บทที่ 40

อีกด้านหนึ่ง ซิงเหอเฟิงมองข้อความในโทรศัพท์ รอยยิ้มบนใบหน้าก็ค่อย ๆ กว้างขึ้น

เพื่อนข้าง ๆ แตะไหล่ของเขาเบา ๆ "เป็นไง เธอยอมมาไหม?"

"มาสิ ฉันเชิญเธอแล้ว เธอจะไม่มาได้ไง?"

ขณะที่พูดนั้น สีหน้าของซิงเหอเฟิงก็เต็มไปด้วยความได้ใจ "อีกอย่าง พวกนายคงไม่เคยเห็นตอนที่เธอติดฉันเลยสินะ เรียกฉันว่าพี่ชายไม่หยุดเลย โง่ขนาดนั้น จะไม่เชื่อฟังฉันได้ยังไง"

เพื่อนคนนั้นหัวเราะ "งั้นก็ดีเลย พวกเราจะได้ช่วยนายระบายอารมณ์ให้เต็มที่"

ซิงเหอเฟิงพยักหน้า "ไปสิ"

ซิงเหอเฟิงมองข้อความในโทรศัพท์ ลึก ๆ แล้ว เขาแอบโล่งใจขึ้นมา

เพื่อนของเขาอาจจะดูไม่ออก แต่เขาดูออก

เซิ่นหรูซวงเปลี่ยนไปมากจริง ๆ แตกต่างจากเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง

เซิ่นหรูซวงคนเก่าเป็นคนขี้กลัว เขาสั่งอะไรก็ทำตามไปหมด ไม่กล้าขัดขืนเลยสักนิด แถมยังมองเขาด้วยสายตาที่เคารพ ราวกับว่ามองเขาเป็นพี่ชายจริง ๆ

ครั้งหนึ่ง เขาไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำ แต่เมื่อเห็นท่าทางที่ขี้ขลาดของเซิ่นหรูซวง เขาก็เกิดความคิดอยากแกล้งเธอ เมื่อเห็นเซิ่นหรูซวงรู้สึกตื้นตันจนน้ำตาไหลกับการกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขา เขาก็รู้สึกสนุกขึ้นมา

เขามองเซิ่นหรูซวงเป็นแค่ของเ