บทที่ 28

เซิ่นหรูซวงถูกซิงเหอเฟิงบีบคอจนแทบหายใจไม่ออก แต่เธอก็ยังคงยิ้มอย่างบ้าคลั่ง

"ซิงเหอเฟิง ดูสภาพตัวเองสิ เป็นแค่หมาที่ตามเลียคนอื่น ไร้ความสามารถจริง ๆ"

"นายตามเลียเว่ยอวิ่นลู่มาหลายปี ได้อะไรกลับมาบ้างล่ะ? เฝ้ามองซิงจือเหยียนกับเว่ยอวิ่นลู่แก่ไปด้วยกันงั้นเหรอ?"

ซิงเหอเฟิงจ้องมองเธอเขม็ง หายใจหอบแรงขึ้น

"เธอยังกล้าพูดเรื่องไร้สาระอีก!"

เธอจ้องมองแววตาของซิงเหอเฟิงที่ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความสงสารที่แสร้งทำ

น่าสงสารที่ซิงเหอเฟิงจะไม่รู้ว่าในอนาคต เขาจะต้องตายเพื่อลูกของเว่ยอวิ่นลู่และซิงจือเหยียน

ท้ายที่สุดแล้วก็ไม่มีอะไรเลย

โลกนี้ก็เหมือนกับเรื่องราวของเว่ยอวิ่นลู่ที่เป็นนางเอก

ทุกคนต่างรักเธอ และทุกคนก็เต็มใจที่จะตายเพื่อเธอ

แม้แต่ซิงจือเหยียนและซิงเหอเฟิงที่หยิ่งผยองมาตลอดก็มอบหัวใจของพวกเขาให้กับเธออย่างรักเดียวใจเดียวและลึกซึ้ง

เธอเป็นนางเอกอย่างไม่ต้องสงสัย

ส่วนเซิ่นหรูซวงก็เหมือนตัวประกอบในเรื่องราวของเว่ยอวิ่นลู่ ที่ถูกกำหนดให้ถูกทอดทิ้งและเหยียบย่ำ

แต่เธอจะไม่มีวันยอมแพ้แค่นี้แน่!

ถึงแม้จะเป็นแค่เพื่อกั่วกั่ว เธอก็จะต้องทำให้คนกลุ่มนี้ชดใช้ในสิ่งที่พวกเขาทำ!

ซิงเหอเ