Se connecterPartager
บทที่ 5 ค่าจ้างแสนแพง (2)
Date de publication:
2025-10-17 11:51:27.
.
.
ณัฐภัทรเดินเข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าเหนื่อยล้าจากการทำงานทั้งวันตั้งแต่เช้าถึงสองทุ่มแทบไม่ได้พัก สองเท้าหยุดชะงักลงหน้าห้องรับแขกสายตาคมมองผู้เป็นย่านั่งรออยู่ ก่อนเดินเข้าไปในห้องพร้อมนั่งลงข้าง ๆ
“คุณย่ายังไม่เข้านอนอีกหรือครับ ดึกมากแล้วนะครับ” ณัฐภัทรกล่าว สายตาคมมองใบหน้าเหี่ยวย่นด้วยความรักและเคารพ “ย่ารอภัทรอยู่น่ะ” “รอผม เรื่องอะไรครับ” เขาคิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย “ก็ไม่ได้สำคัญอะไรมากมาย แต่ย่าก็แค่จะพูดกับภัทรด้วยตัวย่าเอง” คนเป็นย่ายิ้มกว้างออกมาจนผิดสังเกต “เรื่องอะไรครับ” เขาถามด้วยความสงสัย เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าที่เหี่ยวย่นนั้นดูแปลกกว่าทุกครั้ง ไม่ใช่ยิ้มอย่างอ่อนโยนแต่ยิ้มราวกับมีแผนอยู่ในใจ “ย่าเห็นว่าเปมทัตทำงานคนเดียวก็คงไม่ทันหาก็เลยผู้ช่วยให้เรานะ แต่เป็นผู้หญิงนะ” “คุณย่า !” ณัฐภัทรมองผู้เป็นย่าด้วยตกใจและไม่พอใจ ลึก ๆ แล้วก็รู้ดีว่าหากท่านมาพูดด้วยตนเองแบบนี้คงมีแผนอยู่ในใจอย่างแน่นอน “ไม่จำเป็นต้องมีเพิ่ม” เขาตอบเสียงแข็ง ที่ผ่านมาก็ไม่จำเป็นต้องมี ผู้ช่วยค่อยช่วยงานเพิ่ม แค่เปมทัตก็สามารถจัดการทุกเรื่องได้ดีอยู่แล้ว “เรื่องนั้นย่าไม่อยากจะฟัง เพราะย่าตัดสินใจไปแล้ว” จินดารัตน์ไม่รอให้หลายชายเถียงกลับ เธอลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินออกไปทันที แผนนี้เธอไม่รู้ว่าจะสำเร็จหรือไม่ แต่ใจของเธอก็หวังให้หลานชายมาชอบหญิงสาวยังดีเสียกว่าจมปลักกับคนรักเก่าที่ไม่มีวันฟื้นขึ้นมาอีก... ชายหนุ่มโยนเสื้อสูทและกระเป๋าทำงานลงกับเตียงด้วยความโมโหขณะนั่งลงที่ปลายเตียง เขารู้ว่าย่าของเขากำลังคิดจะทำอะไร แต่จะให้เขายอมรับผู้หญิงคนใหม่เข้ามาในชีวิตเขาทั้งที่ยังรักพิศชามนต์อยู่เต็มหัวใจ เขาทำไม่ได้ ! ณัฐภัทรมองรูปถ่ายคู่ของเขากับพิศชามนต์บนโต๊ะข้างหัวเตียงด้วยความรัก มือหนาเอื้อมไปหยิบกรอบรูปนั้นขึ้นมา หัวใจยังคงคิดถึงไม่จางหาย แม้เวลาจะล่วงเลยผ่านมาถึงห้าปี เขายังยึดหมั่นสัญญาที่ให้ไว้พับพิศชามนต์ไม่เคยลืม หยดน้ำตาอุ่น ๆ กลิ้งลงมาจากหางตาไหลสู่แก้ม พลันนึกถึงเรื่องราวในอดีตอีกครั้ง แม้ว่าจะเจ็บปวดแต่ไม่คิดที่จะลืม เพราะอย่างน้อยก็ยังคงเป็นความทรงจำที่ทำให้เขามีทั้งรอยยิ้มและน้ำตา ‘ภัทรสัญญานะว่าจะรักมนต์คนเดียว’ เขาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ‘มนต์เชื่อใจภัทรเสมอนะ’ ‘ขอบคุณมนต์ ที่เชื่อใจภัทรนะครับ’ เขายิ้มอย่างอ่อนโยน ก่อนจะดึงร่างบางเข้ามาในวงแขนของเขนอย่างทะนุถนอม ‘มนต์รักภัทรนะ’ ‘ครับ ภัทรก็รักมนต์ รักตลอดไป’ เขาลืมตาขึ้นมองรูปอีกครั้งก่อนจะวางลงที่เดิม ไม่มีวันไหนที่ลืมเสียงหวานของพิศชามนต์ได้เลย...
Dernier chapitre
มารยายั่วรัก บทที่ 61 บทส่งท้าย (จบ)
Chapter 54 (Epilogue)หลายวันผ่านไป มาพร้อมกับข่าวการจากไปของพริมรตาเป็นที่น่าเศร้าและน่าตกใจไปพร้อมกัน เมื่อตอนเช้าที่ผ่านมานาถลดาแม่ของหญิงสาวได้โทร.มาหาเรื่องไปร่วมพิธีงานศพ เขาได้เพียงแต่ตะลึงพูดไม่ออก ไม่คิดว่าพริมรตาจะด่วนจากไปเร็วขนาดนี้ข่าวที่เขาได้รับเหมือนเป็นเงาสะท้อนยังไงชอบกล คล้ายกับพิศชามนต์ เขาไม่ได้ต้องการให้เอาชีวิตมาล้อเล่นขนาดนี้ชายหนุ่มได้แต่เอ่ยขอโทษหญิงสาวในใจด้วยความรู้สึกผิดจิรภาณินท์เดินออกมาจากห้องน้ำ มองใบหน้าคนเป็นสามีที่กำลังนั่งเศร้าเสียใจกับการจากไปของมุกวารี เธอเดินตรงเข้าไปหาสามีพร้อมนั่งลงข้างๆ“พี่ภัทรคะ คุณมุกไปสบายแล้วนะคะ” เธอพูดปลอบ“พี่เสียใจที่ทำร้ายเขา เพราะพี่...”ชายหนุ่มกล่าวโทษตัวเอง“พี่ภัทร...”“มุกวารีเป็นเพียงชื่อที่ถูกเปลี่ยนใหม่เท่านั้น จริง ๆ แล้ว มุกวารีก็คือพริมรตา...” ณัฐภัทรก้มหน้าลง เขาค่อยเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้หญิงสาวผู้เป็นภรรยาฟังตั้งแต่ต้นจนจบ จิรภาณินท์นั่งฟังชายหนุ่มเล่าทั้งน้ำตา เธอไม่เคยรู้ว่าชายหนุ่มจะมีด้านที่เจ็บปวดมากถึงขนา
มารยายั่วรัก บทที่ 60 จุดจบของความรักไร้ซึ่งการรอคอย
Chapter 53สวนในบ้านที่ถูกจัดตกแต่งใหม่แทบทั้งหมดความจริงนั้นก็ดูร่มรื่นอยู่แล้ว แต่กลับยิ่งดูสวยงานกว่าเดิมเข้าไปอีก ต้นไม่ใหญ่ส่องแสงไปหิงห้อยกะพริบหลายหลายสี เสียงดนตรีขับกลอม ในงานตอนกลางคืนแขกผู้ที่มาร่วมงานต่างทยอยกันเข้ามาไม่ขาดสาย เจ้าบ่าวและเจ้าสาวยืนต้อนรับแขกหน้างาน เสียงพูดคุยพบปะกันดังขึ้นไปทั่ว เพ็ญรตีเดินออกมายืนข้างลูกชายรับไหว้แขกที่มาในงาน“ยินดีด้วยนะคะคุณเพ็ญที่มีลูกสะใภ้สวยขนาดนี้”“ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ เชิญด้วยในเลยดีกว่าค่ะ”เพ็ญรตีเอ่ยพร้อมยกมือชวนก่อนจะเดินเข้าไปในงานพร้อมแขกณัฐภัทรยืนกุมมือยิ้มส่งสายตาหวานมองหญิงสาวข้างตัวแทบจะกลืนกิน เสียงร้องแซวของแขกที่เดินผ่านข้างหน้าเล่นพาคนข้างตัวเขาก้มหน้าม้วนบิดอาย“ยินดีด้วยนะคะ”พริมรตากลบเกลือนความเจ็บปวดทุกอย่างภายใต้รอยยิ้มหวานบนใบหน้า ด่อนเดินเข้าไปเอื้อมมือไปจับมือเขาด้วยความอาลัยรักณัฐภัทรสะบัดมือของพริมรตาออกสายตาเย็นชามองมาที่หญิงสาวตรงหน้าอย่างไร้เยื่อใย หยดน้ำตาไหล่รินอาบที่แก้มสวย ดวงตากลมมองเขาด้วยความเจ็บปวด“ขอบคุณ&r
มารยายั่วรัก บทที่ 59 พิธีแต่งงาน II
Chapter 52ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดกลาง จิรภาณินท์เดินพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้า งานแต่งงานครั้งเดียวในชีวิตของเธอที่ดูเหนื่อยกว่าตอนเธอทำงานพริตตี้หลายเท่าตัว คงเป็นเพราะเธอเหนื่อยที่ต้องตื่นแต่เช้าและไม่ได้พักทั้งวันชายหนุ่มเดินตามเข้ามา สายตาคมมองหญิงสาวที่นั่งอยู่เก้าอี้หน้ากระจกพลางยิ้มหัวเราะออกมาก่อนจะเดินเข้าไปใกล้“รีบเปลี่ยนชุดดีกว่าครับเดี๋ยวแต่งตัวไม่ทันนะครับ”“ค่ะ แล้วพี่ภัทรไม่ไปเปลี่ยนชุดหรือคะ ตรงนี้ณินท์ทำเองได้ค่ะ จะเสียเวลาพี่ภัทรเปล่า ๆ” เธอตอบพร้อมลุกขึ้น“พี่ถอดให้นะครับ” ณัฐภัทรเอื้อมมือไปปลดเสื้อผ้าหญิงสาวออกโดยไม่รอคำตอบจากเจ้าตัวแม้แต่น้อย“อุ้ย !” หญิงสาวร้องอุทานด้วยความตกใจเมื่อมือของเขาเลื่อนชุดของเธอออก ปากร้อนโน้มลงมาพรมจูบไปตามไหล่ ลมหายใจอุ่นของเขาจรดที่ต้นคอของเธอนานสองนาน ก่อนเลื่อนลงมาที่แผ่นหลัง มือก็รวดเร็วปลดอาภรณ์ที่ปิดเรือนร่างส่วนบนออกจนหมด“พี่ภัทร !”“ชูว์” ชายหนุ่มพลิกหญิงสาวให้หันมาเผชิญหน้า นัยน์ตาคมจ้องมองใบหน้าสว
มารยายั่วรัก บทที่ 58 พิธีแต่งงาน I
Chapter 51เพ็ญรตีเดินเที่ยวกับจิรภาณินท์จนลืมดูเวลาว่าล่วงเลยมาเกือบห้าชั่วโมงเย็น เธอต้องยอมรับว่าคุณกันเพลินจนถูกคอ ความรู้สึกเกลียดชังในด้านลบค่อย ๆ ลดลงไปแต่ก็ไม่ถึงกับหมดในทีเดียวกว่าจะกลับถึงบ้านก็เกือบทุ่ม เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าเที่ยวถูกใจ มีลูกสะใภ้ไปด้วย...เพ็ญรตีเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับถือของเต็มไม้เต็มมือ น้อยหน่าเมื่อเห็นก็รีบวิ่งเข้ามารับของจากมือของผู้เป็นนาย“เอาไปวางไว้ที่ห้องของฉัน” เพ็ญรตีพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งตามเดิมก่อนจะเดินเข้าไปในห้องรับแขก“กลับมาแล้วเหรอแม่เพ็ญ เห็นว่าไปเดินเที่ยวกับหนูณินท์มา” จินดารัตน์เอ่ยพร้อมกับยิ้มออกมา“ไม่ได้เดินเที่ยวซะหน่อยค่ะคุณแม่ ก็แค่หาเวลาให้ตาภัทรไปคุยกับหนูมุกเป็นการส่วนตัวก็เท่านั้นค่ะ” เพ็ญรตีแก้ตัว“แล้วไปกับหนูณินท์มาเป็นยังไงบ้างล่ะ” จินดารัตน์ถามเปลี่ยนเรื่องทันที เพราะไม่อยากต่อความยาว สาวความยืดเรื่องมุกวารี“ก็ดีค่ะ” เพ็ญรตีตอบ“เอาเถอะ แล้วกินข้าวมาหรือยัง” จินดารัตน์ถาม“กินแล้วค่ะ ทานก
มารยายั่วรัก บทที่ 57 ไม่เคยรัก
Chapter 50เพ็ญรตีได้รับโทรศัพท์เมื่อครู่ว่ามุกวารีจะมาหาลูกชายเพื่อคุยกัน ปรับความเข้าใจกัน เธอจึงตอบตกลงรับปากและให้ลูกชายนัดพบมุกวารีตามที่ทางฝ่ายนั้นต้องการ ก่อนจะโทรไปบอกลูกชายว่ามุกวารีขอนัดพบ ทีแรกลูกชายของเธอปฏิเสธอย่างเร็วไว แต่เธอต้องพยายามหาเหตุผลอ้างจนในที่สุดณัฐภัทรต้องยอมใจอ่อนลง ถึงจะบอกอย่างนั้นเธอก็ต้องรีบกัน จิรภาณินท์เพื่อไม่ให้ไปด้วยอย่างแน่นอน เธอต้องยอมทนอยู่กับว่าที่ลูกสะใภ้ครึ่งวัน‘ภัทรไปพบหนูมุกเถอะนะ แม่เองก็อยากจะคุยกับหนูณินท์เป็นการส่วนตัวด้วย’ความเงียบครอบคลุมพื้นที่ในร้านอาหาร ที่ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง ทั้งที่บรรยากาศไม่ได้เป็นอย่างั้นเลยสักนิด เพ็ญรตีนั่งนิ่งแทบไม่สบตามองจิรภาณินท์ที่อยู่ตรงหน้าของเธอ“จะกินอะไรก็สั่งสิ ฉันจ่ายให้” เพ็ญรตีพูดด้วยน้ำเสียงไม่เต็มใจ“แล้วคุณแม่ไม่กินหรือคะ” จิรภาณินท์ถามพร้อมกับยิ้มหวานสู้“ฉันกินไม่ลงหรอกย่ะ หล่อนอยากสั่งอะไรก็สั่งไปสิ”“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวณินท์จะเสียมารยาทเปล่า”“งั้นถ้าไม่อยากกินก็ไม่ต้องกินเ
มารยายั่วรัก บทที่ 56 ไม่ตัดใจ
Chapter 49‘ยกเลิกงานแต่งซะ’ เพ็ญรตีพูดด้วยน้ำเสียงเข้ม‘หมายความว่ายังไงคะ ?’ จิรภาณินท์ถามด้วยความไม่เข้าใจ‘จะให้หมายความว่ายังไงอีก ฉันให้เธอยกเลิกงานแต่งงานนี้ซะ !’เพ็ญรตีตวาดเสียงดังจนหญิงสาวต้องผงะถอยออกห่าง‘ไม่ค่ะ ณินท์ทำไม่ได้’ เธอตอบด้วยน้ำเสียงสั่น‘ฮึ ! ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องตอบแบบนี้ บอกมาว่าต้องการเงินเท่าไหร่ ?’ เพ็ญรตีถาม ด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองหยามเหยียด ‘เท่าไหร่ที่คิดว่าออกไปจากชีวิตลูกชายฉัน !’‘ไม่ค่ะ เงินซื้อหัวใจของพี่ภัทรไม่ได้ ณินท์รักพี่ภัทร...’‘ซื้อไม่ได้ ฮึ ! กลัวว่าที่ฉันให้น้อยไปกว่าการที่เกาะตาภัทรกินไปทั้งชาติสินะ !’ เพ็ญรตีตะคอกด้วยน้ำเสียงดูแคลนผู้หญิงตรงหน้า จะเล่นละครไปได้สักกี่น้ำ จะหลอกลูกชายเธอไปได้แค่ไหน... เธอไม่เชื่อว่าจิรภาณินท์จะบูชาความรักมากกว่าเงินทอง !‘ไม่ใช่นะคะ ณินท์ไม่ได้ต้องการ...’‘แล้วทำไมยังอยู่วุ่นวายกับลูกชายฉันล่ะ เงินสิบล้านที่คุณแม่ให้ไปมันยังไม่มากพอใช่ไหม ต
มารยายั่วรัก บทที่ 44 ไม่ได้บังคับ
Chapter 37“ครับ” ชายหนุ่มขานรับ ขณะเดินเข้าไปกอดหญิงสาวจากทางด้านหลัง ไออุ่นจากอกแกร่งผ่านเข้าแผ่นหลัง เขากระชับกอดเธอแน่นมากขึ้นพร้อมก้มลงซุกไซ้คอและเส้นผมบาง “ณินท์ของพี่”หญิงสาวคลายอ้อมกอดออกก่อนจะหันหน้ามามองชายหนุ่มด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความสุข...&
มารยายั่วรัก บทที่ 43 กลิ่นดอกกุหลาบ
Chapter 36หลังจากที่มุกวารีออกจากห้องไปความเงียบสงบก็กลับคืนสู่ที่เดิมอีกครั้ง ณัฐภัทรยิ้มมองจิรภาณินท์ก่อนลุกขึ้นเดินเข้ามาหาคนถูกมองไหวตัวทันจึงรีบถอยออกห่าง ณัฐภัทรเห็นท่าทางของเธอก็อดหัวเราะและยิ้มออกมาไม่ได้“พี่ภัทร ! ห้ามเดินมาเลยนะคะ ไม่งั้นณินท์จะโกรธจริงๆ ด้วย&rdq
มารยายั่วรัก บทที่ 42 ก็แค่หน้าตาคล้ายเท่านั้น
Chapter 35มุกวารีได้ยินคำตอบก็ทำหน้าไม่พอใจ ทั้งที่คิดว่าจิรภาณินท์อาจจะคิดไปเองว่าคนในรูปจะเป็นเธอก็ได้“งั้นหรอ” มุกวารีตอบพร้อมฉีกยิ้มให้กับหญิงสาวตรงหน้า“แล้วทำไมเธอถึงไม่ถามภัทรล่ะคะ” มุกวารียิ้มหวานถามด้วยชัยที่เหมือนว่า เธอกำลังตรอกย้ำผู้หญิงที่อยู่
มารยายั่วรัก บทที่ 41 บทลงโทษของคนดื้อ II
Chapter 34ณัฐภัทรยิ้มอย่างพึงใจเมืองเงยหน้ามองหญิงสาวที่ส่งเสียหายใจหอบท่าทางระทวยอยู่บนโต๊ะทำงาน เขากำลังสะกดกลั้นความรู้สึกเอาไว้ แค่ตั้งใจอยากจะเล่นนิดหน่อยแต่กลายเป็นว่าเลยเถิดซะแล้ว ยิ่งพอมองใบหน้าสวยและดวงตาที่ปรือหวานฉ่ำ เขาไม่อยากจะควบคุมอารมณ์ในตอนนี้เลย“พี่ภัทรคะ...ณิน
Vous vous intéresseriez aussi à
เล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์83.5K Vuesรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 174.3K Vuesเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat199.5K Vuesบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn97.0K Vuesรักสุดท้ายของนายวิศวะเถื่อน | เธียรxมินนี่
พิชา - Phicha155 Vuesรักนี้มีอัคนี #7Days (sun)
ศรีประภา. - เสือสาวแสนสวย77 Vuesข้าคือแม่นมอันดับหนึ่งแห่งตระกูลหลิน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์50 Vuesเจ้าหนี้เถื่อน
กัญจารีย์215 Vues
