับมาแล้ว” เขายังเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น อีกทั้งยังยืนกอดอกค้ำหัวร่างบอบบางที่กำลังเบิกตากลมโตกว้าง

เขาหวังจะเห็นความรู้สึกผิดในนั้น แต่เปล่าเลย..สิ่งที่เห็นมีเพียง 'ความเสียใจ'

เธอไม่ได้รู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำเลยสักนิด!!

“ทำไม? ตกใจเหรอ? หรือ..” เขาเว้นวรรค ก่อนจะเพิ่มประโยคด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“เธอคิดว่า..ไพลินคงไม่มีวันได้กลับมา”

“ทำไมพี่ภัทรถึงคิดแบบนั้นละคะ? พลอยแค่..” ไม่ทันที่พลอยพิชาจะได้แก้ตัว ฝ่ามือใหญ่ของผู้ชายตัวโต ก็เข้ามาบีบรัดที่ต้นแขนด้วยน้ำหนักรุนแรง..จนคนโดนกระทำรู้สึกเจ็บจนนิ่วหน้า

ดวงตาคมกริบเหี้ยมเกรียมที่ส่งมา ยิ่งพาให้คนถูกมองถึงกับวูบโหวง

คุณาภัทรอาจรำคาญเธอ อาจจะหงุดหงิด..หรือปากเสียใส่บ้างในบางครั้ง แต่..เขาไม่เคยมองเธอด้วยความ ‘เกลียด’

“พี่ภัทรคะ พลอยเจ็บ..ปล่อยพลอยก่อนได้ไหมคะ?” เธอพยายามฝืนขอร้อง

“เจ็บเหรอ? ผู้หญิงอสรพิษแบบเธอ..รู้สึกเจ็บเป็นด้วย?”

“พี่ภัทรพูดอะไร พลอยไม่เข้าใจ”

ความเจ็บตรงต้นแขน รวมถึงความรู้สึกขมขื่นแทรกซึมเข้ากลางใจ

เพียงแค่คนรักเขากลับมา..ถึงกับต้องทำรุนแรงกับเธอขนาดนี้เลยเหรอ?

“ไม่เข้าใจ..หรือแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ หึ”

“....”

“ทำไมเงียบล่ะ ไม่คิดจะแก้ตัวหน่อยเหรอ?” เขาพูดพร้อมสะบัดตัวภรรยาออกจากตัว จนร่างเล็กเซไปล้มบนลงเตียง

ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้หญิง..กูตบไปนานแล้ว

“ฮึก..ทำไมคะ? พลอยทำอะไรผิด?” เธอยังคงตั้งคำถาม น้ำตาเริ่มคลอหน่วยตา..มองเขาด้วยความไม่เข้าใจ

ถ้าจะด่าเธอ..ก็ควรให้เหตุผลสักหน่อยไหม? เธอมั่นใจว่าตลอดชีวิตนี้ไม่เคยปิดซ่อนความลับอะไรทั้งนั้น

“อ้อ..พลอยรู้แล้ว..พลอยลืมพูดยินดีกับพี่ทั้งสองใช่ไหมคะ?” ริมฝีปากเล็กที่เขาเคยจูบดูดดื่มเริ่มพูดประชดชัน ดวงตากลมโตวาววับด้วยน้ำตาแต่ยังคงส่องประกายคล้ายกับดาว

“ฮึก..พลอยดีใจด้วยนะคะ ที่คนรักของพี่ภัทรกลับมาแล้ว แต่พี่ภัทรไม่เห็นต้องทำรุนแรงกับพลอยเลยนี่!!”

“เธอคิดว่ามันเรื่องแค่นั้นเหรอพลอย? คนอะไรทำผิดไม่ยอมรับผิด”

“แล้วพลอยทำอะไรผิดละคะพี่ภัทร? พี่ภัทรด่าพลอยปาวๆ ทั้งที่พลอยยังไม่รู้เลยว่าตัวเองทำผิดเรื่องอะไร!?”

“เหอะ ในอดีตฉันอาจจะเคยเชื่อนะ ว่าถ้าเป็นแค่ผู้หญิงใสซื่อ..เคยขนาด..เผลอหลับนอนกับเธอ” ปลายเสียงคนตัวโตเต็มไปด้วยอารมณ์ที่คนฟังสัมผัสได้ถึงความขยะแขยง..ประโยคที่ตั้งใจพูดให้เจ็บ..กรีดลึกลงกลางใจ และมันได้ผล เพราะคนฟัง..โคตรเจ็บ

ปลายเล็บใสจิกลงบนฝ่ามือ เพื่อเรียกสติ

“เธอมันก็แค่..ผู้หญิงสารเลว..ที่ชอบวางแผนเลวๆ”

“เหรอ? พลอยวางแผนอะไร ทำไมพลอยยังไม่รู้ตัวเองเลยล่ะ” เธอเถียง

“แล้วถ้าฉันบอกว่า..ไพลินเล่าความจริงให้ฉันฟังหมดแล้วล่ะ”

“ความจริง? ความจริงอะไรคะ?”

“ความจริงที่ว่าเมื่อสามปีก่อน..วันที่เจ้าสาวหายตัวไป!” คนตัวโตพูดด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด ดวงตาคมมองไปยังภรรยาตัวน้อยเต็มไปด้วยความผิดหวัง

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ภรรยาเก่าไม่หวนคืน   บทพิเศษ2

    “ลูกครับ”“คะ? ป๊ะป๊า” ใบหน้าเล็กเงยหน้ามอง ก่อนที่คนหน้าด้านที่อยากเพิ่มสถานะตนเองจะหลอกล่อลูกสาวตัวน้อย“ลูกรักป๊ะป๊าไหมครับ”“รักค่ะ”“รักมากแค่ไหนครับ?” ถามด้วยใจที่ลุ้นคำตอบ เด็กน้อยทำหน้าครุ่นคิด ก่อนจะตอบไปตามประสา“รักน้อยกว่าแม่แม่ กับย่าย่านิดนึงค่ะ”ยังดียังมากกว่าศัตรูหัวใจ..คนเป็นพ่อเผลอยกยิ้มโล่งอก ก่อนจะหุบยิ้มลงเมื่อเด็กหญิงตัวเล็กเสริมต่อประโยคว่า“รักเท่ากับลุงทินมั้งค่ะ”“น้องแววไม่ได้สิลูก หนูจะรักป๊ะป๊ากับไอ้ลุงนั่นเท่ากันไม่ได้” ร้อนใจกลัวว่าลูกรักคนอื่นมากกว่า แต่โกรธลูกไม่ลงเมื่อลูกส่งยิ้มตาหยีไร้เดียงสามาให้“น้องแววลูก..ลูกฟังป๊ะป๊านะครับ”“…”“มนุษย์เรามีพ่อกับแม่ได้แค่คนเดียวครับ” เขาพยายามอธิบายเด็กหญิงตัวน้อยอย่างใจเย็น“น้องแววมีคุณพ่อคือป๊ะป๊าครับ ถ้าในอนาคตมีใครมาขอเป็นคุณพ่อน้องแววต้องปฏิเสธนะครับ”“น้องแววไม่เห็นจะเข้าใจเลยค่ะ” เด็กน้อยถอนหายใจเหนื่อยอ่อนเลียนแบบท่าทางผู้ใหญ่ ก่อนจะเสริมต่อว่า“ทำไมพี่บุษถึงมีพ่อสองคนคะ?” คำถามไร้เดียงสา กอปรกับหน้ามุ่ยๆ ของลูกสาวพาให้คุณาภัทรพูดไม่ออก“เอ่อ..”เวรเอ้ย ตอนนั้นไม่น่าไปรับเป็นพ่อทูนหัวเลยให้ตายสิ!“ฮะแ

  • ภรรยาเก่าไม่หวนคืน   บทพิเศษ1

    ณ บ้านทวีศักดิ์กุลคุณาภัทรอุ้มลูกสาวตัวน้อยไว้แนบอก โดยมีพลอยพิชาเดินตามหลังด้วยสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์“ลูก..โอเคไหม?” นางหทัยกาญจน์หันมาถาม พร้อมกับเอื้อมมือมากุมมือเล็กอย่างห่วงใยความรู้สึก ด้วยเป็นครั้งแรกที่หญิงสาวต้องกลับมาเรือนหอเก่า เพราะทนการออดอ้อนของลูกสาวตัวน้อยไม่ไหว“พลอยโอเคค่ะคุณแม่ พลอยแค่เห็นหนูแววมีความสุข..พลอยก็มีความสุขแล้วค่ะ” คนตัวเล็กตอบกลับเสียงอ่อน ก่อนจะเสริมอีกประโยคเพื่อให้ท่านสบายใจ“แล้วอีกอย่าง..พลอยจะได้ดูด้วยว่าพี่ภัทรจัดห้องให้ลูกยังไง ช่วงที่ลูกสลับมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ช่วงปิดเทอม พลอยจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงมากค่ะ”“เฮ้อ เป็นบุญของตาภัทรจริงๆ ที่ได้พลอยเป็นแม่ของลูก” คนอายุมากกว่าตอบอย่างซึ้งใจ“โถ่ คุณแม่ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ” เธอแย้ง พลางมองตามหลังสองพ่อลูกด้วยสายตาครุ่นคิดน่าแปลก..ในช่วงวัยที่เริ่มมีความรัก..เธอไม่มีวันเชื่อเลยว่าจะสามารถเป็น ‘เพื่อน’ กับ ‘แฟนเก่า’ ได้ แต่เหตุผลเพราะความสุขของลูก อะไรที่ไม่คิดจะเป็นไปได้ก็เป็นไปได้..พลอยพิชาหลุบตามองพื้น พร้อมลอบถอนหายใจอย่างหนักใจเล็กน้อย ด้วยตอนนี้เธอคิดกับอดีตสามีแค่ ‘พี่ชาย’ และให้เขาได้เพียงสถ

  • ภรรยาเก่าไม่หวนคืน   บทที่40

    “คะ..ครับ? น้องพลอยจะให้โอกาสพี่เหรอครับ?” เสียงสั่นเครือเต็มไปด้วยอารมณ์ มือแกร่งที่กุมเข้าหากันเริ่มสั่น หทัยกาญจน์เองก็เผลอพิจารณาสีหน้าอดีตลูกสะใภ้ด้วยความรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ก่อนที่จะเห็นรอยยิ้มแสนสุภาพ ท่านจึงเริ่มเข้าใจ“ใช่ค่ะ”“จริงนะครับ พี่สัญญาครับว่าต่อแต่นี้ไปพี่จะดูแลน้องพลอยกับลูกให้ดีที่สุด..จะไม่มีวันทำให้น้องพลอยผิดหวัง” เขาพูดพลันจะถลาเข้ามากอด เพียงแต่บรรยากาศสุดแสนจะเย็นชาที่เธอส่งมาพาให้ต้องชะงัก จนต้องลอบกลืนน้ำลายดังเฮือก“น้องพลอยครับ..”“โอกาสที่ฉันจะให้คุณ..ไม่ใช่การกลับมาเป็นสามีภรรยาค่ะ”พลอยพิชาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังหนักแน่นเหมือนทุกครั้งที่เขาพยายามเข้ามาวนเวียนในชีวิตและขอโอกาสจนเธอรำคาญ ทว่าครั้งนี้แตกต่างออกไป เพราะการเสียชีวิตกะทันหันของพี่สาว..มันทำให้เธอฉุกคิดได้ถ้าวันนี้เป็นเธอที่ต้องจากไปล่ะ? ลูกสาวตัวน้อยจะอยู่ยังไง?เป็นครั้งแรกที่พลอยพิชารู้สึก 'กลัว' และไม่ใช่ความคิดเพื่อ 'ตนเอง' แต่คือเพื่อลูกดังนั้นทิฐิมานะที่เคยมีก่อนหน้านี้จึงถูกวางลง..จากความรักที่มีให้เจ้าก้อนแป้งลูกควรได้สิทธิตามกำเนิด และเขาก็มีส่วนในการทำให้ลูกเกิดขึ้นมา..เขาค

  • ภรรยาเก่าไม่หวนคืน   บทที่39

    ข่าวการตายของไพลิน สิทธินาถพาทั้งครอบครัวตื่นตะลึง นางไข่มุกกับนายพิรุณแทบล้มทั้งยืน ลูกสาวของพวกเขาอายุยังน้อย..ยังสาว..ยังสวย..มันจะเป็นไปได้ยังไงที่ลูกตายก่อน?คนในครอบครัวต่างยุ่งวุ่นวายเรื่องศพ และเรื่องคดีความด้วยหัวใจทุกข์ตรม เพียงแค่ระยะเวลาสั้นๆ เหมือนคนทั้งคู่จะสูญเสียลูกสาวไปพร้อมกันสองคนคนหนึ่งจากเป็น ส่วนอีกคนจากตายพลอยพิชาเองก็ได้รับข่าวการเสียชีวิตของพี่สาวจากอดีตแม่สามีก็ใจหาย ไม่พอเรื่องราวยังลุกลามใหญ่โตเมื่อครอบครัวสิทธินาถไม่ยอมจบ จนขุดออกมาได้ว่าการเสียชีวิตของไพลินไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็น ‘การจ้างวานฆ่า’ กระแสสังคมเองก็แรงมาก เพราะคู่กรณีคือภรรยาของดอกเตอร์สุภวัตอดีตรัฐมนตรีคนสำคัญของรัฐบาลชุดก่อนข่าวที่ออกมาว่าพี่สาวเธอเป็นเมียน้อยถูกกระพือขึ้น พร้อมๆ กับภาพลักษณ์อันขาวสะอาดของหนึ่งในชายที่ขึ้นชื่อว่า family man ถูกทำลายลงจนย่อยยับ เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์ร้อนฉ่าบางพวกก็บอกว่าสิ่งที่ไพลินโดนกระทำนั้นสมควรแล้ว ส่วนอีกฝั่งมองว่าผู้ว่าจ้างกระทำการเกินกว่าเหตุ“แม่ไม่คิดเลยว่าไพลินจะเป็นไปได้ขนาดนี้” หทัยกาญจน์บ่นพลางถอดทอนหายใจ ดีชั่วยังไงหญิงสาวก็คือคนที่ตนเ

  • ภรรยาเก่าไม่หวนคืน   บทที่38

    คนในครอบครัวสิทธินาถพากันกลับกรุงเทพด้วยความรู้สึกผิดหวังรุนแรง เพราะไม่คิดว่าลูกสาวจะปฏิเสธความสัมพันธ์ทางด้านไพลินเองเมื่อรู้ว่าคงไม่มีหวังที่คุณาภัทรจะกลับมาดีด้วย เธอจึงวนกลับไป ‘เอาพ่อของลูก’ อีกครั้งแน่ละ วัวเคยค้ามาเคยขี่ เมื่อกลับมาเจอกันย่อมต่อกันติดได้ง่ายๆ แม้ครั้งหนึ่งดอกเตอร์สุภวัตจะเคย ‘เบื่อ’ อดีตคู่ขาไปบ้างเพราะเธอดื้อจะเก็บเด็กไว้ แต่สิ่งหนึ่งที่ต้องยอมรับเวลาอยู่บนเตียงเจ้าหล่อนโคตรจะเร้าใจ “คุณวัฒคะ พอก่อนค่ะ ไพลินไม่ไหวแล้ว” เสียงอ่อนเสียงหวานยั่วยวน พลางขยับตันวยนาดน่ามอง มือเล็กขยับไปกุมข้อแขน ไม่ให้เรียวนิ้วหยาบยุ่งกับเกสรกลางกายสาวเอาเธอหนักขนาดนี้ สงสัยอีแก่ที่บ้านคงทำไม่ถึงใจริมฝีปากแดงสดยกยิ้มหยามหยันไปถึงภรรยาตัวร้ายของเขา“แล้วนี่เธอจะไปไหน?” ชายวัยสามสิบกว่าถามขึ้นเมื่อเห็นเจ้าหล่อนจะไปแล้วจริงๆ ตั้งแต่เจอกันครั้งนี้หญิงสาวดูจะ ‘คาดหวัง’ ในตัวเขาน้อยลง ไม่มีแม้แต่คำพูดขอให้หย่าเมีย ไม่มีข้อเรียกร้องให้ซื้อกระเป๋า เสื้อผ้า เครื่องประดับราคาแพง มีเพียงแค่...sex อันร้อนแรงบนเตียง เขามองร่างเพรียวระหงสวมใส่ชุดเดรสสีแดงอันเป็นเอกลักษณ์ด้วยสายตาชื่นชม

  • ภรรยาเก่าไม่หวนคืน   บทที่37

    สุดสัปดาห์นั้นครอบครัวสิทธินาถจึงตัดสินใจพากันไปเยี่ยมหาพลอยพิชากับหลานสาวอีกคนโดยไม่มีความคิดเลยว่าลูกสาวจะไม่ยอมรับ รถเช่าสีขาวเจ็ดประตูค่อยๆ ชะลอความเร็ว เมื่อถึงหน้าบ้านเล็กๆ หลังหนึ่ง ร่างสูงใหญ่อันคุ้นเคยที่ยืนรออยู่หน้าบ้าน ทำให้เพชรการุณสะกิดคนขับที่จ้างมาทันที“พี่ๆ จอดตรงนี้เลยครับ” รถถูกจอดข้างรั้วถัดไป ก่อนที่ลูกคนโตของบ้านจะประคองพ่อกับแม่ลงจากรถ โดยมีเพื่อนสนิทที่ส่งโลเคชั่นมาให้ตอนนี้กำลังยืนหน้าหงอยอยู่หน้าบ้าน“ไอ้ภัทร ทำไมมึงไม่เข้าไปในบ้าน มายืนทำอะไรตรงนี้”“พลอยไม่อนุญาตให้กูเข้าไป”“หา...มึงมาหาพลอยตั้งหลายอาทิตย์แล้วนะ น้องมันยังไม่ยอมยกโทษให้อีกเหรอ?” เพชรการุณถามอย่างตกใจ ปกติพลอยพิชาเคยโกรธใครนานที่ไหน คุณาภัทรไม่พูดอะไรเพียงเกาะรั้วหันหน้าไปยังตัวบ้าน..อีโก้และศักดิ์ศรีที่มีมาหลายสิบปีถูกเธอทำลายย่อยยับนานแล้ว ที่เหลืออยู่ตอนนี้มีเพียงขอให้เธอยอมให้อภัยเสียงตะโกนหน้าประตูรั้วประกอบกับเสียงกดกริ่งเป็นระยะส่งผลให้พลอยพิชาที่กำลังสอนการบ้านลูกอยู่ถึงกับหงุดหงิด“แม่แม่ค่ะ ใครมาเหรอคะ?” เด็กหญิงตัวน้อยชะเง้อหน้าออกไปทางหน้าต่าง“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ หนูนั่งระบาย

  • ภรรยาเก่าไม่หวนคืน   บทที่10

    “พลอย..ทำไมเธอมองพี่แบบนั้น?” คุณาภัทรถามด้วยน้ำเสียงไม่ชอบใจนักรอยยิ้มที่คล้ายๆ จะน่าสมเพช..มันหมายความว่ายังไงกันนะ?พลอยพิชาเพียงเบะปากเล็กออกอย่างเสียไม่ได้จะครองคู่โง่งมมีเขาบนหัวขึ้นสองข้างก็เรื่องของคุณพี่เถอะจ้า..ส่วนเธอนั้นขอไปใช้ชีวิตกับลูกอย่างสุขสบายก็แล้วกัน“เปล่าค่ะ ถ้าคุณไม่มีอะไร

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-18
  • ภรรยาเก่าไม่หวนคืน   บทที่11

    เมื่อฟังจบใบหน้าของหทัยการณ์ก็เปลี่ยนมาบึ้งตึงทันที น้ำเสียงที่ใช้กับลูกชายจึงเริ่มจะเย็นชา “ภัทรแม่ขอพูดตามตรงนะ แม่ไม่เชื่อ”“ภัทรมีหลักฐานนะแม่..แม่ดู” พูดพร้อมกับยื่นคลิปไปด้านหน้า ท่านปรายหางตามอง ก่อนสรุปในใจคลิปสารภาพแค่นี้มันจะจัดฉากไม่ได้เลยเหรอ? ด้วยใช้เวลาอยู่กับลูกสะใภ้ในฐานะแม่สามีม

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-18
  • ภรรยาเก่าไม่หวนคืน   บทที่35

    “ฉันรับคำขอโทษของคุณแล้ว เท่านี้ใช่ไหมคะ? ฉันขอตัวก่อน” พูดจบรีบดันประตูเหล็กปิด มือแกร่งรีบดันสู้ จนพลอยพิชาแทบอยากข่วนหน้า ดวงตากลมโตเขียวปัด จนคุณาภัทรหน้าเสีย น้ำเสียงที่ใช้จึงเริ่มสั่นเครือ “ในเมื่อพลอยรับคำขอโทษแล้ว เรากลับมาเป็นเหมือนก่อนได้ไหมครับ”“คุณบ้าหรือเปล่า? การที่ฉันรับคำขอโทษ..มั

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-30
  • ภรรยาเก่าไม่หวนคืน   บทที่34

    พลอยพิชาเองก็ไม่ได้สนใจเขา เพราะลูกสาวตัวน้อยกำลังรออยู่ที่โรงเรียน เธอขับรถญี่ปุ่นคันเล็กออกจากบ้าน โดยมีคุณาภัทรกุลีกุจอขับรถตามจนเห็นรถเลี้ยวไปจอดที่โรงเรียนอนุบาลเอกชนแห่งหนึ่ง เขาจึงรู้ได้ทันทีว่าเธอมารับลูกสาวของเราชายหนุ่มรออยู่หน้าโรงเรียนได้ไม่นานรถของเธอก็เลี้ยวออกมาก่อนจะวิ่งตรงไปที่ห้า

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-30
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status