บทที่ 11

“ไม่! เหมยต้องเป็นของพี่คนเดียว พี่จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนได้เป็นเจ้าของเหมย นอกจากพี่!”

คณานางใช้ความเงียบตอบโต้อิชย์ เธอสบตาเขาแล้วปล่อยให้หยาดน้ำใสไหลออกมาอีกครั้ง หญิงสาวไม่ต่อปากต่อคำอะไรกับผู้ชายตรงหน้าอีก เธอเงียบ.. เธอร้องไห้ออกมาอย่างแอบหวังอยู่ในใจลึกๆ ว่าน้ำตาจะช่วยให้อิชย์นึกเห็นใจเธอบ้าง สักนิดก็ยังดี.. คณานางหวังเพียงแค่นั้น

“หยุดร้องไห้เดี๋ยวนี้นะเหมย เหมยด็รู้ว่าพี่เกลียดน้ำตาผู้หญิง” หญิงสาวดื้อรั้น เธอไม่ยอมทำตามที่เขาสั่งสักอย่าง เธอยังคงปล่อยให้น้ำตาไหลรินอยู่เช่นนั้นต่อไปเรื่อยๆ สุดท้ายคนที่ต้องยอมแพ้ก็คือเขา “โธ่เว้ย!”

“พี่อิชย์รู้ไหม.. เหมยเองก็เกลียดเวลาที่ตัวเองร้องไห้ เพราะมันทำให้คนอื่นรู้ว่าเหมยอ่อนแอ แต่ตอนนี้เหมยไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวจริงๆ หัวใจเหมยเจ็บ เจ็บจนเหมยอยากหลับตาลงแล้วไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย”

คนฟังหันขวับไปมองเจ้าของประโยคทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น "เหมยพูดบ้าอะไร!" อิชย์ตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน

“เหมยพูดความจริง เหมยเจ็บ.. เจ็บตรงนี้” เธอวางมือลงบนตำแหน่งหัวใจตัวเอง “ขอพื้นที่เล็กๆ ให้เหมยเถอะนะคะ เหมยสัญญาว่าถ้าเหมยยังอยู่กับพี่อิชย์ เหมยจะเป็นของพี่คนเดียว ปกเป็นเพื่อนสนิทเหมย เขาดีกับเหมยทุกอย่าง เหมยขอนะคะ อย่าบังคับให้เหมยเลิกคบกับปกเลย เพราะเหมยทำให้พี่ไม่ได้จริงๆ”

ที่ผ่านมาคณานางเชื่อฟังเขาทุกอย่าง บอกให้ทำอะไร ทำเรื่องไหน เจ้าหล่อนไม่เคยขัดขืน แต่ทำไมพอเป็นเรื่องผู้ชายที่ชื่อปกอะไรนั่น เธอถึงได้ดื้อดึงนัก หากเป็นเพียงเพื่อนจริง เขาคงไม่ว่า แต่แววตาของไอ้บ้านั่นยามที่มันมองคณานาง มันฉายชัดว่าความรู้สึกที่มีต่อเธอลึกซึ้งเลยเถิดไปไกลกว่าคำว่าเพื่อนสนิท

“ทำไมล่ะเหมย เพื่อนคนนั้นมันสำคัญกว่าพี่งั้นเหรอ” ในเมื่อใช้ไม้แข็งไม่ได้ อิชย์จึงลองใช้ไม้อ่อนดู

“ไม่มีใครสำคัญไปกว่าใคร แต่ระหว่างเหมยกับพี่อิชย์ สักวันเราก็คงต้องแยกย้าย เพราะมันเป็นความต้องการของพี่ตั้งแต่ต้น เมื่อไหร่ที่พี่เบื่อเหมย พี่เคยบอกว่าเหมยต้องเดินออกไปจากชีวิตพี่ หลังจากนั้น เราสองคนต้องกลายเป็นคนไม่รู้จักกัน นี่คือข้อตกลงระหว่างเรา แต่เหมยกับปก เราคบกันอย่างบริสุทธิ์ใจมาตั้งแต่ต้น ไม่มีพันธะ ไม่มีข้อตกลง ไม่มีผลประโยชน์ เหมยคิดว่าความสัมพันธ์ของเรา..” เป็นแบบเพื่อนซึ่งแน่นอนว่ายั่งยืนกว่าความสัมพันธ์ฉาบฉวย

ประโยคหลังคณานางไม่มีโอกาสได้พูด เพราะถูกริมฝีปากบางอุ่นแนบจูบประทับดูดกลืนทุกถ้อยคำจนหมดสิ้น อิชย์บดคลึงเคล้นเคล้าจังหวะหนักสลับเบาหยอกเย้าในบางครา แต่ทว่าบางจังหวะกลับหนักหน่วงคล้ายลงโทษคนตัวเล็ก

ในเมื่อบังคับให้เลิกยุ่งกับผู้ชายคนอื่นไม่ได้ เขาจะทำให้คณานางสำเหนียกได้ว่าเจ้าหล่อนเป็นของใคร ทุกตารางนิ้วบนผิวเนื้อเนียนนุ่ม ต้องมีเขาเป็นเจ้าของคนเดียว คนเดียวเท่านั้น..

คนอื่นไม่มีสิทธิ์!