หากว่าเธอมีเขาแล้ว

วันนี้เป็นอีกวันที่เธอต้องตื่นมาทำงาน เพื่อวันพรุ่งนี้จะเป็นวันหยุดของเธอ แน่นอนว่าการทำงานบริการ วันหยุดไม่ได้ถูกกำหนดแน่นอนว่าต้องเป็นวันอาทิตย์ แต่วันหยุดแต่ละคนจะวางแผนเป็นรายเดือน และช่วงวันที่เป็นช่วงพีค ฤดูท่องเที่ยว หรือเป็นช่วงจัดงานประชุมสำคัญ การทำงานของเธอก็จะต้องทำงานติดต่อกันเ

คืนวันนั้นคนที่ปากดีไล่เธอไม่อยากเจอหน้าก็รู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านไม่มีที่จะลง แต่เมื่อสั่งไปแล้วจะกลืนคำพูดตัวเองก็ไม่ใช่ที่ เขาเป็นถึงเจ้าของโรงแรม จะมาให้พนักงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอหัวเราะเยาะได้อย่างไร “โธ่เว้ย!” เขาเอามือขยุ้มหัวจนผมยุ่งเหยิงไปหมด แทบไม่เหลือคราบผู้บริหารมาดเนี้ยบเจ้าระเบี

หลังจากคุณพศินจากไป น้ำตาที่คิดว่าจะไม่มีก็พรั่งพรูออกมาจนยืนสะอื้นตัวโยน เธอเดินเข้าบ้านวางเค้กบนโต๊ะแล้วก็กอดเข่าร้องไห้เพียงคนเดียว เธอรู้ว่าเขาไม่ได้รัก แต่ไม่คิดว่าจะรังเกียจขนาดใช้อากาศร่วมกันหายใจไม่ได้ ตอนแรกคิดว่าอย่างน้อยได้เห็นเขาบ้างก็ยังดี แต่ตอนนี้ไม่ใช่ เขาไม่ต้องการ

เขามองกัดริมฝีปากแน่น ใจนึกอยากจะดึงมาจูบด้วยความคิดถึง แต่ทว่าก็ต้องสะกดกลั้นอารมณ์ไว้ จนเขาถามเธอด้วยคำถามที่อยากถามมาตลอด “ทำไมถึงไม่รับเงินของฉัน เงินฉันมันน่ารังเกียจมากนักเหรอ” “เปล่าค่ะ ฉันคิดว่าทำงานก็ควรจะได้เงิน แต่เรื่องของคุณฉันไม่ได้ทำอะไรเลย” “เธอคิดจะเอาตัวไ

แต่กับเพื่อนของเขานั้นไม่ใช่ พ่อมันร้ายกาจกว่าที่มันคิดไว้เยอะ หากมันอยู่ให้ห่างผู้หญิงคนนั้นน่าจะเป็นเรื่องที่ดีสำหรับเธอ“เขาทิ้งกูไปแล้ว เราไม่เกี่ยวข้องกัน”“อะไรของมึง เดี๋ยวมึงทิ้งเดี๋ยวเขาทิ้ง กูงงแล้วนะ”“เออ เรื่องของกู” ภีรภาคย์ไม่พูดอะไรต่อ แล้วก็เรียกให้คนเอาเหล้ามาเพิ่มเพื่อดื่มให้ลืมทุ