ログインเราเป็น ‘เจ้านายและลูกน้อง’ ฉันคือคนในความลับ แต่เขาคือคนในหัวใจ ฉันแหงนมองเขาที่อยู่สูงเสียดฟ้า ทั้งหัวใจมีเพียงเขา แต่ตัวฉันอยู่ต่ำติดดิน ‘เรา’ช่างห่างกันไกล แต่หัวใจเขามีใครฉันไม่รู้เลย แนะนำเรื่อง:
もっと見る“โถ ที่รัก เมื่อก่อนผมโง่ก็จริง แต่ตอนนี้ผมตาสว่างแล้วนะครับ ให้โอกาสคนหลงผิดคนนี้สักครั้งได้ไหมครับ” อย่างไรวันนี้หากง้อเมียกลับบ้านไม่ได้ แม่ก็ไม่ให้เข้าบ้านอยู่ดี เขาต้องทุ่มสุดตัวเพื่อง้อเมีย “ฉันไม่เชื่อหรอก เดี๋ยวคุณก็มีคนอื่นอีก” “คุณรู้ไหม ผมไม่เคยมีใครหลังจากมีคุณเลยนะ”
จากที่ตั้งใจจะดิ้นออกจากอ้อมแขน จึงเปลี่ยนเป็นกอดเขาไว้แน่นอีกครั้ง “ลูกคิดถึงคุณมากค่ะ” เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนลงไม่แข็งกระด้างเหมือนวันก่อน ในใจก็กลัวว่าเขาจะหายไปอีก แล้วลูกจะคิดถึงเขา “แล้วคุณล่ะ คิดถึงผมบ้างไหม” เสียงนุ่มถามเธอทั้งที่ยังไม่ปล่อยจากอ้อมแขน แต่แล้วก็มีเสียงเด็
นายน์เข้ามาที่เลานจ์ เห็นไอ้เพื่อนยากยกแก้วตั้งแต่หัวค่ำ ก็อดเข้าไปแซวไม่ได้ “ว่าไง ไม่เฝ้าเมียหรือไง” “เฝ้ากับผีโดนไล่ออกมาเนี่ย” ได้ยินเสียงมันแล้วหงุดหงิด ยิ่งง้อเมียไม่สำเร็จอยู่ “ง้ออีท่าไหนวะ โดนไล่ออกมา” นายน์ที่นั่งลงซักเพื่อนรักที่ได้เมียไปครองแบบรวดเร็วทันใจด้วยแ
หลังจากมื้ออาหาร เขาก็พาเธอและลูกไปที่สวนสนุก พาลูกเล่นจนเหนื่อย ส่วนเธอมีหน้าที่ให้กำลังใจอยู่ห่าง ๆ เพราะไม่อยากรู้สึกว่า เขาคือครอบครัว เธอพยายามทำอะไรเองโดยไม่พึ่งเขา เพื่อที่จะได้อยู่ด้วยตัวเอง เพราะเมื่อก่อนก็ไม่เคยมีเขาในชีวิตเช่นกัน ร่างเล็กนั่งมองภาพพ่อกับลูก ชวนกันเล่นโน้
เมื่อกลับมาถึงห้อง ก็พบว่านับดาวรอเธอทานข้าวเที่ยงจนตัวเองรู้สึกผิดที่ออกไปนาน “มามี้มาแล้วค่ะ แดดดี๊” เสียงหวีดร้องใสเรียกให้คนที่เดินมาส่งเธออยากเข้าไปหามากที่สุด แต่ว่าเขาก็ได้แต่แอบฟังอยู่ด้านนอก “หิวไหมเหมือนดาว ผมกับลูกรอคุณทานข้าวน่ะ” เสียงนั้นค่อย ๆ หายไปพร้อมกับประตูที่ปิด
พศินตัดสินใจเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับเจ้านายให้คุณเหมือนดาวฟัง หญิงสาวฟังแล้วก็รู้สึกเจ็บแปลบในจิตใจ ทั้งเขาที่ดูแลบ้านแทนเธอ ปัดกวาดเช็ดถูกแล้วยังรีโนเวทให้ดูใหม่เสมอ เธอเรียกแท็กซี่เพื่อกับไปบ้านเดิมของเธอ แล้วก็พบว่ามันเป็นจริงอย่างที่คุณพศินบอกไม่มีผิด บ้านที่ตอนนี้ทาสีใหม่ดูสวยสดงดงาม บ้าน
“ขอบคุณค่ะ อุนลุงใจดี” นับดาวพุ่มมือไหว้อย่างสวยงามเมื่อเขาเป็นคนอนุญาตให้เอาพี่สีนิลขึ้นไปด้วย รอยยิ้มผุดขึ้นเปื้อนใบหน้าผู้เป็นพ่อ เมื่อเห็นลูกสาวยกมือไหว้อย่างสวยงามน่ารัก จนเขาอยากเข้าไปขอกอดลูกสักครั้ง แต่ไม่รู้ว่าเธอจะอนุญาตไหม เขาทำผิดต่อเธอมามากมายนัก ผิดจนไม่อาจจะให้อภัย เ
ห้าปีผ่านไป สำหรับช่วงเวลาแห่งความสุขนั้น ใครหลายคนอาจจะมองว่าเป็นเพียงชั่วระยะเวลาสั้น ๆ แต่สำหรับภีรภาคย์ มันช่างยาวราวชั่วกัปชั่วกัลป์ เขาตามหาเธอแทบพลิกแผ่นดินในประเทศไทย รวมทั้งเพื่อนสนิทอย่างพิมพ์ประภา ก็ไม่เคยได้รับข่าวคราวเธอเลยแม้แต่น้อย ช่วงบ่ายวันศุกร์เดือนธันวาคมช่วงปลา





